Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 3

(Shri Gurucharitra Adhyay 3 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 3 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 3. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for अंबरीषव्रतनिरूपणं.

#of 87
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
যেণেপৰী সিদ্ধ মুনি । সাংগতা ঝালা ৱিস্তাৰোনি ।
সংতোষোনি নামকৰণী । ৱিনৱিতসে মাগুতী ॥১॥
জয জযাজী সিদ্ধ মুনী । তাৰক তূ আম্হালাগুনী ।
সংদেহ হোতা মাঝে মনী । আজি তুৱা ফেডিলা ॥২॥
তুঝেনি সৰ্ৱস্ৱ লাধলো । আনংদজল়ী বুডালো ।
পৰম তত্ত্ৱ জোডলো । আজিচেনি দাতাৰা ॥৩॥
ঐসে শ্ৰীগুৰুমহিমান । মজ নিৰোপিলে ত্ৱাং জ্ঞান ।
আনংদময মাঝে মন । তুঝেনি ধৰ্মে স্ৱামিযা ॥৪॥
কৱণে ঠাযী তুমচা ৱাস । নিত্য তুম্হা কোঠে গ্ৰাস ।
হোঈন তুঝা আতাং দাস । ম্হণোনি চৰণী লাগলা ॥৫॥
কৃপানিধী সিদ্ধ মুনী । তযা শিষ্যা আলিংগোনি ।
আশীৰ্ৱচন দেঊনি । সাংগে আপুলা ৱৃত্তান্ত ॥৬॥
জে জে স্থানী হোতে গুৰু । তেথে অসতো চমত্কাৰূ ।
পুসসী জৰী আম্হাং আহাৰূ । গুৰুস্মৰণী নিত্য জাণা ॥৭॥
শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ মহিমান । তেচি আম্হা অমৃতপান ।
সদা সেৱিতো যাচে গুণ । ম্হণোনি পুস্তক দাৱিলে ॥৮॥
ভুক্তি মুক্তি পৰমাৰ্থ । জে জে ৱাংছিজে মনাংত ।
তে তে সাধ্য হোয ত্ৱৰিত । গুৰুচৰিত্ৰ ঐকতা ॥৯॥
ধনাৰ্থী যাসী অক্ষয ধন । পুত্ৰপৌত্ৰাদি গোধন ।
কথা ঐকতা হোয জাণ । জ্ঞানসিদ্ধী তাত্কাল় ॥১০॥
জে ভক্তীনে সপ্তক এক । পঢতী ঐকতী ভক্তলোক ।
কাম্য হোয তাত্কালিক । নিপুত্ৰিকা পুত্ৰ হোতী ॥১১॥
গ্ৰহৰোগাদিপীডন । ন হোতী ৱ্যাধি কধী জাণ ।
জৰী মনুষ্যাস অসেল বংধন । ত্ৱৰিত সুটে ঐকতা ॥১২॥
জ্ঞাতৱংত শতাযুষী । ঐকতা হোয ভৰৱসী ।
ব্ৰহ্মহত্যাপাপে নাশী । একচিত্তে ঐকতা ॥১৩॥
ইতুকে ঐকোনি ত্যা অৱসৰী । নামধাৰক নমস্কাৰী ।
স্ৱামী মাতে তাৰী তাৰী । কৃপানিধি সিদ্ধ মুনী ॥১৪॥
সাক্ষাত্কাৰে গুৰুমূৰ্তি । ভেটলাসী তূ জগজ্যোতী ।
হোতী ৱাসনা মাঝে চিত্তী । গুৰুচৰিত্ৰ ঐকাৱে ॥১৫॥
এখাদা তৃষেনে পীডিত । জাত অসতা মাৰ্গস্থ ।
ত্যা আণূনি দেতী অমৃত । তযাপৰী তূ মজ ভেটলাসী ॥১৬॥
গুৰূচা মহিমা ঐকো কানী । সাংগিজে স্ৱামী ৱিস্তাৰোনি ।
অংধকাৰ অসতাং ৰজনী । সূৰ্যোদযাপৰী কৰী ॥১৭॥
ইতুকিযা অৱসৰী । সিদ্ধ যোগী অভয কৰী ।
ধৰোনিযা সৱ্য কৰী । ঘেৱোনি গেলা স্ৱস্থানা ॥১৮॥
অসে ঠাৱ জ্ঞানপংথী । কল্পৱৃক্ষ অশ্ৱত্থী ।
বৈসোনি সাংগে জ্ঞানজ্যোতী । ঐক শিষ্যা নামধাৰকা ॥১৯॥
নেণতী সোয গুৰুদাস্যকা । যাচি কাৰণে উপবাধকা ।
হোতী তুজ অনেকা । চিংতা ক্লেশ ঘডতী তুজ ॥২০॥
ওল়খাৱযা গুৰুমূৰ্তীসী । আপুলা আচাৰ পৰিযেসী ।
দৃঢ ভক্তি ধৰোনি মানসী । ওল়খিজে মগ শ্ৰীগুৰু ॥২১॥
ঐকোনি সিদ্ধাংচে ৱচন । সংতোষে নামধাৰক সগুণ ।
ক্ষণক্ষণা কৰী নমন । কৰুণাৱচনে কৰোনিযা ॥২২॥
তাপত্ৰযাগ্নীত পোল়লো । মী সংসাৰসাগৰী বুডালো ।
ক্ৰোধাদি জলচৰী ৱেষ্টিলো । অজ্ঞানজাল়ে ৱেষ্টূনিযা ॥২৩॥
জ্ঞাননৌকী বসৱূনি । কৃপেচা ৱাযূ পালাণুনি ।
দেহা তাৰক কৰূনি । তাৰাৱে মাতে স্ৱামিযা ॥২৪॥
ঐশিযা কৰুণাৱচনী । ৱিনৱিতসে নামকৰণী ।
মস্তক সিদ্ধাচিযা চৰণী । ঠেৱিতা ঝালা পুনঃ পুনঃ ॥২৫॥
তৱ বোলিলা সিদ্ধ মুনি । ন ধৰী চিংতা অংতঃকৰণী ।
উঠৱীতসে আশ্ৱাসোনি । সাংকডে ফেডীন তুঝে আতা ॥২৬॥
জ্যাংসী নাহী দৃঢ ভক্তি । সদা দৈন্যে কষ্টতী ।
শ্ৰীগুৰূৱৰী বোল ঠেৱিতী । অৱিদ্যামাযা ৱেষ্টূনি ॥২৭॥
সংশয ধৰোনি মানসী । শ্ৰীগুৰু কায দেঈল ম্হণসী ।
তেণে গুণে হা ভোগ ভোগিসী । নানা কষ্টে ৱ্যাকুল়িত ॥২৮॥
সাংডোনি সংশয নিৰ্ধাৰ । গুৰুমূৰ্তি দেঈল অপাৰ ।
ঐসা দেৱ কৃপাসাগৰ । তুজ নুপেক্ষী সৰ্ৱথা ॥২৯॥
গুৰুমূৰ্তি কৃপাসিংধু । প্ৰখ্যাত অসে ৱেদা বোধু ।
তুঝে অংতঃকৰণী ৱেধু । অসে তযা চৰণাংৱৰী ॥৩০॥
তো দাতাৰ অখিল মহী । জৈসা মেঘাচা গুণ পাহী ।
পৰ্জন্য পডতো সৰ্ৱাং ঠাযী । কৃপাসিংধু ঐসা অসে ॥৩১॥
ত্যাংতচি পাত্ৰানুসাৰ । সাংগেন সাক্ষী এক থোৰ ।
সখোল ভূমি উদক স্থিৰ । উন্নতী উদক নাহী জাণ ॥৩২॥
দৃঢ ভক্তি জাণা সখোল ভূমি । দাংভিক ওল়খা উন্নত তুম্হী ।
যাচিযা কাৰণে মনোকৰ্মী । নিশ্চযাৱে শ্ৰীগুৰূসী ॥৩৩॥
ম্হণোনি শ্ৰীগুৰুউপমা । ঐসা কণৱ অসে মহিমা ।
প্ৰপংচ হোয পৰব্ৰহ্মা । হস্ত মস্তকী ঠেৱোনিযা ॥৩৪॥
কল্পতৰূচী দ্যাৱী উপমা । কল্পিলে লাভে ত্যাচা মহিমা ।
ন কল্পিতাং পুৰৱী কামা । কামধেনু শ্ৰীগুৰু ॥৩৫॥
ঐসা শ্ৰীগুৰু ব্ৰহ্মমূৰ্তি । খ্যাতি অসে শ্ৰুতিস্মৃতী ।
সংদেহ সাংডূনি একচিত্তী । ধ্যায পদাংবুজ শ্ৰীগুৰূচে ॥৩৬॥
ইতকে পৰিসোনি নামধাৰক । নমন কৰোনি ক্ষণৈক ।
কৰসংপুট জোডোনি ঐক । ৱিনৱিতসে সিদ্ধাসী ॥৩৭॥
শ্ৰীগুৰূ সিদ্ধ যোগেশ্ৱৰা । কামধেনু কৃপাসাগৰা ।
ৱিনৱিতসে অৱধাৰা । সেৱক তুমচা স্ৱামিযা ॥৩৮॥
স্ৱামীংনী নিৰোপিলে সকল় । ঝালে মাঝে মন নিৰ্মল় ।
ৱেধ লাগলা অসে কেৱল় । চৰিত্ৰ শ্ৰীগুৰূচে ঐকাৱযা ॥৩৯॥
গুৰু ত্ৰযমূৰ্তি ঐকো কানী । কা অৱতৰলে মনুষ্যযোনী ।
সৰ্ৱ সাংগাৱে ৱিস্তাৰোনি । ম্হণোনি চৰণী লাগলা ॥৪০॥
মগ কায বোলে যোগীংদ্ৰ । বা ৰে শিষ্যা তূ পূৰ্ণচংদ্ৰ ।
মাঝা বোধসমুদ্ৰ । কৈসা তুৱা উত্সাহৱিলা ॥৪১॥
তূতে মহাসুখ লাধলে । গুৰুদাস্যত্ৱ ফল়লে ।
পৰব্ৰহ্ম অনুভৱলে । আজিচেনি তুজ আতা ॥৪২॥
হিংডত আলো সকল় ক্ষিতি । কৱণা নৱ্হে ঐশী মতি ।
গুৰুচৰিত্ৰ ন পুসতী । তূতে দেখিলে আজি আম্হী ॥৪৩॥
জ্যাসী ইহপৰত্ৰীংচী চাড । ত্যাসী হী কথা অসে গোড ।
ত্ৰিকৰণে কৰোনিযা দৃঢ । একচিত্তে ঐকিজে ॥৪৪॥
তূ ভক্ত কেৱল় শ্ৰীগুৰুচা । ম্হণোনি ভক্তি ঝালী উংচা ।
নিশ্চযো মানী মাঝিযা ৱাচা । লাধসী চাৰী পুৰুষাৰ্থ ॥৪৫॥
ধনধান্যাদি সংপত্তি । পুত্ৰপৌত্ৰ শ্ৰুতিস্মৃতি ।
ইহ সৌখ্য আযুষ্যগতি । অংতী গতি অসে জাণা ॥৪৬॥
গুৰুচৰিত্ৰ কামেধেনু । ৱেদশাস্ত্ৰসংমত জাণু ।
অৱতৰলা ত্ৰযমূৰ্তি আপণু । ধৰোনি নৰৱেষ কলিযুগী ॥৪৭॥
কাৰ্যাকাৰণ অৱতাৰ । হোঊনি যেতী হৰিহৰ ।
উতৰাৱযা ভূমিভাৰ । ভক্তজনাতে তাৰাৱযা ॥৪৮॥
ঐকোনি সিদ্ধাচ ৱচনা । প্ৰশ্ন কৰী শিষ্যৰাণা ।
ত্ৰযমূৰ্তি অৱতাৰ কিংকাৰণা । দেহ ধৰোনি মানুষী ॥৪৯॥
ৱিস্তাৰোনি তে আম্হাংসী । সাংগা স্ৱামী কৃপেসী ।
ম্হণোনি লাগলা চৰণাসী । কৰুণাৱচনে কৰোনিযা ॥৫০॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । ত্ৰযমূৰ্তি তীন গুণ ঐকা ।
আদিৱস্তু আপণ একা । প্ৰপংচ ৱস্তু তীন জাণা ॥৫১॥
ব্ৰহ্মযাচা ৰজোগুণ । সত্ত্ৱগুন ৱিষ্ণু জাণ।
তমোগুণ উমাৰমণ । মূৰ্তি একচি অৱধাৰা ॥৫২॥
ব্ৰহ্মা সৃষ্টিৰচনেসী । পোষক ৱিষ্ণু পৰিযেসী ।
ৰুদ্ৰমূৰ্তি প্ৰল়যাসী । ত্ৰযমূৰ্তীচে তীন গুণ ॥৫৩॥
একা ৱেগল়ে এক ন হোতী । কাৰ্যাকাৰণ অৱতাৰ হোতী ।
ভূমীচা ভাৰ ফেডিতী । প্ৰখ্যাত অসে পুৰাণী ॥৫৪॥
সাংগেন সাক্ষ আতা তুজ । অংবৰীষ ম্হণিজে দ্ৱিজ ।
একাদশীৱ্ৰতাচিযা কাজ । ৱিষ্ণূসী অৱতাৰ কৰৱিলে ॥৫৫॥
অৱতাৰ ৱ্হাৱযা কাৰণ । সাংগেন তুজ ৱিস্তাৰূন ।
মন কৰোনি সাৱধান । একচিত্তে পৰিযেসা ॥৫৬॥
দ্ৱিজ কৰী একাদশীৱ্ৰত । পূজা কৰী অভ্যাগত ।
নিশ্চযো কৰী দৃঢচিত্ত । হৰিচিংতন সৰ্ৱকাল় ॥৫৭॥
অসো ত্যাচিযা ৱ্ৰতাসী । ভংগ কৰাৱযা আলা ঋষি ।
অতিথি হোঊনি হঠেসী । পাৱলা মুনি দুৰ্ৱাস ॥৫৮॥
তে দিৱশী সাধনদ্ৱাদশী ঘডী এক । আলা অতিথি কাৰণিক ।
অংবৰীষাস পডলা ধাক । কেৱী ঘডে ম্হণোনিযা ॥৫৯॥
ঋষি আলে দেখোনি । অংবৰীষানে অভিৱংদোনি ।
অৰ্ঘ্য পাদ্য দেৱোনি । পূজা কেলী উপচাৰে ॥৬০॥
ৱিনৱিতসে ঋষীশ্ৱৰাসী । শীঘ্ৰ জাৱে স্নানাসী ।
সাধন আহে ঘটিকা দ্ৱাদশী । যাৱে অনুষ্ঠান সাৰোনিযা ॥১॥
ঋষি জাঊনি জাঊনি নদীসী । অনুষ্ঠান কৰতী ৱিধীংসী ।
ৱিলংব লাগতা তযাসী । আলী সাধন ঘটিকা ॥৬২॥
ৱ্ৰত ভংগ হোঈল ম্হণোনি । পাৰণে কেলে তীৰ্থ ঘেঊনি ।
নানা প্ৰকাৰ পক্ৱানী । পাক কেলা ঋষীতে ॥৬৩॥
তৱ আলে দুৰ্ৱাস দেখা । পাহূনি অংবৰীষাচ্যা মুখা ।
ম্হণে ভোজন কেলেসি কা । অতিথীৱিণ দুৰাত্মযা ॥৪॥
শাপ দেতা ঋষীশ্ৱৰ । ৰাজে স্মৰলা শাৰ্ঙ্গধৰ ।
কৰাৱযা ভক্তাচা কৈৱাৰ । টাকূন আলা ৱৈকুংঠা ॥৬৫॥
ভক্তৱত্সল নাৰাযণ । শৰণাগতাচে ৰক্ষণ ।
বিৰূদ বোলতী পুৰাণে জাণ । ধাৱে ধেনু ৱত্সাসি জৈসী ॥৬৬॥
শাপিলে ঋষীনে দ্ৱিজাসী । জন্মাৱে গা অখিল যোনীসী ।
তৱ পাৱলা হ্ৰষীকেশী । যেঊনি জৱল়ী উভা ঠেলা ॥৬৭॥
মিথ্যা নৱ্হে ঋষীচে ৱচন । দ্ৱিজে ধৰিলে শ্ৰীৱিষ্ণুচে চৰণ ।
ভক্তৱত্সল ব্ৰীদ জাণ । তযা মহাৱিষ্ণূচে ॥৬৮॥
ৱিষ্ণু ম্হণে দুৰ্ৱাসাসী । তুৱা শাপিলে অংবৰীষাসী ।
ৰাখীন আপুল্যা দাসাসী । শাপ আম্হাসী তুম্হী দ্যাৱা ॥৬৯॥
দুৰ্ৱাস জ্ঞানী ঋষীশ্ৱৰ । কেৱল় ঈশ্ৱৰ অৱতাৰ ।
ফেডাৱযাস ভূমিভাৰ । কাৰণ অসে পুঢে ম্হণতসে ॥৭০॥
জাণোনি জ্ঞানীশিৰোমণী । ম্হণে তপ কৰিতাং যুগে ক্ষোণী ।
ভেটী নৱ্হে হৰিচৰণী । ভূমীৱৰী দুৰ্লভ ॥৭১॥
শাপসংবংধে অৱতৰোনি । যেঈল লক্ষ্মী ঘেঊনি ।
তাৰাৱযালাগোনী । ভক্তজনা সমস্তা ॥৭২॥
পৰোপকাৰসংবংধেসী । শাপ দ্যাৱা ৱিষ্ণুসী ।
ভূমিভাৰ ফেডাৱযাসী । কাৰণ অসে ম্হণোনিযা ॥৭৩॥
ঐসে ৱিচাৰোনি মানসী । দুৰ্ৱাস ম্হণে ৱিষ্ণূসী ।
অৱতৰোনী ভূমীসী । নানা স্থানী জন্মাৱে ॥৭৪॥
প্ৰসিদ্ধ হোসী ৱেল় দহা । উপৰ অৱতাৰ পূৰ্ণ দহা ।
সহজ তূ ৱিশ্ৱাত্মা মহা । স্থূল়সূক্ষ্মী ৱসসী তূ ॥৭৫॥
ঐসা কাৰ্যকাৰণ শাপ । অংগিকাৰী জগাচা বাপ ।
দুষ্টাংৱৰী অসে কোপ । সৃষ্টিপ্ৰতিপাল় কৰাৱযা ॥৭৬॥
ঐসে দহা অৱতাৰ ঝালে । অসে তুৱা কৰ্ণী ঐকিলে ।
মহাভাগৱতী ৱিস্তাৰিলে । অনংতৰূপী নাৰাযণ ॥৭৭॥
কাৰ্যকাৰণ অৱতাৰ হোতী । ক্ৱচিত্প্ৰকট ক্ৱচিত্ গুপ্তী ।
তে ব্ৰহ্মজ্ঞানী জাণতী । মূঢমতি কায জাণে ॥৭৮॥
আণীক সাংগেন তুজ । ৱিনোদ ঝালাসে সহজ ।
অনুসযা অত্ৰিঋষীচী ভাজ । পতিৱ্ৰতাশিৰোমণী ॥৭৯॥
তিচে গৃহী জন্ম জাহলে । ত্ৰযমূৰ্তি অৱতৰলে ।
কপটৱেষ ধৰোনি আলে । পুত্ৰ জাহলে তিযেচে ॥৮০॥
নামধাৰক পুসে সিদ্ধাসী । ৱিনোদকথা নিৰোপিলীসী ।
দেৱ অতিপ্ৰকট ৱেষী । পুত্ৰ জাহলে কৱণে পৰী ॥৮১॥
অত্ৰি ঋষি পূৰ্ৱী কৱণ । কৱণাপাসূনি উত্পন্ন ।
মূল় পুৰুষ হোতা কৱণ । ৱিস্তাৰোনি মজ সাংগাৱে ॥৮২॥
ম্হণে সৰস্ৱতী গংগাধৰ । পুঢীল কথেচা ৱিস্তাৰ ।
ঐকতা হোয মনোহৰ । সকলাংভীষ্টে সাধতী ॥৮৩॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰো শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে অংবৰীষৱ্ৰতনিৰূপণং নাম তৃতীযোঽধ্যাযঃ ॥৩॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৮৩॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More