Dasha Mahavidya

শ্ৰী ভুৱনেশ্ৱৰী হৃদযম্

(Sri Bhuvaneshwari Hrudayam in Assamese)

Also known as shri bhuvaneshwari hrudayam · shree bhuvaneshwari hrudayam · bhuvaneshwari hrudayam

From the Bhuvaneshvari chapter of the Nilasarasvati Tantra, opening with the Goddess asking Ishvara for the hymn after hearing which nothing else is worth hearing. Its viniyoga is unusual in naming Shakti herself as the seer, and it takes a single seed apart into its letters. Twelve verses follow and every one of them ends on the same line: her we worship, Shri Bhuvaneshvari. What they say she is, is the condition of everything else. At whose command the unborn creates, Vishnu carries and Bhava destroys at the end; who has no birth anywhere, no continuance and no ceasing; from whose womb the world came, in whose middle it stands, and who eats it at the close. One verse takes the three states as its argument, deep sleep drawing the person in, dream leaving him knowing a little, waking waking him; another says that poetry, lordship and independence come from nothing but her glance.

॥ শ্ৰীদেৱ্যুৱাচ॥
ভগৱন্ ব্ৰূহি তত্ স্তোত্ৰং সৰ্ৱকামপ্ৰসাধনং ।
যস্য শ্ৰৱণমাত্ৰেণ নান্যচ্ছ্ৰোতৱ্যমিষ্যতে ॥ ১ ॥
যদি মেঽনুগ্ৰহঃ কাৰ্যঃ প্ৰীতিশ্চাপি মমোপৰি ।
তদিদং কথয ব্ৰহ্মন্ ৱিমলং যন্মহীতলে ॥ ২ ॥
॥ ঈশ্ৱৰ উৱাচ॥
শৃণু দেৱি প্ৰৱক্ষ্যামি সৰ্ৱকামপ্ৰসাধনং ।
হৃদযং ভুৱনেশ্ৱৰ্যাঃ স্তোত্ৰমস্তি যশোদযম্ ॥ ৩ ॥
॥ ৱিনিযোগঃ ॥
ওং অস্য শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৱৰীহৃদযস্তোত্ৰমন্ত্ৰস্য শক্তিঃ ঋষিঃ – গাযত্ৰী ছন্দঃ – শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰী দেৱতা – হকাৰো বীজং – ঈকাৰশ্শক্তিঃ – ৰেফঃ কীলকং – সকল মনোৱাঞ্ছিতসিদ্ধ্যৰ্থে জপে ৱিনিযোগঃ ॥
॥ কৰন্যাসঃ ॥
ওং হ্ৰীং অঙ্গুষ্ঠাভ্যাং নমঃ ।
ওং শ্ৰীং তৰ্জনীভ্যাং নমঃ ।
ওং ঐং মধ্যমাভ্যাং নমঃ ।
ওং হ্ৰীং অনামিকাভ্যাং নমঃ ।
ওং শ্ৰীং কনিষ্ঠিকাভ্যাং নমঃ ।
ওং ঐং কৰতলকৰপৃষ্ঠাভ্যাং নমঃ ।
॥ অঙ্গন্যাসঃ ॥
ওং হ্ৰীং হৃদযায নমঃ ।
ওং শ্ৰীং শিৰসে স্ৱাহা ।
ওং ঐং শিখাযৈ ৱষট্ ।
ওং হ্ৰীং কৱচায হুং ।
ওং শ্ৰীং নেত্ৰত্ৰযায ৱৌষট্ ।
ওং ঐং অস্ত্ৰায ফট্ ।
॥ ধ্যানম্ ॥
ধ্যাযেদ্ব্ৰহ্মাদিকানাং কৃতজনিজননীং যোগিনীং যোগযোনিং
দেৱানাং জীৱনাযোজ্জ্ৱলিতজযপৰজ্যোতিৰুগ্ৰাঙ্গধাত্ৰীং ।
শঙ্খং চক্ৰং চ বাণং ধনুৰপি দধতীং দোশ্চতুষ্কাম্বুজাতৌ
মাযামাদ্যাং ৱিশিষ্টাং ভৱ ভৱ ভুৱনাং ভূভৱা ভাৰভূমিম্ ॥ ৪ ॥
॥ স্তোত্ৰম্ ॥
যদাজ্ঞযা যো জগদাদ্যশেষং
সৃজত্যজঃ শ্ৰীপতিৰৌৰসং ৱা ।
বিভৰ্তি সংহন্তি ভৱস্তদন্তে
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ৫ ॥
জগজ্জনানন্দকৰীং জযাখ্যাং
যশস্ৱিনীং যন্ত্ৰসুযজ্ঞযোনিম্ ।
জিতামিতামিত্ৰকৃতপ্ৰপঞ্চাং
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ৬ ॥
হৰৌ প্ৰসুপ্তে ভুৱনত্ৰযান্তে-
প্যনাৰতন্নাভিজপদ্মজন্মা ।
ৱিধিস্ততোঽন্ধে ৱিদধাৰ যত্পদং
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ৭ ॥
ন ৱিদ্যতে ক্ৱাপি তু জন্ম যস্যা
ন ৱা স্থিতিঃ সান্ততিকীহ যস্যাঃ ।
ন ৱা নিৰোধেঽখিলকৰ্ম যস্যা
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ৮ ॥
কটাক্ষমোক্ষাচৰণোগ্ৰৱিত্তা
নিৱেশিতাৰ্ণা কৰুণাৰ্দ্ৰচিত্তা ।
সুভক্তযেৰাতি সমীপ্সিতং যা
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ৯ ॥
যতো জগজ্জন্ম বভূৱ যোনে-
স্তদেৱ মধ্যে প্ৰতিপাতি যাং ৱা ।
তদত্তি যান্তেঽখিলমুগ্ৰকালি
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১০ ॥
সুষুপ্তিকালে জনমধ্যযন্ত্যা
যযা জনঃ স্ৱপ্নমৱৈতি কিঞ্চিত্ ।
প্ৰবুধ্যতে জাগ্ৰতি জীৱ এষ
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১১ ॥
দযাস্ফুৰত্কোৰকটাক্ষলাভা-
ন্নকেত্ৰ যস্যাঃ প্ৰভৱন্তি সিদ্ধাঃ ।
কৱিত্ৱমীশিত্ৱমপি স্ৱতন্ত্ৰা
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১২ ॥
লসন্মুখাম্ভোৰুহমুত্স্ফুৰন্তং
হৃদি প্ৰণিধ্যায দিশি স্ফুৰন্তঃ ।
যস্যাঃ কৃপাৰ্দ্ৰং প্ৰৱিকাসযন্তি
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১৩ ॥
যদানুৰাগানুগতালিচিত্ৰা-
শ্চিৰন্তনপ্ৰেমপৰিপ্লুতাঙ্গাঃ ।
সুনিৰ্ভযাস্সন্তি প্ৰমুদ্য যস্যাঃ
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১৪ ॥
হৰিৰ্ৱিৰঞ্চিৰ্হৰ ঈশিতাৰঃ
পুৰোঽৱতিষ্ঠন্তি পৰংনতাঙ্গাঃ ।
যস্যাস্সমিচ্ছন্তি সদানুকূল্যং
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১৫ ॥
মনুং যদীযং হৰমগ্নিসংস্থং
ততশ্চ ৱামশ্ৰুতিচন্দ্ৰসক্তম্ ।
জপন্তি যে স্যুস্সুৰৱন্দিতাস্তে
ভজামহে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰীং তাম্ ॥ ১৬ ॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
প্ৰসীদতু প্ৰেমৰসাৰ্দ্ৰচিত্তা
সদা হি সা শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰী মে ।
কৃপাকটাক্ষেণ কুবেৰকল্পা
ভৱন্তি যস্যাঃ পদভক্তিভাজঃ ॥ ১৭ ॥
মুদা সুপাঠ্যং ভুৱনেশ্ৱৰীযং
সদা সতাং স্তোত্ৰমিদং সুসেৱ্যম্ ।
সুখপ্ৰদং স্যাত্কলিকল্মষঘ্নং
সুশৃণ্ৱতাং সম্পঠতাং প্ৰশস্যম্ ॥ ১৮ ॥
এতত্তু হৃদযং স্তোত্ৰং পঠেদ্যস্তু সমাহিতঃ ।
ভৱেত্তস্যেষ্টদা দেৱী প্ৰসন্না ভুৱনেশ্ৱৰী ॥ ১৯ ॥
দদাতি ধনমাযুষ্যং পুণ্যং পুণ্যমতিং তথা ।
নৈষ্ঠিকীং দেৱভক্তিং চ গুৰুভক্তিং ৱিশেষতঃ ॥ ২০ ॥
পূৰ্ণিমাযাং চতুৰ্দশ্যাং কুজৱাৰে ৱিশেষতঃ ।
পঠনীযমিদং স্তোত্ৰং দেৱসদ্মনি যত্নতঃ ॥ ২১ ॥
যত্ৰকুত্ৰাপি পাঠেন স্তোত্ৰস্যাস্য ফলং ভৱেত্ ।
সৰ্ৱস্থানেষু দেৱেশ্যাঃ পূতদেহঃ সদা পঠেত্ ॥ ২২ ॥
ইতি নীলসৰস্ৱতীতন্ত্ৰে শ্ৰী ভুৱনেশ্ৱৰীপটলে শ্ৰীদেৱীশ্ৱৰসংৱাদে শ্ৰীভুৱনেশ্ৱৰী হৃদযস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More