॥ ଶ୍ରୀ ଭଦ୍ରକାଲୀ ସ୍ତୁତିଃ ॥
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁ ଊଚତୁଃ ।
ନିତ୍ଯାମାଦ୍ଯାଂ ସତ୍ଯଵିଜ୍ଞାନରୂପାମ୍ ।
ଵାଚାତୀତାଂ ନିର୍ଗୁଣାଂ ଚାତିସୂକ୍ଷ୍ମାଂ
ଜ୍ଞାନାତୀତାଂ ଶୁଦ୍ଧଵିଜ୍ଞାନଗମ୍ଯାମ୍ ॥ ୧ ॥
ଦେଵୀଂ ଵନ୍ଦ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵଵନ୍ଦ୍ଯାମପି ତ୍ଵାମ୍ ।
ସର୍ଵାନ୍ତଃସ୍ଥାମୁତ୍ତମସ୍ଥାନସଂସ୍ଥା-
ମୀଡେ କାଲୀଂ ଵିଶ୍ଵସମ୍ପାଲଯିତ୍ରୀମ୍ ॥ ୨ ॥
ଭୀମାଂ ଶ୍ଯାମାଂ ଭୀମନେତ୍ରାଂ ସୁରେଶୀମ୍ ।
ଵିଦ୍ଯାଂ ସିଦ୍ଧାଂ ସର୍ଵଭୂତାଶଯସ୍ଥା-
ମୀଡେ କାଲୀଂ ଵିଶ୍ଵସଂହାରକର୍ତ୍ରୀମ୍ ॥ ୩ ॥
ନୋ ଵା ଧ୍ଯାନମ୍ ନାପି ମନ୍ତ୍ରଂ ମହେଶି ।
ସତ୍ତାରୂପେ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଶରଣ୍ଯେ
ଵିଶ୍ଵାରାଧ୍ଯେ ସର୍ଵଲୋକୈକହେତୁମ୍ ॥ ୪ ॥
ଚକ୍ଷୂଂଷି ତେ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯାନଲାସ୍ତେ ।
ଉନ୍ମେଷାସ୍ତେ ସୁପ୍ରବୋଧୋ ଦିଵା ଚ
ରାତ୍ରିର୍ମାତଶ୍ଚକ୍ଷୁଷୋସ୍ତେ ନିମେଷମ୍ ॥ ୫ ॥
ପାଦୌ ଗୁଲ୍ଫଂ ଜାନୁଜଙ୍ଘସ୍ତ୍ଵଧସ୍ତେ ।
ପ୍ରୀତିର୍ଧର୍ମୋଽଧର୍ମକାର୍ଯଂ ହି କୋପଃ
ସୃଷ୍ଟିର୍ବୋଧଃ ସଂହୃତିସ୍ତେ ତୁ ନିଦ୍ରା ॥ ୬ ॥
ସନ୍ଧ୍ଯେ ଦ୍ଵେ ତେ ଭ୍ରୂଯୁଗଂ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତିଃ ।
ଶ୍ଵାସୋ ଵାଯୁର୍ବାହଵୋ ଲୋକପାଲାଃ
କ୍ରୀଡା ସୃଷ୍ଟିଃ ସଂସ୍ଥିତିଃ ସଂହୃତିସ୍ତେ ॥ ୭ ॥
କାଲୀଂ ଵନ୍ଦେ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାସ୍ଵରୂପାମ୍ ।
ମାତଃ ପୂର୍ଣେ ବ୍ରହ୍ମଵିଜ୍ଞାନଗମ୍ଯେ
ଦୁର୍ଗେଽପାରେ ସାରରୂପେ ପ୍ରସୀଦ ॥ ୮ ॥
