॥ विनियोगः ॥
अनुष्टुप्छन्दः । श्रीबगलामुखी देवता ।
ह्लीं बीजम् । क्लीं शक्तिः । ऐं कीलकम् ।
श्रीबगलामुखीप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ॥
॥ ऋष्यादिन्यासः ॥
ओं अनुष्टुप् छन्दसे नमः मुखे ।
ओं श्रीबगलामुखी देवतायै नमः हृदये ।
ओं ह्लीं बीजाय नमः गुह्ये ।
ओं क्लीं शक्तये नमः पादयोः ।
ओं ऐं कीलकाय नमः सर्वाङ्गे ।
॥ करन्यासः ॥
ओं क्लीं तर्जनीभ्यां नमः ।
ओं ऐं मध्यमाभ्यां नमः ।
ओं ह्लीं अनामिकाभ्यां नमः ।
ओं क्लीं कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।
ओं ऐं करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।
॥ हृदयादि षडङ्गन्यासः ॥
ओं क्लीं शिरसे स्वाहा ।
ओं ऐं शिखायै वषट् ।
ओं ह्लीं कवचाय हुम् ।
ओं क्लीं नेत्रत्रयाय वौषट् ।
ओं ऐं अस्त्राय फट् ।
ओं ह्लीं क्लीं ऐं भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः ॥
॥ ध्यानम् ॥
पीतकञ्जपदद्वन्द्वां बगलां चिन्तयेऽनिशम् ॥
बगले मे वरं देहि शत्रुसङ्घविदारिणी ॥
॥ स्तोत्रम् ॥
तेजोरूपमयीं देवीं पीततेजस्स्वरूपिणीम् ॥ १ ॥
भीषयन्तीं भीमशत्रून् भजे भक्तस्य भव्यदाम् ॥ २ ॥
पीताम्बरपरीधानां पवित्रामाश्रयाम्यहम् ॥ ३ ॥
पीताचाररतां भक्तां तां भवानीं भजाम्यहम् ॥ ४ ॥
पीतावतंसां परमां वन्दे पद्मजवन्दिताम् ॥ ५ ॥
चलत्स्वर्णकर्णावतंसाञ्चितास्यां ।
वलत्पीतचन्द्राननां चन्द्रवन्द्यां
भजे पद्मजादीड्यसत्पादपद्माम् ॥ ६ ॥
परं ते जपन्तो जयं सल्लभन्ते ।
रणे रागरोषाप्लुतानां रिपूणां
विवादे बलाद्वैरकृद्धातमातः ॥ ७ ॥
गदागञ्जितामित्रगर्वां गरिष्ठाम् ।
गरीयो गुणागार गात्रां गुणाढ्यां
गणेशादिगम्यां श्रये निर्गुणाढ्याम् ॥ ८ ॥
परं प्रत्यहं ते स्मरन्तः स्वरूपम् ।
भवेद्वादिनां वाङ्मुखस्तम्भ आद्ये
जयो जायते जल्पतामाशु तेषाम् ॥ ९ ॥
वतां पादपद्मार्चने प्रेमयुक्ताः ।
प्रसन्ना नृपाः प्राकृताः पण्डिता वा
पुराणादिगाधासुतुल्या भवन्ति ॥ १० ॥
बलद्विद्युद्वर्णां घनतिमिर विध्वंस करणम् ।
भवाब्धौ मग्नात्मोत्तरणकरणं सर्वशरणं
प्रपन्नानां मातर्जगति बगले दुःखदमनम् ॥ ११ ॥
स्मरामस्ते धाम स्मरहरहरीन्द्रेन्दु प्रमुखैः ।
अहोरात्रं प्रातः प्रणयनवनीयं सुविशदं
परं पीताकारं परिचितमणिद्वीपवसनम् ॥ १२ ॥
लसन्मात्रावर्णं जगति बगलेति प्रचरितम् ।
चलन्तस्तिष्ठन्तो वयमुपविशन्तोऽपि शयने
भजामो यच्छ्रेयो दिवि दुरवलभ्यं दिविषदाम् ॥ १३ ॥
यथा ते प्रासन्न्यं प्रतिफलमपेक्ष्यं प्रणमताम् ।
अनल्पं तन्मातर्भवति भृतभक्त्या भवतु नो
दिशातः सद्भक्तिं भुवि भगवतां भूरि भवदाम् ॥ १४ ॥
भगवति रिपुजिह्वां कीलय प्रस्थतुल्याम् ।
व्यवसितखलबुद्धिं नाशयाशु प्रगल्भां
मम कुरु बहुकार्यं सत्कृपेऽम्ब प्रसीद ॥ १५ ॥
करधृतगदया तान् घातयित्वाशु रोषात् ।
सधन वसन धान्यं सद्म तेषां प्रदह्य
पुनरपि बगला स्वस्थानमायातु शीघ्रम् ॥ १६ ॥
पुनरपि गदया तांस्ताडयन्तीं सुतन्त्राम् ।
प्रणतसुरगणानां पालिकां पीतवस्त्रां
बहुबल बगलां तां पीतवस्त्रां नमामः ॥ १७ ॥
प्रकटित करुणार्द्रां प्रीणतीजल्पतीति ।
धनमथ बहुधान्यं पुत्रपौत्रादिवृद्धिः
सकलमपि किमेभ्यो देयमेवं त्ववश्यम् ॥ १८ ॥
द्रुहिणहरिहराद्यैर्देवबृन्दैः शरण्यम् ।
मृदुलमपि शरणं ते शर्मदं सूरिसेव्यं
वयमिह करवामो मातरेतद्विधेयम् ॥ १९ ॥
॥ फलश्रुति ॥
पठेद्यो बगला तस्य प्रसन्ना पाठतो भवेत् ॥ २० ॥
निष्कल्मषो भवेन्मर्त्यो मृतो मोक्षमवाप्नुयात् ॥ २१ ॥
यस्त्विदं पठते प्रेम्णा बगला प्रीतिमेति सः ॥ २२ ॥
पीतवस्त्रावृतो यस्तु तस्य नश्यन्ति शत्रवः ॥ २३ ॥
बगलायाः पठेन्नित्यं हृदयस्तोत्रमुत्तमम् ॥ २४ ॥
शत्रवो ग्लानिमायान्ति तस्य दर्शनमात्रतः ॥ २५ ॥
