Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 27

(Shri Gurucharitra Adhyay 27 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 27 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 27. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for मदोन्मत्तविप्रशापकथनं.

শ্ৰীগণেশায নমঃ ।
নামধাৰক শিষ্যৰাণা ।
লাগে সিদ্ধাচিযা চৰণা ৱিনৱীতসে ৱচনা । ঐকা শ্ৰোতে একচিত্তে ॥১॥
জযজযাজী সিদ্ধ যোগী । তূ তাৰক আম্হা জগী ।
জ্ঞানপ্ৰকাশ কৰণেলাগী । দিলে দৰ্শন চৰণাংচে ॥২॥
চতুৰ্ৱেদ ৱিস্তাৰেসী । শ্ৰীগুৰু নিৰোপিতী ৱিপ্ৰাংসী ।
পুঢে কথা ৱৰ্তলী কৈসী । ৱিস্তাৰাৱী দাতাৰা ॥৩॥
শিষ্যৱচন ঐকোনি । সাংগতা ঝালা ৱিস্তাৰোনি ।
ঐক শিষ্যা নামকৰণী । অনুপম মহিমা শ্ৰীগুৰূচী ॥৪॥
কিতী প্ৰকাৰে ৱিপ্ৰাংসী । শ্ৰীগুৰু সাংগতী হিতাসী ।
ন ঐকতী দ্ৱিজ তামসী । ম্হণতী ৱাদ কা পত্ৰ দেণে ॥৫॥
ঐসে উত্তৰ ঐকোনি কানী । কোপ কৰিতী শ্ৰীগুৰু মনি ।
জৈসে তুমচে অংতঃকৰণী । তৈসে সিদ্ধী পাৱৱূ ম্হণতী ॥৬॥
সৰ্পাচে পেটাৰিযাসী । কোৰূ জাতা মূষক কৈসী ।
জৈসা পতংগ দীপাসী । কৰী আপুলা আত্মঘাত ॥৭॥
তৈসে ৱিপ্ৰ মদোন্মত্ত । শ্ৰীগুৰু ন ওল়খত ।
বল়ে আপুলে প্ৰাণ দেত । দিৱাংধৱত্ দ্ৱিজ দেখা ॥৮॥
ইতুকে ৱৰ্ততা তে অৱসৰী । শ্ৰীগুৰু দেখতী নৰাসী দূৰী ।
শিষ্যাসী ম্হণতী পাচাৰী । কৱণ জাতো মাৰ্গস্থ ॥৯॥
শ্ৰীগুৰুৱচন ঐকোনি । গেলে সেৱক ধাৱোনি ।
ত্যা নৰাতে পাচাৰোনি । আণিলা গুৰুসন্মুখ ॥১০॥
গুৰু পুসতী ত্যাসী । জন্ম কৱণ জাতীসী ।
তো ৱৃত্তান্ত সাংগ মজসী । ম্হণোনি পুসতী তযে ৱেল়ী ॥১১॥
শ্ৰীগুৰুৱচন ঐকোন । সাংগে আপণ জাতিহীন ।
মাতংগ নাম ম্হণোন । স্থান আপুলে বহিৰ্গ্ৰামী ॥১২॥
তূ কৃপাল়ূ সৰ্ৱা ভূতী । ম্হণোনি পাচাৰিলে প্ৰীতী ।
আপণ ঝালো উদ্ধাৰগতি । ম্হণোনি দংডৱত নমন কৰী ॥১৩॥
ঐসে কৃপাল়ূ পৰমপুৰুষ । দৃষ্টি কেলী সুধাৰস ।
লোহাসী লাগতা পৰিস । সুৱৰ্ণ হোতা কায ৱেল় ॥১৪॥
তৈসে তযা পতিতাৱৰী । কৃপা কেলী নৰহৰী ।
দংড দেৱোনি শিষ্যা কৰী । ৰেখা সপ্ত কাঢৱিল্যা ॥১৫॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী পতিতাসী । এক ৰেখা লংঘী ৰে ঐসী ।
আলা নৰ ৱাক্যাসৰসী । আলে জ্ঞান আণিক তযা ॥১৬॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । কৱণে কুল়ী জন্মলাসী ।
পতিত ম্হণে কিৰাতৱংশী । নাম আপুলে ৱনৰাখা ॥১৭॥
দুসৰী ৰেকা লংঘিতা । জ্ঞান ঝালে মাগুতা ।
বোলূ লাগলা অনেক ৱাৰ্তা । ৱিস্ময কৰিতী তযে ৱেল়ী ॥১৮॥
তিসৰী ৰেখা লংঘী ম্হণতী । ত্যাসী ঝালী জ্ঞাতিস্মৃতি ।
ম্হণে গংগাপুত্ৰ নিশ্চিতী । ৱাস তটী গংগেচ্যা ॥১৯॥
লংঘিতা ৰেখা চৱথী । ম্হণে আপণ শূদ্ৰজাতী ।
জাত হোতো আপুলে ৱৃত্তী । স্ৱামী মাতে পাচাৰিলে ॥২০॥
লংঘিতা ৰেখা পাংচৱেসী । ঝালে জ্ঞান আণিক তযাসী ।
জন্ম ঝালা ৱৈশ্যৱংশী । নাম আপুলে সোমদত্ত ॥২১॥
সহাৱী ৰেখা লংঘিতাং । ম্হণে আপণ ক্ষত্ৰিয খ্যাতা ।
নাম আপুলে ৱিখ্যাতা । গোদাৱৰী ম্হণোনি ॥২২॥
সাতৱী ৰেখা লংঘিতাক্ষণ । অগ্ৰজাতী ৱিপ্ৰ আপণ ।
ৱেদশাস্ত্ৰাদি ৱ্যাকৰণ । অধ্যাপক নাম আপুলে ॥২৩॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । ৱেদশাস্ত্ৰী অভ্যাস ম্হণসী ।
আলে ৱিপ্ৰ চৰ্চেসী । ৱাদ কৰী ত্যাংসৱে ॥২৪॥
অভিমংত্ৰোনী ৱিভূতি । ত্যাচে সৰ্ৱাংগী । প্ৰোক্ষিতী ।
প্ৰকাশলী জ্ঞানজ্যোতী । ত্যা নৰা পৰিযেসা ॥২৫॥
জৈসে মানসসৰোৱৰাস । ৱাযস জাতা হোতী হংস ।
তৈসা গুৰুহস্তস্পৰ্শ । পতিত ঝালা জ্ঞানৰাশী ॥২৬॥
নৰসিংহসৰস্ৱতী জগদ্গুৰু । ত্ৰযমূৰ্তীংচা অৱতাৰু ।
অজ্ঞানী লোক ম্হণতী নৰু । তেচি জাতী অধঃপাতা ॥২৭॥
যেণেপৰী পতিতাসী । জ্ঞান ঝালে আসমাসী ।
ৱেদশাস্ত্ৰ সাংগেসী । ম্হণো লাগলা তযে ৱেল়ী ॥২৮॥
জে আলে চৰ্চেস ৱিপ্ৰ । ভযচকিত ঝালে ফাৰ ।
জিৱ্হা তুটোনি ঝালে বধিৰ । হ্ৰদযশূল় তাত্কাল়ী ॥২৯॥
ৱিপ্ৰ থৰথৰা কাপতী । শ্ৰীগুৰুচৰণী লোল়তী ।
আমুচী আতা কায গতি । জগজ্জ্যোতী স্ৱামিযা ॥৩০॥
শ্ৰীগুৰুদ্ৰোহী ঝালো জাণ । ধিক্কাৰিলে ব্ৰাহ্মণ ।
তূ অৱতাৰ গৌৰীৰমণ । ক্ষমা কৰণে স্ৱামিযা ॥৩১॥
ৱেষ্টোনিযা মাযাপাশী । ঝালো আপণ মহাতামসী ।
নোল়খো তুঝ্যা স্ৱৰূপাসী । ক্ষমা কৰণে স্ৱামিযা ॥৩২॥
তূ কৃপাল়ু সৰ্ৱা ভূতী । আমুচে দোষ নাণী চিত্তী ।
আম্হা দ্যাৱী উদ্ধাৰগতি । ম্হণোনি চৰণী লাগতী ॥৩৩॥
এখাদে সমযী লীলেসী । পৰ্ৱত কৰসী তৃণাসৰসী ।
পৰ্ৱত পাহসী কোপেসী । ভস্ম হোয নিৰ্ধাৰী ॥৩৪॥
তূচি সৃষ্টি স্থাপিসী । তূচি সৰ্ৱাংচে পোষণ কৰিসী ।
তূচি কৰ্তা প্ৰল়যাসী । ত্ৰিমূৰ্তি জগদ্গুৰু ॥৩৫॥
তুঝা মহিমা ৱৰ্ণাৱযাসী । মতি নাহী আম্হাংসী ।
উদ্ধৰাৱে দীনাসী । শৰণাগতা ৱৰপ্ৰদা ॥৩৬॥
ঐসে ৱিপ্ৰ ৱিনৱিতী । শ্ৰীগুৰু ত্যাসী নিৰোপ দেতী ।
তুম্হী ক্ষোভৱিলা ভাৰতী । ত্ৰিৱিক্ৰম মহামুনি ॥৩৭॥
আণিক কেলে বহুত দোষী । নিংদিলে সৰ্ৱ ৱিপ্ৰাংসী ।
পাৱাল জন্ম ব্ৰহ্মৰাক্ষসী । আপুলী জোডী ভোগাৱী ॥৩৮॥
আপুলে আৰ্জৱ আপণাপাসী । ভোগিজে পুণ্যপাপাসী ।
নিষ্কৃতি ন হোতা ক্ৰিযমাণাসী । গতি নাহী পৰিযেসা ॥৩৯॥
শ্ৰীগুৰুৱচন ঐকোনি । লাগতী ৱিপ্ৰ দোঘে চৰণী ।
কধী উদ্ধৰো ভৱাৰ্ণৱী । ম্হণোনিযা ৱিনৱিতী ॥৪০॥
শ্ৰীগুৰুনাথ কৃপামূৰ্তি । ত্যা ৱিপ্ৰাংতে নিৰোপ দেতী ।
ব্ৰহ্মৰাক্ষস ৱ্হাল প্ৰখ্যাতি । সংৱত্সৰ বাৰাপৰ্যংত ॥৪১॥
অনুতপ্ত ঝালিযা কাৰণ । শাংতিৰূপ অসাল জাণ ।
জো কা শুকনাৰাযণ । প্ৰথম ৱাক্য ম্হণতসা ॥৪২॥
তুমচে পাপ শুদ্ধ হোতা । দ্ৱিজ যেঈল পৰ্যটতা ।
পুঢীল ৱাক্য তুম্হা সাংগতা । উদ্ধাৰগতি হোঈল ॥৪৩॥
আতা জাৱে গংগেসী । স্থান বৰৱে বৈসাৱযাসী ।
ম্হণোনি নিৰোপিতী ত্যাসী । গেলে ৱিপ্ৰ তে ৱেল়ী ॥৪৪॥
নিঘতা গ্ৰামাবাহেৰী । হ্ৰদযশূল অপৰংপাৰী ।
জাতা ক্ষণ নদীতীৰী । ৱিপ্ৰ পংচত্ৱ পাৱলে ॥৪৫॥
আপণ কেল্যা কৰ্মাসী । প্ৰযত্ন নাহী আণিকাসী ।
ঐসে ৱিপ্ৰ তামসী । আত্মঘাতকী তেচি জাণা ॥৪৬॥
শ্ৰীগুৰুৱচন যেণেপৰী । অন্যথা নৱ্হে নিৰ্ধাৰী ।
ঝালে ৰাক্ষস দ্ৱিজৱৰী । বাৰা ৱৰ্ষী গতি পাৱলে ॥৪৭॥
ৱিপ্ৰ পাঠৱিলে গংগেসী । মাগে কথা ৱৰ্তলী কৈসী ।
নামধাৰক শিষ্যাসী । সিদ্ধ সাংগে অৱধাৰা ॥৪৮॥
পতিত ঝালা মহাজ্ঞানী । জাতিস্মৰণ সপ্তজন্মী ।
পূৰ্ৱাপাৰ ৱিপ্ৰ ম্হণোনি । নিৰ্ধাৰ কেলা মনাত ॥৪৯॥
নমন কৰূনি শ্ৰীগুৰূসী । ৱিনৱী পতিত ভক্তীসী ।
অজ্ঞানমাযা তিমিৰাসী । জ্যোতিৰূপ জগদ্গুৰু ॥৫০॥
ৱিপ্ৰ হোতো পূৰ্ৱী আপণ । কেৱী ঝালো জাতিহীন ।
সাংগাৱে জী ৱিস্তাৰোন । ত্ৰিকাল়জ্ঞান অংতৰসাক্ষী ॥৫১॥
জন্মাংতৰী আপণ দেখ । পাপ কেলে মহাদোষ ।
কী ৱিৰোধিলে ৱিনাযক । নৃসিংহসৰস্ৱতী সাংগ পা ॥৫২॥
ঐসে ৱচন ঐকোনি । সাংগতী গুৰু প্ৰকাশূনি ।
ম্হণোনি সাংগতী সিদ্ধমুনি । নামধাৰক শিষ্যাসী ॥৫৩॥
ম্হণোনি সৰস্ৱতীগংগাধৰ । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰৱিস্তাৰ ।
পুঢীল কথা ঐকতা নৰ । পতিত হোয ব্ৰহ্মজ্ঞানী ॥৫৪॥
ঐসী পুণ্যপাৱন কথা । ঐকতা উদ্ধাৰ অনাথা ।
পাৱে চতুৰ্ৱিধ পুৰুষাৰ্থা । নিশ্চযেসী জাণ পা ॥৫৫॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে মদোন্মত্তৱিপ্ৰশাপকথনং নাম সপ্তৱিংশোঽধ্যাযঃ ॥২৭॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৫৫॥
॥ শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু ॥

Explore More