Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 45

(Shri Gurucharitra Adhyay 45 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 45 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 45. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for नरहरिकवीश्वर-वरप्राप्ति.

॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীসৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰীগুৰুভ্যো নমঃ ॥
নামধাৰক ৱিনৱী সিদ্ধাসী । মাগেং কথা নিৰোপিলীসী ।
নংদীনামা কৱি ঐসী । দুসৰা আণিক আলা ম্হণোনি ॥১॥
কৱণেংপৰী ঝালা শিষ্য । তেং সাংগাৱেং জী আম্হাংস ।
ৱিস্তাৰ কৰুনি আদিঅংতাস । কৃপা কৰুনি দাতাৰা ॥২॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । সাংগোং তুতেং কথা ঐকা ।
আশ্চৰ্য ঝালেং কৱতুকা । শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ অতি গোড ॥৩॥
গাণগাপুৰীং অসতাং গুৰু । খ্যাতী ঝালী অপৰাংপৰু ।
লোক যেতী থোৰথোৰু । ভক্ত বহুত জাহলে ॥৪॥
নংদীনামা কৱি হোতা । কৱিত্ৱ কেলেং অপৰিমিতা ।
সমস্ত লোক শিকতী অমৃতা । প্ৰকাশ ঝালা চহূং ৰাষ্ট্ৰীং ॥৫॥
ঐসেং অসতাং একে দিৱসীং দেখা । শ্ৰীগুৰুসী নেলেং ভক্তেং একা ।
আপুলে ঘৰীং শোভনদাযকা । ম্হণোনি নেলেং আপুলে গ্ৰামা ॥৬॥
হিপৰগী ম্হণিজে গ্ৰামাসী । নেলেং আমুচে শ্ৰীগুৰুসী ।
পূজা কেলী তেথেং বহুৱসী । সমাৰংভ থোৰ জাহলা ॥৭॥
তযা গ্ৰামীং শিৱালয এক । নাম ‘কল্লেশ্ৱৰ’ লিংগ ঐক ।
জাগৃত স্থান প্ৰখ্যাত নিক । তেথেং এক দ্ৱিজৱৰ সেৱা কৰী ॥৮॥
তযা নাম ‘নৰহৰী’ । লিংগসেৱা বহু কৰী ।
আপণ অসে কৱীশ্ৱৰী । নিত্য কৰী পাংচ কৱিত্ৱেং ॥৯॥
কল্লেশ্ৱৰাৱাংচূনি । আণিক নাণী কদা ৱচনীং ।
একচিত্তেং একমনীং । শিৱসেৱা কৰীতসে ॥১০॥
সমস্ত লোক ত্যাসী ম্হণতী । তুঝে কৱিত্ৱাচী অসে খ্যাতি ।
শ্ৰীগুৰুসী কৱিত্ৱাৱৰী প্ৰীতি । গুৰুস্মৰণ কৰীং তূং কাংহীং ॥১১॥
ত্যাংসী ম্হণে তো নৰ । কল্লেশ্ৱৰাসী ৱিকিলেং জিৱ্হাৰ ।
অন্যত্ৰ দেৱ অপাৰ । নৰস্তুতি মী ন কৰীং ॥১২॥
ঐসেং বোলোনিযাং আপণ । গেলা দেৱপূজেকাৰণ ।
পূজা কৰিতাং তত্ক্ষণ । নিদ্ৰা আলী তযা দ্ৱিজা ॥১৩॥
নিত্য পূজা কৰুনি আপণ । কৱিত্ৱ কৰী পাৰ্ৱতীৰমণা ।
তে দিৱসীং অপৰিমাণ । নিদ্ৰা আলী তযা দেখা ॥১৪॥
নিদ্ৰা কেলী দেৱল়াংত । দেখতা জাহলা স্ৱপ্নাংত ।
লিংগাৱৰী শ্ৰীগুৰু বৈসত । আপণ পূজা কৰীতসে ॥১৫॥
লিংগ ন দিসে শ্ৰীগুৰু অসে । আপণাসী পুসতী হৰ্ষেং ।
নৰাৱৰী তুঝী ভক্তি নসে । কাং গা আমুতেং পূজিতোসি ॥১৬॥
ষোডশোপচাৰেংসীং আপণ । পূজা কৰী স্থিৰ মনীং ।
ঐসেং দেখোনিযাং স্ৱপ্ন । জাগৃত ঝালা তো দ্ৱিজ ॥১৭॥
ৱিস্ময কৰী আপুলে মনীং । ম্হণে নৰসিংহসৰস্ৱতী শিৱমুনি ।
আলা অসে অৱতৰোনি । আপণ নিংদা ত্যাচী কেলী ॥১৮॥
হাচি হোয সদ্গুৰু । ত্ৰযমূৰ্তীংচা অৱতাৰু ।
ভেট ঘ্যাৱী আতাং নিৰ্ধাৰু । ম্হণূনি আলা শ্ৰীগুৰুপাশীং ॥১৯॥
আলা ৱিপ্ৰ লোটাংগণেংসীং । যেঊনি লাগলা চৰণাসী ।
কৃপা কৰীং গা অজ্ঞানাসী । নেণোং তুঝেং স্ৱৰুপ আপণ ॥২০॥
প্ৰপংচমাযা ৱেষ্টোনি । নোল়খেং আপণ অজ্ঞানী ।
তূংচি সাক্ষাত্ শিৱমুনি । নিৰ্ধাৰ জাহলা আজি মজ ॥২১॥
কল্লেশ্ৱৰ কৰ্পূৰগৌৰু । তূংচি হোসী জগদ্গুৰু ।
মাঝেং মন ঝালেং স্থিৰু । তুঝে চৰণীং ৱিনটলোং ॥২২॥
তূংচি ৱিশ্ৱাচা আধাৰু । শৰণাগতা ৱজ্ৰপংজৰু ।
চৰণকমল় ৱাস ভ্ৰমৰ । ঠাকোনি আলোং অমৃত ঘ্যাৱযা ॥২৩॥
জৱল়ী অসতাং নিধানু । কাং হিংডাৱেং ৰানোৰানু ।
ঘৰা আলিযা কামধেনু । দৈন্য কায আম্হাংসী ॥২৪॥
পূৰ্ৱীং সমস্ত ঋষি দেখা । তপ কৰিতী সহস্ত্ৰ ৱৰ্ষেং নিকা ।
তূং ন পৱসী একএকা । অনেক কষ্ট কৰিতাতি ॥২৫॥
ন কৰিতাং তপানুষ্ঠান । আম্হাং ভেটলাসি তূং নিধান ।
ঝালী আমুচী মনকামনা । কল্লেশ্ৱৰ লিংগ প্ৰসন্ন ঝালেং ॥২৬॥
তূংচি সংত্য কল্লেশ্ৱৰু । ঐসা মাঝে মনীং নিৰ্ধাৰু ।
কৃপা কৰীং গা জগদ্গুৰু । ম্হণোনি চৰণীং লাগলা ॥২৭॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । নিত্য আমুচী নিংদা কৰিসী ।
আজি কৈসেং তুঝে মানসীং । আলাসী ভক্তি উপজোনি ॥২৮॥
ৱিপ্ৰ ম্হণে স্ৱামিযাসী । অজ্ঞান অংধকাৰ আম্হাংসী ।
কৈসে ভেটাল পৰিযেসীং । জ্যোতিৰ্ময ন হোতাং ॥২৯॥
ম্যাং কল্লেশ্ৱৰাচী পূজা কেলী । তেণেং পুণ্যেং আম্হাং ভেটী লাধলী ।
আজি আম্হী পূজেসী গেলোং তে কাল়ীং । লিংগস্থানীং তুম্হাংসি দেখিলেং ॥৩০॥
স্ৱপ্নাৱস্থেংত দেখিলেং আপণ । প্ৰত্যক্ষ ভেটলে তুঝে চৰণ ।
স্থিৰ জাহলেং অংতঃকৰণ । মিল়ৱাৱেং শিষ্যৱৰ্গাংত ॥৩১॥
ঐসেং ৱিনৱোনি দ্ৱিজৱৰ । স্তোত্ৰ কৰীতসে অপাৰ ।
স্ৱপ্নীং পূজা ষোডশোপচাৰ । তৈসেং কৱিত্ৱ কেলেং দেখা ॥৩২॥
মানসপূজেচেং ৱিধান । পূজা ৱ্যক্ত কেলী ত্যাণেং ।
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তত্ক্ষণ । আম্হী স্ৱপ্নৰুপ লোকাংসী ॥৩৩॥
প্ৰত্যক্ষ আম্হী অসতাং দেখা । স্ৱপ্নাৱস্থীং কৱিত্ৱ ঐকা ।
যেণেং ভক্তেং কেলেং নিকা । স্ৱপ্নীং ভেদূনি সমস্ত ॥৩৪॥
ঐসেং ম্হণোনি শিষ্যাংসী । ৱস্ত্ৰেং দেতী ত্যা কৱীসী ।
লাগলা তো শ্ৰীগুৰুচৰণাসী । ম্হণে আপণ শিষ্য হোঈন ॥৩৫॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । কল্লেশ্ৱৰ শ্ৰেষ্ঠ আম্হাংসী ।
পূজা কৰীং গা নিত্য ত্যাসী । আম্হী তেথেং সদা ৱসোং ॥৩৬॥
ৱিপ্ৰ ম্হণে স্ৱামিযাসী । প্ৰত্যক্ষ সাংডোনি চৰণাসী ।
কায পূজা কল্লেশ্ৱৰাসী । তেথেংহী তুম্হাংসী ম্যাং দেখিলেং ॥৩৭॥
তূংচি স্ৱামী কল্লেশ্ৱৰু । ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰু ।
হাচি মাঝা সত্য নিৰ্ধাৰু । ন সোডীং আতাং তুঝে চৰণ ॥৩৮॥
ঐসেং ৱিনৱোনি স্ৱামিযাসী । আলা সৱেং গাণগাপুৰাসী ।
কৱিত্ৱেং কেলীং বহুৱসী । সেৱা কৰীত ৰাহিলা ॥৩৯॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকাসী । কৱীশ্ৱৰ দোঘে শ্ৰীগুৰুপাশীং ।
আলে যেণেং ৰীতীসীং । ভক্তি কৰিতী বহুৱস ॥৪০॥
ম্হণে সৰস্ৱতী-গংগাধৰু । জ্যাসী প্ৰসন্ন হোয শ্ৰীগুৰু ।
ত্যাচে ঘৰীং কল্পতৰু । চিংতিলেং ফল় পাৱিজে ॥৪১॥
কথা কৱীশ্ৱৰাচী ঐসী । সিদ্ধ সাংগে নামধাৰকাসী ।
পুঢীল কথা ৱিস্তাৰেংসীং । সাংগেল সিদ্ধ নামধাৰকা ॥৪২॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে নৰহৰিকৱীশ্ৱৰ-ৱৰপ্ৰাপ্তি নাম পংচচত্ৱাৰিংশোঽধ্যাযঃ ॥৪৫॥
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱদত্ত ॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More