Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 32

(Shri Gurucharitra Adhyay 32 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 32 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 32. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 196
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
পতিৱ্ৰতেচিযা ৰিতি । সাংগে দেৱা বৃহস্পতি ।
সহগমনী ফলশ্ৰুতি । যেণেপৰী নিৰোপিলী ॥১॥
ৱিধৱাপণাচা আচাৰূ । সাংগতা ঝালা দেৱৱৰূ ।
পুসতাতী ঋষেশ্ৱৰূ । ঐকা শ্ৰোতে একচিত্তে ॥২॥
জৱল়ী নসতা আপুলা পতি । ত্যাতে মৰণ ঝালিযা প্ৰাপ্তি ।
কায কৰাৱে ত্যাচে সতী । সহগমন কেৱী কৰাৱে ॥৩॥
অথৱা অসেল গৰোদৰী । অসে তীতে কন্যাকুমৰী ।
কায কৰাৱে তিযে নাৰী । ম্হণূন ৱিনৱিতী গুৰূসী ॥৪॥
ঐকোনি দেৱাংচে ৱচন । সাংগতা জালা ৱিস্তাৰোন ।
একচিত্তে কৰূন । ঐকা শ্ৰোতে সকল় ॥৫॥
পতি জৱল়ী অসে জৰী । সহগমনী জাৱে তিযে নাৰী ।
অসতা আপণ গৰোদৰী । কৰূ নযে সহগমন ॥৬॥
স্তনপানী অসতা কুমাৰূ । তিণে কৰিতা পাপ থোৰূ ।
পুৰুষ মেলা অসেল দুৰূ । সহগমন কৰূ নযে ॥৭॥
তিণে অসাৱে ৱিধৱাপণে । ৱিধিপূৰ্ৱক আচৰণে ।
সহগমাসমানে । অসে পুণ্য পৰিযেসা ॥৮॥
ৱিধৱাপণাচা আচাৰূ । কৰিতা অসে পুণ্য থোৰূ ।
নিৱৰ্ততা আপুলা ভ্ৰতাৰূ । কেশৱপন কৰাৱে ॥৯॥
জ্যা কা ৱিধৱা কেশ ৰাখিতী । ত্যাংচী ঐকা ফলশ্ৰুতি ।
কেশ পুৰুষাসী বাধিতী । নৰকাপৰী পৰিযেসা ॥১০॥
যাস্তৱ কৰণে কেশৱপণ । কৰাৱে তিণে নিত্য স্নান ।
এক ৱেল়া ভোজন । কৰাৱে তিণে পৰিযেসা ॥১১॥
এক ধান্যাচে অন্ন । কৰাৱে তিণে ভোজন ।
তীন দিৱস উপোষণ । কৰাৱে তিণে ভক্তীনে ॥১২॥
পাচ দিৱস পক্ষমাসাস । কৰাৱা তিণে উপৱাস ।
অথৱা চাংদ্ৰাযণগ্ৰাস । ভোজন কৰণে পৰিযেসা ॥১৩॥
চংদ্ৰোদয বীজেসী । এক গ্ৰাস তযা দিৱসী ।
চঢতে ঘ্যাৱে পংধৰা দিৱসী । পৌৰ্ণিমেসী ভোজন ॥১৪॥
কৃষ্ণপক্ষী যেণেপৰী । গ্ৰাস ঘ্যাৱে উতৰত নাৰী ।
অমাৱাস্যা যেতা জৰী । এক গ্ৰাস জেৱাৱা ॥১৫॥
শক্তি নাহী জিযেসী । একান্ন জেৱাৱে পৰিযেসী ।
অথৱা ফল-আহাৰেসী । অথৱা শাকা-আহাৰ দেখা ॥১৬॥
অথৱা ঘ্যাৱে ক্ষীৰ মাত্ৰ । কধী ন ঘ্যাৱে অপৱিত্ৰ ।
জেণে ৰাহে প্ৰাণ মাত্ৰ । শ্ৱাসোচ্ছ্ৱাস চালে ঐসে ॥১৭॥
শযন কৰিতা মংচকাৱৰী । পুৰুষ ঘালী ৰৌৰৱ ঘোৰী ।
ভোগী নৰক নিৰংতৰী । পতীসহিত পৰিযেসা ॥১৮॥
কৰূ নযে মংগলস্নান । অথৱা দেহমৰ্দন ।
গংধ পৰিমল তাংবূল জাণ । পুষ্পাদি তিণে ৱৰ্জাৱে ॥১৯॥
পুত্ৰাৱীণ অসে নাৰী । কৰণে তৰ্পণ পুত্ৰাপৰী ।
তীল় দৰ্ভ কুশধাৰী । গোত্ৰনাম উচ্চাৰাৱে ॥২০॥
ৱিষ্ণুপূজা কৰাৱী নিত্য । আপুলা পুৰুষ হা নিশ্চিত ।
পুৰুষ আঠৱোনি চিত্ত । ৱিষ্ণুস্থানী মানিজে ॥২১॥
পুৰুষ অসতা জেণেপৰী । পতিনিৰোপে আচাৰ কৰী ।
তেণেচি ৰীতী ৱিষ্ণু অৱধাৰী । ত্যাচে নিৰোপে আচৰাৱে ॥২২॥
তীৰ্থযাত্ৰা উপাসৱ্ৰত । ৱিষ্ণুনিৰোপে কৰাৱে নিশ্চিত ।
অথৱা গুৰু দ্ৱিজ ৱিখ্যাত । ত্যাংচে নিৰোপে আচৰাৱে ॥২৩॥
আপণ অসতা সুৱাসিনী । জ্যা ৱস্তূচী প্ৰীতি অংতঃকৰণী ।
তৈশী ৱস্তু দ্যাৱী ধণী । ৱিদ্ৱজ্জনৱিপ্ৰাংসী ॥২৪॥
ৱৈশাখ মাঘ কাৰ্তিকমাস । অনেক স্নানী আচাৰৱিশেষ ।
মাঘস্নান তীৰ্থাস । ৱিষ্ণুস্মৰণে কৰাৱে ॥২৫॥
ৱৈশাখী জল়কুংভদান । কাৰ্তিকী দীপআৰাধন ।
ব্ৰাহ্মণা দ্যাৱে ঘৃতদান । যথাশক্ত্যা দক্ষিণেসী ॥২৬॥
মাঘমাসী তিল়ঘৃতেসী । দ্যাৱে দান ৱিপ্ৰাংসী ।
অৰণ্যাত ৱৈশাখমাসী । পোঈ ঘালিজে নিৰ্মল়োদকে ॥২৭॥
শিৱালযী ঈশ্ৱৰাৱৰী । গল়তী ঠেৱিজে নিৰ্মল় ৱাৰী ।
গংধ পৰিমল় পূজা কৰী । তেণে পুণ্য অগাধ ॥২৮॥
ৱিপ্ৰাচিযা ঘৰোঘৰী । উদক ঘালিজে শক্ত্যানুসাৰী ।
অন্ন দ্যাৱে নিৰ্ধাৰী । অতিথিকাল়ী পৰিযেসা ॥২৯॥
তীৰ্থযাত্ৰে জাত্যা লোকা । ত্যাতে দ্যাৱ্যা ছত্ৰপাদুকা ।
যেতা আপল্যা গৃহাংতিকা । পাদপ্ৰক্ষালন কৰাৱে ॥৩০॥
ৱাৰা ঘালাৱা ৱিঝণেসী । ৱস্ত্ৰ দ্যাৱে পৰিধানাসী ।
গংধ তাংবূল পৰিমল়াসী । কৰ্পূৰৱেলাদি পৰিযেসা ॥৩১॥
জলপাত্ৰ দ্যাৱে শক্তীসী । গুডপান আম্ৰপানেসী ।
দ্ৰাক্ষে কৰ্দল়ীফল়েসী । ব্ৰাহ্মণা দ্যাৱে মনোহৰ ॥৩২॥
জে জে দান দ্যাৱে দ্ৱিজা । পতীচ্যা নাৱে অৰ্পিজে ৱোজা ।
সংকল্পূন পুৰুষকাজা । ধৰ্ম কৰণে যেণেপৰী ॥৩৩॥
কাৰ্তিকমাসী জৱান্ন । অথৱা জেৱিজে একান্ন ।
ৱৃতাক মাষ মসূৰ লৱণ । তৈলাদি মধু ৱৰ্জাৱে ॥৩৪॥
ৱৰ্জাৱে কাস্যপাত্ৰ । আণিক ৱৰ্জাৱে দ্ৱিদলমাত্ৰ ।
মনী অসাৱে পৱিত্ৰ । একাগ্ৰেসী পৰিযেসা ॥৩৫॥
পলাশপাত্ৰী ভোজন কৰাৱে । শুচি উদ্যাপন কৰাৱে ।
জে জে ৱ্ৰত ধৰাতে । ত্যাতে উজৱাৱে তত্ত্ৱতা ॥৩৬॥
ঘৃতভৰিত কাস্যপাত্ৰ । ৱিপ্ৰা দ্যাৱে পৱিত্ৰ ।
ভূমিশযন কেলে ৱ্ৰত । মংচক দ্যাৱা ৱিপ্ৰাসী ॥৩৭॥
জে জে ৱস্তু ত্যজিলী আপণ । তে তে দ্যাৱী ব্ৰাহ্মণালাগূন ।
ৰসদ্ৰৱ্যে এক মাস জাণ । ত্যাগ কৰাৱী পৰিযেসা ॥৩৮॥
ত্যজূনিযা দধি ক্ষীৰ । উদ্যাপন আচাৰ মনোহৰ ।
অসলিযা শক্ত্যনুসাৰ । ধেনু দ্যাৱী সালংকৃত ॥৩৯॥
ৱিশেষে অসে আণিক ৱ্ৰত । দীপদান অসে খ্যাত ।
ৱৰ্ণিতা মহিমা অনংত । দেৱাংসী ম্হণে বৃহস্পতি ॥৪০॥
দীপদান ভাগ সোল়া । ৱৰকড নসতী ধৰ্ম সকল়া ।
যা কাৰণে অনংতফল়া । দীপদান কৰাৱে ॥৪১॥
মাঘস্নান মাঘমাসী । কৰণে সূৰ্যোদযাসী ।
যেণেপৰী এক মাসী । আচৰাৱে ভক্তীনে ॥৪২॥
লাডূ তিল় খৰ্জুৰেসী । কৰূনি পক্ৱান্নে ব্ৰাহ্মণাংসী ।
দ্যাৱী তিণে ভক্তীসী । দক্ষিণেসহিত জাণা ॥৪৩॥
শৰ্কৰা মিৰে এল়েসী । তল়ূন অপূপ ঘৃতেসী ।
দান দ্যাৱে যতীসী । ভোজন দ্যাৱে অতীতা ॥৪৪॥
হেমংতঋতু হোতা জাণ । ৱ্হাৱযা শীতনিৱাৰণ ।
কাষ্ঠে দ্যাৱী ৱিপ্ৰাকাৰণে । ৱস্ত্ৰে দ্যাৱী দ্ৱিজাংসী ॥৪৫॥
পৰ্যংক দ্যাৱা সুষুপ্তীসী । এখাদ্যা ভল্যা ব্ৰাহ্মণাসী ।
চিত্ৰ ৰক্ত ৱস্ত্ৰেসী । কংবল় দ্যাৱে ৱিপ্ৰৱৰ্গা ॥৪৬॥
ৱ্হাৱযা শীতনিৱাৰণ । ঔষধ দ্যাৱে উষ্ণ উষ্ণ ।
তাংবূলদান পৰিপূৰ্ণ । দ্যাৱে এল়াকৰ্পূৰেসী ॥৪৭॥
গৃহদান দ্যাৱে ৱিপ্ৰাসী । সাংৱত্সৰিক গ্ৰামেসী ।
জাতা তীৰ্থযাত্ৰেসী । পাদৰক্ষা দেঈজে ॥৪৮॥
গংধ পৰিমল় পুষ্পেসী । পূজা কৰাৱী কেশৱাসী ।
ৰুদ্ৰাভিষেক ৱিধীংসী । অভিষেকাৱা গৌৰীহৰ ॥৪৯॥
ধূপ দীপ নৈৱেদ্যসী । পূজা কৰাৱী ষোডশী ।
প্ৰীতি বহু শংকৰাসী । দীপমাল়া উজল়িতা ॥৫০॥
আণিক সুগংধ গংধেসী । তাংবূলদান ৱিধীংসী ।
কৰ্পূৰলৱংগাদি ৱিৱিধেসী । ভক্তিভাৱে অৰ্পিজে ॥৫১॥
আপলা পুৰুষ ধ্যাৱোনি মনী । নাৰাযণ তো ম্হণোনি ।
পূজা কৰাৱী একে মনী । ভক্তিভাৱে পৰিযেসা ॥৫২॥
নেমে অসাৱে তিযে নাৰী । ন বৈসাৱে বৈলাৱৰী ।
লেৱূ নযে চোল়ী কৰী । শ্ৱেতৱস্ত্ৰ নেসাৱে ॥৫৩॥
ৰক্ত কৃষ্ণ চিত্ৰ ৱস্ত্ৰ । লেতা জাণ দোষ বহুত ।
আণিক অসে ৱ্ৰত । পুত্ৰাচে বোল ৱৰ্তাৱে ॥৫৪॥
’আত্মা ৱৈ পুত্ৰ নাম’ । ম্হণূন বোলতী ৱেদাগম ।
পতীপাসূন পুত্ৰজন্ম । পুত্ৰআজ্ঞেত অসাৱে ॥৫৫॥
ঐসা আচাৰ ৱিধৱেসী । অসে শাস্ত্ৰপুৰাণেসী ।
জৰী আচৰতী ভক্তীসী । সহগমনাচে ফল় অসে ॥৫৬॥
পাপী জৰী পতি অসলা । অসেল পূৰ্ৱী নিৱৰ্তলা ।
নৰকামধ্যে ৱাস্ল কেলা । পাপৰূপে ভুংজত ॥৫৭॥
ৱিধৱাপণে যেণেপৰী । আচৰণ কৰী জে নাৰী ।
মৰণ হোতা অৱসৰী । ঘেৱোনি পতি স্ৱৰ্গী জায ॥৫৮॥
জিতুক্যা পৰী বৃহস্পতি । সাংগে সমস্ত দেৱাংপ্ৰতী ।
লোপামুদ্ৰেচী কেলী স্তুতি । পতিৱ্ৰতাশিৰোমণি ॥৫৯॥
জিতুক্যা পতিৱ্ৰতা নাৰী । সমস্ত ভাগীৰথী সৰী ।
ত্যাংচে পুৰুষ শংকৰাপৰী । পূজা কৰাৱী দোঘাংচী ॥৬০॥
ঐসে বৃহস্পতীচে ৱচন । সাংগিতলে মনী ৱিস্তাৰোন ।
ঐক বাল়ে তৱ মন । জ্যাৱৰী প্ৰীতি তেচি কৰী ॥৬১॥
দুঃখ সকল় ত্যজোনি । মম বোল ঠেৱী মনী ।
সাংগিতলে তুজলাগোনি । পৰলোকসাধন ॥৬২॥
ধৈৰ্য জৰী অসেল তুজসী । সহগমন কৰী পতীসৰসী ।
ৱিধৱাপণে আচাৰ কৰিসী । তেহী পুণ্য তিতুকেচী ॥৬৩॥
জে আৱড তুঝে মনী । সাংগ মাযে ৱিস্তাৰোনি ।
হস্ত মস্তকী ঠেৱূনি । পুসতসে প্ৰেমভাৱে ॥৬৪॥
ঐকোনি তযা অৱসৰী । কেলে নমন তিযে নাৰী ।
ৱিনৱীতসে কৰুণোত্তৰী । ভক্তিভাৱে কৰূনিযা ॥৬৫॥
জয জযাজী যোগীশ্ৱৰা । তূচি পিতা সহোদৰা ।
মাঝা প্ৰাণ মনোহৰা । জনক জননী তূচি হোসী ॥৬৬॥
আল্যে আপণ পৰদেশাত । জৱল়ী নাহী বংধুভ্ৰাত ।
ভেটলেতী তুম্হী পৰমাৰ্থ । অংতকাল়ী সোযৰা ॥৬৭॥
সাংগিতলে তুম্হী আচাৰ দোনী । কষ্ট বহু ৱিধৱাপণী ।
অশক্য আম্হা ন-টাকে স্ৱামী । অসাধাৰণ অসে দাতাৰা ॥৬৮॥
তাৰুণ্যপণ মজসী । লাৱণ্য অসে দেহাসী ।
নিংদাপৱাদ শৰীৰাসী । ঘডেল কেৱী ৱৰ্তমান ॥৬৯॥
সংতোষ হোতো মাঝে মনী । পুণ্য অপাৰ সহগমনী ।
পতীসৱে সংতোষোনি । জাঈন স্ৱামী নিৰ্ধাৰে ॥৭০॥
ম্হণূনি মাগুতী নমস্কাৰী । মাথা ঠেৱী চৰণাংৱৰী ।
স্ৱামী মাতে তাৰী তাৰী । ভৱসাগৰী বুডতসে ॥৭১॥
কৰুণাকৃপেচা সাগৰ । উঠৱীতসে যোগেশ্ৱৰ ।
দেতা ঝালা অভযকৰ । ম্হণে পতীসৱে জাৱে ॥৭২॥
তোচি ঠাৱ পুৰুষাসী । জায মাতে সাংগতেসী ।
সাংগেন তুজ ৱিশেষী । ঐক মাতে একচিত্তে ॥৭৩॥
আলাত তুম্হী দৰ্শনী । শ্ৰীগুৰুভেটীলাগোনি ।
আৰোগ্য হোঈল ম্হণোনি । ভক্তিভাৱেকৰূনিযা ॥৭৪॥
হোণাৰ ঝালী ব্ৰহ্মকৰণী । কাল়াসী জিংকিলে নাহী কোণী ।
জৈশী ঈশ্ৱৰনিৰ্ৱাণী । তৈসেপৰী হোতসে ॥৭৫॥
ব্ৰহ্মলিখিত ন চুকে জাণ । জে জে ভোগণে অসেল আপণ ।
ঘডে তৈসে শ্ৰুতিৱচন । দুঃখ কোণী কৰূ নযে ॥৭৬॥
হৰিশ্চংদ্ৰ ৰাজা দেখ । ডোংবাঘৰী ৱাহে উদকা ।
বল়ী অজিংক্য ঐকা । তোহী গেলা পাতাল়া ॥৭৭॥
সহস্ত্ৰকোটি ৱৰ্ষে জ্যাসী । আযুষ্য অসে ৰাৱণাসী ।
কাল় তযাপ্ৰতি গ্ৰাসী । দুৰ্যোদহ্না কায ঝালে ॥৭৮॥
ভীষ্মদেৱ ইচ্ছাৰমনী । তেহী পডলে ৰণাংগণী ।
পৰীক্ষিতী সৰ্পাভেণী । লপতা কায ঝালে তযা ॥৭৯॥
অনংত অৱতাৰ যেণেপৰী । হোঊনি গেলে সংসাৰী ।
দেৱ দানৱ যেণেপৰী । সকল় কাল়াআধীন ॥৮০॥
যা কাৰণে কাল়াসী । কোণী জিংকিলে নাহী ক্ষিতীসী ।
সকল় দেৱদানৱাংসী । কাল় জিংকী নিৰ্ধাৰে ॥৮১॥
কাল়া জিংকিতা নাহী কোণী । একা শ্ৰীগুৰুৱাচোনি ।
ভাৱ অসে জ্যাচে মনী । ত্যাসী প্ৰত্যক্ষ অসে জাণা ॥৮২॥
আতা তুম্হী ঐসে কৰণে । জাৱে ত্ৱৰিত সহগমনে ।
অংতকাল় হোতা ক্ষণে । শ্ৰীগুৰুদৰ্শনা জায ম্হণে ॥৮৩॥
ম্হণোনি ভস্ম তযে ৱেল়ী । লাৱিতা ঝালা কপাল়ী ।
ৰুদ্ৰাক্ষ চাৰী তত্কাল়ী । দেতা জহালা তযে ৱেল়ী ॥৮৪॥
যোগী বোলে তিযেসী । ৰুদ্ৰাক্ষ বাংধী কংঠাসী ।
দোনী প্ৰেতকৰ্ণাসী । বাংধোনি দহন কৰাৱে ॥৮৫॥
আণিক এক সাংগেন তুজ । গুৰুদৰ্শনা জাঈ সহজ ।
ৰুদ্ৰসূক্ত ম্হণতী দ্ৱিজ । গুৰুচৰণ প্ৰক্ষাল়িতা ॥৮৬॥
তেচি তীৰ্থ ঘেৱোনি । আপুলা দেহ প্ৰোক্ষোনি ।
প্ৰেতাৱৰী আণোনি । প্ৰোক্ষণ কৰাৱে ভক্তীনে ॥৮৭॥
মগ জাৱে সহগমনেসী । ৱাণে দ্যাৱী সুৱাসিনীংসী ।
অনেক দ্ৰৱ্যে ৱেচূনি হৰ্ষী । ৱিপ্ৰা তোষৱাৱে বহুত ॥৮৮॥
ঐশা পৰী তিযেসী । সাংগোনি গেলা তাপসী ।
পতিৱ্ৰতা ভাৱেসী । কৰী আযতী ত্যা ৱেল়ী ॥৮৯॥
ভলে ব্ৰাহ্মণ বোলাৱূনি । ষোডশ কৰ্মে আচৰোনি ।
প্ৰেতাসী প্ৰাযশ্চিত্ত দেৱোনি । ঔপাসন কৰৱিতাতী ॥৯০॥
সুস্নাত হোৱোনি আপণ । পীতাংবৰ নেসোন ।
সৰ্ৱাভৰণে লেৱোন । হল়দী কুংকূ লাৱিতসে ॥৯১॥
ঔপাসন প্ৰেতাসী । কৰৱিতাতী ৱিধীংসী ।
প্ৰেত বাংধোনি কাষ্ঠেসী । ঘেৱোনি গেলে গংগেত ॥৯২॥
অগ্নি ঘেঊনি তল়হাতেসী । নিঘালী পতিৱ্ৰতা কৈসী ।
আনংদ বহু মানসী । প্ৰেতাপুঢে জাতসে ॥৯৩॥
সোল়া ৱৰুষাংচে তাৰুণ্যপণ । সুংদৰ ৰুপ লাৱণ্য ।
ল্যাইলীসে আভৰণে । লক্ষ্মীসৰসী দিসতসে ॥৯৪॥
মিল়োনিযা নগৰনাৰী । পাহো আল্যা সহস্ত্ৰ চাৰী ।
মাথা তুকৱিতী সকল়ী । পতিৱ্ৰতা ম্হণোনিযা ॥৯৫॥
এক ম্হণতী কায নৱল । পূৰ্ৱৱযেসী অসে বাল় ।
কায দৈৱ পূৰ্ৱফল় । পতীসৱে জাতসে ॥৯৬॥
দেখিলে নাহী পতীচে মুখ । নাহী জহালে কী বাল়ক ।
কৈসা জীৱ ঝালা এক । আনংদৰূপে জাতসে ॥৯৭॥
ম্হণতী শিকৱা ইসী । ৱাযা কা হো জীৱ দেসী ।
পৰতূনি জাঈ মাহেৰাসী । আপুল্যা মাতাপিত্যাজৱল়ী ॥৯৮॥
এক ম্হণতী জ্ঞানৱংতা । সত্য নাৰী পতিৱ্ৰতা ।
বুদ্ধি দে গা জগন্নাথা । সকল় স্ত্ৰিযা ঐসীচ ॥৯৯॥
ধন্য ইচী মাতাপিতা । বেচাল়ীস উদ্ধৰলে আতা ।
প্ৰেতাপুঢে চালতা । একৈক পাউলা অশ্ৱমেধফল় ॥১০০॥
যেণেপৰী নদীতীৰাসী । গেলী নাৰী পতীসৰসী ।
কুংড কেলে অগ্নীসী । কাষ্ঠে শেণী অপৰিমিত ॥১॥
অগ্নিকুংডসন্নিধেসী । ঠেৱিলে তযা প্ৰেতাসী ।
বোলাৱোনি সুৱাসিনীংসী । দেঈ ঝালী ৱাণ দেখা ॥২॥
সুপে চোল়ী কুংকুমেসী । হল়দী কাজল় পৰিযেসী ।
তোডৰ কংঠসূত্ৰেসী । সুৱাসিনীংসী দেতসে ॥৩॥
গংধপুষ্পাদি পৰিমল়েসী । পূজা কেলী সুৱাসিনীংসী ।
দ্ৰৱ্য দিধলে অপাৰেসী । সমস্ত ব্ৰাহ্মণা তযে ৱেল়ী ॥৪॥
নমন কৰোনি সমস্তাংসী । নিৰোপ মাগতসে হৰ্ষী ।
আপণ জাতে মাহেৰাসী । লোভ অসো দ্যাৱা ম্হণতসে ॥৫॥
মাঝা পিতা শূলপাণী । উমা গৌৰী অংতঃকৰণী ।
আম্হা বোলাৱিলে সগুণী । প্ৰেমভাৱে কৰূনিযা ॥৬॥
আলী শ্ৰাৱণী দিপৱাল়ী । আম্হী জাতো মাতেজৱল়ী ।
পতীসহিত মনে নিৰ্মল়ী । জাতে লোভ অসো দ্যাৱা ॥৭॥
সমাগমে লোক আপুলে । হোতে জে কা সৱে আলে ।
ত্যাংসী সাংগতসে বাল়ে । পৰতোনি জাৱে গ্ৰামাসী ॥৮॥
পুসতা শ্ৱশুৰমামেসী । ত্যাতে ন সাংগাৱে পৰিযেসী ।
প্ৰাণ দেতীল আম্হাংসী । হত্যা তুম্হা ঘডেল ॥৯॥
ত্যাসী তুম্হী সাংগাৱে ঐসে । ক্ষেম আহে তীৰ্থৱাসে ।
ভীমাতীৰস্থান ঐসে । শ্ৰীগুৰূচে সন্নিধানী ॥১১০॥
আলো শ্ৰীগুৰুদৰ্শনাসী । আৰোগ্য ঝালে পতীসী ।
ৰাহিলো আপণ সংতোষী । ম্হণোনি সাংগা ঘৰী আমুচে ॥১১॥
ঐসে সাংগা শ্ৱশুৰমামীংসী । আমুচে মাতাপিতযাদিকাংসী ।
ইষ্টজন সোযৰিযাংসী । সাংগা যেণেপৰী তুম্হী ॥১২॥
ঐসে ৱচন ঐকোন । দুঃখ পাৱলে সকল় জন ।
আপণ অসে হাস্যৱদন । প্ৰেতাজৱল়ী উভী দেখা ॥১৩॥
অগ্নিকুংডী তযে ক্ষণী । ঘালিতাতী কাষ্ঠ শেণী ।
তো আঠৱণ ঝালী ঝণী । যোগেশ্ৱৰাচা উপদেশ ॥১৪॥
মগ ৰুদ্ৰাক্ষ কাঢোনিযা দোনী । বাংধিলে প্ৰেতাচিযা শ্ৰৱণী ।
কংঠসূত্ৰী দোন ঠেৱোনি । পুসতসে ব্ৰাহ্মণাংসী ॥১৫॥
ৱিনৱীতসে দ্ৱিজাংসী । সংকল্প কেলা ম্যা মানসী ।
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি আহে কৈসী । আপল্যা দৃষ্টী পাহীন ॥১৬॥
দৃষ্টী দেখোনিযা স্ৱামীসী । ত্ৱৰিত যেঈন অগ্নিকুংডাপাসী ।
আজ্ঞা ঝালিযা ৱেগেসী । ত্ৱৰিত যেঈন ম্হণতসে ॥১৭॥
ঐকোনি তিযেচে ৱচন । বোলতাতী ৱিদ্ৱজ্জন ।
দহন হোতা অস্তমান । ত্ৱৰিত জাউনী তুম্হী যাৱে ॥১৮॥
পুসোনিযা ৱিপ্ৰাংসী । নিঘালী নাৰী সংগমাসী ।
জেথে হোতা হ্ৰষীকেশী । শ্ৰীনৰসিংহসৰস্ৱতী ॥১৯॥
সৰ্ৱ যেতী নৰনাৰী । ৱিপ্ৰমেল়া নানাপৰী ।
কৌতুক পাহতী মনোহৰী । পতিৱ্ৰতা স্ত্ৰিযেচী ॥১২০॥
জাতা মাৰ্গী স্তোত্ৰ কৰী । ম্হণে স্ৱামী নৰকেসৰী ।
অভাগ্য আপুলে পূৰ্ৱাপৰী । ম্হণোনি আম্হা অৱ্হেৰিলে ॥২১॥
তূচি দাতা সৰ্ৱেশ্ৱৰ । শৰণাগতাংচা আধাৰ ।
ঐসে তুঝে ব্ৰীদ থোৰ । কামী আপণ ন লাধেচী ॥২২॥
হেল়ামাত্ৰে ত্ৰিভুৱনাসী । ৰচী স্ৱামী ৰজোগুণে সৃষ্টীসী ।
সত্ত্ৱগুণে সৃষ্টীসী । প্ৰতিপাল়িসী তূচি স্ৱামী ॥২৩॥
তমোগুণে নিশ্চযেসী । প্ৰলয সমস্ত জীৱাংসী ।
ত্ৰিগুণ তূচি হোসী । ত্ৰিমূৰ্তি তূচি দেৱা ॥২৪॥
তুজপাশী সৰ্ৱ সিদ্ধি । ওল়ংঘিতী তৱ ৱিধী ।
দেখিলী আমুচী কুডী বুদ্ধি । জাণোনি মাতে অৱ্হেৰিলী ॥২৫॥
এখাদা নৰ বাধা কৰী । জাণোনি সাংগতী ৰাজদ্ৱাৰী ।
ক্ষণ ন লাগতা অৱসৰী । ৰাজা সাহ্য কৰী তযাংচে ॥২৬॥
ৰোগ হোতা মনুষ্যাসী । জাঊনিযা ৱৈদ্যাপাসী ।
ঔষধ কৰী তাত্কাল়েসী । আৰোগ্য তযা হোতসে ॥২৭॥
তূ ত্ৰিমূৰ্তীচা অৱতাৰ । খ্যাতি ঝালী অপৰংপাৰ ।
সৰ্ৱ ভক্তজনা আধাৰ । ম্হণোনি সেৱিতী সকল় জন ॥২৮॥
অপৰাধ আপণ কায কেলে । ভেটীসী ৱীস গাৱে আলে ।
মাতাপিতা ৱিসৰলে । তুঝ্যা ধ্যানে স্ৱামিযা ॥২৯॥
হোসী তূচি মাতাপিতা । ম্হণোনি আল্যে ধাৱতা ।
ভেটী হোতা আৰোগ্যতা । পতীস ৱ্হাৱী ম্হণোনিযা ॥১৩০॥
আপুলে সমান অসতী নাৰী । ত্যা নাংদতা পুত্ৰপৌত্ৰী ।
আপণ ঝাল্যে দগডাপৰী । পুত্ৰ নাহী আপণাসী ॥৩১॥
পতি আপুলা সদা ৰোগী । কৈচা পুত্ৰ আপণালাগী ।
তৰী যাচি কাম্যালাগী । নিঘোনি আল্যে স্ৱামিযা ॥৩২॥
আৰোগ্য হোঈল পতীসী । পুত্ৰ হোতীল আপণাসী ।
আশা ধৰূন মানসী । আল্যে স্ৱামী কৃপাসিংধু ॥৩৩॥
পুৰলে মাঝে মনোৰথ । আৰোগ্য ঝালা প্ৰাণনাথ ।
পুত্ৰ ঝালে বহুত । নৱল ঝালে স্ৱামিযা ॥৩৪॥
মনোৰথ পাৱলা সিদ্ধীসী । ম্হণোনি আল্যে পুসাৱযাসী ।
জাতে আতা পৰলোকাসী । কীৰ্তি তুঝী ঘেৱোনি ॥৩৫॥
ঐশা পৰী ধ্যান কৰীত । আলী অমৰজাসংগমী ত্ৱৰিত ।
ৱৃক্ষ অসে অশ্ৱত্থ । দেখতী ঝালী স্ৱামিযা ॥৩৬॥
উভী ঠাকোনিযা দুৰী । তযা সাষ্টাংগ নমন কৰী ।
শ্ৰীগুৰু ম্হণে ত্যা অৱসৰী । সুৱাসিনী হোয ধ্ৰুৱ ॥৩৭॥
ঐসে ম্হণতা মাগুতী । নমন কৰী একভক্তী ।
পুনৰপি স্ৱামী তেণেচ ৰীতী । অষ্টপুত্ৰা হোয ম্হণতসে ॥৩৮॥
ঐসে ঐকোনিযা ৱচন । হাস্য কৰিতী সকল় জন ।
সাংগতাতী ৱিস্তাৰোন । গুৰূলাগী সত্ৱৰ ॥৩৯॥
ৱিপ্ৰ ম্হণতী স্ৱামীসী । ইচা পতি পংচত্ৱাসী ।
পাৱলা পৰংধামাসী । সুৱাসিনী কেৱী হোয ॥৪০॥
প্ৰেত নেলে স্মশানাসী । হী আলী সহগমনাসী ।
নিৰোপ ঘ্যাৱযা তুম্হাপাসী । আলী অসে স্ৱামিযা ॥৪১॥
তুমচা নিৰোপ ঘেৱোনি । অগ্নিকুংডা জাৱোনি ।
সমাগমে পতিশযনী । দহন কৰণে তিযেসী ॥৪২॥
ঐকোনি ত্যাচে ৱচন । শ্ৰীগুৰু ম্হণতী হাসোন ।
ইচে স্থিৰ অহেৱপণ । মৰণ কেৱী ঘডে ইসী ॥৪৩॥
গুৰু ম্হণতী জা ৱেল়ী । আণা প্ৰেত আম্হাজৱল়ী ।
প্ৰাণ গেলা কৱণে ৱেল়ী । পাহূ ম্হণতী অৱধাৰা ॥৪৪॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী দ্ৱিজাংসী । আমুচে বোল জহালে ইসী ।
অহেৱপণ স্থিৰ ইসী । সংদেহ ন ধৰাৱা মনাত ॥৪৫॥
যা বোলাচা নিৰ্ধাৰূ । কৰীল আতা কৰ্পূৰগৌৰূ ।
নকা প্ৰেত সংস্কাৰূ । আণা প্ৰেত আম্হাংজৱল়ী ॥৪৬॥
শ্ৰীগুৰূচা নিৰোপ হোতা । আণো গেলে ধাৱত প্ৰেতা ।
পহাতী লোক কৌতুকা । অভিনৱ ম্হণতাতী ॥৪৭॥
ইতুকে হোতা তে অৱসৰী । আলে ৱিপ্ৰ তেথৱৰী ।
পূজা কৰিতী মনোহৰী । শ্ৰীগুৰুচী ভক্তীনে ॥৪৮॥
ৰুদ্ৰসূক্ত ম্হণোনি । অভিষেক কৰিতী শ্ৰীগুৰুচৰণী ।
ষোডশোপচাৰী ৱিস্তাৰোনি । পূজা কৰিতী ভক্তীনে ॥৪৯॥
তীৰ্থপূজা নানাপৰী । পূজা কৰিতী উপচাৰী ।
ইতুকীযা অৱসৰী । ঘেউনী আলে প্ৰেতাসী ॥১৫০॥
প্ৰেত আণোনিযা দেখা । ঠেৱিলে শ্ৰীগুৰুসংমুখা ।
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী ৱিপ্ৰলোকা । সোডা ৱস্ত্ৰ দোৰ ত্যাচে ॥৫১॥
চৰণতীৰ্থ ত্যাৱেল়ী । দেতী তযা ৱিপ্ৰাংজৱল়ী ।
প্ৰোক্ষা ম্হণতী তাত্কাল়ী । প্ৰেত সৰ্ৱাংগী স্নপন কৰা ॥৫২॥
শ্ৰীগুৰুনিৰোপে ব্ৰাহ্মণ । প্ৰেতাসী কৰিতী তীৰ্থস্নপন ।
অমৃতদৃষ্টীসী আপণ । পাহতী প্ৰেত অৱধাৰা ॥৫৩॥
পাহতা সুধাদৃষ্টীকৰূন । প্ৰেত ঝালে সংজীৱন ।
উঠোনি বৈসে তত্ক্ষণ । অংগ মুৰডীত পৰিযেসা ॥৫৪॥
নগ্ন ম্হণুনী লাজত । প্ৰেত ঝালে সাৱচিত্ত ।
নৱে ৱস্ত্ৰ নেসত । যেৱোনি বৈসে একীকডে ॥৫৫॥
বোলাৱোনি স্ত্ৰিযেসী । পুসতসে ৱিস্তাৰেসী ।
কোঠে আণিলে মজসী । যতীশ্ৱৰ কোণ সাংগে ॥৫৬॥
ইতুকে লোক অসতা কা । কা ৱো তূ ন কৰসী চেতা ।
নিদ্ৰা আলী মদোন্মত্তা । ম্হণোনি সাংগে স্ত্ৰিযেসী ॥৫৭॥
ঐকূন পতীচে ৱচন । সাংগতী ঝালী ৱিস্তাৰূন ।
উভী ৰাহূন দোঘেজণ । নমন কৰিতী শ্ৰীগুৰূসী ॥৫৮॥
চৰণী মাথা ঠেৱূন । স্তোত্ৰ কৰিতী দোঘেজণ ।
পহাতী লোক সৰ্ৱ জন । মহা আনংদ প্ৰৱৰ্তলা ॥৫৯॥
ম্হণতী পাপৰূপী আপণ । পাপ কেলে দাৰুণ ।
পাপাপাসাৱ অনুসংধান । জন্ম জহালো পৰিযেসী ॥১৬০॥
দুৰ্বুদ্ধীনে ৱৰ্তলো । পাপসাগৰী বুডালো ।
তুঝে চৰণ ৱিসৰলো । ত্ৰযমূৰ্তী জগদ্গুৰু ॥৬১॥
সকল় জীৱমাত্ৰাংসী । ৰক্ষিতা শংকৰ তূ হোসী ।
খ্যাতি তৱ ত্ৰিভুৱনাসী । শৰণাগতা ৰক্ষিসী ॥৬২॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি জগদ্গুৰু । ৱিশ্ৱমূৰ্তি পৰাত্পৰু ।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু শংকৰু । সচ্চিদানংদস্ৱৰূপ তূ ॥৬৩॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি ৱিশ্ৱকৰ্তা । ত্ৰাহি ত্ৰাহি জগদ্ভৰ্তা ।
কৃপাসাগৰা জগন্নাথা । ভক্তজনৱিশ্ৰামা ॥৬৪॥
জয জযাজী গুৰুমূৰ্তি । জটাজূট পশুপতি ।
অৱতৰলাসী তূ ক্ষিতী । মনুষ্যদেহ ধৰূনিযা ॥৬৫॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি পিনাকপাণি । ত্ৰাহি দেৱা তূ শিৰোমণি ।
ভক্তজন পাল়োনি । ৰক্ষিতোসী নিৰংতৰ ॥৬৬॥
সৰ্ৱা ভূতী তূচি ৱসসী । নমন তুঝে চৰণাংসী ।
মজ ঐসে গমলাসী । মাতাৰূপ ৱৰ্তত তূ ॥৬৭॥
ত্ৰিভুৱনী তৱ কৰণী । মাথা ঠেৱিলা তুঝে চৰণী ।
নিশ্চয কেলা মাঝে মনী । পুনৰ্জন্ম নৱ্হে আতা ॥৬৮॥
ৱিশ্ৱকাৰণ কৰিসী । হেল়ামাত্ৰে সৃষ্টি ৰচিসী ।
মজ ঐসে গমলাসী । অজ্ঞানৰূপে ৱৰ্তত ॥৬৯॥
তুঝে ন ঐকে এখাদা জৰী । কোপসী ত্ৱৰিত ত্যাৱৰী ।
মাঝে মনী যেণেপৰী । নিষ্কলংক তূ দিসতোসী ॥১৭০॥
ক্ৰোধ নাহী তুঝে মনী । আনংদমূৰ্তি তূচি সহস্ত্ৰগুণী ।
ভক্তজনা সংৰক্ষণী । কৃপাসাগৰ স্ৱামিযা ॥৭১॥
জীৱমাত্ৰা কৃপা কৰিসী । শৰণাগতাতে ৰক্ষিসী ।
ইহপৰ সৌখ্যাতে দেসী । চতুৰ্ৱিধ পুৰুষাৰ্থ ॥৭২॥
তূচি কৰুণেচা সাগৰূ । চিন্মাত্ৰা অগোচৰূ ।
শ্ৰীনৰসিংহসৰস্ৱতী গুৰু । ক্ষমা কৰণে স্ৱামিযা ॥৭৩॥
ঐসী নানাপৰীসী । স্তোত্ৰে কেলী শ্ৰীগুৰূসী ।
শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি সংতোষী । আশ্ৱাসিতী তযে ৱেল়ী ॥৭৪॥
অষ্ট পুত্ৰ পূৰ্ণাযুষী । হোতীল সত্য তুজসী ।
হো কা শ্ৰীমংত অতিহৰ্ষী । গেলে তুমচে পূৰ্ৱদোষ ॥৭৫॥
চতুৰ্ৱিধ পুৰুষাৰ্থ । লভ্য ঝালে তুম্হাংসী যথাৰ্থ ।
সাংডোনি সংদেহ ত্ৱৰিত । সুখে অসা ম্হণতী গুৰু ॥৭৬॥
ইতুকে হোতা তে অৱসৰী । মিল়াল্যা হোত্যা নৰনাৰী ।
জযজযকাৰ অপৰংপাৰী । প্ৰৱৰ্তলা তযে ৱেল়ী ॥৭৭॥
নমন কৰিতী সকল় জন । স্তোত্ৰ কৰিতাতী গাযন ।
কৰিতাতী নীৰাংজন । জযজযকাৰ প্ৰৱৰ্তলা ॥৭৮॥
তযামধ্যে ৱিপ্ৰ এক । হোতা ধূৰ্ত কুবুদ্ধিক ।
আপুলে মনী আণোনি তৰ্ক । শ্ৰীগুৰূসী পুসতসে ॥৭৯॥
ৱিপ্ৰ ম্হণে শ্ৰীগুৰূসী । ৱিনংতী স্ৱামী পৰিযেসী ।
সংশয আমুচে মানসী । হোত আহে স্ৱামিযা ॥১৮০॥
ৱেদশাস্ত্ৰে পুৰাণে । বোলতাতী সনাতনে ।
ব্ৰহ্মলিখিত সত্য জাণে । ম্হণোনি ৱাক্য নিৰ্ধাৰী পা ॥৮১॥
ঘডলা নাহী অপমৃত্যু যাসী । দিৱামৰণ পৰিযেসী ।
আলা কৈসা জীৱ যাসী । ব্ৰহ্মলিখিত সত্য মিথ্যা ॥৮২॥
ন কল়ে যাচ্যা অভিপ্ৰাযা । নিৰোপাৱে গুৰুৰাযা ।
গুৰু ম্হণতী হাসোনিযা । তযা মূৰ্খ ব্ৰাহ্মণাসী ॥৮৩॥
গুৰু ম্হণতী তযাসী । সাংগেন তুজ ৱিস্তাৰেসী ।
পুঢীল জন্মাচ্যা আযুষ্যাসী । উসনে ঘেতলে পৰিযেসা ॥৮৪॥
আম্হী তযা বহ্মদেৱাসী । মাগূন ঘেতলে কৰুণেসী ।
পুঢলে জন্মী পৰিযেসী । ৱৰ্ষে তীস সংখ্যা পৈ ॥৮৫॥
ভক্তজন ৰক্ষাৱযাসী । মাগূন ঘেতলে ব্ৰহ্মদেৱাসী ।
ম্হণূন সাংগতী ৱিস্তাৰেসী । তযা ৱিপ্ৰৱৰ্গাতে ॥৮৬॥
তটস্থ ঝালে সকল় জন । সাষ্টাংগ কৰিতী নমন ।
গেলে আপুলিযা ভুৱনা । খ্যাতি ঝালী চহূ ৰাষ্ট্ৰা ॥৮৭॥
পতিৱ্ৰতেনে পতীসহিত । স্নান কেলে সংগমাত ।
অংতঃকৰণী সংতোষ বহুত । পূজা কৰিতী ভক্তীসী ॥৮৮॥
অপাৰ দ্ৰৱ্য ৱেচোনি । ৱিপ্ৰ তোষৱোনি আৰাধনী ।
সূৰ্য জাতা অস্তমানী । যেতী গুৰূচ্যা মঠাসী ॥৮৯॥
স্ত্ৰীপুৰুষ নমস্কাৰ । কৰিতাতী ৱাৰংৱাৰ ।
পূজাসামগ্ৰী উপচাৰ । আৰতী কৰিতী শ্ৰীগুৰূসী ॥১৯০॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । পুঢে অপূৰ্ৱ ৱৰ্তলে তে ঐকা ।
কথা অসে অপূৰ্ৱ দেখা । সাংগেন ঐকা একচিত্তে ॥৯১॥
ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰ । সাংগে গুৰুচৰিত্ৰ ৱিস্তাৰ ।
ঐকতা পাৱন মনোহৰ । সকল়াভীষ্টে পাৱতী ॥৯২॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃত । উঠৱিলে ৱিপ্ৰাচে প্ৰেত ।
সৌভাগ্য দেৱোনি অদ্ভুত । পৰম তযাসী তোষৱিলে ॥১৯৩॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ । শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে প্ৰেতসংজীৱনং নাম দ্ৱাত্ৰিংশোঽধ্যাযঃ ॥৩২॥
॥ শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীগুৰুদেৱ দত্ত ॥

Explore More