Goddess Lakshmi

śrī kamalā triśatī stotram

(Sri Kamala Trishati Stotram in English (IAST))

Also known as kamala trishati · kamala 300 verses stotram · lakshmi trishati stotram

Three hundred and one verses in the arya metre, which is a great deal of hymn, and it begins by making its case rather than by praising: she who is the highest ornament on Vishnu's chest, the excellent daughter of the lord of the ocean, is the form that in due time becomes forbearance towards people who have done wrong. That is the argument of the whole poem — Lakshmi as the mercy that stands between the offender and the lord — and the second verse puts it as a request: may that Kamala give us good, having obtained whom as companion Hari protects the worlds unwearied and always. The last verse is a graceful withdrawal: I am a child, mother, and though I have praised you with no charm of words and in no proper order, my birth has borne its fruit.

#of 302
|| śrī kamalā triśatī (gaṅgādharamakhiviracitā) ||
paramābharaṇaṃ viṣṇorvakṣasi sā sāgarendravaraputrī |
yā mūrtirmatī kāle kṣamā janānāṃ kṛtāparādhānām || 1 ||
sā naḥ śreyo dadyāt kamalā kamalāsanādijananīṃ yām |
saṃprāpya sahacarīṃ hariravati jagantyanākulaṃ satatam || 2 ||
nityaśreyodāne khyātā yā harigṛhasya sarvasvam |
śrutimaulistutavibhavā sā bhātu puraḥ sadāsmākam || 3 ||
viṣṇukrīḍālolā vikhyātā dīnarakṣaṇe lakṣmīḥ |
jananī naḥ sphuratu sadā tena vayaṃ kila kṛtārthāḥ smaḥ || 4 ||
nirvāṇāṅkurajananī kāle sā sārvabhaumapadadogdhrī |
nirasatimohasamūhā mama daivatamādṛtaṃ gurubhiḥ || 5 ||
viṣṇorvakṣasi lasitā śītamayūkhasya sodarī kamalā |
kamalāyatanayanā naḥ pātu sadā pāparāśibhyaḥ || 6 ||
kavipariṣadā ca vedaiḥ nityaṃ stutanijamahodayā kamalā |
manasi mama saṃnidhattāṃ tvamitānandāya lokanāthena || 7 ||
dugdhodadhitanayā sā duritanihantrī kṛtapraṇāmānām |
ānandapadavidhātrī patyā sākaṃ pade pade loke || 8 ||
manmathajananī sā māmavatu sarojā(kṣa)gehinī kamalā |
yāmārādhya budhendrā viśanti paramaṃ tu tat padaṃ viṣṇoḥ || 9 ||
satsūktikṛtividhātrī namatāmambā trilokyāstu |
nityaprasādabhūmnā rakṣati māmādarāt kamalā || 10 ||
mama sūktirañjalipuṭaḥ praṇatiścānekasaṃkhyākā |
kutukāt kṣīrodasutāmamitānandāya gāhate kamalām || 11 ||
yā pāramārthyasaraṇiḥ sā kamalā niścitā vedaiḥ |
saiṣā hi jaganmātā saṃsṛtitāpāpahantrī ca || 12 ||
mandasmitamadhurānanamamandasaṃtoṣadāyi bhajatāṃ tat |
kamalārūpaṃ tejo vibhātu nityaṃ madīyahṛtkamale || 13 ||
kāle kṣapayati kamalā kaṭākṣadhāṭyā hi māmakaṃ duritam |
ata evāśritarakṣaṇadīkṣetyevaṃ jano vadati || 14 ||
navanavaharmyavidhātrī nākikirīṭārcitā ca sā devī |
jyotirmaṇḍalalasitā munihṛdayābjāsanā ca sadgatidā || 15 ||
saṃvīkṣya jaladhitanayāṃ bhūyo bhūyaḥ praṇamya bhaktagaṇaḥ |
nirasitaduritaughaḥ san stauti mudā mokṣasiddhaye kamalām || 16 ||
rākāniśīva devyāṃ dṛṣṭāyāṃ bhaktagaṇavāṇī |
bhajate jalanidhiśailīṃ sāṅgopāṅgaṃ kṛtānandā || 17 ||
durgatibhītyā khinnaḥ so'haṃ śaraṇaṃ bhajāmi tāṃ kamalām |
śaraṇārthināṃ hi rakṣākṛditi khyātā hi yā loke || 18 ||
na hi kalayate hṛdante mandāraṃ kāmadhenuṃ vā |
yaḥ sevate mukundapriyāṃ śriyaṃ nityabhāvena || 19 ||
kaiṭabhamardanamahiṣīṃ mamāñjalirgāhatāṃ kāle |
na hi nāthanīyamatra kṣamātale sā prasannāstu || 20 ||
saṃtāpapīḍitaṃ māmavatu sadā śrīrharipriyā mātā |
rakṣitavāyasamukhyā kṛpānidhiḥ puṇyakṛddṛśyā || 21 ||
na hi kevalaṃ praṇāmaiḥ stutyā bhaktyā samārādhyā |
satyena dharmanivahairbhāvena ca kamalagehinī kamalā || 22 ||
kadācitkaviloke'pyakṣīṇānandadāyinī kamalā |
rakṣatu kaṭākṣakalikāṅkūrairbhaktānihādarataḥ || 23 ||
kalipāpaglapitānāṃ muramardanadivyagehinī lakṣmīḥ |
rājati śaraṇaṃ paramaṃ vaśīkṛteśā ca vibudhagaṇasevyā || 24 ||
nityollasadurumālā vakṣasi kamalā harerbhāti |
nijatanubhāsā dyotitakaustubhamaṇirambudhestanayā || 25 ||
mātarmaṅgaladāyinyamarendravadhūsamarcitāṅghriyuge |
māṃ pāhyapāyanivahāt saṃtatamakalakṣamāmūrte || 26 ||
yadi kalitā copekṣā naśyet kila tāvakī mahatī |
kīrtirato'mba kaṭākṣaiḥ pariṣiñca mudā muhuḥ śītaiḥ || 27 ||
dhanadhānyasutādirucigrastaṃ māṃ pāhi kamale tvam |
tenorjitakīrtiḥ syā mātastvaṃ sarvarakṣiṇī khyātā || 28 ||
tava pādāmbujayugaladhyānaṃ mātarmadīyamaghamāśu |
kabalīkaroti kāle tenāhaṃ siddhasaṃkalpaḥ || 29 ||
añjalikalikā hi kṛtā yadi tasyai muranihantṛdayitāyai |
rasanāgre khelanabhāk tasya tu puṃso girāṃ devī || 30 ||
mātastava mūrtiriyaṃ sudhāmayī niścitā nipuṇaiḥ |
yat taddarśanabhūmnā nirastatāpā budhā bhavantyacirāt || 31 ||
kalitajagattrayarakṣābharāṇi mayi devi saṃvidhehi mudā |
tvadvīkṣaṇāni kamale tenāhaṃ siddhasaṃkalpaḥ || 32 ||
varade murāridayite jayanti te vīkṣaṇāni yāni divi |
saṃprāpya tāni maghavā vijitārirdevasaṃghavandyaśca || 33 ||
mohāndhakārabhāskaramamba kaṭākṣaṃ vidhehi mayi kamale |
yenāptajñānakalāḥ stuvanti vibudhāstvadīyasadasi kalam || 34 ||
kāmakrodhādimahāsattvanirāsaṃ kṛpāsārāt |
kuru mātarmama saṃsṛtibhītiṃ ca nirākuru tvamevārāt || 35 ||
mūḍhānāmapi hṛdyāṃ kavitāṃ dātuṃ yadīyaparicaryā |
prabhavati kāle sā hi śrīrambā naḥ prasannāstu || 36 ||
divyakṣetreṣu budhā dinakaramadhye ca vedamaulau ca |
yatsthānamiti vadanti śrīreṣā bhāti saṃśritaharirhi || 37 ||
nijalīlākrāntaharī rakṣati kamalā kaṭākṣadhāṭyā naḥ |
śaraṇārthinaśca kāle vihagoragapaśumukhānurvyām || 38 ||
samarāṅgaṇeṣu jayadā tridaśānāṃ maulibhirmānyā |
āpadi rakṣaṇadakṣā sā kamalā naḥ prasannāstu || 39 ||
nityānandāsanabhāḍ navanidhivandyā ca sāgarendrasutā |
vilasati mādhavavakṣasi pālitalokatrayā ca jananī naḥ || 40 ||
muninutanijaparipāṭī vāgdhāṭī dānalolupā bhajatām |
śikṣitaripujanakoṭī vilasati dhṛtaśātakumbhamayaśāṭī || 41 ||
nikhilāgamavedyapadā nityaṃ sadbhiḥ samārādhyā |
saṃsṛtipāśanihantrī yā tasyai cāñjaliḥ kriyate || 42 ||
bhūyāṃsi namāṃsi mayā bhaktena kṛtāni kamalajāṅghriyuge |
nityaṃ lagantu tena hi sarvā rājanti saṃpado mānyāḥ || 43 ||
nityaṃ nirmalarūpe barade vārāśikanyake mātaḥ |
sadgaṇarakṣaṇadīkṣe pāhīti vadantamāśu māṃ pāhi || 44 ||
bhuvanajanani tvamārāt kṛtarakṣaṇasaṃtatiḥ kṣamāmūrte |
prativastu rame kalitasvarūpaśaktyā hi rājase jagati || 45 ||
jaya jaya kalaśābdhisute jaya jaya harivallabhe rame mātaḥ |
prātariti vibudhavaryāḥ paṭhanti nāmāni te hi me guravaḥ || 46 ||
netrarucivijitaśāradapadme padme namastubhyam |
tena vayaṃ gatavipadaḥ sā muktiḥ karagatā kalitā || 47 ||
satataṃ baddhāñjalipuṭamupāsmahe tacchubhapradaṃ tejaḥ |
yat kamalodaranilayaṃ kamalākṣaprītivīcikāpūram || 48 ||
sphuratu mama vacasi kamale tvadīyavaibhavasudhādhārā |
nityaṃ vyaktiṃ prāptā dhutanutajanakhedajālakā mahatī || 49 ||
kamale tava nutiviṣaye buddhirjātā hi me sahasā |
tena mama bhāgadheyaṃ pariṇatamityeva nityasaṃtuṣṭaḥ || 50 ||
kavitārasaparimalitaṃ karoti vadanaṃ natānāṃ yā |
stotuṃ tāṃ me hyārāt sā devī suprasannāstu || 51 ||
harigṛhiṇi tāvakaṃ nutarūpaṃ ye bhuvi nije hṛdambhoje |
dhyāyanti teṣu vibudhā api kalpakakusumamarpayanti mudā || 52 ||
nānāvaradānakalālolupahṛdaye hṛdambhujasthe mām |
rakṣāpāyāt sahasā kuru bhaktaṃ doṣahīnaṃ ca || 53 ||
nijaghanakeśarucā jitanīlāmbudhare śaśāṅkasahajanman |
padme tvadīyarūpaṃ manoharaṃ bhātu me hṛdaye || 54 ||
ghanakuṅkumalasitāṅgaṃ muktāhārādibhūṣitaṃ madhuram |
mandasmitamadhurāsyaṃ sūryenduvilocanaṃ ca budhamānyam || 55 ||
nibiḍakucakumbhayugalaṃ nijadṛgjitahariṇaśābakākṣiyugam |
līlāgatijitakalabhaṃ madhuvairimanoharaṃ ca suramānyam || 56 ||
diśi diśi vistṛtasaṃpadvilāsamadhuraṃ ca kundadantāli |
madanajanakaṃ ca viṣṇoḥ sarvasvaṃ sarvadānacaṇam || 57 ||
kuladaivatamasmākaṃ saṃvidrūpaṃ natārtihararūpam |
nānādurgatiharaṇakṣamamamarīsevitaṃ sakalam || 58 ||
pañcadaśavarṇamānaṃ payojavaktraṃ pitāmahasamarcyam |
jagadavanajāgarūkaṃ hariharasaṃmānyavaibhavaṃ kimapi || 59 ||
karuṇāpūritanayanaṃ paramānandapradaṃ ca pariśuddham |
āgamagaṇasaṃvedyaṃ kośagṛhaṃ sarvasaṃpadāṃ nityam || 60 ||
mātastāvakapādāmbujayugalaṃ saṃtataṃ sphuratu |
tenāhaṃ tava rūpaṃ drakṣyāmyānandasiddhaye sakalam || 61 ||
devyā kaṭākṣitāḥ kila puruṣā vā yoṣitaḥ paśavaḥ |
mānyante surasaṃsadi kalpakakusumaiḥ kṛtārhaṇāḥ kāle || 62 ||
sumanovāñchādāne kṛtāvadhānaṃ dhanaṃ viṣṇoḥ |
dhiṣaṇājāḍyādiharaṃ yadvīkṣaṇamāmananti jagati budhāḥ || 63 ||
antarapi bahirudāraṃ tava rūpaṃ mantradevatopāsyam |
janani sphuratu sadā naḥ saṃmānyaṃ śreyase kāle || 64 ||
muraripupuṇyaśreṇīparipākaṃ tāvakaṃ rūpam |
kamale janani viśuddhaṃ dadyācchreyo muhurbhajatām || 65 ||
puṇyaśreṇī kamalā sā jananī bhaktamānase sthitibhāk |
tejastatibhirmohitabhuvanā bhuvanādhināthagṛhiṇīyam || 66 ||
jalanidhikanyārūpaṃ harimānyaṃ sarvasaṃpadāṃ hetuḥ |
cirakṛtasukṛtaviśeṣānnayanayuge bhāti sarvasya || 67 ||
jalanidhitapaḥphalaṃ yanmunijanahṛdayābjanityakṛtanṛttam |
karuṇālolāpāṅgaṃ tat tejo bhātu niḥsamaṃ vadane || 68 ||
śamitanataduritasaṃghā haraye nijanetrakalpitānaṅgā |
kṛtasuraśātravabhaṅgā sā devī maṅgalaistuṅgā || 69 ||
nikhilāgamasiddhāntaṃ hariśuddhāntaṃ sadā naumi |
tenaiva sarvasiddhiḥ śāstreṣu viniścitā vibudhaiḥ || 70 ||
kṛṣṇakṛtavividhalīlaṃ tava rūpaṃ mātarādarānmānyam |
sphuratu vilocanayugale nityaṃ saṃpatsamṛddhyai naḥ || 71 ||
karuṇākaṭākṣalaharī kāmāyāstu prakāmakṛtarakṣā |
lakṣmyā mādhavamānyā satsukhadāne diśi khyātā || 72 ||
apavargasiddhaye tvāmambāmambhojalocanāṃ lakṣmīm |
avalambe haridayite padmāsanamukhasurendrakṛtapūjām || 73 ||
tāvakakaṭākṣalaharīṃ nidhehi mayi devi kamale tvam |
tena manorathasidhhirbhuvi parame dhāmani pracurā || 74 ||
tvāmādareṇa satataṃ vīkṣemahi mātarabjakṛtavāsām |
viṣṇorvakṣonilayāmakṣayasukhasiddhaye loke || 75 ||
sā naḥ sidhyatu siddhyai devānāṃ vāṅmamano'tītā |
harigṛhiṇī hariṇākṣī pālitalokatrayā ca jananīyam || 76 ||
sakalacarācaracinmayarūpaṃ yasyā hi devatopāsyam |
sā dadatu maṅgalaṃ me nityojjvalamādarājjananī || 77 ||
śītamayūkhasahodari tāṃ tvāmambāṃ hi śīlaye nityam |
nirasitavairigaṇo'haṃ haricaraṇanyastarakṣaśca || 78 ||
dikṣi vidikṣu kṛtaśrīḥ sā me jananī nadīśatanayeyam |
hariṇā sākaṃ bhajatu prākāśyaṃ hṛdi satāṃ samṛddhyai naḥ || 79 ||
vārinidhivaṃśasaṃpad divyā kāciddharermānyā |
arcanti yāṃ tu munayo yogārambhe tathānte ca || 70 ||
dhṛtasumamadhupakrīḍāsthānāyitakeśabhārāyai |
nama uktirastu mātre vāgjitapīyūṣadhārāyai || 81 ||
saṃdehe siddhānte vāde vā samarabhūmibhāge vā |
yā rājati bahurūpā sā devī viṣṇuvallabhā khyātā || 82 ||
pratiphalatu me sadā tanmunimānasapeṭikāratnam |
viṣṇorvakṣobhūṣaṇamādṛtanirgatijanāvanaṃ tejaḥ || 83 ||
bālakuraṅgavilocanadhāṭīrakṣitasurādi manujānām |
nayanayugāsevyaṃ tad bhātīha dharātale tejaḥ || 84 ||
mādhavadṛksāphalyaṃ bhaktāvalidṛśyakāmadhenukalā |
lakṣmīrūpaṃ tejo vibhātu mama mānase vacasi || 85 ||
harisarasakrīḍārthaṃ yā vidhṛtānekarūpikā mātā |
sā gehabhūṣaṇaṃ naḥ sphuratu sadā nityasaṃpūjyā || 86 ||
dvāravatīpurabhāge maithilanagare ca yatkathāsāraḥ |
sā devī jaladhisutā viharaṇabhāṅ māmake manasi || 87 ||
jalanidhitapomahimne devyai paramātmanaḥ śriyai satatam |
bhūyāṃsi namāṃsi punaḥ sarvā naḥ saṃpadaḥ santu || 88 ||
paramauṣadhaṃ hi saṃsṛtivyādheryat kīrtitaṃ nipuṇaiḥ |
tadahaṃ bhajāmi satataṃ lakṣmīrūpaṃ sadānandam || 89 ||
daśarathasutakodaṇḍaprabhāvasākṣātkṛte kṛtānandā |
sītārūpā māte jajñe yajñakṣitau hi sā siddhyai || 90 ||
munijanamānasanilaye kamale te caraṇapaṅkajaṃ śirasi |
avataṃsayannudāraṃ viśāmi devaiḥ sudharmāṃ vā || 91 ||
dhanamadamedurasevāṃ tyaktavāhaṃ te padāmbhojam |
śaraṇaṃ yāmi pumarthasphūrtikalāyai bhṛśaṃ dīnaḥ || 92 ||
na ghaṭaya kutsitasevāṃ duṣṭairvā saṃgamaṃ mātaḥ |
kuru māṃ dāsaṃ saṃsṛtipāpaṃ ca hara śīghram || 93 ||
mayi namati viṣṇukānte tavāgratastāpabhārārte |
mātaḥ sahasā sumukhī bhava bāle doṣanilaye ca || 94 ||
hanta kadā vā mātastava locanasecanaṃ bhavenmayi bhoḥ |
ītthaṃ prātaḥ stuvatāṃ tvameva rakṣākarī niyatam || 95 ||
saṃsārarogaśāntipradametallocanaṃ mātaḥ |
tāvatkamahamupāse divyauṣadhamāśu sāgarendrasute || 96 ||
saṃsṛtirogārtānāṃ tava nāmasmaraṇamatra dharaṇitale |
pūjāpradakṣiṇādikamāryā mukhyauṣadhaṃ vadanti kila || 97 ||
mātarvinā dharaṇyāṃ sukṛtānāṃ khaṇḍamiha jantuḥ |
dhyānaṃ vā na hi labhate praṇatiṃ vā saṃpadāṃ jananīm || 98 ||
guruvarakaṭākṣavibhavād devi tvāṅghripraṇāmadhutapāpaḥ |
tava ca harerdāsaḥ san viśāmi deveśa mānitāṃ ca sabhām || 99 ||
muraharanetramahotsavatāruṇyaśrīrnirastanataśatruḥ |
lalitalikucābhakucabharayugalā dṛgvijitahariṇasaṃdohā || 100 ||
kāruṇyapūrṇanayanā kalikalmaṣahāriṇī ca sā kamalā |
mukhajitaśāradakamalā vaktrāmbhoje sadā sphuratu mātā || 101 ||
tāvakakaṭākṣasecanavibhavāṃ nirdhūtaduritasaṃghā hi |
paramaṃ sukhaṃ labhante pare tu loke ca sūribhiḥ sārdham || 102 ||
tava pādapadmavisṛmarakāntijharīṃ manasi kalayaṃstu |
nirasitanarakādibhayo virājate nākisadasi suravandyaḥ || 103 ||
hanta sahasreṣvatha vā śateṣu sukṛtī pumān mātaḥ |
tāvakapādapayoruhavarivasyāṃ kalayate sakalam || 104 ||
janani taraṅgaya nayane mayi dīne te dayāsnigdhe |
tena vayaṃ tu kṛtārthā nātaḥ paramastiḥ naḥ prārthyam || 105 ||
tāvakakṛpāvaśādiha nānāyogādināśitabhayā ye |
teṣāṃ smaraṇamapi drāk śriyāvahaṃ nityamākalaye || 106 ||
naiva prāyaścittaṃ duritānāṃ māmakānāṃ hi |
tvāmeva yāmi śaraṇaṃ tasmāllakṣmi kṣamādhāre || 107 ||
muravairimānyacarite mātastvāmakhilalokasāmrājye |
paśyanti divi surendrā munayastattvārthinaśca nityakalām || 108 ||
svīyapadaprāptyai nanu vibudheśā jaladhikanyake mātaḥ |
ārādhya divyakusumaistava pādābjaṃ paraṃ tuṣṭāḥ || 109 ||
sṛṣṭisthityādau hariramba tavāpāṅgavīkṣaṇādaravān |
jagadetadavati kāle tvaṃ ca harirnaḥ kramāt pitarau || 110 ||
rājyasukhalābhasaṃpatprāptyai kṣitipāśca ye ca viprādyāḥ |
gāṅgajalairapi kusumairvarivasyāṃ te krameṇa kalayanti || 111 ||
saṃtyaktakāmatadanujaḍambhāsūyādayo narāḥ kamale |
ārādhya tvāṃ ca hariṃ kāle caikāsanasthitāṃ dhanyāḥ || 112 ||
jananī kadā punīte mama locanamārgamādarādeṣā |
ye kila vadanti dhanyāsteṣāṃ darśanamahaṃ kalaye || 113 ||
karadhṛtalīlāpadmā padmā padmākṣagehinī nayane |
siñcati sakalaśreyaḥprāptyai nirvyājakāruṇyā || 114 ||
nānāvidhavidyānāṃ līlāsadanaṃ sarojanilayeyam |
kavikulavacaḥpayojadyumaṇirucirbhāti naḥ puratḥ || 115 ||
atasīkusumadyutibhāṅ nākigaṇairvandyapādapadmayugā |
sarasijanilayā sā me prasīdatu kṣipramādarāt siddhyai || 116 ||
jagadīśavallabhe tvayi vinyastabharaḥ pumān sahasā |
tīrtvā nākisthānaṃ viśati paraṃ vaiṣṇavaṃ surairmānyam || 117 ||
mātarjñānavikāsaṃ kāraya karuṇāvalokanairmadhuraiḥ |
tenāhaṃ dhanyatamo bhaveyamāryāvṛte sadasi || 118 ||
harivakṣasi maṇidīpaprakāśavatyānyā mātrā |
nityaṃ vayamiha dāsāḥ śriyā sanāthā mudā paraṃ naumaḥ || 119 ||
vidrāvayatu sarojāsane tvadīyā kaṭākṣadhāṭī naḥ |
ajñānāṅkuramudrāṃ punarapi saṃsārabhītidāṃ sahasā || 120 ||
tāvakakaṭākṣasūryodaye madīyaṃ hṛdambhojam |
bhajate vikāsamacirāt tamovināśaśca niścito vibudhaiḥ || 121 ||
lakṣmīkaṭākṣalaharī lakṣmīṃ pakṣmalayati kramānnamatām |
pādapayoruhasevā paraṃ padaṃ citsukhollāsam || 122 ||
cidrūpā paramā sā kamalekṣaṇanāyikā mude bhajatām |
yatpraṇayakopakāle jagadīśaḥ kiṃkaro bhavati || 123 ||
kācana devī viharatu mama citte saṃtataṃ siddhyai |
yāpatyaṃ kalaśābdherurageśayasatkalatraṃ ca || 124 ||
aṣṭasu mahiṣīṣvekā kamalā mukhyā hi nirdiṣṭā |
anayaiva sarvajagatāmudayādistanyate kāle || 125 ||
kaivalyānandakalākandamahaṃ saṃtataṃ vande |
tattu mukundakalatraṃ cintitaphaladānadīkṣitaṃ kimapi || 126 ||
īkṣe kamalāmenāmambāmambhojalocanāṃ satatam |
mandasmitamadhurāsyāṃ nityaṃ cājñātakopamukhadoṣām || 127 ||
aṅkitamādhavavakṣaḥsthalā sarojekṣaṇā ca harikāntā |
kabalayati mānasaṃ me dayāprasārādibhirnityam || 128 ||
bhūtyai mama bhavatu drāgajñānadhvaṃsinī namatām |
nāthānurūparūpā śrutyanteḍyā daśāvatāreṣu || 129 ||
sakalajanarakṣaṇeśu praṇihitanayanā trilokamātā naḥ |
puṣṇāti maṅgalānāṃ nikaraṃ sevākrameṇa || 130 ||
padmāsanajananī māṃ pātu mudā sundarāpāṅgaiḥ |
sarvaiśvaryanidānaṃ yāmāhurvaidikā dīptām || 131 ||
nānālaṃkāravatī munimānasavāsinī hareḥ patnī |
trailokyavinutavibhavā māṃ pāyādāpadāṃ nicayāt || 132 ||
vidrāvayatu bhayaṃ naḥ sā kamalā viṣṇuvallabhā mātā |
abdhiḥ saṃkṣubhito'bhūt yadarthamāryeṇa rāmeṇa || 133 ||
bhūyo yadarthamindraḥ suratarukusumārthinā ca kṛṣṇena |
hatagarvo'jani yuddhe sā nityaṃ śreyase bhūyāt || 134 ||
tvāmārādhya janā api dhanahīnāḥ saudhamadhyatalabhājaḥ |
nānādeśavanīpakajanastutā bhānti nityameva rame || 135 ||
saṃsṛtitāpo na bhavati punarapi yatpādapaṅkajaṃ namatām |
sā mayi kalitadayā syādambā viṣṇoḥ kalatramanurūpam || 136 ||
jananīkaṭākṣabhājāmiha martyānāṃ surāstu kiṃkaratām |
ripavo giritaṭavāsaṃ bhajanti veśmāni siddhayaḥ sarvāḥ || 137 ||
smaraṇādvā bhajanādvā yasyāḥ pādāmbujasya bhuvi dhanyāḥ |
hanta ramante stamberamanivahāvṛtagṛhāṅgaṇe manujāḥ || 138 ||
cirakṛtasukṛtaniṣevyā sā devī viṣṇuvallabhā khyātā |
yasyāḥ prasādabhūmnā jātāḥ paśvādayo vadānyā hi || 139 ||
amba madhurān kaṭākṣān tāpaharān vikira mayi kṛpājaladhe |
ye vinyastāḥ karivaramārutimukhabhaktavaryeṣu || 140 ||
amṛtalaharīva madhurā jaladhararucirā natārtiharaśīlā |
sarvaśreyodātrī kācid devī sadā vibhātu hṛdi || 141 ||
gītācāryapurandhrī tvadīyanāmaprabhāvakalanādyaiḥ |
yamabhayavārtā dūre harisāṃnidhyaṃ kuto na syāt || 142 ||
jalanidhitanaye kānte viṣṇoruṣṇāṃśucandranayane te |
caturānanādayastu khyātā bālāḥ śrutau coktāḥ || 143 ||
manasijavairaṃ gātraṃ vāṇī saudhārasī ca yadbhajatām |
ślādhyā saṃpat sajjanasamāgamaścāśu sidhyanti || 144 ||
saphalayatu netrayugalaṃ hatanataduritā ca sā parā devī |
jalanidhikanyā mānyā patyavatārānukūlanijacaritā || 145 ||
nityaṃ smarāmi devīṃ namatāṃ sarvārthadāyinīṃ kamalām |
yāmāhurbhavanigaladhvaṃsanadīkṣāṃ ca || 146 ||
sakalajagadaghanivāraṇasaṃkalpāṃ madhujito dayitām |
jīvātumeva kalaye mokṣārthijanasya bhūmisutām || 147 ||
mandānāmapi dayayā tamonirāsaṃ vitanvantī |
sarvatra bhāti kamalā tanuriva viṣṇornirastāghā || 148 ||
bālamarālīgatyai surapurakanyādimahitakalagītyai |
viracitanānānītyai ceto me spṛhayate bahulakīrtyai || 149 ||
abhilaṣitadānakuśalā vāgdevīvanditā ca sā kamalā |
nityaṃ mānasapadme saṃcāraṃ kalayate muhuḥ kutukāt || 150 ||
muramathananayanapaṅkajavilāsakalikā sureśamukhasevyā |
bhūtamayī sāvitrī gāyatrī sarvadevatā jayati || 151 ||
sā hi parā vidyā me lakṣmīrakṣobhaṇīyakīrtikalā |
hṛdyāṃ vidyāṃ dayādadya śreyaḥparaṃparāsiddhyai || 152 ||
kāmajananī hi lakṣmīḥ nānālīlādibhirnijaṃ nātham |
mohayati viṣṇumacirāt prakṛtīnāṃ kṣemasiddhyartham || 153 ||
manasijasāmrājyakalānidānamāryābhivanditaṃ kimapi |
lakṣmīrūpaṃ tejo vilasati mama manasi viṣṇusaṃkrāntam || 154 ||
viṣṇumanorathapātraṃ saṃtaptasvarṇakāmyanijagātram |
āśritajalanidhigotraṃ rakṣitanatabāhujacchātram || 155 ||
kavikulajihvālolaṃ muramardanakalitaramyabahulīlam |
nirasitanataduṣkālaṃ vande tejaḥ sadālinutaśīlam || 156 ||
ādimapuruṣapurandhrīmambāmambhojalocanāṃ vande |
yāṃ natvā gatatāpāstyaktvā dehaṃ viśanti paramapadam || 157 ||
lakṣmyā harirapi bhāti prakṛtikṣemāya dīkṣitāyāsau |
mama locanayoḥ purato lasatu gabhīraṃ kriyāsiddhyai || 158 ||
janani kadā vā neṣyāmyahamārādarcitatvadīyapadaḥ |
nimiṣamiva hanta divasan dṛṣṭvā tvāmādareṇa kalyāṇīm || 159 ||
saṃpūrṇayauvanojjvaladehāṃ yāṃ vīkṣya śaurirapi |
kusumaśaraviddhacetāḥ kiṃkarabhāvaṃ svayaṃ prāptaḥ || 160 ||
anunayaśīlastadanu praṇayakrodhādinā bhītaḥ |
ādimapuruṣaḥ so'yaṃ sā lakṣmīrna śriyai bhavatu || 161 ||
maṇikuṇḍalalasitāsyaṃ kṛpākaraṃ kimapi kuṅkumacchāyam |
hariṇā kṛtasaṃcāraṃ tejo me bhātu sarvadā siddhyai || 162 ||
sāmrājyamaṅgalaśrīḥ śrīreṣā puṣkarākṣasya |
gandharvakanyakādyairgaṅgātīreṣu gītakīrtirhi || 163 ||
kavitābhāgyavidhātrī parimalasaṃkrāntamadhupagaṇakeśā |
mama nayanayoḥ kadā vā sā devī kalitasaṃnidhānakalā || 164 ||
kīrtiḥ svayaṃ vṛṇīte vāgdevī cāpi vijayalakṣmīśca |
taṃ naramacirālloke yo lakṣmīpādabhaktastu || 165 ||
sanmitraṃ pāṇḍityaṃ saddārāḥ satsutādyāśca |
jāyante tasya bhuvi śrībhakto yaśca nirdiṣṭaḥ || 166 ||
paramācāryairvinutāṃ tāmambāmādarānnaumi |
paramaiśvaryaṃ viṣṇorapi yā vedeṣu nirdiṣṭā || 167 ||
kavikulasūktiśreṇīśravaṇānandollasadvataṃsasumā |
sā devī mama hṛdaye kṛtasāṃnidhyā virājate paramā || 168 ||
tāpārtāstu taṭākaṃ yathā bhajante ramāṃ devīm |
saṃsṛtitaptāḥ sarve yānti hi śaraṇaṃ śaraṇyāṃ tām || 169 ||
sarvajñatvaṃ ślādhyaṃ dharādhipatyaṃ rame devi |
yadyat prārthyaṃ dayayā tad diśa mokṣaṃ ca me janani || 170 ||
vidyutamacañcalāṃ tvāṃ kṛṣṇe meghe payodhivarakanye |
nityamavaimi śreyaḥsidhya mātaḥ prasanne naḥ || 171 ||
tvāmamba saṃtataruciṃ kṛṣṇo meghaḥ samāsādya |
sadvartmani varṣati kila kāṅkṣādhikamādareṇa vārdhisute || 172 ||
amba tvameva kāle mukundamapi darśayantīha |
śreyaḥsiddhyai namatāṃ bhāsi hṛdi śrutiśiraḥsu salloke || 173 ||
vinamadamareśasudatīkacasumamakarandadhārayā snigdham |
tava pādapadmametat kadā nu mama mūrdhni bhūṣaṇaṃ janani || 174 ||
apavargasaukhyade te dayāprasāraḥ kathaṃ varṇyaḥ |
yāmavalambya hi yaṣṭiṃ na patati saṃsārapaṅkile mārge || 175 ||
sūkṣmāt sūkṣmataraṃ te rūpaṃ paśyanti yogino hṛdaye |
tāṃ tvāmahaṃ kadā vā drakṣye'laṃkāramaṇḍitāṃ mātaḥ || 176 ||
cirataratapasā kliṣṭe yogihṛdi sthānabhāg ramā devī |
darśanamacirād dayayā dadāti yogādihīnānām || 177 ||
tīraṃ saṃsṛtijaladheḥ pūraṃ kamalākṣalocanaprīteḥ |
sāraṃ nigamāntānāṃ dūraṃ durjanataterhi tattejaḥ || 178 ||
lakṣmīrūpaṃ tejo mamāvirastu śriyai nityam |
yannityadharmadārān viṣṇoramitaujasaḥ prāhuḥ || 179 ||
jaladhisute tvaṃ jananī sa vāsudevaḥ pitā ca naḥ kathitaḥ |
śaraṇaṃ yuvāṃ prapannā nāto durgatiparisphūrtiḥ || 180 ||
harinīlaratnabhāsā prakaśitātmā samudravarakanyā |
maṅgalamātanuteyaṃ kaṭākṣakalikāprasāraistu || 181 ||
maccittamattavāraṇabandhanamadhunā tvadīyapādayuge |
kalayāmi rame mātarmāṃ rakṣa kṣiprameva saṃsṛtitaḥ || 182 ||
mocaya saṃsṛtibandhaṃ kaṭākṣakalikāṅkurai rame mātaḥ |
nātaḥ paramarthyamiha kṣamātale tvaṃ dayāmūrtiḥ || 183 ||
mañjulakavitāsaṃtatibījāṅkuradāyisārasālokā |
janani tavāpāṅgaśrīḥ jayati jagattrāṇakalitadīkṣeyam || 184 ||
amba tavāpāṅgaśrīrapāṅgakelīśatāni janayantī |
murahanturhṛdi jayati vrīḍāmadamohakāmasārakarī || 185 ||
baddhamapi cittametad yamaniyamādyaiḥ pariṣkāraiḥ |
dhāvati balād rame tava pādābjaṃ yāmi śaraṇamaham || 186 ||
mattagajamānyagamanā madhurālāpā ca mānyacaritā sā |
mandasmeramukhābjā kamalā me hṛdayasārase lasatu || 187 ||
śāstrasmaraṇavihīnaṃ pāpinamenaṃ janaṃ ramā devī |
dayayā rakṣati kāle tasyāstena prathā mahatī || 188 ||
mukhavijitacandramaṇḍalamidamambhoruhavilocanaṃ tejaḥ |
dhyāne jape ca sudṛśāṃ cakāsti hṛdaye kavīśvaṟāṇāṃ ca || 189 ||
amba vivekavidūraṃ janamenaṃ śiśiralocanaprasaraiḥ |
śiśiraya kṛpayā devi tvameva mātā hi lokasya || 190 ||
kopadupekṣase yadi mātarme rakṣakaḥ kaḥ syāt |
mayi dīne ko lābhastava tu dayāyāḥ prasāriṇyāḥ || 191 ||
bhavacaṇḍakiraṇataptaḥ śrānto'haṃ jñānavāridūrasthaḥ |
śiśirāmaṅghricchāyāṃ tava mātaryāmi śaraṇamārāttu || 192 ||
mātaraśokollāsaṃ prakaṭaya tava komalakaṭākṣaiḥ |
yairdīnā narapatayaḥ kalitā vāraṇaśatāvṛte gehe || 193 ||
jayati rame tava mahatī kṛpājharī sarvasaṃmānyā |
kṣemaṃkarī yadeṣā pratikalpaṃ sarvajagatāṃ ca || 194 ||
ajñānakūpakuhare patitaṃ māṃ pāhi kamale tvam |
nagare vā grāme vā vanamadhye dikṣu rakṣiṇī tvamasi || 195 ||
tava caraṇau śaraṇamiti bruvannahaṃ mātarabdhitanaye tvam |
hariṇā sahitā dayayā prāhyavilambena dīnaṃ mām || 196 ||
parisaranatavibudhālīkirīṭamaṇikāntivallarīvisaraiḥ |
kṛtanīrājanavidhi te mama tu śirobhūṣaṇaṃ hi padayugalam || 197 ||
mama hṛdayapaṅkajavanīvikāsahetau dinādhipāyetām |
tava tu kaṭākṣaprasaraḥ dīpāyetāṃ tamonirākaraṇe || 198 ||
yāvaccharaṇaṃ yāti kṣititanaye tvāṃ hi janturiha mūḍhaḥ |
tāvat tasya tu rasanāṅgaṇe tu vāṇī samākalitanṛttā || 199 ||
paṅkajanilaye tāvakacaraṇaṃ śaraṇaṃ samākalaye |
tena hi sarvakṛtānāṃ bhaviṣyatāṃ hānireva duritānām || 200 ||
śrutyantasevitaṃ te caraṇasarojaṃ praṇamya kila jantuḥ |
chatrollasitaśirāḥ san vanīpakān dānavāriṇā siñcan || 201 ||
viṣvaksenamukhādyaiḥ sevitamamba tvadīyapādayugam |
avataṃsayanti santaḥ kalitāpapraśamanāyāstu || 202 ||
dugdhodadhitanaye tvāṃ diśāgajendrāḥ suvarṇaghaṭatoyaiḥ |
maṇimaṇṭapamadhyatale samabhyaṣiñcan hariprītyai || 203 ||
diggajapuṣpakarakumbhairabhiṣiktāṃ tvāṃ hariḥ prītyā |
udavahadārānmunigaṇamadhye sarvaśriyo mūlam || 204 ||
jātaparākramakalikā diśi diśi kiṃnarasugītanijayaśasaḥ |
dhanyā bhānti hi manujāḥ yadvīkṣālavaviśeṣataḥ kāle || 205 ||
namadamarīkacabharasumamarandadhārābhiṣiktaṃ te |
padakamalayugalametacchreyaḥsphūrtyai sadā bhavatu || 206 ||
rāgadveṣādihataṃ māmava kamale hareḥ kānte |
darśaya dayayā kāle hyapavargasthānamārgaṃ ca || 207 ||
na hi jāne varṇayituṃ parame sthane tvadīyavibhavamaham |
munayaśca surā vedā yato nivṛttāḥ kṣamātanaye || 208 ||
manujāḥ kaṭākṣitāḥ kila tathāmbayā medinīputryā |
satsutakalatrasahitāḥ surabhiṃ kālena nirviśānti mudā || 209 ||
jaladhīśakanyakā sā lasatu puro'smākamādarakṛtaśrīḥ |
yatpraṇamanājjanānāṃ kavitonmeṣaḥ sadīḍite bhāti || 210 ||
dūrikarotu duritaṃ tvadbhaktirmāmakaṃ kamale |
ahamapi sureśasevye tava sadasi viśāmi kīrtigānaparaḥ || 211 ||
paramajñānavidhātrī tava pādapayojabhaktirasmākam |
kiṃ vāśāsyamato'nyat samudratanaye harerjāye || 212 ||
amba kadā vā lapsye madīyapāpāpanodāya |
tava pādakamalasevāmabjabhavādyaistu saṃprārthyām || 213 ||
mandānāmapi mañjulakavitvarasadāyinī jananī |
kāpi karuṇāmayī sā lasatu purastāt sadāsmākam || 214 ||
sakalakavilokavinute kamale kamalākṣi vallabhe viṣṇoḥ |
tvannāmāni hi kalaye vane jale śatrupīḍāyām || 215 ||
divi vā bhuvi dikṣu jale vahnau vā sarvataḥ kamale |
jantūnāṃ kila rakṣā tvadadhīnā kīrtyate vibudhaiḥ || 216 ||
kuśalavidhaye tadastu trivikramāsevyaramyanijakeli |
kabalitapadanatadainyaṃ taruṇāmbujalocanaṃ tejaḥ || 217 ||
jananī suvarṇavṛṣṭipradāyinī bhāti viṣṇuvakṣaḥsthā |
kamalā kalitakṣemā prakṛtīnāṃ śītalāpāṅgaiḥ || 218 ||
jagatāmādimajananī lasati kaverātmajāpuline |
kṣetreṣūttamajuṣṭeṣvayonijā lokarakṣāyai || 219 ||
kucaśobhājitaviṣṇuḥ kuṅkumapaṅkāṅkitā kamalā |
kāñcyāṃ rājati kāñcīmaṇigaṇanīrājitāṅghriyugā || 220 ||
mandārakusumamadaharamandasmitamadhuravadanapaṅkaruhā |
hṛdyatamanityayauvanamaṇḍitagātrī virājate kamalā || 221 ||
kaṃsaripugehinī sā haṃsagatirhaṃsamānyanijacaritā |
saṃsāratāpahāniṃ kalayatu kāle ramāsmākam || 222 ||
manasijajananī jananī cāsmākamihādarāt kāle |
śītalalolāpāṅgaistaraṅgayati śreyasāṃ sariṇam || 223 ||
tava mandahāsakalikāṃ bhaje bhujaṅge śayānaṃ tam |
yā kalayati gatakopaṃ bālānāṃ naḥ kṛtāparādhānām || 224 ||
sā sādhayedabhīṣṭaṃ kamalā śrīrviṣṇuvakṣaḥsthā |
yasyāḥ padavinyāsaḥ śrutimauliṣu tanyate mahālakṣmyāḥ || 225 ||
śāntirasanityaśevadhimambāṃ seve manorathāvāptyai |
yāmārādhya sureśāḥ svapadaṃ prāpurhi tādṛkṣam || 226 ||
dhāturapi vedavacasāṃ dūre yatsthānamāmananti budhāḥ |
sāstu mude śrīreṣā muramardanasatkalatramamitaujaḥ || 227 ||
bhavaduḥkharāśijaladherhaṭhāt taritrīṃ paraṃ vidmaḥ |
tāmambāṃ kamalasthāṃ murārivakṣomaṇipradīpāṃ ca || 228 ||
munisārvabhaumavarṇitamahācaritraṃ hareḥ kalatraṃ tat |
pathi maṅgalāya bhavatu prasthānajuṣāṃ kṛpādhāram || 229 ||
khaṇḍitavairigaṇeyaṃ maṇḍitabhaktā sutādyaiśca |
bhāsurakīrtirjayati kṣoṇīsuravandyacaraṇābjā || 230 ||
natapālini māṃ pāhi trijagadvandye nidhehi mayi dayayā |
tāvakakaṭākṣalaharīḥ śaktimaye sakalasiddhīnām || 231 ||
bhavasāgaraṃ titīrṣustava caraṇābjaṃ mahāseyum |
mātaḥ kadā nu lapsye ghanatāpormyādipīḍito dīnaḥ || 232 ||
kavivāgvāsantīnāṃ vasantalakṣmīrmurāridayitā naḥ |
paramāṃ mudaṃ vidhatte kāle kāle mahābhūtyai || 233 ||
suraharaparatantraṃ tad gatatandraṃ vastu nistulamupāse |
tenaivāhaṃ dhanyo madvaṃśyā nirasitātmatāpabharāḥ || 234 ||
tṛṣṇāṃ śamayati devī rāghavadayitā natālisuravallī |
iṭyāryavaco dhairyaṃ janayati kāle dharāputri || 235 ||
raghupatidayite mātaḥ kākāsurarakṣaṇādinā loke |
tāvakakaruṇāmahimā prathitaḥ kila bhūtidāyī naḥ || 236 ||
pracurataduritapālīsamāvṛtānāṃ kalau hi taptānām |
tāvakadayā hi mātaḥ śaraṇaṃ varamiti satāṃ gaṇaḥ stauti || 237 ||
atyantaśītalāṃ tāṃ kaṭākṣadhāṭīmupāse'ham |
tena mama tridaśānāṃ na ko'pi bhedo dharātanaye || 238 ||
yaiḥ sevā saṃkalitā tava pādābje dharātanaye |
teṣāmajñānajharī yāti hi vilayaṃ kṣaṇenaiva || 239 ||
jñānāravindavilasanamacirādasya stutau hi kavivaryāḥ |
saṃpad divyā ca tathā vibudhāvalimānanīyātra || 240 ||
mātastava pādābjaṃ yasya lalāṭe kṛtorunijakānti |
tatpādapadmamacirād vimānagā devatā vahati || 241 ||
ājñāvaśena devyā lasanti divi devatāmānyāḥ |
indrādyāḥ sa ca dhātā dikpālāścāpi gandharvāḥ || 242 ||
kaivalyānandakalādātrīṃ kamalāmaharniśaṃ naumi |
tenaiva janma saphalaṃ tīrthādiniṣevaṇādyacca || 243 ||
yacca haripādapaṅkeruhaparicaraṇādinā loke |
tat sarvamāśu ghaṭayati sahasā mandasya me mātā || 244 ||
nānāśrutyantakalāparimalaparivāhavāsitaṃ mātaḥ |
tava caraṇakamalayugalaṃ mamāvataṃsaḥ kṣaṇaṃ bhātu || 245 ||
natadevanagaranārīdhammillalasatsumālikṛtanādāḥ |
prātarmurajavilāsaṃ kalayanti bhṛśaṃ tavāgrato bhṛṅgāḥ || 246 ||
pāpapraśamanadīkṣākalādhurīṇāḥ payojanilaye te |
māṃ ca pavitrīkuryuḥ pādaparāgāḥ kṛpāvaśataḥ || 247 ||
hanta kadā vā lapsye tavāṅghriśuśrūṣaṇāsaktim |
sahajānandaṃ tena hi padaṃ kramāt prāpyamādiṣṭam || 248 ||
nalinīvilāsarucirāṃ mayi devi tvatkaṭākṣalaharīṃ hi |
kāle nidhehi dayayā sphītā te kīrtirādṛtā sarvaiḥ || 249 ||
vinihataduritastomā kāpi madīye hṛdambhoje |
lasatu paradevatākhyā mādhavanetrapriyaṃkarī kalikā || 250 ||
pañcāyudhagurumantraṃ kalanūpuraninadamādarāt kamale |
kalayati ramādhavagṛhaṃ yātuṃ kāle tvayi pravṛttāyām || 251 ||
natanākilokavanitālalāṭasindūraśoṇakāntibhṛtoḥ |
kalaye namāṃsi kamale tava pādapayojayornityam || 252 ||
kamalasuṣumānivāsasthānakaṭākṣaṃ cirāya kṛtarakṣam |
rakṣogaṇabhītikaraṃ tejo bhāti prakāmamiha manasi || 253 ||
jyotsneva śiśirapātā kaṭākṣadhāṭī tvadīyā hi |
amba mukunda (...) kurute || 254 ||
tāpahararasavivarṣaṃadhṛtakutukā kāpi nīlanalinaruciḥ |
kādambinī purastadāstāṃ naḥ saṃtataṃ jananī || 255 ||
saphalayatu netrayugalaṃ māmakametat tvadīyarūpamaho |
yat kamalanetrasucaritapacelimaṃ vaidikī śrutirbrūte || 256 ||
mādhavanetrapayojāmṛtalaharī bhāti tāvakaṃ rūpam |
amba yuvāmādyau naḥ pitarau vane sukhāvāptyai || 257 ||
sarasakavitādisaṃpadvilasanamārāduśānti kavivaryāḥ |
yatprīṇanena sā me bhavatu vibhūtyai hi sā kamalā || 258 ||
manasijajayādikāryaṃ yadapāṅgalavānnṛṇāṃ bhavati |
tatpadamānandakalaṃ sevyaṃ ca bhaje ramāṃ jananīm || 259 ||
śithilatatamaḥsamūhā bhaktānāṃ sā ramā devī |
janayati dhairyaṃ ca hareḥ kāle yā sarvadā sevyā || 260 ||
yadbhrūvilāsavaśataḥ śaktaḥ sṛṣṭyādikaṃ kartum |
harirapi loke khyātaḥ sā naḥ śaraṇaṃ jaganmātā || 261 ||
nayanayugalīṃ kadā me siñcati evyāḥ paraṃ rūpam |
yadbhajanānna hi loke dṛṣṭaṃ ślādhyaṃ paraṃ vastu || 262 ||
sucaritaphalaṃ tvadīyaṃ rūpaṃ naḥ kalitabhaktīnām |
ata eva māmakānāṃ pāpānāṃ viratirūrjitā kamale || 263 ||
sukṛtivibhavādupāsyā kamalā sā sarvakalyāṇā |
harivakṣasi kṛtavāsā rakṣati lokānahorātram || 264 ||
saṃvidrūpā hi hareḥ kuṭumbinī bhāti bhaktahṛdayeṣu |
sarvaśreyaḥprāptyai yāṃ vidurāryā ramāṃ kamalām || 265 ||
viṣayalaharīpraśāntyai kamalāpādāmbujaṃ naumi |
pūrvaṃ śukādisudhiyo yaddhyānād galitaśatrubhayāḥ || 266 ||
lalitagamanaṃ tvadīyaṃ kalanūpuranādapūritaṃ mātaḥ |
naumi padāmbujayugalaṃ bhavatāpanirāsanāyādya || 267 ||
viralīkaroti tāpaṃ kamalāyā mandahāsajharī |
yatsevaneṣu samuditakautukarasanirbharo harirjayati || 268 ||
pratiphalatu saṃtataṃ me purato mātastvadīyarūpamidam |
yaddarśanarasabhūmnā harirapi nānāsvarūpabhāk kāle || 269 ||
amba tava caraṇasevāṃ saṃtatamahamādarāt kalaye |
tena mama janma saphalaṃ tridaśānāmiva munīndrāṇām || 270 ||
durvāragarvadurmatidurarthanirasanakalānipuṇāḥ |
tava caraṇasevayaiva hi kamale mātarbudhā jagati || 271 ||
ānadameti mātastava nāmoccāraṇena sindhubhave |
saṃprāptatvadrūpaṃ mama mānasamāttayogakalam || 272 ||
tava dṛṣṭipātavibhavāt sarve loke vidhūtatāpabharāḥ |
yānti mudā tridaśaiḥ saha vibhānamāruhya mātaraho || 273 ||
ko vā na śrayati budhaḥ śreyo'rthī tāmimāṃ kamalām |
yāṃ pannagārivāhanasadgarmiṇīmarcayanti suranāthāḥ || 274 ||
tāmaravindanivāsāmambāṃ śaraṇārthināṃ kalitarakṣām |
bahurūpeṣvaghanicayeṣvapi niścityātmano dhairyam || 275 ||
karuṇāpravāhajharyā gatapaṅka bhūtalaṃ mātaḥ |
satvāṅkurādilasitaṃ jayati payorāśikakanyake kamale || 276 ||
vidhiśivavāsavamukhyairvandyapadābje namastubhyam |
mātarviṣṇordayite sarvajñatvaṃ ca me kalaya || 277 ||
paradevate prasīda prasīda harivallabhe mātaḥ |
tvāmāhuḥ śrutayaḥ kila kalyāṇaguṇākarāṃ nityām || 278 ||
kṣantavyamamba māmakamagharāśiṃ kṣapaya vīkṣaṇataḥ |
satvonmeṣaṃ dehi priye harerdāsamapi kuru mām || 279 ||
vāñchitasiddhirna syād yadi pādābje kṛtapraṇāmānām |
hānistvadīyayaśasāmiti keciddhairyavantaśca || 280 ||
sadasadanugrahadakṣāṃ tvāṃ mātaḥ saṃtataṃ naumi |
grahapīḍā naiva bhavedyamapīḍā dūrataḥ kāle || 281 ||
vidyāḥ kalāśca kāle kṛpayā kalaya prasīdāśu |
mātastvameva jagatāṃ sarveṣāṃ rakṣaṇaṃ tvayā kriyate || 282 ||
ucheṣvapi nīceṣu prakāśate tulyameva tava rūpam |
etad dṛṣṭvā dhairyaṃ ghanāgaso'pyamba jāyate nanu me || 283 ||
kā śaṅkā tava vaibhavajālaṃ vaktuṃ digantare mātaḥ |
varahārālaṃkārāṃ sevante tvāṃ haritpatayaḥ || 284 ||
kamalāyāśca harerapi saṃdṛṣyaṃ divyadāṃpatyam |
tāveva naḥ patī kila janmāntarapuṇyaparipākāt || 285 ||
sarvāsāmupaniṣadāṃ vidyānāṃ tvaṃparaṃ sthānam |
alpadhiyo vayamete tvatstotre bhoḥ kathaṃ śaktāḥ || 286 ||
sāṣṭāṅgapraṇatiriyaṃ prakalpitā mātaradya tava caraṇe |
tenāhaṃ hi kṛtārthaḥ kiṃ prārthyaṃ vastvataḥ kamale || 287 ||
stotramidaṃhi mayā te caraṇāmbhoje samarpitaṃ bhaktyā |
tava ca gurorapi vīkṣā tatra nidānaṃ paraṃ nānyat || 288 ||
dehānte nanu mātarmokṣaṃ tridaśaiḥ samaṃ dehi |
ahamapi sāma paṭhan san tvāṃ ca hariṃ yāmi śaraṇārthī || 289 ||
śukavāṇīmiva mātarnirarthakāṃ madvacobhaṅgīm |
ārācchṛṇoṣi dayayā tadeva cottamapadavyaktyai || 290 ||
vidyāṃ kalāṃ variṣṭhāṃ amba tvāṃ saṃtataṃ vande |
yā vyākaroṣi kāle vidvadbhirvedatattvādi || 291 ||
vaiduṣyaṃ vāṇyāḥ satsaṃpajjharyo yadīyavīkṣaṇataḥ |
sidhyantyapi devānāṃ sā naḥ śaraṇaṃ ramā devī || 292 ||
vipulaṃ śriyo vilāsaṃ śraddhāṃ bhaktyādikaṃ dehi |
amba prasīda kāle tava pādābjaikasevināmiha naḥ || 293 ||
kecit prāñcaḥ kamalāṃ prāpya hi śaraṇaṃ vipatkāle |
jhaṭiti vidhūnitatāpāḥ sā me devī prasannāstu || 294 ||
marakatakāntimanoharamūrtiḥ saiṣā ramā devī |
pāti sakalāni kāle jaganti karuṇāvalokādyaiḥ || 295 ||
bhāgīrathīva vāṇī tava nutirūpā virājate paramā |
iha mātaryadbhajanaṃ sarveṣāṃ sarvasaṃpadāṃ hetuḥ || 296 ||
kalaśapayodadhitanaye haripriye lakṣmi mātarambeti |
tava nāmāni japan san tvaddāso'haṃ tu muktaye siddhaḥ || 297 ||
nikhilacarācararakṣāṃ vitanvatī viṣṇuvallabhā kamalā |
mama kuladaivatameṣā jayati sadārādhyamānyapādakamalā || 298 ||
sarvajannutavibhave saṃtatamapi vāñchitaprade devi |
amba tvameva śaraṇaṃ tenāhaṃ prāptasarvakāryārthaḥ || 299 ||
kamale kathaṃ nu varṇyastava mahimā nigamamauligaṇavedyaḥ |
iti niścitya padābjaṃ tava vande mokṣakāmo'ham || 300 ||
tvāmamba bāliśo'haṃ tvacamatkārairgirāṃ gumbhaiḥ |
ayathāyathakramaṃ hi stuvannapi prāptajanmasāphalyaḥ || 301 ||
|| iti śrīkamalātriśatī samāptā ||

Explore More