Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 31

(Shri Gurucharitra Adhyay 31 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 31 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 31. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for पतिव्रताख्यानं.

#of 137
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
સિધ્દ મ્હણે નામધારકા । પુઢેં અપૂર્વ ઝાલેં ઐકા ।
યોગેશ્વર કારણિકા । સાંગે સ્ત્રિયાંચે ધર્મ સકળ ॥૧॥
યોગેશ્વર મ્હણતી સ્ત્રિયેસી । આચાર સ્ત્રિયાંચે પુસસી ।
સાંગેન તુજ વિસ્તારેંસી । ભવસાગર તરાવયા ॥૨॥
પતિ અસતાં કવણ ધર્મ । અથવા મેલિયા કાય કર્મ ।
ઉભયપક્ષી વિસ્તારોન । સાંગેન ઐકચિત્તે ॥૩॥
કથા સ્કંદપુરાણાંત । કાશીખંડીં વિસ્તૃત ।
સ્ત્રિયાંચે ધર્મ બહુત । એકચિત્તેં ઐકાવે ॥૪॥
અગસ્તિ ઋષિ મહામુનિ । જો કા કાશીભુવનીં ।
લોપમુદ્રા મહાજ્ઞાની । ત્યાચી ભાર્યા પરિયેસા ॥૫॥
પતિવ્રતાશિરોમણિ। દુજી નવ્હતી આણિક કોણી ।
અસતાં તેથેં વર્તમાની । ઝાલે અપૂર્વ પરિયેસા ॥૬॥
ત્યા અગસ્તિચ્યા શિષ્યાંત । વિંધ્ય નામેં અસે વિખ્યાત ।
પર્વતરૂપેં અસે વર્તત । હોતા ભૂમીવર દેખા ॥૭॥
વિધ્યાચળ મ્હણિજે ગિરી । અપૂર્વ વનેં ત્યાવરી ।
શોભાયમાન મહાશિખરી । બહુ રમ્ય પરિયેસા ॥૮॥
બ્રહ્મર્ષિ નારદમુનિ । હિંડત ગેલા તયે સ્થાનીં ।
સંતોષ પાવલા પાહોનિ । સ્તુતિ કેલી તયે વેળી ॥૯॥
નારદ મ્હણે વિંધ્યાસી । સર્વાત શ્રેષ્ઠ તૂં હોસી ।
સકળ વૃક્ષ તુજપાસીં । મનોરમ્ય સ્થળ તુઝેં ॥૧૦॥
પરી એક અસે ઉણેં । મેરુસમાન નવ્હેસી જાણેં સ્થળ સ્વલ્પ યા કારણેં ।
મહત્વ નાહીં પરિયેસા ॥૧૧॥
ઐસેં મ્હણતાં નારદમુનિ । વિંધ્યાચળ કોપોનિ ।
વાઢતા ઝાલા તે ક્ષણી । મેરુપરી હોઈન મ્હણે ॥૧૨॥
વાઢે વિંધ્યાચળ દેખા । સૂર્યમંડળાસંમુખા ।
ક્રમાંતરેં વાઢતાં ઐકા । ગેલા સ્વર્ગભુવનાસી ॥૧૩॥
વિંધ્યાદ્રીચ્યા દક્ષિણ ભાગાસી । અંધકાર અહર્નિશીં ।
સૂર્યરશ્મી ન દિસે કૈશીં । યજ્ઞાદિ કર્મે રાહિલીં ॥૧૪॥
ઋષિ સમસ્ત મિળોનિ । વિનવૂં આલે ઇંદ્રભુવની ।
વિધ્યાદ્રીચી કરણી । સાંગતે ઝાલે વિસ્તારેં ॥૧૫॥
ઇંદ્ર કોપે તયે વેળી । ગેલા તયા બ્રહ્મયાજવળી ।
સાંગિતલા વૃત્તાન્ત સકળી । તયા વિંધ્ય પર્વતાચા ॥૧૬॥
બ્રહ્મા મ્હણે ઇંદ્રાસી । આહે કારણ આમ્હાંસી ।
અગસ્તિ અસે પુરીં કાશી । ત્યાસી દક્ષિણ દિશે પાઠવાવેં ॥૧૭॥
દક્ષિણ દિશા ભુમીસી । અંધાર પડિલા પરિયેસી ।
યા કારણેં અગસ્તીસી । દક્ષિણ દિશે પાઠવાવેં ॥૧૮॥
અગસ્તીચા શિષ્ય દેખા । વિંધ્યાચલ આહે જો કાં ।
ગુરુ યેતાં સંમુખા । નમિતાં હોઈ દંડવત ॥૧૯॥
સાંગેલ અગસ્તિ શિષ્યાસી । વાઢોં નકો મ્હણેલ ત્યાસી ।
ગમન કરિતાં શિખરેસી । ભૂમીસમાન કરીલ ॥૨૦॥
યા કારણેં તુમ્હી આતાં । કાશીપુરા જાવેં તત્ત્વતાં ।
અગસ્તીતેં નમતાં । દક્ષિણેસી પાઠવાવેં ॥૨૧॥
યેણેંપરી ઇંદ્રાસી । સાંગે બ્રહ્મદેવ હર્ષી ।
નિરોપ ઘેઊન વેગેંસી । નિઘતા ઝાલા અમરનાથ ॥૨૨॥
દેવાસહિત ઇંદ્ર દેખા । સવેં બૃહસ્પતિ ઐકા ।
સકળ ઋષિ મિળોનિ દેખા । આલે કાશી ભુવનાસી ॥૨૩॥
અગસ્તીચ્યા આશ્રમાસી । પાતલે સમસ્ત ઇંદ્ર ઋષિ ।
દેવગુરુ મહાઋષિ । બૃહસ્પતિ સવેં અસે ॥૨૪॥
દેખોનિયા અગસ્તિ મુનિ । સકળાંતેં અભિવંદોનિ ।
અર્ધ્યપાદ્ય દેઉની । પૂજા કેલી ભક્તીનેં ॥૨૫॥
દેવ આણિ બૃહસ્પતિ । અગસ્તીચી કરિતી સ્તુતિ ।
આણિક સવેંચિ આણિતી । લોપામુદ્રા પતિવ્રતા ॥૨૬॥
દેવગુરુ બૃહસ્પતિ । સાંગે પતિવ્રતાખ્યાતિ ।
પૂર્વી પતિવ્રતા બહુતી । લોપમુદ્રાસરી નવ્હતી ॥૨૭॥
અરુંધતી સાવિત્રી સતી । અનુસયા પતિવ્રતી ।
શાંડિલ્યાચી પત્ની હોતી । પતિવ્રતા વિખ્યાત ॥૨૮॥
લક્ષ્મી આણિ પાર્વતી । શાંતરૂપા સ્વયંભુપત્ની ।
મેનિકા અતિવિખ્યાતી । હિમવંતાચી પ્રાણેશ્વરી ॥૨૯॥
સુનીતી ધ્રુવાચી માતા । સંજ્ઞાદેવી સુર્યકાંતા ।
સ્વાહાદેવી વિખ્યાતા । યજ્ઞપુરુષપ્રાણેશ્વરી ॥૩૦॥
યાંહૂનિ આણિક ખ્યાતા । લોપામુદ્રા પતિવ્રતા ।
ઐકા સમસ્ત દેવગણ મ્હણતાં । બૃહસ્પતિ સાંગતસે ॥૩૧॥
પતિવ્રતેચેં આચરણ । સાંગે ગુરુ વિસ્તારોન ।
પુરુષ જેવિતાં પ્રસાદ જાણ । મુખ્ય ભોજન સ્ત્રિયેસી ॥૩૨॥
આણિક સેવા ઐશી કરણેં । પુરુષ દેખોનિ ઉભેં રાહણેં ।
આજ્ઞેવિણ બૈસોં નેણે । અવજ્ઞા ન કરણેં પતીચી ॥૩૩॥
દિવસ અખંડ સેવા કરણે અતિથિ યેતાં પૂજા કરણેં ।
પતિનિરોપાવીણ ન જાણેં । દાનધર્મ ન કરાવા ॥૩૪॥
પતીચી સેવા નિરંતરીં । મનીં ભાવિજે હાચિ હરિ ।
શયનકાળી સર્વ રાત્રીં । સેવા કરાવી ભક્તીંસી ॥૩૫॥
પતિ નિદ્રિસ્ત ઝાલ્યાવરી । આપણ શયન કીજે નારી ।
ચોળી તાનવડે ઠેવાવીં દુરી । તેણેં પુરુષશરીર સ્પર્શૂ નયે ॥૩૬॥
સ્પર્શે ચોળી પુરુષાસી । હાનિ હોત આયુષ્યાસી ।
ઘેઊં નયે નાંવ ત્યાસી । પતિ-આયુષ્ય ઉણેં હોય ॥૩૭॥
જાગૃત ન હોતાં પતિ ઐકા । પુઢેં ઉઠીજે સતી દેખા ।
કરણેં સડાસંમાર્જન નિકા । કરણેં નિર્મળ મંગલપ્રદ ॥૩૮॥
સ્નાન કરૂનિ ત્વરિત । પૂજૂનિ ઘ્યાવેં પતિતીર્થ ।
ચરણી મસ્તક ઠેવોનિ યથાર્થ । શિવાસમાન ભાવાવેં ॥૩૯॥
અસતાં ગ્રામીં ગૃહીં પુરુષ । સર્વ શૃંગાર કરણેં હર્ષ ।
ગ્રામા ગેલિયા પુરુષ । શૃંગાર આપણ કરું નયે ॥૪૦॥
પતિ નિષ્ઠુર બોલે જરી । આપણ કોપ કદા ન કરી ।
ક્ષમા મ્હણોની ચરણ ધરી । રાગ ન ધરી મનાંત ॥૪૧॥
પતિ યેતાં બાહેરુની । સામોરી જાય તેક્ષણી ।
સકળ કામેં ત્યજૂનિ । સંમુખ જાય પતિવ્રતા ॥૪૨॥
કાય નિરોપ મ્હણોનિ । પુસાવેં ઐસેં વંદોનિ ।
જેં વસે પતીચ્યા મનીં । ત્યાચપરી રહાટે ॥૪૩॥
પતિવ્રતેચેં ઐસેં લક્ષણ । સાંગેન ઐકા દેવગણ ।
બહિર્દ્વારી જાતાં જાણ । અનેક દોષ પરિયેસા ॥૪૪॥
બહિર્દ્વારીં જાણેં જરી । પાહૂં નયે નરનારીં ।
સવેંચિ પરતાવેં લવકરી । આપુલે ગુહી અસાવેં ॥૪૫॥
જરી પાહે બહિદ્વારીં । ઉલૂકયોની જન્મે નારી ।
યાચ પ્રકારે નિર્ધારી । પાતિવ્રત્ય લોપામુદ્રેચેં ॥૪૬॥
લોપામુદ્રા પતિવ્રતા । બાહેર ન વચે સર્વથા ।
પ્રાતઃકાળ જો કા હોતા । સડાસંમાર્જન કરીતસે ॥૪૭॥
દેવઉપકરણી ઉજળોનિ । ગંધાક્ષતાંદિ કરૂનિ ।
પુષ્પવાતી પંચવર્ણી । રંગમાળા દેવાંસી ॥૪૮॥
અનુષ્ઠાનાહૂનિ પતિ યેતાં । સકળ આયતી કરી તત્ત્વતાં ।
ધરોનિ પતીચ્યા ચિત્તા । પતીસવેં રહાટે તી ॥૪૯॥
પુરુષાચેં ઉચ્છિષ્ટ ભોજન । મનોભાવેં કરણેં આપણ ।
નસતાં પુરુષ ગ્રામીં જાણ । ઘ્યાવા અતિથિધેનુપ્રસાદ ॥૫૦॥
અતિથીસી ઘાલાવે અન્ન । અથવા ધેનૂતેં પૂજોન ।
ભોજન કરાવેં સગુણ । પતિવ્રતા પરિયેસા ॥૫૧॥
ગૃહ નિર્મળ નિરંતર કરી । નિરોપાવેગળા ધર્મ ન કરી ।
વ્રતોપવાસ યેણેપરી । નિરોપાવેગળે ન કરી જાણા ॥૫૨॥
ઉત્સાહ હોતા નગરાત । કધી પાહૂ ન મ્હણત ।
તીર્થયાત્રાવિવાહાર્થ । કધીહી ન વચે પરિયેસા ॥૫૩॥
પુરુષ સંતોષી અસતા જરી । દુશ્ચિત નસાવી ત્યાચી નારી ।
પુરુષ દુશ્ચિત અસતા જરી । આપણ સંતોષી અસો નયે ॥૫૪॥
રજસ્વલા ઝાલિયા દેખા । બોલો નયે મૌન્ય નિકા ।
નાયકાવે વેદ ઐકા । મુખ પુરુષા દાખવૂ નયે ॥૫૫॥
ઐસે ચારી દિવસાંવરી । આચરાવે તિયે નારી ।
સુસ્નાત હોતા તે અવસરી । પુરુષમુખ અવલોકિજે ॥૫૬॥
જરી નસે પુરુષ ભવની । ત્યાચે રૂપ ધ્યાવે મની ।
સૂર્યમંડળ પાહોનિ । ઘરાત જાવે પતિવ્રતે ॥૫૭॥
પુરુષઆયુષ્યવર્ધનાર્થ । હળદીકુંકુમ લાવિજે ખ્યાત ।
સેંદૂર કાજળ કંઠસૂત્ર । ફણી માથા અસાવી ॥૫૮॥
તાંબૂલ ઘ્યાવે સુવાસિની । અસાવી તિચે માથા વેણી ।
કરી કંકણે તોડર ચરણી । પુરુષાસમીપ યેણેપરી ॥૫૯॥
ન કરી ઇષ્ટત્વ શેજારણીશી । રજકસ્ત્રીકુંટિણીસી ।
જૈનસ્ત્રીદ્રવ્યહીનેસી । ઇષ્ટત્વ કરિતા હાનિ હોય ॥૬૦॥
પુરુષનિંદક સ્ત્રિયેસી । ન બોલાવે તિયેસી ।
બોલતા દોષ ઘડે તિસી । પતિવ્રતાલક્ષણ ॥૬૧॥
સાસૂ શ્વશુર નણંદ વહિની । દીરભાવાતે ત્યજુની ।
રાહતા વેગળેપણી । શ્વાનજન્મ પાવતી ॥૬૨॥
અંગ ધુવો નયે નગ્નપણે । ઉખળમુસળાવરી ન બૈસણે ।
પાઈ વિવરલ્યાવીણ જાણે । ફિરૂ નયે પતિવ્રતે ॥૬૩॥
જાતે ઉંબર્યાવરી દેખા । બૈસો નયે વડિલાંસમુખા ।
પતિવ્રતાલક્ષણ ઐકા । યેણેપરી અસાવે ॥૬૪॥
પતીસવે વિવાદ । કરિતા પાવે મહાખેદ ।
પતિઅંતઃકરણી ઉદ્વેગ । આપણ કદા કરૂ નયે ॥૬૫॥
જરી અસે અભાગ્ય પુરુષ । નપુસક જરી અસે દેખ ।
અસે વ્યાધિષ્ઠ અવિવેક । તરી દેવાસમાન માનાવા ॥૬૬॥
તૈસા પુરુષ અસેલ જરી । તોચિ માનાવા હરિ ।
ત્યાચે બોલણે રહાટે તરી । પરમેશ્વરા પ્રિય હોય ॥૬૭॥
પતીચે મની જી આવડી । તૈસીચ લ્યાવી લેણી લુગડી ।
પતિ દુશ્ચિત્ત અસતા ઘડી । આપણ શ્રૃંગાર કરૂ નયે ॥૬૮॥
સોપસ્કાર પાહિજે જરી । ન સાંગાવે આપણ નારી ।
અસતા કન્યા પુત્ર જરી । તયામુખી સાંગાવે ॥૬૯॥
જરી નસેલ જવળી કોણ । વસ્તૂચી દાખવાવી ખૂણ ।
અમુક પાહિજે મ્હણોન । નિર્ધાર કરોનિ ન સાંગિજે ॥૭૦॥
જિતુકે મિળાલે પતીસી । સંતુષ્ટ અસાવે માનસી ।
સમર્થ પાહોનિ કાંક્ષેસી । પતિનિંદા કરૂ નયે ॥૭૧॥
તીર્થયાત્રે જાતી લોક । મ્હણૂનિ ન ગાવે કૌતુક ।
પુરુષાચે પાદોદક । તેચિ તીર્થ માનાવે ॥૭૨॥
ભાગીરથીસમાન દેખ । પતિચરણતીર્થ અધિક ।
પતિસેવા કરણે મુખ । ત્રયમૂર્તિ સંતુષ્ટતી ॥૭૩॥
વ્રત કરણે અસેલ મની । તે પુરુષા કરાવે પુસોનિ ।
આત્મબુદ્ધી કરિતા કોણી । પતિ-આયુષ્ય ઉણે હોય ॥૭૪॥
આણિક જાય નરકાપ્રતી । પતિ ઘેવોનિ સાંગાતી ।
ઐસે બોલતી વેદશ્રુતિ । બૃહસ્પતિ સાંગતસે ॥૭૫॥
પતીસ ક્રોધે ઉત્તર દેતી । શ્વાનયોની જન્મ પાવતી ।
જંબુક હોવોનિ ભુંકતી । ગ્રામાસન્નિધ યેઊન ॥૭૬॥
નિત્ય નેમ કરણે નારી । પુરુષ-ઉચ્છિષ્ટ ભોજન કરી ।
પાદ પ્રક્ષાલોનિ તીર્થધારી । ઘેવોનિ તીર્થ જેવાવે ॥૭૭॥
પતિ પ્રત્યક્ષ શંકર । કામ્ય હોતી મનોહર ।
પાવે તી વૈકુંઠપુર । પતિસહિત સ્વર્ગભુવના ॥૭૮॥
જાવો નયે વનભોજનાસી । અથવા શેજારીગૃહાસી ।
ઇષ્ટસોયરે મ્હણોનિ હર્ષી । પ્રતિદિની ન જાવે ॥૭૯॥
આપુલા પુરુષ દુર્બલ કિતી । સમર્થાચી ન કરાવી સ્તુતિ ।
પતિ અસતા અનાચારરીતી । આપણ નિંદા કરૂ નયે ॥૮૦॥
કૈસા તરી આપુલા પતિ । આપણ કરાવી ત્યાચી સ્તુતિ ।
તોચિ મ્હણાવા લક્ષ્મીપતિ । એકભાવે કરોનિયા ॥૮૧॥
સાસૂશ્વશુર પુરુષાંપુઢે । નેટે બોલો નયે ગાઢે ।
હાસો નયે ત્યાંપુઢે । પતિ-આયુષ્ય ઉણે હોય ॥૮૨॥
સાસૂશ્વશુર ત્યજૂન આપણ । વેગળે અસૂ મ્હણે કવણ ।
ઋક્ષયોની જન્મોન । અરણ્યાત હિંડેલ ॥૮૩॥
પુરુષ કોપે મારી જરી । મની મ્હણે હા મરો નારી ।
જન્મ પાવેલ યોની વ્યાઘ્રી । મહાઘોર અરણ્યાત ॥૮૪॥
પર પુરુષાતે નયની પાહે । ઉપજતા વરડોળી હોય ।
પુરુષા વંચૂનિ વિશેષ ખાય । ગ્રામસૂકર હોય તી ॥૮૫॥
તોહી જન્મી સોડોનિ । ઉપજે વાઘુળાચે યોની ।
આપુલી વિષ્ઠા આપણ ભક્ષુની । વૃક્ષાવરી લોંબતસે ॥૮૬॥
પતિસંમુખ નિષ્ઠુર વચની । ઉત્તર દેતી કોપોનિ ।
ઉપજે મુકી હોઊનિ । સપ્તજન્મ દરિદ્રી ॥૮૭॥
પુરુષ દુજી પત્ની કરી । તિસી આપણ વૈર ધરી ।
સપ્ત જન્માંવરી । દુર્ભાગ્યતા હોય અવધારા ॥૮૮॥
પુરુષાવરી દુસરિયા । દૃષ્ટિ જ્યા કરિતી આવડિયા ।
પતિતા ઘરી જન્મ પાવોનિયા । દુઃખે સદા દારિદ્ર્ય ભોગિતી ॥૮૯॥
પુરુષ યેતા બાહેરુની । સંમુખ જાવે ભામિની ।
ઉદકે પાદ પ્રક્ષાલુની । વિંઝણા વારિજે શ્રમહાર ॥૯૦॥
પાદસંવાહન ભક્તીસી । મૃદુ વાક્ય બોલિજે પતીસી ।
પુરુષ હોતા સંતોષી । ત્રિમૂર્તિ સંતોષતી ॥૯૧॥
કાય દેતી માતા પિતા । નેદી ઇષ્ટવર્ગ બંધુ ભ્રાતા ।
ઇહપરાચી જોડી દેતા । પુરુષ નારીચા દેવ જાણ ॥૯૨॥
ગુરુ દેવ તીર્થે સમસ્તી । સર્વ જાણાવા આપુલા પતિ ।
ઐસા નિશ્ચય જ્યાંચ્યા ચિત્તી । પતિવ્રતા ત્યાચિ જાણા ॥૯૩॥
જીવ અસતા શરીરાસી । પવિત્ર હોય સમસ્તાંસી ।
જીવ જાતા ક્ષણે કૈસી । કદા પ્રેતા નાતળતી ॥૯૪॥
તૈસા પતિ પ્રાણ આપલા । પતિ નસતા અશુચિ તિલા ।
યા કારણે પતિચ સકળા । પ્રાણ આપુલા જાણાવા ॥૯૫॥
પતિ નસતા સ્ત્રિયેસી । સર્વ અમંગળ પરિયેસી ।
વિધવા મ્હણજે પ્રેતાસરસી । અપત્ય નસતા અધિક જાણ ॥૯૬॥
ગ્રામાસ જાતા પરિયેસી । વિધવા ભેટતા સંમુખેસી ।
મરણ સાંગે સત્ય ત્યાસી । પુત્રાસી અશુભ નવ્હે જાણા ॥૯૭॥
માતા વિધવા અસે જરી । પુત્રાસી મંગળ શકુન કરી ।
પુત્રાવિણ વિધવા નારી । નમન તિસી કરૂ નયે ॥૯૮॥
તિચ્યા આશીર્વાદે આપણ । મંગળ ન હોય સત્ય જાણ ।
તિચા હો કા શાપ મરણ । તિસી કોણી બોલૂ નયે ॥૯૯॥
યા કારણે પતિવ્રતા । બરવે પુરુષાસવે જાતા ।
સર્વ વૈભવ દેહાસહિતા । કેવી જાઈ પરિયેસા ॥૧૦૦॥
ચંદ્રાસવે ચાંદણી જૈસી । મેઘાસવે વીજ કૈસી ।
માવળતા સવેચિ જાતસે । પતીસવે તૈસે જાવે ॥૧॥
સહગમન કરણે મુખ્ય જાણ । થોર ધર્મશ્રુતીચે વચન ।
પૂર્વજ બેચાળીસ ઉદ્ધરણ । પતિવ્રતાધર્માને ॥૨॥
પુરુષ પ્રેત ઝાલિયાવરી । સહગમના જાતા તે નારી ।
એકેક પાઉલી નિર્ધારી । અશ્વમેઘસહત્રપુણ્ય ॥૩॥
પાપી પુરુષ અસેલ જાણ । ત્યાસી આલે જરી મરણ ।
યમદૂત નેતી બાંધૂન । નરકાપ્રતી પરિયેસા ॥૪॥
પતિવ્રતા ત્યાચી નારી । જરી સહગમન કરી ।
જૈસી સર્પાસી નેતી ઘારી । તૈસી પતીતે સ્વર્ગા નેઈ ॥૫॥
સહગમન કેલિયાવરી । પાહૂનિ યમદૂત પળતી દૂરી ।
પતીસી સોડોનિ સત્વરી । જાતી યમદૂત આપલે પુરાસી ॥૬॥
પતિવ્રતાશિરોમણી । બૈસવિતી વિમાની ।
પાવવિતી સ્વર્ગભુવની । દેવાંગના ઓવાળિતી ॥૭॥
યમદૂત ત્વરે પળતી । કાળાચી ન ચાલે ખ્યાતી ।
પતિવ્રતા દેખતાચિ ચિત્તી । ભય વાટે મ્હણતાતી ॥૮॥
સૂર્ય ભિતો દેખૂન તિયેસી । તપતો તેજે મંદેસી ।
અગ્નિ ભિઉની શાંતીસી । ઉષ્ણ તિસી હોઊ ન શકે ॥૯॥
નક્ષત્રે ભિતી પાહતા તિયેસી । આપુલે સ્થાન ઘેઈલ ઐસી ।
જાય સ્વર્ગભુવનાસી । પતીસહિત પરિયેસા ॥૧૧૦॥
યેણેપરી સ્વર્ગભુવની । જાય નારી સંતોષોનિ ।
આપુલે પતીસ ઘેઊનિ । રાહે સ્વર્ગી નિરંતર ॥૧૧॥
તીન કોટિ રોમ તિસી । સ્વદેહ દેતા અગ્નીસી ।
ત્યાચી ફળે અસતી કૈશી । એકચિત્તે ઐકાવે ॥૧૨॥
એકેક રોમ રોમાસી । સ્વર્ગી રાહે શતકોટિ વર્ષી ।
પુરુષાસવે સ્વાનંદેસી । પતિવ્રતા રાહે તેથે ॥૧૩॥
ઐસે પુણ્ય સહગમનાસી । કન્યા વ્હાવી ઐશી વંશી ।
બેચાળીસ કુળે કૈસી । ઘેઊન જાય સ્વર્ગાતે ॥૧૪॥
ધન્ય તિચી માતાપિતા । એકવીસ કુળે ઉદ્ધરિતા ।
ધન્ય પુરુષવંશ ખ્યાતા । બેચાળીસ ઉદ્ધરિલે ॥૧૫॥
ઐસે પુણ્ય સહગમનાસી । પતિવ્રતેચ્યા સંગતીસી ।
આણિક સાંગેન વિસ્તારેસી । દેવગુરુ મ્હણતસે ॥૧૬॥
અસેલ નારી દુરાચારી । અથવા વ્યાભિચારકર્મ કરી ।
ત્યાચે ફળ અતિઘોરી । એકચિત્તે પરિયેસા ॥૧૭॥
ઉભય કુળે બેચાળિસ । જરી અસતીલ સ્વર્ગાસ ।
ત્યાસી ઘેઉનિ નરકાસ । પ્રેમે જાય પરિયેસા ॥૧૮॥
અંગાવરી રોમ કિતી । તિતુકી કોટિ વર્ષે ખ્યાતી ।
નરકામધ્યે પંચે નિરુતી । તિચે ફળ ઐસે અસે ॥૧૯॥
ભૂમિદેવી ઐસે મ્હણે । પતિવ્રતેચ્યા પવિત્ર ચરણે ।
આપણાવરી ચાલતા ક્ષણે । પુનીત મી મ્હણતસે ॥૧૨૦॥
સૂર્ય ચંદ્ર ઐસે મ્હણતી । આપલી કિરણે જ્યોતી ।
જરી પતિવ્રતેવરી પડતી । તરી આપણ પાવન હોઊ ॥૨૧॥
વાયુ આણિ વરુણ । પતિવ્રતેચિયા સ્પર્શાકારણે ।
પાવન હોઊ મ્હણોન । સ્પર્શે પુનીત હોતી તે ॥૨૨॥
ઘરોઘરી સ્ત્રિયા અસતી । કાય કરાવી લાવણ્યસંપત્તિ ।
જિચેનિ વંશ ઉદ્ધરતી । તૈસી સ્ત્રી અસાવી કી ॥૨૩॥
જ્યાચે ઘરી પતિવ્રતા । દૈવે આગળા તો તત્ત્વતા ।
કરાવે સુકૃત જન્મશતા । તરીચ લાભે તૈશી સતી ॥૨૪॥
ચતુર્વિધ પુરુષાર્થ દેખા । સ્ત્રિયેચ્યા સંગતી લાઘે લોકા ।
પતિવ્રતા સતી અધિકા । પુણ્યાનુસાર લાભે જના ॥૨૫॥
જ્યાચે ઘરી નાહી સતી । પુણ્યે ત્યાસી કાહી ન ઘડતી ।
યજ્ઞાદિ કર્મે ખ્યાતિ । સતી અસતા હોતી જાણ ॥૨૬॥
સતી નસે જ્યાચે ઘરી । ત્યાસી અરણ્ય નાહી દૂરી ।
વૃથા જન્મોનિ સંસારી । કર્મબાહ્ય તોચિ જાણા ॥૨૭॥
ઐસી સતી મિળે જ્યાસી । સમસ્ત પુણ્ય હોય ત્યાસી ।
પુત્રસંતાન પરલોકાસી । સાધન હોય સતીચેનિ ॥૨૮॥
સ્ત્રિયેવીણ અસેલ નર । તયાસી ન સાધે કર્માચાર ।
કર્મહીન દેવ પિતર । કર્માર્હ નવ્હે કદા ॥૨૯॥
પુણ્ય જોદે ગંગાસ્નાની । ત્યાહૂનિ પતિવ્રતાદર્શની ।
મહાપાપી હોય પાવન । સપ્ત જન્મ પુનીત ॥૧૩૦॥
પતિવ્રતેચા આચાર । સાંગે પતિવ્રતેસી યોગેશ્વર ।
મ્હણે સરસ્વતીગંગાધર । સાંગે બૃહસ્પતિ દેવગુરુ ॥૩૧॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી । ગુરુચરિત્ર પુણ્યરાશી ।
ઐકતા પાવતી સદ્ગતીસી । મ્હણે સરસ્વતીગંગાધર ॥૩૨॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃત । પતિવ્રતાનિરૂપણ વિખ્યાત ।
ઐકતા હોય પુનીત । જે જે ચિંતિલે પાવિજે ॥૩૩॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રપરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે પતિવ્રતાખ્યાનં નામ એકત્રિંશોઽધ્યાયઃ ॥૩૧॥
॥ ઓવીસંખ્યા ॥૧૩૩॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More