॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
વિનવી શિષ્ય નામાંકિત । સિદ્ધાસી અસે પુસત ।
સાંગા સ્વામી વૃત્તાંત । ગુરુચરિત્ર વિસ્તારુનિ ॥૧॥
સાંગા સ્વામી વૃત્તાંત । ગુરુચરિત્ર વિસ્તારુનિ ॥૧॥
શિષ્ય સમસ્ત ગેલે યાત્રેસી । રાહિલે કોણ ગુરુપાશીં ।
પુઢેં કથા વર્તલી કૈસી । વિસ્તારાવેં દાતારા ॥૨॥
પુઢેં કથા વર્તલી કૈસી । વિસ્તારાવેં દાતારા ॥૨॥
ઐકોનિ શિષ્યાચી વાણી । સંતોષી ઝાલે સિદ્ધ મુનિ ।
ધન્ય ધન્ય શિષ્યા શિરોમણિ । ગુરુભક્તા નામધારકા ॥૩॥
ધન્ય ધન્ય શિષ્યા શિરોમણિ । ગુરુભક્તા નામધારકા ॥૩॥
અવિદ્યામાયાસુષુપ્તીંત । નિજલેં હોતેં માઝેં ચિત્ત ।
તુજકરિતાં જાહલેં ચેત । જ્ઞાનજ્યોતિ-ઉદય મજ ॥૪॥
તુજકરિતાં જાહલેં ચેત । જ્ઞાનજ્યોતિ-ઉદય મજ ॥૪॥
તૂંચિ માઝા પ્રાણસખા । ઐક શિષ્યા નામધારકા ।
તુજકરિતાં જોડલોં સુખા । ગુરુચરિત્ર આઠવલેં ॥૫॥
તુજકરિતાં જોડલોં સુખા । ગુરુચરિત્ર આઠવલેં ॥૫॥
અજ્ઞાનતિમિરઉષ્ણાંત । પીડોનિ આલોં કષ્ટત ।
સુધામૃતસાગરાંત । તુવાં માતેં લોટિલેં ॥૬॥
સુધામૃતસાગરાંત । તુવાં માતેં લોટિલેં ॥૬॥
તુવાં કેલે ઉપકારાસી । સંતુષ્ટ ઝાલોં માનસીં ।
પુત્રપૌત્રીં તૂં નાંદસી । દૈન્ય નાહીં તુઝે ઘરીં ॥૭॥
પુત્રપૌત્રીં તૂં નાંદસી । દૈન્ય નાહીં તુઝે ઘરીં ॥૭॥
ગુરુકૃપેચા તૂં બાળક । તુજ માનિતી સકળ લોક ।
સંદેહ ન કરીં ઘે ભાક । અષ્ટૈશ્ચર્યે નાંદસી ॥૮॥
સંદેહ ન કરીં ઘે ભાક । અષ્ટૈશ્ચર્યે નાંદસી ॥૮॥
ગુરુચરિત્રકામધેનુ । સાંગેન તુજ વિસ્તારુનુ ।
શ્રીગુરૂ રાહિલે ગૌપ્ય હોઊન । વૈજનાથસંનિધેસીં ॥૯॥
શ્રીગુરૂ રાહિલે ગૌપ્ય હોઊન । વૈજનાથસંનિધેસીં ॥૯॥
સમસ્ત શિષ્ય તીર્થેસી । સ્વામીનિરોપેં ગેલે પરિયેસીં ।
હોતોં આપણ ગુરુપાશીં । સેવા કરીત અનુક્રમેં ॥૧૦॥
હોતોં આપણ ગુરુપાશીં । સેવા કરીત અનુક્રમેં ॥૧૦॥
સંવત્સર એક તયા સ્થાનીં । હોતે ગૌપ્ય શ્રીગુરુ મુનિ ।
અંબા આરોગ્યભવાની । સ્નાન બરવેં મનોહર ॥૧૧॥
અંબા આરોગ્યભવાની । સ્નાન બરવેં મનોહર ॥૧૧॥
અસતાં તેથેં વર્તમાનીં । આલા બ્રાહ્મણ એક મુનિ ।
શ્રીગુરુતેં દેખોનિ । નમન કરી ભક્તિભાવેં ॥૧૨॥
શ્રીગુરુતેં દેખોનિ । નમન કરી ભક્તિભાવેં ॥૧૨॥
માથા ઠેવૂનિ ચરણાંવરી । સ્તોત્ર કરી પરોપરી ।
સ્વામી માતેં તારીં તારીં । અજ્ઞાનસાગરીં બુડાલોં ॥૧૩॥
સ્વામી માતેં તારીં તારીં । અજ્ઞાનસાગરીં બુડાલોં ॥૧૩॥
તપ કરતોં બહુ દિવસ । સ્થિર નવ્હે ગા માનસ ।
યાચિ કારણેં જ્ઞાનાસ । ન દિસે માર્ગ આપણાતેં ॥૧૪॥
યાચિ કારણેં જ્ઞાનાસ । ન દિસે માર્ગ આપણાતેં ॥૧૪॥
જ્ઞાનાવિણેં તાપસા । વૃથા હોતી સાયાસ ।
તુમ્હાં દેખતાં માનસા । હર્ષ જાહલા આજિ મજ ॥૧૫॥
તુમ્હાં દેખતાં માનસા । હર્ષ જાહલા આજિ મજ ॥૧૫॥
ગુરુચી સેવા બહુત દિવસ । કેલી નાહીં સાયાસેં ।
યાચિકારણેં માનસ । સ્થિર નવ્હે સ્વામિયા ॥૧૬॥
યાચિકારણેં માનસ । સ્થિર નવ્હે સ્વામિયા ॥૧૬॥
તૂં તારક વિશ્વાસી । જગદ્ગુરૂ તૂંચિ હોસી ।
ઉપદેશ કરાવા આમ્હાંસી । જ્ઞાન હોય ત્વરિતેસીં ॥૧૭॥
ઉપદેશ કરાવા આમ્હાંસી । જ્ઞાન હોય ત્વરિતેસીં ॥૧૭॥
ઐકોનિ મુનીચેં વચન । શ્રીગુરૂ પુસતી હાંસોન ।
જાહલાસી તૂં કેવીં મુનિ । ગુરુવિણેં સાંગ મજ ॥૧૮॥
જાહલાસી તૂં કેવીં મુનિ । ગુરુવિણેં સાંગ મજ ॥૧૮॥
ઐસેં મ્હણતાં શ્રીગુરુમૂર્તિ । મુનીચ્યા ડોળાં અશ્રુપાતી ।
દુઃખ દાટલેં અપરમિતિ । ઐક સ્વામી ગુરુરાયા ॥૧૯॥
દુઃખ દાટલેં અપરમિતિ । ઐક સ્વામી ગુરુરાયા ॥૧૯॥
ગુરુ હોતા આપણાસી એક । અતિનિષ્ઠુર ત્યાચેં વાક્ય ।
માતેં ગાંજિલેં અનેક । અકૃત્ય સેવા સાંગે મજ ॥૨૦॥
માતેં ગાંજિલેં અનેક । અકૃત્ય સેવા સાંગે મજ ॥૨૦॥
ન સાંગે વેદશાસ્ત્ર આપણ । તર્કભાષ્યાદિ વ્યાકરણ ।
મ્હણે તુઝેં અંતઃકરણ । સ્થિર નવ્હે અદ્યાપિ ॥૨૧॥
મ્હણે તુઝેં અંતઃકરણ । સ્થિર નવ્હે અદ્યાપિ ॥૨૧॥
મ્હણોનિ સાંગે આણિક કાંહીં । આપુલેં મન સ્થિર નાહીં ।
કરી ત્યાચે બોલ વાયી । આણિક કોપ કરી મજ ॥૨૨॥
કરી ત્યાચે બોલ વાયી । આણિક કોપ કરી મજ ॥૨૨॥
યેણેંપરી બહુત દિવશીં । હોતોં તયા ગુરુપાશીં ।
બોલે માતેં નિષ્ઠુરેસીં । કોપોનિ આલોં તયાવરી ॥૨૩॥
બોલે માતેં નિષ્ઠુરેસીં । કોપોનિ આલોં તયાવરી ॥૨૩॥
ઐકોનિ તયાચેં વચન । શ્રીગુરુમૂર્તિ હાસ્યવદન ।
મ્હણતી ઐકેં બ્રાહ્મણા । આત્મઘાતકી તૂંચિ હોસી ॥૨૪॥
મ્હણતી ઐકેં બ્રાહ્મણા । આત્મઘાતકી તૂંચિ હોસી ॥૨૪॥
એખાદા મૂર્ખ આપુલે ઘરીં । મળ વિસર્જી દેવ્હારીં ।
આપુલેં અદૃષ્ટ ઐસેપરી । મ્હણોનિ સાંગે સકળિકાં ॥૨૫॥
આપુલેં અદૃષ્ટ ઐસેપરી । મ્હણોનિ સાંગે સકળિકાં ॥૨૫॥
તૈસેં તુઝેં અંતઃકરણ । આપુલેં નાસિક છેદૂન ।
પુઢિલ્યાતેં અપશકુન । કરુનિ રહાસી તૂંચિ એક ॥૨૬॥
પુઢિલ્યાતેં અપશકુન । કરુનિ રહાસી તૂંચિ એક ॥૨૬॥
ન વિચારિસી આપુલે ગુણ । તૂતેં કૈંચેં હોય જ્ઞાન ।
ગુરુદ્રોહી તૂંચિ જાણ । અલ્પબુદ્ધિ પરિયેસા ॥૨૭॥
ગુરુદ્રોહી તૂંચિ જાણ । અલ્પબુદ્ધિ પરિયેસા ॥૨૭॥
આપુલે ગુરૂચે ગુણદોષ । સદા ઉચ્ચાર કરિસી હર્ષે ।
જ્ઞાન કૈંચેં હોય માનસ । સ્થિર હોય કેવીં આતાં ॥૨૮॥
જ્ઞાન કૈંચેં હોય માનસ । સ્થિર હોય કેવીં આતાં ॥૨૮॥
જવળી અસતાં નિધાનુ । કાં હિંડાવેં રાનોરાનુ ।
ગુરુ અસતાં કામધેનૂ । વંચૂનિ આલાસી આમ્હાંજવળી ॥૨૯॥
ગુરુ અસતાં કામધેનૂ । વંચૂનિ આલાસી આમ્હાંજવળી ॥૨૯॥
ગુરુદ્રોહી કવણ નર । ત્યાસી નાહીં ઇહ પર ।
જ્ઞાન કૈંચેં હોય પુરેં । તયા દિવાંધકાસી ॥૩૦॥
જ્ઞાન કૈંચેં હોય પુરેં । તયા દિવાંધકાસી ॥૩૦॥
જો જાણે ગુરુચી સોય । ત્યાસી સર્વ જ્ઞાન હોય ।
વેદશાસ્ત્ર સર્વ હોયે । ગુરુ સંતુષ્ટ હોતાંચિ ॥૩૧॥
વેદશાસ્ત્ર સર્વ હોયે । ગુરુ સંતુષ્ટ હોતાંચિ ॥૩૧॥
સંતુષ્ટવિતાં શ્રીગુરુસી । અષ્ટસિદ્ધિ આપુલે વશી ।
ક્ષણ ન લાગતાં પરિયેસીં । વેદશાસ્ત્ર ત્યાસી સાધ્ય ॥૩૨॥
ક્ષણ ન લાગતાં પરિયેસીં । વેદશાસ્ત્ર ત્યાસી સાધ્ય ॥૩૨॥
ઐકોનિ શ્રીગુરૂચેં વચન । માથા શ્રીગુરુચરણીં ઠેવૂન ।
વિનવીતસે કર જોડૂન । કરુણાવચનેંકરુનિયાં ॥૩૩॥
વિનવીતસે કર જોડૂન । કરુણાવચનેંકરુનિયાં ॥૩૩॥
જય જયા જગદ્ગુરુ । નિર્ગુણ તૂં નિર્વિકારુ ।
જ્ઞાનસાગર અપરાંપરુ । ઉદ્ધરાવેં આપણાતેં ॥૩૪॥
જ્ઞાનસાગર અપરાંપરુ । ઉદ્ધરાવેં આપણાતેં ॥૩૪॥
અજ્ઞાનમાયા વેષ્ટોન । નેણે ગુરુ કૈસા કવણ ।
સાંગા સ્વામી પ્રકાશોન । જ્ઞાન હોય આપણાસી ॥૩૫॥
સાંગા સ્વામી પ્રકાશોન । જ્ઞાન હોય આપણાસી ॥૩૫॥
કૈસા ગુરુ ઓળખાવા । કોણેપરી આહે સેવા ।
પ્રકાશ કરોનિ સાંગાવા । વિશ્વવંદ્ય ગુરુમૂર્તિ ॥૩૬॥
પ્રકાશ કરોનિ સાંગાવા । વિશ્વવંદ્ય ગુરુમૂર્તિ ॥૩૬॥
જેણેં માઝેં મન સ્થિરુ । હોઊનિ ઓળખે સોયગુરુ ।
તૈસા કરણેં ઉપકારુ । મ્હણોનિ ચરણીં લાગલા ॥૩૭॥
તૈસા કરણેં ઉપકારુ । મ્હણોનિ ચરણીં લાગલા ॥૩૭॥
કરુણાવચન ઐકોનિ । શ્રીગુરુનાથ સંતોષોનિ ।
સાંગતાતિ વિસ્તારોનિ । ગુરુસેવાવિધાન ॥૩૮॥
સાંગતાતિ વિસ્તારોનિ । ગુરુસેવાવિધાન ॥૩૮॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી ઐક મુનિ । ગુરુ મ્હણજે જનકજનની ।
ઉપદેશકર્તા આહે કોણી । તોચિ જાણ પરમ ગુરુ ॥૩૯॥
ઉપદેશકર્તા આહે કોણી । તોચિ જાણ પરમ ગુરુ ॥૩૯॥
ગુરુ વિરિંચિ હર જાણ । સ્વરુપ તોચિ નારાયણ ।
મન કરુનિ નિર્વાણ । સેવા કરાવી ભક્તીનેં ॥૪૦॥
મન કરુનિ નિર્વાણ । સેવા કરાવી ભક્તીનેં ॥૪૦॥
યદર્થી કથા એક । સાંગોં આમ્હી તત્પર ઐક ।
આદિપર્વી અસે નિક । ગુરુસેવા ભક્તિભાવેં ॥૪૧॥
આદિપર્વી અસે નિક । ગુરુસેવા ભક્તિભાવેં ॥૪૧॥
દ્વાપારાંતીં પરિયેસીં । વિપ્ર એક ધૌમ્યઋષી ।
તિઘે શિષ્ય હોતે ત્યાસી । વેદાભ્યાસ કરાવયા ॥૪૨॥
તિઘે શિષ્ય હોતે ત્યાસી । વેદાભ્યાસ કરાવયા ॥૪૨॥
એક ‘આરુણી’ પાંચાળ । દુસરા ‘બૈદ’ કેવળ ।
તિસરા ‘ઉપમન્યુ’ બાળ । સેવા કરિતી વિદ્યેલાગીં ॥૪૩॥
તિસરા ‘ઉપમન્યુ’ બાળ । સેવા કરિતી વિદ્યેલાગીં ॥૪૩॥
પૂર્વી ગુરુચી ઐસી રીતિ । શિષ્યાકરવીં સેવા ઘેતી ।
અંતઃકરણ ત્યાચેં પહાતી । નિર્વાણવરી શિષ્યાચેં ॥૪૪॥
અંતઃકરણ ત્યાચેં પહાતી । નિર્વાણવરી શિષ્યાચેં ॥૪૪॥
પાહોનિયાં અંતઃકરણ । અસે ભક્તિ નિર્વાણ ।
કૃપા કરિતી તત્ક્ષણ । મનકામના પુરવિતી ॥૪૫॥
કૃપા કરિતી તત્ક્ષણ । મનકામના પુરવિતી ॥૪૫॥
ઐસા ધૌમ્યમુનિ ભલા । તયા આરૂણી-પાંચાળા ।
એકે દિવશીં નિરોપ દિલ્હા । ઐક દ્વિજા એકચિત્તેં ॥૪૬॥
એકે દિવશીં નિરોપ દિલ્હા । ઐક દ્વિજા એકચિત્તેં ॥૪૬॥
શિષ્યાસી મ્હણે ધૌમ્યમુનિ । આજિ તુવાં જાવોનિ રાનીં ।
વૃત્તીસી ન્યાવેં તટાકપાણી । જંવવરી હોય તૃપ્ત ભૂમિ ॥૪૭॥
વૃત્તીસી ન્યાવેં તટાકપાણી । જંવવરી હોય તૃપ્ત ભૂમિ ॥૪૭॥
અસે વૃત્તિ તળેં ખાલીં । તેથેં પેરિલી અસે સાળી ।
તેથેં નેવોનિ ઉદક ઘાલીં । શીઘ્ર મ્હણે શિષ્યાસી ॥૪૮॥
તેથેં નેવોનિ ઉદક ઘાલીં । શીઘ્ર મ્હણે શિષ્યાસી ॥૪૮॥
ઐસા ગુરુચા નિરોપ હોતાં । ગેલા શિષ્ય ધાંવત ।
તટાક અસે પાહતાં । કાલવા થોર વહાતસે ॥૪૯॥
તટાક અસે પાહતાં । કાલવા થોર વહાતસે ॥૪૯॥
જેથેં ઉદક અસે વહાત । અતિદરારા ગર્જત ।
વૃત્તિભૂમિ ઉન્નત । ઉદક કેવીં ચઢોં પાહે ॥૫૦॥
વૃત્તિભૂમિ ઉન્નત । ઉદક કેવીં ચઢોં પાહે ॥૫૦॥
મ્હણે આતાં કાય કરું । કોપતીલ માતેં શ્રીગુરુ ।
ઉદક જાતસે દરારૂ । કેવીં બાંધૂં મ્હણતસે ॥૫૧॥
ઉદક જાતસે દરારૂ । કેવીં બાંધૂં મ્હણતસે ॥૫૧॥
આણૂનિયાં શિળા દગડ । બાંધિતા જાહલા ઉદકા આડ ।
પાણી જાતસે ધડાડ । જાતી પાષાણ વાહોનિયાં ॥૫૨॥
પાણી જાતસે ધડાડ । જાતી પાષાણ વાહોનિયાં ॥૫૨॥
પ્રયત્ન કરી નાનાપરી । કાંહીં કેલિયા ન ચઢે વારી ।
મ્હણે દેવા શ્રીહરિ । કાય કરું મ્હણતસે ॥૫૩॥
મ્હણે દેવા શ્રીહરિ । કાય કરું મ્હણતસે ॥૫૩॥
મગ મનીં વિચાર કરી । ગુરૂચે શેતીં ન ચઢે વારી ।
પ્રાણ ત્યજીન નિર્ધારીં । ગુરુચે વૃત્તીનિમિત્ત ॥૫૪॥
પ્રાણ ત્યજીન નિર્ધારીં । ગુરુચે વૃત્તીનિમિત્ત ॥૫૪॥
નિશ્ચય કરુનિ માનસીં । મનીં ધ્યાઈ શ્રીગુરુસી ।
મ્હણે આતાં ઉપાય યાસી । યોજૂનિ યત્ન કરાવા ॥૫૫॥
મ્હણે આતાં ઉપાય યાસી । યોજૂનિ યત્ન કરાવા ॥૫૫॥
ઘાલિતાં ઉદકપ્રવાહાંત । જાતી પાષાણ વહાત ।
આપણ આડ પડોં મ્હણત । નિર્ધારિલેં તયા વેળીં ॥૫૬॥
આપણ આડ પડોં મ્હણત । નિર્ધારિલેં તયા વેળીં ॥૫૬॥
દોન્હી હાતીં ધરીં દરડી । પાય ટેકી દુસરેકડી ।
ઝાલા આપણ ઉદકાઆડ । મનીં શ્રીગુરુસી ધ્યાતસે ॥૫૭॥
ઝાલા આપણ ઉદકાઆડ । મનીં શ્રીગુરુસી ધ્યાતસે ॥૫૭॥
ઐસા શિષ્યશિરોમણિ । નિર્વાણ મન કરિતાંક્ષણીં ।
વૃત્તીકડે ગેલેં પાણી । પ્રવાહાચેં અર્ધ દેખા ॥૫૮॥
વૃત્તીકડે ગેલેં પાણી । પ્રવાહાચેં અર્ધ દેખા ॥૫૮॥
અર્ધ પાણી જૈસેં તૈસેં । વાહતસે નિત્યસરિસેં ।
તયામધ્યેં શિષ્ય સંતોષેં । બુડાલા અસે અવધારા ॥૫૯॥
તયામધ્યેં શિષ્ય સંતોષેં । બુડાલા અસે અવધારા ॥૫૯॥
ઐસા શિષ્ય તયા સ્થાનીં । બુડાલા અસે પ્રવાહપાણીં ।
ગુરુચી વૃત્તિ જાહલી ધણી । ઉદકપૂર્ણ પરિયેસા ॥૬૦॥
ગુરુચી વૃત્તિ જાહલી ધણી । ઉદકપૂર્ણ પરિયેસા ॥૬૦॥
ત્યાચા ગુરુ ધૌમ્યમુનિ । વિચાર કરી આપુલે મનીં ।
દિવસ ગેલા અસ્તમાનીં । અદ્યાપિ શિષ્ય ન યે મ્હણે ॥૬૧॥
દિવસ ગેલા અસ્તમાનીં । અદ્યાપિ શિષ્ય ન યે મ્હણે ॥૬૧॥
ઐસેં આપણ વિચારીત । ગેલા આપુલે વૃત્તીંત ।
જાહલેં અસે ઉદક બહુત । ન દેખે શિષ્ય તયા સ્થાનીં ॥૬૨॥
જાહલેં અસે ઉદક બહુત । ન દેખે શિષ્ય તયા સ્થાનીં ॥૬૨॥
મ્હણે શિષ્યા કાય જાહલેં । કિંવા ભક્ષિલેં વ્યાઘ્રવ્યાળેં ।
ઉદકાનિમિત્ત કષ્ટ કેલે । કોઠેં અસે મ્હણતસે ॥૬૩॥
ઉદકાનિમિત્ત કષ્ટ કેલે । કોઠેં અસે મ્હણતસે ॥૬૩॥
ઐસેં મનીં વિચારીત । ઉંચ સ્વરેં પાચારીત ।
અરે શિષ્યા સખયા મ્હણત । પ્રેમભાવેં બોલાવી ॥૬૪॥
અરે શિષ્યા સખયા મ્હણત । પ્રેમભાવેં બોલાવી ॥૬૪॥
યેણેંપરી કરુણાવચનીં । પાચારીતસે ધૌમ્યમુનિ ।
શબ્દ પડે શિષ્યકાનીં । તેથૂનિ મગ નિઘાલા ॥૬૫॥
શબ્દ પડે શિષ્યકાનીં । તેથૂનિ મગ નિઘાલા ॥૬૫॥
યેવોનિયાં શ્રીગુરુસી । નમન કેલેં ભાવેસીં ।
ધૌમ્યમુનીં મહાહર્ષી । આલિંગોનિ આશ્વાસિલેં ॥૬૬॥
ધૌમ્યમુનીં મહાહર્ષી । આલિંગોનિ આશ્વાસિલેં ॥૬૬॥
વર દિધલા તયા વેળીં । ઐક શિષ્યા સ્તોમમૌળી ।
તૂતેં વિદ્યા આલી સકળી । વેદશાસ્ત્રાદિ વ્યાકરણ ॥૬૭॥
તૂતેં વિદ્યા આલી સકળી । વેદશાસ્ત્રાદિ વ્યાકરણ ॥૬૭॥
ઐસેં મ્હણતાં તત્ક્ષણીં । ઝાલા વિદ્યાવંત જ્ઞાની ।
લાગતસે ગુરુચરણીં । ભક્તિભાવેંકરુનિયાં ॥૬૮॥
લાગતસે ગુરુચરણીં । ભક્તિભાવેંકરુનિયાં ॥૬૮॥
કૃપાનિધિ ધૌમ્યમુનિ । આપુલે આશ્રમા નેઊનિ ।
નિરોપ દિલ્હા સંતોષોનિ । વિવાહાદિ આતાં કરીં મ્હણે ॥૬૯॥
નિરોપ દિલ્હા સંતોષોનિ । વિવાહાદિ આતાં કરીં મ્હણે ॥૬૯॥
નિરોપ ઘેઊનિ શિષ્યરાણા । ગેલા આપુલે સ્થાના ।
આણિક દોઘે શિષ્ય જાણા । હોતે તયા ગુરુજવળી ॥૭૦॥
આણિક દોઘે શિષ્ય જાણા । હોતે તયા ગુરુજવળી ॥૭૦॥
દુસરા શિષ્ય ‘બૈદ’ જાણા । ગુરુચી કરી શુશ્રૂષણા ।
ત્યાચે પહાવયા અંતઃકરણા । ધૌમ્ય ગુરુ મ્હણતસે ॥૭૧॥
ત્યાચે પહાવયા અંતઃકરણા । ધૌમ્ય ગુરુ મ્હણતસે ॥૭૧॥
ધૌમ્ય મ્હણે શિષ્યાસી । સાંગેન એક તુજસી ।
તુવાં જાઊનિ અહર્નિશીં । વૃત્તિ આમુચી રક્ષિજે ॥૭૨॥
તુવાં જાઊનિ અહર્નિશીં । વૃત્તિ આમુચી રક્ષિજે ॥૭૨॥
રક્ષૂનિયાં વૃત્તીસી । આણાવેં ધાન્ય ઘરાસી ।
ઐસેં મ્હણતાં મહાહર્ષી । ગેલા તયા વૃત્તીકડે ॥૭૩॥
ઐસેં મ્હણતાં મહાહર્ષી । ગેલા તયા વૃત્તીકડે ॥૭૩॥
વૃત્તિ પિકે જંવવરી । અહોરાત્રીં કષ્ટ કરી ।
રાશી હોતાં અવસરીં । આલા આપુલે ગુરુપાશીં ॥૭૪॥
રાશી હોતાં અવસરીં । આલા આપુલે ગુરુપાશીં ॥૭૪॥
સાંગતા જાહલા શ્રીગુરુસી । મ્હણે વ્રીહી ભરલે રાશીં ।
આતાં આણાવેં ઘરાસી । કાય નિરોપ મ્હણતસે ॥૭૫॥
આતાં આણાવેં ઘરાસી । કાય નિરોપ મ્હણતસે ॥૭૫॥
મગ મ્હણે ધૌમ્યમુનિ । બા રે શિષ્યા શિરોમણિ ।
કષ્ટ કેલે બહુત રાનીં । આતાં ધાન્ય આણાવેં ॥૭૬॥
કષ્ટ કેલે બહુત રાનીં । આતાં ધાન્ય આણાવેં ॥૭૬॥
મ્હણોનિ દેતી એક ગાડા । તયા જુંપોનિ એક રેડા ।
ગુરુ મ્હણે જાવેં પુઢા । શીઘ્ર યાવેં મ્હણતસે ॥૭૭॥
ગુરુ મ્હણે જાવેં પુઢા । શીઘ્ર યાવેં મ્હણતસે ॥૭૭॥
એકીકડે જુંપી રેડા । આપણ ઓઢી દુસરીકડા ।
યેણેંપરી ઘેવોનિ ગાડા । આલા તયા વૃત્તીજવળી ॥૭૮॥
યેણેંપરી ઘેવોનિ ગાડા । આલા તયા વૃત્તીજવળી ॥૭૮॥
દોની ખંડી સાળીસી । ભરી શિષ્ય ગાડિયાસી ।
એકીકડે રેડિયાસી । જુંપોનિ ઓઢી આપણ દેખા ॥૭૯॥
એકીકડે રેડિયાસી । જુંપોનિ ઓઢી આપણ દેખા ॥૭૯॥
રેડા ચાલે શીઘ્રેંસીં । આપણ ન યે તયાસરસી ।
મગ આપુલે કંઠાસી । બાંધિતા ઝાલા જૂં દેખા ॥૮૦॥
મગ આપુલે કંઠાસી । બાંધિતા ઝાલા જૂં દેખા ॥૮૦॥
સત્રાણેં તયાસરસી । ચાલત આલા માર્ગાસી ।
રુતલા રેડા ચિખલેંસીં । આપુલે ગળાં ઓઢીતસે ॥૮૧॥
રુતલા રેડા ચિખલેંસીં । આપુલે ગળાં ઓઢીતસે ॥૮૧॥
ચિખલીં રુતલા રેડા મ્હણોનિ । ચિંતા કરી બહુ મનીં ।
આપણ ઓઢી સત્રાણીં । ગળાં ફાંસ પડે જૈસા ॥૮૨॥
આપણ ઓઢી સત્રાણીં । ગળાં ફાંસ પડે જૈસા ॥૮૨॥
સોડૂનિયાં રેડિયાસી । કાઢિલેં શિષ્યેં ગાડિયાસી ।
ઓઢિતાં આપુલે ગળાં ફાંસી । પડૂનિ પ્રાણ ત્યજૂં પાહે ॥૮૩॥
ઓઢિતાં આપુલે ગળાં ફાંસી । પડૂનિ પ્રાણ ત્યજૂં પાહે ॥૮૩॥
ઇતુકેં હોતાં નિર્વાણીં । સન્મુખ પાતલા ધૌમ્યમુનિ ।
ત્યા શિષ્યાતેં પાહોનિ નયનીં । કૃપા અધિક ઉપજલી ॥૮૪॥
ત્યા શિષ્યાતેં પાહોનિ નયનીં । કૃપા અધિક ઉપજલી ॥૮૪॥
સોડૂનિયાં શિષ્યાતેં । આલિંગોનિ કરૂણાભરિતેં ।
વર દિધલા અભિમતેં । સંપન્ન હોસી વેદશાસ્ત્રીં ॥૮૫॥
વર દિધલા અભિમતેં । સંપન્ન હોસી વેદશાસ્ત્રીં ॥૮૫॥
વર દેતાં તત્ક્ષણેસીં । સર્વ વિદ્યા આલી ત્યાસી ।
નિરોપ ઘેઊનિયાં ઘરાસી । ગેલા શિષ્ય પરિયેસા ॥૮૬॥
નિરોપ ઘેઊનિયાં ઘરાસી । ગેલા શિષ્ય પરિયેસા ॥૮૬॥
તિસરા શિષ્ય ઉપમન્યુ । સેવેવિષયીં મહાનિપુણ ।
ગુરુચી સેવા-શુશ્રૂષણ । બહુ કરી પરિયેસા ॥૮૭॥
ગુરુચી સેવા-શુશ્રૂષણ । બહુ કરી પરિયેસા ॥૮૭॥
ત્યાસી વ્હાવા બહુત આહાર । મ્હણોનિ વિદ્યા નોહે સ્થિર
। ત્યાસી વિચાર કરીત તો ગુરુ । યાતેં કરાવા ઉપાય એક ॥૮૮॥
। ત્યાસી વિચાર કરીત તો ગુરુ । યાતેં કરાવા ઉપાય એક ॥૮૮॥
ત્યાસી મ્હણે ધૌમ્યમુનિ । તુજ સાંગતોં મ્હણોનિ ।
નિત્ય ગુરેં નેઊનિ રાનીં । રક્ષણ કરીં તૃણચારેં ॥૮૯॥
નિત્ય ગુરેં નેઊનિ રાનીં । રક્ષણ કરીં તૃણચારેં ॥૮૯॥
ઐસેં મ્હણતાં ગુરુમુનિ । નમન કરી ત્યાચે ચરણીં ।
ગુરેં નેઊનિયાં રાનીં । ચારવીત બહુવસ ॥૯૦॥
ગુરેં નેઊનિયાં રાનીં । ચારવીત બહુવસ ॥૯૦॥
ક્ષુધા લાગતાં આપણાસી । શીઘ્ર આણિલીં ઘરાસી ।
કોપેં ગુરુ તયાસી । મ્હણે શીઘ્ર યેતોસિ કાં રે ॥૯૧॥
કોપેં ગુરુ તયાસી । મ્હણે શીઘ્ર યેતોસિ કાં રે ॥૯૧॥
સૂર્ય જાય અસ્તમાનીં । તંવવરી રાખીં ગુરેં રાનીં ।
યેણેંપરી પ્રતિદિનીં । વર્તાવેં તુવાં મ્હણતસે ॥૯૨॥
યેણેંપરી પ્રતિદિનીં । વર્તાવેં તુવાં મ્હણતસે ॥૯૨॥
અંગીકારોનિ શિષ્યરાણા । ગુરેં ઘેવોનિ ગેલા રાના ।
ક્ષુધાક્રાંત હોઊનિ જાણા । ચિંતીતસે શ્રીગુરુસી ॥૯૩॥
ક્ષુધાક્રાંત હોઊનિ જાણા । ચિંતીતસે શ્રીગુરુસી ॥૯૩॥
ચરતી ગુરેં નદીતીરીં । આપણ તેથેં સ્નાન કરી ।
તયાજવળી ઘરેં ચારી । અસતી વિપ્રઆશ્રમ તેથેં ॥૯૪॥
તયાજવળી ઘરેં ચારી । અસતી વિપ્રઆશ્રમ તેથેં ॥૯૪॥
જાઊનિયાં તયા સ્થાના । ભિક્ષા માગે પરિપૂર્ણ ।
ભોજન કરી સાવધાન । ગોધન રક્ષી યેણેંપરી ॥૯૫॥
ભોજન કરી સાવધાન । ગોધન રક્ષી યેણેંપરી ॥૯૫॥
યેણેંપરી પ્રતિદિવશીં । રક્ષૂનિ આણી ગુરેં નિશીં ।
વર્તતાં ઐસેં યેરે દિવશીં । પુસતા ઝાલા ધૌમ્યમુનિ ॥૯૬॥
વર્તતાં ઐસેં યેરે દિવશીં । પુસતા ઝાલા ધૌમ્યમુનિ ॥૯૬॥
ગુરુ મ્હણે શિષ્યાસી । તૂં નિત્ય ઉપવાસી ।
તુઝા દેહ પુષ્ટીસી । કવણેપરી હોતસે ॥૯૭॥
તુઝા દેહ પુષ્ટીસી । કવણેપરી હોતસે ॥૯૭॥
ઐકોનિ શ્રીગુરુચેં વચન । સાંગે શિષ્ય ઉપમન્ય ।
ભિક્ષા કરિતોં પ્રતિદિન । વિપ્રાંઘરીં તેથેં દેખા ॥૯૮॥
ભિક્ષા કરિતોં પ્રતિદિન । વિપ્રાંઘરીં તેથેં દેખા ॥૯૮॥
ભોજન કરુનિ પ્રતિદિવસીં । ગુરેં ઘેવોનિ યેતોં નિશીં ।
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । આમ્હાં સાંડૂનિ કેવીં ભુક્તી ॥૯૯॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । આમ્હાં સાંડૂનિ કેવીં ભુક્તી ॥૯૯॥
ભિક્ષા માગોનિ ઘરાસી । આણોનિ દ્યાવી પ્રતિદિવસીં ।
માગુતી જાવેં ગુરાંપાશીં । ઘેઊન યાવેં નિશિકાળીં ॥૧૦૦॥
માગુતી જાવેં ગુરાંપાશીં । ઘેઊન યાવેં નિશિકાળીં ॥૧૦૦॥
ગુરુનિરોપેં યેરે દિવશીં । ગુરેં નેઊનિ રાનાસી ।
માગે ભિક્ષા નિત્ય જૈસી । નેઊનિ દિધલી ઘરાંત ॥૧॥
માગે ભિક્ષા નિત્ય જૈસી । નેઊનિ દિધલી ઘરાંત ॥૧॥
ઘરીં ત્યાસી ભોજન । કધીં નવ્હે પરિપૂર્ણ ।
પુનરપિ જાઈ તયા સ્થાના । ભિક્ષા કરુનિ જેવીતસે ॥૨॥
પુનરપિ જાઈ તયા સ્થાના । ભિક્ષા કરુનિ જેવીતસે ॥૨॥
નિત્ય ભિક્ષા વેળાં દોની । પહિલી ભિક્ષા દેવોનિ સદનીં ।
દુસરી આપણ ભક્ષૂનિ । કાળ ઐસા કંઠીતસે ॥૩॥
દુસરી આપણ ભક્ષૂનિ । કાળ ઐસા કંઠીતસે ॥૩॥
યેણેંપરી કિંચિત્કાળ । વર્તતાં જાહલા મહાસ્થૂળ ।
એકે દિવશીં ગુરુ કૃપાળ । પુસતસે શિષ્યાતેં ॥૪॥
એકે દિવશીં ગુરુ કૃપાળ । પુસતસે શિષ્યાતેં ॥૪॥
શિષ્ય સાંગે વૃત્તાંત । જેણેં આપુલી ક્ષુધા શમત ।
નિત્ય ભિક્ષા માગત । વેળ દોની મ્હણતસે ॥૫॥
નિત્ય ભિક્ષા માગત । વેળ દોની મ્હણતસે ॥૫॥
એક વેળ ઘરાસી । આણોનિ દેતોં પ્રતિદિવસીં ।
ભિક્ષા દુસરે ખેપેસી । કરિતોં ભોજન આપણ ॥૬॥
ભિક્ષા દુસરે ખેપેસી । કરિતોં ભોજન આપણ ॥૬॥
ઐસેં મ્હણતાં ધૌમ્યમુનિ । તયા શિષ્યાવરી કોપોનિ ।
મ્હણે ભિક્ષા વેળ દોની । આણૂનિ ઘરીં દેઈં પાં ॥૭॥
મ્હણે ભિક્ષા વેળ દોની । આણૂનિ ઘરીં દેઈં પાં ॥૭॥
ગુરુનિરોપ જેણેંપરી । દોની ભિક્ષા આણૂનિ ઘરીં ।
દેતા જાહલા પ્રીતિકરીં । મનીં ક્લેશ ન કરીચ ॥૮॥
દેતા જાહલા પ્રીતિકરીં । મનીં ક્લેશ ન કરીચ ॥૮॥
ગુરેંસહિત રાનાંત । અસે શિષ્ય ક્ષુધાક્રાંત ।
ગોવત્સ હોતેં સ્તન પીત । દેખતા જાહલા તયાસી ॥૯॥
ગોવત્સ હોતેં સ્તન પીત । દેખતા જાહલા તયાસી ॥૯॥
સ્તન પીતાં વાંસુરાસી । ઉચ્છિષ્ટ ગળે સંધીંસી ।
વાયાં જાતેં ભૂમીસી । મ્હણોનિ આપણ જવળી ગેલા ॥૧૧૦॥
વાયાં જાતેં ભૂમીસી । મ્હણોનિ આપણ જવળી ગેલા ॥૧૧૦॥
આપણ અસે ક્ષુધાક્રાંત । મ્હણોનિ ગેલા ધાંવત ।
પસરુનિયા દોની હાત । ધરી ઉચ્છિષ્ટ ક્ષીર દેખા ॥૧૧॥
પસરુનિયા દોની હાત । ધરી ઉચ્છિષ્ટ ક્ષીર દેખા ॥૧૧॥
ઐસેં ક્ષીરપાન કરીં । ઘેઊનિ આપુલેં ઉદર ભરી ।
દોની વેળ ભિક્ષા ઘરીં । દેતસે ભાવભક્તીનેં ॥૧૨॥
દોની વેળ ભિક્ષા ઘરીં । દેતસે ભાવભક્તીનેં ॥૧૨॥
અધિક પુષ્ટ જાહલા ત્યાણેં । મ્હણે ગુરુ અવલોકૂન ।
પહા હો યાચેં શરીરલક્ષણ । કૈસા સ્થૂળ હોતસે ॥૧૩॥
પહા હો યાચેં શરીરલક્ષણ । કૈસા સ્થૂળ હોતસે ॥૧૩॥
માગુતી પુસે તયાસી । કવણેપરી પુષ્ટ હોસી ।
સાંગે આપુલે વૃત્તાંતાસી । ઉચ્છિષ્ટ ક્ષીર પાન કરિતોં ॥૧૪॥
સાંગે આપુલે વૃત્તાંતાસી । ઉચ્છિષ્ટ ક્ષીર પાન કરિતોં ॥૧૪॥
ઐકોનિ મ્હણે શિષ્યાસી । મતિહીન હોય ઉચ્છિષ્ટેસીં ।
દોષ અસે બહુવસી । ભક્ષૂં નકો આજિચેની ॥૧૫॥
દોષ અસે બહુવસી । ભક્ષૂં નકો આજિચેની ॥૧૫॥
ભક્ષૂં નકો મ્હણે ગુરૂ । નિત્ય નાહીં તયા આહારુ ।
દુસરે દિવશીં મ્હણે યેરુ । કાય કરું મ્હણતસે ॥૧૬॥
દુસરે દિવશીં મ્હણે યેરુ । કાય કરું મ્હણતસે ॥૧૬॥
યેણેંપરી ગુરેંસહિત । જાત હોતા રાનાંત ।
ગળત હોતેં ક્ષીર બહુત । એકા રુઈચે ઝાડાસી ॥૧૭॥
ગળત હોતેં ક્ષીર બહુત । એકા રુઈચે ઝાડાસી ॥૧૭॥
મ્હણે બરવેં અસે ક્ષીર । ઉચ્છિષ્ટ નવ્હે નિર્ધાર ।
પાન કરૂં ધણીવર । મ્હણોનિ તેથેં બૈસલા ॥૧૮॥
પાન કરૂં ધણીવર । મ્હણોનિ તેથેં બૈસલા ॥૧૮॥
પાનેં તોડૂનિ કુસરીં । તયામધ્યેં ક્ષીર ભરી ।
ઘેત હોતા ધણીવરી । તંવ ભરિલેં અક્ષિયાંત ॥૧૯॥
ઘેત હોતા ધણીવરી । તંવ ભરિલેં અક્ષિયાંત ॥૧૯॥
તેણેં ગેલે નેત્ર દોની । હિંડતસે રાનોવનીં ।
ગુરેં ન દિસતી નયનીં । મ્હણોનિ ચિંતા કરીતસે ॥૧૨૦॥
ગુરેં ન દિસતી નયનીં । મ્હણોનિ ચિંતા કરીતસે ॥૧૨૦॥
કાષ્ટ નાહીં અક્ષિહીન । કરીતસે ચિંતા ગોધના ।
ગુરેં પાહોં જાતાં રાના । પડિલા એકા આડાંત ॥૨૧॥
ગુરેં પાહોં જાતાં રાના । પડિલા એકા આડાંત ॥૨૧॥
પડોનિયાં આડાંત । ચિંતા કરી તો અત્યંત ।
આતાં ગુરેં ગેલીં સત્ય । બોલ ગુરુચા આલા મજ ॥૨૨॥
આતાં ગુરેં ગેલીં સત્ય । બોલ ગુરુચા આલા મજ ॥૨૨॥
પડિલા શિષ્ય તયા સ્થાનીં । દિવસ ગેલા અસ્તમાનીં ।
ચિંતા કરી ધૌમ્યમુનિ। અજૂનિ શિષ્ય ન યેચિ કાં ॥૨૩॥
ચિંતા કરી ધૌમ્યમુનિ। અજૂનિ શિષ્ય ન યેચિ કાં ॥૨૩॥
મ્હણોનિ ગેલા રાનાસી । દેખે તેથેં ગોધનાસી ।
શિષ્ય નાહીં મ્હણોનિ ક્લેશીં । દીર્ઘસ્વરેં પાચારી ॥૨૪॥
શિષ્ય નાહીં મ્હણોનિ ક્લેશીં । દીર્ઘસ્વરેં પાચારી ॥૨૪॥
પાચારિતાં ધૌમ્યમુનિ। ધ્વનિ પડલા શિષ્યકાનીં ।
પ્રત્યોત્તર દેતાંક્ષણીં । જવળી ગેલા કૃપાળૂ ॥૨૫॥
પ્રત્યોત્તર દેતાંક્ષણીં । જવળી ગેલા કૃપાળૂ ॥૨૫॥
ઐકોનિયાં વૃત્તાંત । ઉપજે કૃપા અત્યંત ।
અશ્વિની દેવા સ્તવીં મ્હણત । નિરોપ દિધલા તયે વેળીં ॥૨૬॥
અશ્વિની દેવા સ્તવીં મ્હણત । નિરોપ દિધલા તયે વેળીં ॥૨૬॥
નિરોપ દેતાં તયે ક્ષણીં । અશ્વિની દેવતા ધ્યાય મનીં ।
દૃષ્ટિ આલી દોની નયનીં । આલા શ્રીગુરુસન્મુખેસીં ॥૨૭॥
દૃષ્ટિ આલી દોની નયનીં । આલા શ્રીગુરુસન્મુખેસીં ॥૨૭॥
યેવોનિ શ્રીગુરુસી । નમન કેલેં ભક્તીસીં ।
સ્તુતિ કેલી બહુવસી । શિષ્યોત્તમેં તયે વેળીં ॥૨૮॥
સ્તુતિ કેલી બહુવસી । શિષ્યોત્તમેં તયે વેળીં ॥૨૮॥
સંતોષોનિ ધૌમ્યમુની । તયા શિષ્યા આલિંગોનિ ।
મ્હણે શિષ્યા શિરોમણી । તુષ્ટલોં તુઝ્યા ભક્તીસી ॥૨૯॥
મ્હણે શિષ્યા શિરોમણી । તુષ્ટલોં તુઝ્યા ભક્તીસી ॥૨૯॥
પ્રસન્ન હોઊનિ શિષ્યાસી । હસ્ત સ્પર્શી મસ્તકેસી ।
વેદશાસ્ત્રાદિ તત્ક્ષણેસીં । આલીં તયા શિષ્યાતેં ॥૧૩૦॥
વેદશાસ્ત્રાદિ તત્ક્ષણેસીં । આલીં તયા શિષ્યાતેં ॥૧૩૦॥
ગુરુ મ્હણે શિષ્યાસી । જાવેં આપુલે ઘરાસી ।
વિવાહાદિ કરુનિ સુખેસીં । નાંદત ઐસ મ્હણતસે ॥૩૧॥
વિવાહાદિ કરુનિ સુખેસીં । નાંદત ઐસ મ્હણતસે ॥૩૧॥
હોઈલ તુઝી બહુ કીર્તિ । શિષ્ય હોતીલ તુજ અત્યંતી ।
‘ઉત્તંક’ નામ વિખ્યાતિ । શિષ્ય તુઝા પરિયેસીં ॥૩૨॥
‘ઉત્તંક’ નામ વિખ્યાતિ । શિષ્ય તુઝા પરિયેસીં ॥૩૨॥
તોચિ તુઝ્યા દક્ષિણેસી । આણીલ કુંડલેં પરિયેસીં ।
જિંકોનિયાં શેષાસી । કીર્તિવંત હોઈલ ॥૩૩॥
જિંકોનિયાં શેષાસી । કીર્તિવંત હોઈલ ॥૩૩॥
જન્મેજય રાયાસી । તોચ કરીલ ઉપદેશી ।
મારવીલ સમસ્ત સર્પાંસી । યાગ કરુનિ પરિયેસા ॥૩૪॥
મારવીલ સમસ્ત સર્પાંસી । યાગ કરુનિ પરિયેસા ॥૩૪॥
તોચિ ઉત્તંક જાઊન । પુઢેં કેલા સર્પયજ્ઞ ।
જન્મેજયાતેં પ્રેરુન । સમસ્ત સર્પ મારવિલે ॥૩૫॥
જન્મેજયાતેં પ્રેરુન । સમસ્ત સર્પ મારવિલે ॥૩૫॥
ખ્યાતિ જાહલી ત્રિભુવનાંત । તક્ષક આણિલા ઇંદ્રાસહિત ।
ગુરુકૃપેચેં સામર્થ્ય । ઐસેં અસે પરિયેસા ॥૩૬॥
ગુરુકૃપેચેં સામર્થ્ય । ઐસેં અસે પરિયેસા ॥૩૬॥
જો નર અસેલ ગુરુદૂષક । ત્યાસી કૈંચા પરલોક ।
અંતીં હોય કુંભીપાક । ગુરુદ્રોહ-પાતક્યાસી ॥૩૭॥
અંતીં હોય કુંભીપાક । ગુરુદ્રોહ-પાતક્યાસી ॥૩૭॥
સંતુષ્ટ કરિતાં ગુરુસી । કાય ન સાધે તયાસી ।
વેદશાસ્ત્ર તયાસી । લાઘે ક્ષણ ન લાગતાં ॥૩૮॥
વેદશાસ્ત્ર તયાસી । લાઘે ક્ષણ ન લાગતાં ॥૩૮॥
ઐસેં તૂં જાણોનિ માનસીં । વૃથા હિંડસી અવિદ્યેસીં ।
જાવેં આપુલે ગુરુપાશીં । તોચિ તુજ તારીલ સત્ય ॥૩૯॥
જાવેં આપુલે ગુરુપાશીં । તોચિ તુજ તારીલ સત્ય ॥૩૯॥
ત્યાચેં મન સંતુષ્ટવિતાં । તુજ મંત્ર સાધ્ય તત્ત્વતા ।
મન કરુનિ સુનિશ્ચિતા । ત્વરિત જાઈં મ્હણિતલેં ॥૧૪૦॥
મન કરુનિ સુનિશ્ચિતા । ત્વરિત જાઈં મ્હણિતલેં ॥૧૪૦॥
ઐસા શ્રીગુરૂ નિરોપ દેતાં । વિપ્ર જાહલા અતિજ્ઞાતા ।
ચરણાંવરી ઠેવૂનિ માથા । વિનવીતસે તયા વેળીં ॥૪૧॥
ચરણાંવરી ઠેવૂનિ માથા । વિનવીતસે તયા વેળીં ॥૪૧॥
જય જયા ગુરુમૂર્તિ । તૂંચિ સાધન પરમાર્થી ।
માતેં નિરોપિલેં પ્રીતીં । તત્ત્વબોધ કૃપેનેં ॥૪૨॥
માતેં નિરોપિલેં પ્રીતીં । તત્ત્વબોધ કૃપેનેં ॥૪૨॥
ગુરુદ્રોહી આપણ સત્ય । અપરાધ ઘડલે મજ બહુત ।
ગુરુચેં દુખવિલેં ચિત્ત । આતાં કેવીં સંતુષ્ટવાવેં ॥૪૩॥
ગુરુચેં દુખવિલેં ચિત્ત । આતાં કેવીં સંતુષ્ટવાવેં ॥૪૩॥
સુવર્ણાદિ લોહ સકળ । ભિન્ન હોતાં સાંધવેલ ।
ભિન્ન હોતાં મુક્તાફળ । કેવીં પુન્હા ઐક્ય હોય ॥૪૪॥
ભિન્ન હોતાં મુક્તાફળ । કેવીં પુન્હા ઐક્ય હોય ॥૪૪॥
અંતઃકરણ ભિન્ન હોતાં । પ્રયાસ અસે ઐક્ય કરિતાં ।
ઐસેં માઝેં મન પતિત । કાય ઉપયોગ જીવૂનિ ॥૪૫॥
ઐસેં માઝેં મન પતિત । કાય ઉપયોગ જીવૂનિ ॥૪૫॥
ઐસેં શરીર માઝેં દ્રોહી । કાય ઉપયોગ વાંચૂન પાહીં ।
જીવિત્વાચી વાસના નાહીં । પ્રાણ ત્યજીન ગુરુપ્રતિ ॥૪૬॥
જીવિત્વાચી વાસના નાહીં । પ્રાણ ત્યજીન ગુરુપ્રતિ ॥૪૬॥
ઐસેપરી શ્રીગુરુસી । વિનવિતો બ્રાહ્મણ હર્ષી ।
નમૂનિ નિઘે વૈરાગ્યેસીં । નિશ્ચય કેલા પ્રાણ ત્યજૂં ॥૪૭॥
નમૂનિ નિઘે વૈરાગ્યેસીં । નિશ્ચય કેલા પ્રાણ ત્યજૂં ॥૪૭॥
અનુતપ્ત જાહલા તો બ્રાહ્મણ । નિર્મળ જાહલેં અંતઃકરણ ।
અગ્નિ લાગતાં જૈસેં તૃણ । ભસ્મ હોય તત્ક્ષણીં ॥૪૮॥
અગ્નિ લાગતાં જૈસેં તૃણ । ભસ્મ હોય તત્ક્ષણીં ॥૪૮॥
જૈસા કાપૂરરાશીસી । વન્હિ લાગતાં પરિયેસીં ।
જળોનિ જાય ત્વરિતેસીં । તૈસેં તયાસી જહાલેં ॥૪૯॥
જળોનિ જાય ત્વરિતેસીં । તૈસેં તયાસી જહાલેં ॥૪૯॥
યાકારણેં પાપાસી । અનુતપ્ત હોતાં માનસીં ।
ક્ષાલણ હોય ત્વરિતેસીં । શતજન્મીંચેં પાપ જાય ॥૧૫૦॥
ક્ષાલણ હોય ત્વરિતેસીં । શતજન્મીંચેં પાપ જાય ॥૧૫૦॥
નિર્વાણરુપેં દ્વિજવર । નિઘાલા ત્યજૂં કલેવર ।
ઓળખોનિયાં જગદ્ગુરુ । પાચારિતી તયાવેળીં ॥૫૧॥
ઓળખોનિયાં જગદ્ગુરુ । પાચારિતી તયાવેળીં ॥૫૧॥
બોલાવોનિ બ્રાહ્મણાસી । નિરોપ દેતી કૃપેસીં ।
ન કરીં ચિંતા તૂં માનસીં । ગેલે તુઝે દુરિતદોષ ॥૫૨॥
ન કરીં ચિંતા તૂં માનસીં । ગેલે તુઝે દુરિતદોષ ॥૫૨॥
વૈરાગ્ય ઉપજલેં તુઝ્યા મનીં । દુષ્કૃતેં ગેલીં જળોનિ ।
એકચિત્ત કરુનિ મનીં । સ્મરેં આપુલે ગુરુચરણ ॥૫૩॥
એકચિત્ત કરુનિ મનીં । સ્મરેં આપુલે ગુરુચરણ ॥૫૩॥
તયે વેળીં શ્રીગુરુસી । નમન કેલેં ચરણાસી ।
જગદ્ગુરુ તૂંચિ હોસી । ત્રિમૂર્તીચા અવતાર ॥૫૪॥
જગદ્ગુરુ તૂંચિ હોસી । ત્રિમૂર્તીચા અવતાર ॥૫૪॥
તુઝી કૃપા હોય જરી । પાપેં કૈંચીં યા શરીરીં ।
ઉદય હોતાં ભાસ્કરીં । અંધકાર રાહે કેવીં ॥૫૫॥
ઉદય હોતાં ભાસ્કરીં । અંધકાર રાહે કેવીં ॥૫૫॥
ઐસેપરી શ્રીગુરુસી । સ્તુતિ કરી તો ભક્તીસીં ।
રોમાંચળ ઉઠતી હર્ષી । સદદિત કંઠા જાહલા ॥૫૬॥
રોમાંચળ ઉઠતી હર્ષી । સદદિત કંઠા જાહલા ॥૫૬॥
નિર્મળ માનસીં તયાવેળીં । માથા ઠેવી ચરણકમળીં।
વિનવીતસે કરુણાબહાળીં । મ્હણે તારીં તારીં શ્રીગુરુમૂર્તિ ॥૫૭॥
વિનવીતસે કરુણાબહાળીં । મ્હણે તારીં તારીં શ્રીગુરુમૂર્તિ ॥૫૭॥
નિર્વાણ દેખોનિ અંતઃકરણ । પ્રસન્ન જાહલા શ્રીગુરુ આપણ ।
મસ્તકીં ઠેવિતી કર દક્ષિણ । તયા બ્રાહ્મણાસી પરિયેસા ॥૫૮॥
મસ્તકીં ઠેવિતી કર દક્ષિણ । તયા બ્રાહ્મણાસી પરિયેસા ॥૫૮॥
પરીસ લાગતાં લોહાસી । સુવર્ણ હોય બાવનકસી ।
તૈસેં તયા દ્વિજવરાસી । જ્ઞાન જહાલેં પરિયેસા ॥૫૯॥
તૈસેં તયા દ્વિજવરાસી । જ્ઞાન જહાલેં પરિયેસા ॥૫૯॥
વેદશાસ્ત્રાદિ તાત્કાળી । મંત્રશાસ્ત્રેં આલીં સકળીં ।
પ્રસન્ન જહાલા ચંદ્રમૌળી । કાય સાંગૂં દૈવ ત્યા દ્વિજાચેં ॥૧૬૦॥
પ્રસન્ન જહાલા ચંદ્રમૌળી । કાય સાંગૂં દૈવ ત્યા દ્વિજાચેં ॥૧૬૦॥
આનંદ જાહલા બ્રાહ્મણાસી । શ્રીગુરુ નિરોપિતી તયાસી ।
આમુચેં વાક્ય તૂં પરિયેસીં । જાય ત્વરિત આપુલે ગુરુપાશીં ॥૬૧॥
આમુચેં વાક્ય તૂં પરિયેસીં । જાય ત્વરિત આપુલે ગુરુપાશીં ॥૬૧॥
જાવોનિયાં ગુરુપાશીં । નમન કરીં ભાવેસીં ।
સંતોષી હોઈલ ભરંવસીં । તોચિ આપણ સત્ય માનીં ॥૬૨॥
સંતોષી હોઈલ ભરંવસીં । તોચિ આપણ સત્ય માનીં ॥૬૨॥
ઐસેપરી શ્રીગુરુમૂર્તિ । તયા બ્રાહ્મણા સંભાષિતી ।
નિરોપ ઘેઊનિયાં ત્વરિતી । ગેલા આપલ્યા ગુરુપાશીં ॥૬૩॥
નિરોપ ઘેઊનિયાં ત્વરિતી । ગેલા આપલ્યા ગુરુપાશીં ॥૬૩॥
નિરોપ દેઊનિ બ્રાહ્મણાસી । શ્રીગુરુ નિઘાલે પરિયેસીં ।
‘ભિલ્લવડી’ ગ્રામાસી । આલે ભુવનેશ્વરી-સંનિધ ॥૬૪॥
‘ભિલ્લવડી’ ગ્રામાસી । આલે ભુવનેશ્વરી-સંનિધ ॥૬૪॥
કૃષ્ણાપશ્ચિમતટાકેસી । ઔદુંબર વૃક્ષ પરિયેસીં ।
શ્રીગુરુ રાહિલે ગુપ્તેસીં । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૬૫॥
શ્રીગુરુ રાહિલે ગુપ્તેસીં । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૬૫॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી । રાહિલે શ્રીગુરુ ભિલ્લવડીસી ।
મહિમા જાહલી બહુવસી । પ્રખ્યાત તુજ સાંગેન ॥૬૬॥
મહિમા જાહલી બહુવસી । પ્રખ્યાત તુજ સાંગેન ॥૬૬॥
મ્હણોનિ સરસ્વતીગંગાધર । સાંગે ગુરુચરિત્રવિસ્તાર ।
ઐકતાં હોય મનોહર । સકળાભીષ્ટેં સાધતી ॥૧૬૭॥
ઐકતાં હોય મનોહર । સકળાભીષ્ટેં સાધતી ॥૧૬૭॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધ-નામધારકસંવાદે ગુરુશુશ્રૂષણમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ ષોડશોઽધ્યાયઃ ॥૧૬॥
સિદ્ધ-નામધારકસંવાદે ગુરુશુશ્રૂષણમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ ષોડશોઽધ્યાયઃ ॥૧૬॥
॥ શ્રીગુરુદેવ દત્ત ॥
॥ ઓવીસંખ્યા ૧૬૭ ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥