Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 43

(Shri Gurucharitra Adhyay 43 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 43 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 43. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for श्रीशैलशिवरात्रिमहिमावर्णनं.

#of 113
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
નામધારક મ્હણે સિદ્ધાસી । પુઢેં ચરિત્ર જાહલેં કૈસી ।
વિસ્તારાવેં આમ્હાંસી । કૃપા કરીં ગા દાતારા ॥૧॥
સિદ્ધ મ્હણે ઐક વત્સા । સમસ્ત ભક્ત સેવા કરિતાં ।
ત્યાંત એક વિણકર તંતિક અત્યંતા । કરીતસે ભક્તિ શ્રીગુરુચી ॥૨॥
તીન પ્રહર સંસારયાત્રા । કરુનિ યેતસે પવિત્રા ।
રાજાંગણ ઝાડી વિચિત્રા । નમસ્કાર કરી દુરોનિ ॥૩॥
ઐસે કિતી દિવસ ક્રમિલે । વ્રત શિવરાત્રી આલેં ।
સમસ્ત યાત્રેસી નિઘાલે । માતાપિતા તંતિકાચે ॥૪॥
ત્યાસી બોલાવિતી યાત્રેસી । તો મ્હણતસે નયેં તયાંસી ।
તુમ્હી મૂર્ખ અસા પિસીં । માઝા શ્રીપર્વત યેથેંચિ અસે ॥૫॥
શ્રીગુરુ માઝા મલ્લિકાર્જુન । પર્વત મ્હણિજે શ્રીગુરુભુવન ।
આપણ ન યેં યેથૂન । ચરણ સોડોનિ શ્રીગુરુચે ॥૬॥
સમસ્ત લોક ત્યાસી હાંસતી । પિસેં લાગલેં યાસી મ્હણતી ।
ચલા જાઊં મ્હણોનિ નિઘતી । ભ્રાતા માતા પિતા ત્યાચે ॥૭॥
નગરલોક સમસ્ત ગેલા । આપણ એકલા રાહિલા ।
શ્રીગુરુમઠાસી આલા । ગુરુ પુસતી તયાસી ॥૮॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । કાં ગા યાત્રેસી તૂં ન વચસી ।
તંતિક મ્હણે સ્વામીસી । માઝી યાત્રા તુમચે ચરણ ॥૯॥
નાના તીર્થયાત્રાદિ દેખા । તુમચે ચરણીં અસે નિકા ।
વાયાં જાતી મૂર્ખ લોક । પાષાણદર્શન કરાવયા ॥૧૦॥
ઐસેં મ્હણોનિ તંતિક । નમસ્કાર કરી નિત્ય દેખ ।
તંવ પાતલી શિવરાત્રિ ઐક । માઘવદ્ય ચતુર્દશી ॥૧૧॥
શ્રીગુરુ હોતે સંગમાસી । દોન પ્રહર હોતાં ભક્ત પરિયેસીં ।
આપણ ગેલા સ્નાનાસી । ઉપવાસ અસે શિવરાત્રીચા ॥૧૨॥
સંગમીં સ્નાન કરોનિ । શ્રીગુરુતેં નમસ્કારોનિ ।
ઉભા ઠેલા કર જોડોનિ । ભક્તિપૂર્વક એકોભાવેં ॥૧૩॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । તુઝીં સમસ્ત ગેલીં યાત્રેસી ।
તૂં એકલાચિ રાહિલાસી । પહાતાસી વિનોદ શ્રીપર્વતાચા ॥૧૪॥
પુસતી કધીં દેખિલાસી ? । મ્હણે સ્વામી નેણેં કધીંસી ।
તુમચે ચરણીં આમ્હાંસી । સર્વ યાત્રા સદા અસતી ॥૧૫॥
ત્યાચા ભાવ પાહોની । જવળી બોલાવિતી શ્રીગુરુમુનિ ।
બૈસ મ્હણતી કૃપા કરુનિ । દાખવૂં મ્હણતી શ્રીપર્વત ॥૧૬॥
નયન ઝાંકૂનિ પાદુકેસી । દૃઢ ધરીં ગા વેગેંસીં ।
ઐસેં મ્હણોનિ તયાસી । મનોવેગેં ઘેઊનિ ગેલે ॥૧૭॥
ક્ષણ ન લાગતાં શ્રીગિરીસી । ઘેઊનિ ગેલે ભક્તાસી ।
તીરીં બૈસલે પાતાળગંગેસી । નયન ઉઘડીં મ્હણતી ત્યાતેં ॥૧૮॥
ક્ષણૈક માત્ર નિદ્રાવસ્થા । મ્હણતાં ઝાલા જાગૃતા ।
અવલોકિતાં પર્વત દિસત । મ્હણે સ્વપ્ન કિંવા સત્ય ॥૧૯॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાસી । કાં ગા ભ્રાંતપણેં પાહસી ।
વેગેં જાવેં દર્શનાસી । ક્ષૌર સ્નાન કરુનિયાં ॥૨૦॥
શ્રીગુરુ ઐસે નિરોપ દેતાં । શીઘ્ર ગેલા સ્નાનાકરિતાં ।
તેથેં દેખિલીં માતાપિતા । ભ્રાતા ગ્રામલોક સકળિક ॥૨૧॥
તે પુસતી તયાસી । કવણેં માર્ગેં આલાસી ।
આમુચી ભેટી કાં ન ઘેસી । લપૂન યેણેં કોણ ધર્મ ॥૨૨॥
વિનવીતસે માતાપિત્યાંસી । આમ્હી નિઘાલોં આજિ દોન પ્રહરેંસી ।
એક ઘટિકા લાગલી વાટેસી । આતાં આલોં ગુરુસમાગમેં ॥૨૩॥
એક હાંસતી મિથ્યા મ્હણતી । આમ્હાંસવેંચિ આલા લપત ।
ઐસેં બડિવારેં બોલત । અબદ્ધ મ્હણતી સકળ જન ॥૨૪॥
તો કોણાસવેં ન બોલે । શીઘ્ર સ્નાન ક્ષૌર કેલેં ।
પુષ્પેં અક્ષતા બેલેં । ઘેઊનિ ગેલા પૂજેસી ॥૨૫॥
પૂજા કરિતાં લિંગસ્થાનીં । દેખતા ઝાલા શ્રીગુરુમુનિ ।
અતિ વિસ્મય કરોનિ । પૂજા કેલી મનોભાવેં ॥૨૬॥
સમસ્ત લોક પૂજા કરિતી । શ્રીગુરુ સર્વ પૂજા ઘેતી ।
તંતિક મ્હણતસે ચિત્તીં । શ્રીગુરુરાજ આપણચિ શંકર ॥૨૭॥
ઐસા નિર્ધાર કરુનિ । પાહિજે પ્રસાદ-ફલ ખુણી ।
ઘેઊનિ આલા ગુરુસંનિધાનીં । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૨૮॥
શ્રીગુરુ પુસતી તયાસી । એધવાં રાહસી કિંવા જાસી ।
તંતિક વિનવી સ્વામિયાસી । એક દેખિલેં નવલ આતાં ॥૨૯॥
સમસ્ત લોક જાઊનિ । દેવાલયાભીતરીં બૈસોનિ ।
પૂજા કરિતી તુમચે ચરણીં । લિંગ ન દેખોં તુમ્હીચ તેથેં ॥૩૦॥
શ્રીગુરુ તૂં જવળીચ અસતાં । ઇતુકે દુરી કાં કષ્ટતી વૃથા ।
લોક યેતાતિ બહુતા । કાય કારણ યા સ્થાના ॥૩૧॥
તૂં તરી કેવળ પરમેશ્વર । દિસતોસિ આમ્હાં નર ।
ન કળે તુઝા મહિમા અપાર । ગૌપ્યરુપેં ગુરુનાથા ॥૩૨॥
સર્વ જન મૂઢ હોઊન । નેણતી તુઝેં મહિમાન ।
કાં હો યેતાતિ યા સ્થાનીં । વિસ્તારોનિ સાંગ મજ ॥૩૩॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી ઐક ભક્તા । સર્વત્ર ઈશ્વરપૂર્ણતા ।
સ્થાનમહિમા અસે ખ્યાતા । જે અગમ્ય ત્રિભુવનીં ॥૩૪॥
તંતિક મ્હણે સ્વામિયાસી । તૂં તરી પૂર્ણ બ્રહ્મ હોસી ।
સ્થાનમહિમા વાનિસી । વિસ્તારુનિ સાંગ આમ્હાં ॥૩૫॥
શ્રીગુરુ નિરોપિતી ભક્તાસી । યેથીલ મહિમા પુસસી ।
સાંગેન ઐક વિસ્તારેંસીં । સ્કંદપુરાણીં અસે કથા ॥૩૬॥
માઘવદ્ય ચતુર્દશી । અપાર મહિમા શ્રીપર્વતાસી ।
સાંગેન ઐક તત્પરેસીં । શ્રીગુરુ મ્હણતી તંતિકાતેં ॥૩૭॥
પૂર્વી ખ્યાત કિરાતદેશીં । ‘વિમર્ષણ’ રાજા પરિયેસીં ।
શૂર અસે પરાક્રમેંસીં । સમસ્ત શત્રુ જિંકિલે તેણેં ॥૩૮॥
આણિક એક કુબુદ્ધિ અસે । પારધી કરી બહુવસેં ।
બલાઢય સ્થૂળ બહુ અસે । ચંચળ સકળ-સ્ત્રિયારત ॥૩૯॥
સર્વમાંસ ભક્ષણ કરી । ગ્રાહ્ય અગ્રાહ્ય ન વિચારી ।
ઐસા વર્તે દુરાચારી । ઈશ્વર પૂજી ભક્તિભાવેં ॥૪૦॥
નિત્ય પૂજા કરી અપાર । શિવરાત્રિ આલિયા હર્ષનિર્ભર ।
ગીત નૃત્ય વાદ્ય પરિકર । ભક્તિપૂર્વક કરી પૂજા ॥૪૧॥
આચાર તરી બરવા નસે । શિવપૂજા કરી બહુવસેં ।
પત્ની ત્યાસી એક અસે । સુલક્ષણ નામ ‘કુમુદ્વતી’ ॥૪૨॥
સુશીલ સુગુણ પતિવ્રતા । મનીં કરી બહુત ચિંતા ।
પુરુષ આપુલા પરદ્વારરતા । ઈશ્વરભક્તિ કરીતસે ॥૪૩॥
ઐસેં ક્રમિતાં એકે દિવસીં । પુસોં લાગલી આપુલે પુરુષાસી ।
મ્હણે પ્રાણેશ્વરા પરિયેસીં । વિનંતિ એક અસે માઝી ॥૪૪॥
ક્ષમા કરાવી માઝિયા બોલા । વિસ્તારોનિ સાંગાવેં સકળા ।
તુમ્હી દુરાચારી ભક્ષિતાં સકળાં । પરદ્વાર નિરંતર ॥૪૫॥
તુમ્હાંલા ઈશ્વરાવરી । ભક્તિ ઉપજલી કવણેપરી ।
સાંગાવેં સ્વામી સવિસ્તારીં । કોપ ન કરાવા પ્રાણનાથા ॥૪૬॥
રાજા મ્હણે સ્ત્રિયેસી । બરવેં પુસિલેં આમ્હાંસી ।
જ્ઞાન ઝાલેં આતાં માનસીં । પૂર્વ જન્મ સાંગેન માઝા ॥૪૭॥
પૂર્વીં પંપાનગરીં આપણ । શ્વાનયોનીં જન્મોન જાણ ।
હોતોં તેથેં કાળ ક્રમોન । શિવરાત્રિ આલી એકે દિવસીં ॥૪૮॥
ત્યા નગરીં હોતેં એક શિવાલય । સમસ્ત લોક આલે પૂજાવયા ।
આપણહી ગેલોં હિંડાવયા । ભક્ષાવયા કાંહીં મિળેલ મ્હણોનિ ॥૪૯॥
ઉત્સાહેં લોક પૂજા કરિતી । નાના વાજંતરેં વાજતીં ।
ગર્ભગૃહીં પ્રદક્ષિણા કરિતી । ધરુનિ આરતિ સકળિક ॥૫૦॥
આપણ ગેલોં દ્વારાંત । વિનોદેં પાહૂં મ્હણત ।
મજ દેખોનિ આલે ધાંવત । કાષ્ઠ પાષાણ ઘેવોનિયાં ॥૫૧॥
આપણ પૌળીમધ્યેં હોતોં પળત । દ્વાર ઘાતલેં મારૂં મ્હણત ।
ધરા ધરા મારા મ્હણોનિ બોલત । મારું લાગલે પાષાણીં ॥૫૨॥
વાટ નાહીં બાહેર જાવયાસી । અભિલાષ અસે જીવાસી ।
પળતસેં દેવાલયભીતરેસી । માર્ગ નાહીં કોઠેં દેખા ॥૫૩॥
બાહેર જાઈન મ્હણત । દ્વારાકડે માગુતી યેત ।
સવેંચિ લોક પાઠીં લાગત । સવ્ય પ્રદક્ષિણા પળતસેં ॥૫૪॥
લપાવયા ઠાવ નાહીં દેખા । વેષ્ટિલોં પૌળીં દુર્ગાસરિખા ।
પાઠી લાગલે સકળિકા । પુન્હા પૌળીંત પળે તૈસાચિ ॥૫૫॥
ઉચ્છિષ્ટ કાંહીં મિળેલ મ્હણોનિ । દેઉળાંત ગેલોં ભામિની ।
કાકુળતી બહુ મનીં । પ્રાણ વાંચેલ મ્હણોનિયાં ॥૫૬॥
ઐસા તીન વેળાં પળાલોં । મારતીલ મ્હણોનિ બહુ ભ્યાલોં ।
મગ અંતરગૃહીં નિઘાલોં । પૂજા દેખિલી તેથ શિવાચી ॥૫૭॥
દ્વાર ધરોનિ સમસ્ત લોક । શસ્ત્રેં મારિલેં મજ ઐક ।
ઓઢોનિ ટાકિતી સકળિક । શિવાલયાબાહેરી ॥૫૮॥
મજ પુણ્ય ઘડલેં પ્રદક્ષિણીં । પૂજા દેખિલી નયનીં ।
તેણેં પુણ્યેં રાજા હોઉનિ । ઉપજલોં ઐક પ્રાણેશ્વરી ॥૫૯॥
શિવરાત્રિ હોતી તે દિવસીં । ન મિળે ઉચ્છિષ્ટ ભુક્તીસી ।
પ્રાણ ત્યજિલા ઉપવાસી । તેંહી પુણ્ય મજ ઘડલેં ॥૬૦॥
આણિક એક પુણ્ય ઘડલેં । દીપમાળીસ દીપક ઉજળલે ।
તે મ્યાં ડોળાં દેખિલે । પ્રાણ ત્યજિલા શિવદ્વારીં ॥૬૧॥
તેણેં પુણ્યેં ઝાલેં જ્ઞાન । ઐક શિવરાત્રીચેં મહિમાન ।;
મ્હણસી તૂં દુરાચારી મ્હણોનિ । ત્યાચા સંદેહ સાંગેન ॥૬૨॥
પૂર્વજન્મ માઝા શ્વાન । ત્યાચા સ્વભાવ સર્વભક્ષણ ।
સર્વાં ઠાયીં ત્યાચી વાસના । તેચિ સ્વભાવ મજ અસતી ॥૬૩॥
ઐસેં સ્ત્રિયેસી સાંગિતલેં । પુન્હા પ્રશ્ન તિણેં કેલે ।
મ્હણે સ્વામી જેં સાંગિતલેં । આપુલા જન્મ પુરાતન ॥૬૪॥
તુમ્હી અસા સર્વજ્ઞાની । માઝા જન્મ સાંગા વિસ્તારુનિ ।
મ્હણોનિ લાગતસે ચરણીં । કૃપા કરીં ગા પ્રાણેશ્વરા ॥૬૫॥
ઐક વપુષે જ્ઞાન સતી । તુઝા પૂર્વ જન્મ કપોતી ।
કરીત હોતીસ ઉદરપૂર્તી । એકે દિવસીં અવધારીં ॥૬૬॥
પડિલા હોતા માંસગોળા । તો તુવાં ચોંચીનેં ધરિલા કવળા ।
ઉડત હોતીસ આકાશમંડળા । તેં દુરુનિ દેખિલેં ઘારીનેં ॥૬૭॥
કવળ ઘેઈન મ્હણોનિ । ઘાર આલી ધાંવોનિ ।
તૂં ગેલીસ વો પળોનિ । મહારણ્ય ક્રમીત ઐકા ॥૬૮॥
પાઠીં લાગલી તે ઘારી । માગેં પુઢેં ન વિચારી ।
તૂં પળાલીસ તે અવસરીં । શ્રીપર્વત-ગિરીવરી ॥૬૯॥
સવેંચિ આલી તે ઘારી । તૂં ગેલીસ શિવાલય-શિખરીં ।
ભોંવોં લાગલીસ પ્રદક્ષિણાપરી । શ્રમ જાહલે તુજ બહુત ॥૭૦॥
દુરોનિ આલીસ ધાંવત । પ્રાણ હોતા કંઠગત ।
શ્રમોનિ શિખરીં તૂં બૈસત । ઘારીં યેઊનિ મારિલેં ચોંચીં ॥૭૧॥
ઘેઊનિ ગેલી માંસ-કવળેં । તુઝેં દેહ પંચત્વ પાવલેં ।
પ્રદક્ષિણા-પુણ્ય ફળલેં । ઝાલીસ તુવાં રાજપત્ની ॥૭૨॥
ઇતુકિયા અવસરીં । પુનઃ પતીસ પ્રશ્ન કરી ।
આતાં તુમચ્યા નિરોપાવરી । ઈશ્વરપૂજા કરીન ॥૭૩॥
પુઢેં મજ કાય હોઈલ । તુમ્હીં કવણ સ્થાનીં અસાલ ।
તેં વિસ્તારાવેં પ્રાણેશ્વરા નિર્મળ । આત્મપતિ રાજેંદ્રા ॥૭૪॥
રાજા સાંગે સતીસી । પુઢીલ જન્મ કન પુસસી ।
આપણ રાજા સિંધુદેશીં । જન્મ પાવેન અવધારીં ॥૭૫॥
માઝી ભાર્યા તૂંચિ હોસી । જન્મ પાવસી સૃંજયદેશીં ।
તેથીલ રાજા પવિત્રવંશી । ત્યાચી કન્યા હોસીલ ॥૭૬॥
તિસરા જન્મ આપણાસી । રાજા હોઈન સૌરાષ્ટ્રદેશીં ।
તૂં ઉપજસી કલિંગરાજવંશીં । માઝી પત્ની હોસીલ ॥૭૭॥
ચવથા જન્મ આપણાસી । રાજા હોઈન ગાંધારદેશીં ।
તૂં ઉપજસી માગધ કુળેસી । તૈંહી માઝી પ્રાણેશ્વરી ॥૭૮॥
પાંચવા જન્મ આપણાસી । રાજા હોઈલ અવંતદેશીં ।
તૂં દાશાર્હરાજકુળીં જન્મસી । માઝી ભાર્યા હોસીલ તૂં ॥૭૯॥
સહાવા જન્મ આપણાસી । આનર્ત નામ રાજા પરિયેસીં ।
યાયાતિકન્યા તૂં હોસી । તૈંહી માઝી પ્રાણેશ્વરી ॥૮૦॥
સાતવા જન્મ આપણાસી । રાજા હોઈન પાંડયદેશીં ।
રુપ લાવણ્ય મજસરસીં । નોહે કવણ સંસારીં ॥૮૧॥
જ્ઞાની સર્વગુણી હોઈન । સૂર્યકાંતિ ઐસેં વદન ।
જૈસા રુપેં અસે મદન । નામ માઝેં ‘પદ્મવર્ણ’ ॥૮૨॥
તૂં જન્મસી વૈદર્ભકુળીં । રુપસૌંદર્યેં આગળી ।
જૈસી સુવર્ણાચી પુતળી । ચંદ્રાસારિખેં મુખકમળ ॥૮૩॥
‘વસુમતી’ અસેં નાંવ પાવસી । તુજ વરીન સ્વયંવરેંસીં ।
દમયંતી નળા જૈસી । સ્વયંવર હોઈલ તુજ મજ ॥૮૪॥
રાજ્ય કરીન બહુત દિવસ । યજ્ઞ કરીન અસમસાહસ ।
જિંકીન સમસ્ત દેશાંસ । મંત્રશાસ્ત્ર શિકેન બહુ ॥૮૫॥
દેવદ્વિજાર્ચન કરીન । નાના અગ્રહાર દાન દેઈન ।
ઐશાપરી વૃદ્ધાપ્ય હોઊન । રાજ્યીં સ્થાપીન પુત્રાસી ॥૮૬॥
આપણ ચવથા આશ્રમ ઘેઈન । અગસ્ત્યઋષીપાશીં જાઈન ।
બ્રહ્મજ્ઞાનોપદેશ શિકેન । અંતકાળ હોય તંવ ॥૮૭॥
દેહાવસાન હોતાં । તુજ ઘેઈન સાંગાતા ।
દિવ્ય વિમાનીં બૈસોનિ તત્ત્વતા । સ્વર્ગાપ્રતી જાઊં બળેં ॥૮૮॥
ઈશ્વરપૂજેચી મહિમા । શિવરાત્રિવ્રત શ્રીશૈલ્ય અનુપમ્યા ।
મ્હણોનિ રાજા સ્ત્રી ઘેઊનિ સંગમા । યાત્રા કરી શિવરાત્રી ॥૮૯॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી તંતિકાસી । શિવરાત્રી-શ્રીપર્વત-મહિમા ઐસી ।
ઐક તો શ્વાન પરિયેસીં । સપ્તજન્મીં રાજા ઝાલા ॥૯૦॥
અંતીં પાવલા સ્વર્ગલોક । પર્વતમહિમા ઐસા ઐક ।
તુજ જાહલેં ગુરુમુખ । ઈશ્વરપૂજા કરીં બરવી ॥૯૧॥
ગ્રામીં અસે કલ્લેશ્વર । ગાણગાગ્રામીં ભીમાતીર ।
પૂજા કરીં ગા નિરંતર । મલ્લિકાર્જુનસમાન ॥૯૨॥
સંગમેશ્વર સંગમાસી । પૂજા કરીં અહર્નિશીં ।
મલ્લિકાર્જુન તોચિ પરિયેસીં । ન ધરીં સંદેહ મનાંત ॥૯૩॥
તંતિક મ્હણે સ્વામિયાસી । સ્વામી તૂં મજ ચાળવિસી ।
પૂજેસિ ગેલોં મલ્લિકાર્જુનાસી । લિંગસ્થાનીં તુજ દેખિલેં ॥૯૪॥
સર્વાં ઠાયીં તૂંચિ એક । ઝાલા અસસી વ્યાપક ।
કલ્લેશ્વર સંગમનાયક । એકેક સાંગસી આમ્હાંપુઢેં ॥૯૫॥
ઐકોનિ શ્રીગુરુ હાંસતી । યે રે પાદુકા ધરીં મ્હણતી ।
નયન ત્યાચે ઝાંકિતી । સંગમા આલે તાત્કાળીં ॥૯૬॥
ઇતુકિયા અવસરીં । માગેં ગાણગાપુરીં ।
શ્રીગુરુસી પાહતી ગંગાતીરીં । કોઠેં ગેલે મ્હણોનિયાં ॥૯૭॥
એક મ્હણતી સંગમીં હોતા । એક મ્હણતી આમ્હીં આલોં આતાં ।
કોઠેં ગેલે પહા મ્હણતાં । ચુકર હોતી ભક્તજન ॥૯૮॥
શ્રીગુરુ આલે સંગમાસી । તંતિકાસ પાઠવિતી મઠાસી ।
બોલાવાવયા શિષ્યાંસી । આપણ રાહિલે સંગમાંત ॥૯૯॥
તંતિક આલા ગાંવાંત । લોક સમસ્ત હાંસત ।
ક્ષૌર કાં રે કેલેં મ્હણત । તંતિક મ્હણે શ્રીપર્વતા ગેલોં હોતોં ॥૧૦૦॥
દવણા પ્રસાદ વિભૂતિ । નાનાપરીંચે હાર દાખવિતી ।
લોક ઐસા વિસ્મય કરિતી । મ્હણતી દોનપ્રહરીં ઘરીં હોતા ॥૧॥
એક મ્હણતી સત્ય મિથ્યા । ત્યાસી મ્હણતી સાંગ રે સત્યા ।
તંતિક મ્હણે સવેં ગુરુનાથા । ગેલોં હોતોં વાયુવેગેં ॥૨॥
શ્રીગુરુ આલે સંગમાસી । મજ પાઠવિલેં મઠાસી ।
બોલાવિલેં શિષ્યાંસી । રાહૂં પાહતી આજિ સંગમીં ॥૩॥
એક મ્હણતી હોઈલ સત્ય । મૂર્ખ મ્હણતી નવ્હે, મિથ્ય ।;
તંતિક ગેલા ત્વરિત । શિષ્યવર્ગાંસી જાણવિલેં ॥૪॥
સાંગિતલા સકળ વૃત્તાંત । સમસ્ત ગેલે સંગમા ત્વરિત ।
પૂજા જાહલી સંગમીં બહુત । સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી ॥૫॥
મિથ્યા મ્હણતી જે લોક । ત્યાંસી હોઈલ કુંભીપાક ।
પંધરા દિવસીં ઐક । યાત્રાલોક ગાંવા આલે ॥૬॥
મગ પુસતી તયાંસી । તેહીં સાંગિતલેં ભરંવસીં ।
આનંદ ઝાલા ભક્તાંસી । મ્હણે સરસ્વતી-ગંગાધર ॥૭॥
સિદ્ધેં સાંગિતલેં નામધારકાસી । તેં મી સાંગતસેં પરિયેસીં ।
શ્રીગુરુમહિમા અપારેંસી । અમૃત સેવિતોં નિરંતર ॥૧૦૮॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને સિદ્ધનામધારકસંવાદે શ્રીશૈલશિવરાત્રિમહિમાવર્ણનં નામ ત્રિચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ ॥૪૩॥
॥ શ્રીગુરુદેવદત્ત ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More