Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 5

(Shri Gurucharitra Adhyay 5 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 5 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 5. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 82
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
নামধাৰক ভক্তাসী । সাংগে সিদ্ধ ৱিস্তাৰেসী ।
অৱতাৰ ঝালা মানুষী । ভক্তজন তাৰাৱযা ॥১॥
ঐক ভক্তা নামধাৰকা । অংবৰীষাকাৰণে ৱিষ্ণু দেখা ।
অংগকাৰিলে অৱতাৰ ঐকা । মানুষী নানা ৰূপ ঘেতসে ॥২॥
মত্স্য কূৰ্ম ৱৰাহ দেখ । নৰাচা দেহ সিংহাচে মুখ ।
ৱামনৰূপ ঝালা ভিক্ষুক । ঝালা ব্ৰাহ্মণ ক্ষেত্ৰকৰ্মী ॥৩॥
দশৰথাচে কুল়ী জন্ম । প্ৰখ্যাত অৱতাৰ শ্ৰীৰাম ।
ৰাজা হোঊনি মাগুতী জন্ম । গৌল়িযাঘৰী গুৰে ৰাখী ॥৪॥
ৱস্ত্ৰে ফেডূনি ঝালা নগ্ন । বৌদ্ধৰূপী ঝালা আপণ ।
হোঊনি কলংকী অৱতাৰ জাণ । তুৰুংগাৰূঢ কায আৱডী ॥৫॥
নানা প্ৰকাৰ নানা ৱেষ । অৱতাৰ ধৰী হ্ৰষীকেশ ।
তাৰাৱযা ভক্তজনাস । দুষ্টহনন কৰাৱযা ॥৬॥
দ্ৱাপাৰাংতী ঝালা কলী । অজ্ঞান লোক ব্ৰাহ্মণকুল়ী ।
আচাৰহীন হোঊনি প্ৰবল়ী । ৱৰ্ততী মহিমা কলিযুগী ॥৭॥
ভক্তজনতাৰণাৰ্থ । অৱতাৰ ধৰী শ্ৰীগুৰুনাথ ।
সগৰাকাৰণে ভগীৰথ । আণী গংগা ভূমংডল়ী ॥৮॥
তৈসে এক ৱিপ্ৰৱনিতা । আৰাধী শ্ৰীৱিষ্ণু দত্তা ।
তিচে উদৰী অৱতাৰ ধৰিতা । আশ্চৰ্য ঝালে পৰিযেসা ॥৯॥
পিঠাপূৰ পূৰ্ৱদেশী । হোতা ব্ৰাহ্মণ উত্তমৱংশী ।
আপস্তংভ শাখেসী । নাম আপল়ৰাজা জাণ ॥১০॥
তযাচী ভাৰ্যা সুমতা । অসে আচাৰ পতিৱ্ৰতা ।
অতিথি আণি অভ্যাগতা । পূজা কৰী ভক্তিভাৱে ॥১১॥
ঐসে অসতাং ৱৰ্তমানী । পতিসেৱা একমনী ।
অতিথিপূজা সগুণী । নিৰংতৰ কৰীতসে ॥১২॥
ৱৰ্ততা ঐসে একে দিৱশী । আলা দত্ত অতিথিৱেষী ।
শ্ৰাদ্ধ হোতে অমাৱস্যেসী । ৱিপ্ৰাঘৰী তৈ দেকা ॥১৩॥
ন জেৱিতাং ব্ৰাহ্মণ ঘৰী । দত্তা ভিক্ষা ঘালী তে নাৰী ।
দত্তাত্ৰেয সাক্ষাত্কাৰী । প্ৰসন্ন ঝালা তযে ৱেল়ী ॥১৪॥
ত্ৰৈমূৰ্তীচে ৰূপ ঘেঊনি । স্ৱৰূপ দাৱিযলে অতিগহনী ।
পতিৱ্ৰতা ধাৱোনি চৰণী । নমস্কাৰী মনোভাৱে ॥১৫॥
দত্তাত্ৰেয ম্হণে তিযেসী । মাগ মাতে ইচ্ছিসী ।
জে জে ৱাসনা তুঝে মানসী । পাৱসী ত্ৱৰিত ম্হণতসে ॥১৬॥
ঐকোনি স্ৱামীংচে ৱচন । ৱিপ্ৰৱনিতা কৰী চিংতন ।
ৱিনৱীতসে কৰদ্ৱয জোডূন । নানাপৰী স্তৱোনিযা ॥১৭॥
ম্হণে জয জয জগন্নাথা । তূ তাৰক ভৱাসী তত্ত্ৱতা ।
মাঝে মনী অসে জে আৰ্তা । পুৰৱাৱী তে দেৱৰাযা ॥১৮॥
তূ কৃপাল়ু সৰ্ৱা ভূতী । ৱেদপুৰাণে ৱাখাণিতী ।
কেৱী ৱৰ্ণাৱী তুঝী কীৰ্তী । ভক্তৱত্সলা কৃপানিধি ॥১৯॥
মিথ্যা নোহে তুঝা বোল । জে কা ধ্ৰুৱাসী দিধলে পদ অঢল় ।
বিভীষণাসী লংকাস্থল় । দেঊনি ৰাজ্য সমৰ্পিলে ॥২০॥
ভক্তজনা তূ আধাৰ । তযালাগী ধৰিসী অৱতাৰ ।
ব্ৰীদ অসে চৰাচৰ । চৌদা ভুৱনামাঝাৰী ॥২১॥
আতা মাতে ৱৰ দেসী । ৱাসনা অসে মাঝে মানসী ।
ন ৱ্হাৱে অন্যথা বোলাসী । কৃপানিধি দেৱৰাযা ॥২২॥
মাঝে মনীচী ৱাসনা । পুৰৱাৱী জগজ্জীৱনা ।
অনাথৰক্ষকা নাৰাযণা । ম্হণোনি চৰণা লাগতসে ॥২৩॥
ঐকোনি তিযেচে কৰুণাৱচন । সংতোষলা ত্ৰযমূৰ্তি আপণ ।
কৰ ধৰিলা আশ্ৱাসোন । সাংগ জননী ম্হণতসে ॥২৪॥
তৱ বোলিলী পতিৱ্ৰতা । স্ৱামী জে নিৰোপিলে আতা ।
জননী নাম মজ ঠেৱিতা । কৰা নিৰ্ধাৰ যাচ বোলা ॥২৫॥
মজ পুত্ৰ ঝালে বহুত । নৱ্হেত স্থিৰ উপজতমৃত ।
জে ৱাচলে আতা অসত । অক্ষহীন পাদহীন ॥২৬॥
যোগ্য ঝালে নাহী কোণী । কায কৰাৱে মূৰ্খ প্ৰাণী ।
অসোনি নসতী যেণে গুণী । পুত্ৰাৱীণ কায জন্ম ॥২৭॥
ৱ্হাৱা পুত্ৰ মজ ঐসা । জ্ঞানৱংত পুৰাণপুৰুষা ।
জগদ্ৱংদ্য ৱেদসদৃশা । তুম্হাংসাৰিকা দাতাৰা ॥২৮॥
ঐকোনি তিযেচে ৱচন । প্ৰসন্ন ঝালা দত্ত আপণ ।
পুঢে অসে কাৰ্যকাৰণ । দীক্ষাৰ্থ ভক্তজনাংসী ॥২৯॥
তাপসী ম্হণে তিযেসী । পুত্ৰ হোঈল পৰিযেসী ।
উদ্ধৰিল তুঝে ৱংশাসী । খ্যাতিৱংত কলিযুগী ॥৩০॥
অসাৱে তুম্হী ত্যাচে বোলী । যেৰ্হৱী ন ৰাহে তুম্হাংজৱল়ী ।
জ্ঞানমাৰ্গী অতুৰ্বল়ী । তুমচে দৈন্য হৰীল ॥৩১॥
ইতুকে সাংগোনি তাপসী । অদৃশ্য ঝালা পৰিযেসী ।
ৱিস্ময কৰিতসে মানসী । ৱিপ্ৰৱনিতা তযেৱেল়ী ॥৩২॥
ৱিস্ময কৰোনি মনাত । পতীসী সাংগে ৱৃত্তান্ত ।
দোঘে হৰ্ষে নিৰ্ভৰ হোত । ম্হণতী দত্তাত্ৰেয হোঈল ॥৩৩॥
মাধ্যান্হসমযী অতিথিকাল়ী । দত্ত যেতাতী তযে ৱেল়ী ।
ৱিমুখ ন হোতা তযে কাল়ী । ভিক্ষা মাত্ৰ ঘালিজে ॥৩৪॥
দত্তাত্ৰেযাচে স্থান । মাহূৰ কৰৱীৰ ক্ষেত্ৰ খূণ ।
তযাচা ৱাস সদা জাণ । পাংচাল়েশ্ৱৰ নগৰাত ॥৩৫॥
নানা ৱেষ ভিক্ষুকৰূপ । দত্তাত্ৰেয যেতী সাক্ষেপ ।
ন পুসতাং মজ নিৰোপ । ভিক্ষা ঘালী ম্হণতসে ॥৩৬॥
ৱিপ্ৰস্ত্ৰী ম্হণে পতীসী । আজি অৱজ্ঞা কেলী তুম্হাংসী ।
ব্ৰাহ্মণ ন জেৱতা আপণ ত্যাসী । ভিক্ষা ঘাতলী ম্হণতসে ॥৩৭॥
ঐকোনী সতীচ্যা বোলা । ৱিপ্ৰ মনী সংতোষলা ।
ম্হণে পতিৱ্ৰতে লাভ ঝালা । পিতৰ মাঝে তৃপ্ত ঝালে ॥৩৮॥
কৰাৱে কৰ্ম পিতৰাংচ্যা নামী । সৰ্মপাৱে ৱিষ্ণুসী আম্হী ।
সাক্ষাত্কাৰে যেঊনি স্ৱামী । ভিক্ষা কেলী আম্হা ঘৰী ॥৩৯॥
কৃতাৰ্থ ঝালে পিতৃগণ সমস্ত । নিৰ্ধাৰে ঝালে স্ৱৰ্গস্থ ।
সাক্ষাত্ ৱিষ্ণু ভেটলে দত্ত । ত্ৰৈমূৰ্তিঅৱতাৰ ॥৪০॥
ধন্য তুঝী মাতাপিতা । জে ৱৰ লাধলীস মুখ্য আতা ।
পুত্ৰ হোঈল নিভ্ৰাংতা । ন ধৰী চিংতা মানসী ॥৪১॥
হৰ্ষে নিৰ্ভৰ হোৱোনি । ৰাহিলী দোঘে নিশ্চিত মনী ।
হোতী জাহলী গৰ্ভিণী । ৱিপ্ৰস্ত্ৰী পৰিযেসা ॥৪২॥
ঐসে নৱ মাস ক্ৰমোনি । প্ৰসূত জাহলী শুভদিনী ।
ৱিপ্ৰে স্নান কৰূনি । কেলে জাতককৰ্ম তযে ৱেল়ী ॥৪৩॥
মিল়োনি সমস্ত ৱিপ্ৰকুল়ী । জাতক ৱৰ্তৱিতী তযে ৱেল়ী ।
ম্হণতী তপস্ৱী হোঈল বল়ী । দীক্ষাকৰ্তা জগদ্গুৰূ ॥৪৪॥
ঐকোনি ম্হণতী মাতাপিতা । হো কাং আমুচা কুল়উদ্ধৰিতা ।
আম্হা ৱৰ দিধলা দত্তা । ম্হণোনি ঠেৱিতী তযা নাৱ ॥৪৫॥
শ্ৰীপাদ ম্হণোনি যা কাৰণ । নাম ঠেৱী তো ব্ৰাহ্মণ ।
অৱতাৰ কেলা ত্ৰৈমূৰ্তি আপণ । ভক্তজন তাৰাৱযা ॥৪৬॥
ৱৰ্তত অসতা ত্যাচে ঘৰী । ঝালী সাত ৱৰ্ষে পুৰী ।
মৌজীবধন তে অৱসৰী । কৰিতা ঝালা দ্ৱিজোত্তম ॥৪৭॥
বাংধিতা মৌজী ব্ৰহ্মচাৰী । ম্হণতা ঝালা ৱেদ চাৰী ।
মীমাংসা তৰ্ক অতিৱিস্তাৰী । ম্হণো লাগলা তযে ৱেল়ী ॥৪৮॥
ঐকোনি সমস্ত নগৰলোক। ৱিস্ময কৰিতী সকল়িক ।
হোঈল অৱতাৰ কাৰণিক । ম্হণোন বোলতী আপণাত ॥৪৯॥
আচাৰ ৱ্যৱহাৰ প্ৰাযশ্চিত্ত । সমস্তাংসী আপণ বোলত ।
ৱেদান্তভাষ্য ৱেদাৰ্থ । সাংগতসে দ্ৱিজৱৰাংসী ॥৫০॥
ৱৰ্ততা ঐসে তযাসী । ঝালী ৱৰ্ষে ষোডশী ।
ৱিৱাহ কৰূ ম্হণতী পুত্ৰাসী । মাতাপিতা অৱধাৰা ॥৫১॥
ৱিচাৰ কৰিতী পুত্ৰাসৱে । বা ৰে লগ্ন তুৱা কৰাৱে ।
শ্ৰীপাদ ম্হণে ঐকা ভাৱে । মাঝী ৱাংছা সাংগেন ॥৫২॥
কৰাল ৱিৱাহ মাঝা তুম্হী । সাংগো ঐকা ৱিচাৰ আম্হী ।
ৱৈৰাগ্যস্ত্ৰীসংগে অসেন মী । কাম্য আমুচে তিযেজৱল়ী ॥৫৩॥
তে স্ত্ৰিযেৱাচূনি আণীক নাৰী । সমস্ত জাণা মাতেসৰী ।
জৰী আণাল তে সুংদৰী । ৱৰীন ম্হণে তযে ৱেল়ী ॥৫৪॥
আপণ তাপসী ব্ৰহ্মচাৰী । যোগস্ত্ৰিযেৱাংচোনি নাৰী ।
বোল ধৰা নিৰ্ধাৰী । শ্ৰীৱল্লভ নাম মাঝে ॥৫৫॥
শ্ৰীপাদ শ্ৰীৱল্লভ নাম ঐসে । ঝালে ত্ৰিমূৰ্তি কৈসে ।
পিতযাতে ম্হণতসে । জাউ উত্তৰপংথাসী ॥৫৬॥
ঐকোনি পুত্ৰাচে ৱচন । আঠৱিলে পূৰ্ৱসূচন ।
ভিক্ষুকে সাংগিতলী জে খূণ । সত্য ঝালী ম্হণতসে ॥৫৭॥
আতাচ যা বোলাসী । মোডা ঘালিতা পৰিযেসী ।
ৱিঘ্ন হোঈল ত্ৱৰিতেসী । ম্হণোনি ৱিচাৰিতী তযে ৱেল়ী ॥৫৮॥
ন ম্হণাৱে পুত্ৰ যাসী । অৱতাৰপুৰুষ তাপসী ।
জৈসে যাচে ৱসে মানসী । তৈসে কৰাৱে ম্হণতী দোঘে ॥৫৯॥
নিশ্চয কৰূনি আপুলে মনী । পুত্ৰাভিমুখ জনকজননী ।
হোতী আশা আম্হাংলাগুনী । প্ৰতিপাল়িসী ম্হণোনিযা ॥৬০॥
ঐশী মনী ৱ্যাকুল়িত । ডোল়া নিঘতী অশ্ৰুপাত ।
মাতা পডলী মূৰ্চ্ছাগত । পুত্ৰস্নেহে কৰোনিযা ॥৬১॥
দেখোনি মাতেচে দুঃখ । সংবোখিত পৰমপুৰুষ ।
উঠৱূনি স্ৱহস্তে দেখ । অশ্ৰুপাত পুশিতসে ॥৬২॥
ন কৰী চিংতা অহো মাতে । জে মাগসী তে দেঈন তূতে ।
দৃঢ কৰূনি চিত্তাতে । ৰহা সুকে ম্হণতসে ॥৬৩॥
বা ৰে তুজকৰিতা আপণ । দুঃখ ৱিসৰলে সংপূৰ্ণ ।
ৰক্ষিসী আম্হা ৱৃদ্ধাংলাগূন । দৈন্যাৱেগল়ে কৰোনি ॥৬৪॥
পুত্ৰ অসতী আপণা দোন । পায পাংগুল় অক্ষহীন ।
ত্যাতে পোশীল আতা কোণ । আম্হা কৱণ ৰক্ষীল ॥৬৫॥
ঐকোনি জননীচে ৱচন । অৱলোকী অমৃতদৃষ্টীকৰূন ।
পুত্ৰ দোঘেহী ঝালে সগুণ । আলী দৃষ্টিচৰণাদিক ॥৬৬॥
ৱেদশাস্ত্ৰাদি ৱ্যাকৰণ । সৰ্ৱ ম্হণতী তত্ক্ষণ ।
দোঘে যেঊনি ধৰিতী চৰণ । কৃতাৰ্থ ঝালো ম্হণোনিযা ॥৬৭॥
আশ্ৱাসূন তযা ৱেল়ী । দিধলা ৱৰ তত্কাল়ী ।
পুত্ৰপৌত্ৰী নাংদা প্ৰবল়ী । শ্ৰিযাযুক্ত সনাতন ॥৬৯॥
সেৱা কৰা জনকজননী । পাৱা সুখ মহাজ্ঞানী ।
ইহ সৌখ্য পাৱোনি । ৱ্হাল মুক্ত হে নিশ্চযে ॥৭০॥
ঐসে বোলোনি তযাংসী । সংবোধিতসে মাতেসী ।
পাহোনিযা দোঘা পুত্ৰাংসী । ৰাহতা সুখ পাৱাল ॥৭১॥
পুত্ৰ দোঘে শতাযুষী । নিশ্চয ধৰী ৱো মানসী ।
কন্যা পুত্ৰ হোতীল যাংসী । তুম্হী নেত্ৰী দেখাল ॥৭২॥
অখংড লক্ষ্মী যাংচে ঘৰী । যাংচে ৱংশপৰংপৰী ।
কীৰ্তিৱংত সচৰাচৰী । সংপন্ন হোতী ৱেদশাস্ত্ৰে ॥৭৩॥
আমচী অৱজ্ঞা ন কৰিতা । নিৰোপ দ্যাৱা আম্হা ত্ৱৰিতা ।
জাণে অসে উত্তৰপংথা । দীক্ষা দ্যাৱযা সাধুজনা ॥৭৪॥
সাংগোনি মাতাপিত্যাসী । অদৃশ্য ঝালা পৰিযেসী ।
পাৱলা ত্ৱৰিত পূৰী কাশী । গুপ্তৰূপে হোতা তেথে ॥৭৫॥
নিঘালা তেথূনি বদৰীৱিনা । ভেটী ঘেঊনি নাৰাযণা ।
অৱতাৰ অসে আপণা । কাৰ্যাকাৰণ মনুষ্যদেহী ॥৭৬॥
দীক্ষা কৰাৱযা ভক্তজনা । তীৰ্থে হিংডণে আপণা ।
মনোৱেগে মাৰ্গক্ৰমণা । আলে তীৰ্থ গোকৰ্ণাসী ॥৭৭॥
ঐকোনি সিদ্ধ মুনীংচে ৱচন । ৱিনৱী নামধাৰক আপণ ।
তে পৰিসা শ্ৰোতেজন । ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰূ ॥৭৮॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে দত্তাত্ৰেযাৱতাৰকথনং নাম পংচমেঽধ্যাযঃ ॥৫॥
॥ শ্ৰীপাদশ্ৰীৱল্লভনৃসিংহসৰস্ৱতীদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু ॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৭৮॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More