Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 1

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 1 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 1

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 1. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 80
॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ
॥ শ্ৰী সৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰী গুৰুভ্যো নমঃ ॥ শ্ৰী কুলদেৱতাযৈ নমঃ ॥
শ্ৰী অক্কলকোট নিৱাসী-পূৰ্ণদত্তাৱতাৰ-দিগংবৰ-যতিৱৰ্য স্ৱামিৰাজায নমঃ ॥
ব্ৰম্হানংদং পৰমসুখদং কেৱলং জ্ঞানমূৰ্তিং ।
দ্ৱংদ্ৱাতীতং গগনসদৃশং তত্ত্ৱমস্যাদিলক্ষ্যম্ ॥
একং নিত্যং ৱিমলমচলং সৰ্ৱধীসাক্ষীভূতং ।
ভাৱাতীতং ত্ৰিগুণৰহিতং সদ্গুৰুং তং নমামি ॥
জযজয শ্ৰী জগৰক্ষকা । জযজযাজী ভক্তপালকা ।
জযজয কলিমলনাশকা । অনাদিসিদ্ধা জগদ্গুৰু ॥১॥
জযজয ক্ষীৰসাগৰ ৱিলাসা । মাযাচক্ৰচালকা অৱিনাশা ।
শেষশযনা অনংতৱেষা । অনামাতীতা অনংতা ॥২॥
জযজযাজী গৰুডৱাহনা । জযজযাজী কমললোচনা ।
জযজযাচী পতিতপাৱনা । ৰমাৰমণা ৱিশ্ৱেশা ॥৩॥
মেঘৱৰ্ণ আকাৰ শাংত । মস্তকী কিৰীট ৱিৰাজিত ।
তোচ স্ৱযংভূ আদিত্য । তেজ ৱৰ্ণিলে ন জায ॥৪॥
ৱিশাল় ভাল় আকৰ্ণ নযন । সৰল় নাসিকা সুহাস্য ৱদন ।
দংতপংক্তি কুংদকল়্যাংসমান । শুভ্ৰৱৰ্ণ ৱিৰাজতী ॥৫॥
ৰত্নমালা হৃদযাৱৰী । জে কোটী সূৰ্যাংচে তে হৰী ।
হেমময ভূষণে সাজিৰী । কৌস্তুভমণি ৱিশেষ ॥৬॥
ৱত্সলাংচ্ছনাচে ভূষণ । চেতি প্ৰেমল় ভক্তিচী খূণ ।
উদৰী ত্ৰিৱল়ী শোভাযমান । ত্ৰিৱেণীসংগমাসাৰখী ॥৭॥
নাভিকমল সুংদৰ অতি । জেথে ৱিধাত্যাচী উত্পত্তী ।
কী চৰাচৰা জন্মদাতী । মূল় চননী তেচি পৈ ॥৮॥
জানূপৰ্যংত কৰ শোভতি । মনগটী কংকণে ৱিৰাজতী ।
কৰকমলাংচী আকৃতি । ৰক্তপংকজাসমান ॥৯॥
ভক্তা দ্যাৱযা অভয ৱৰ । সিদ্ধ সৰ্ৱদা সৱ্য কৰ ।
গদা পদ্ম শংখ চক্ৰ । চাৰ হস্তী আযুধে ॥১০॥
কাংসে কসিলা পীতাংবৰ । ৱিদ্যুল্লতেসম তেজ অপাৰ ।
কৰ্দল়ীস্তংভাপৰী সুংদৰ । উভয জংঘা দিসতাতী ॥১১॥
জেথে ভক্তজন সুখাৱতী । জ্যাচ্যা দৰ্শনে পতীত তৰতী ।
জ্যাতে অহোৰাত্ৰ ধ্যাতী । নাৰদাদি ঋষিৱৰ্য ॥১২॥
জ্যাতে কমলা কৰে চুৰীত । সংধ্যাৰাগা সমান ৰক্ত ।
তল়ৱে যোগ্য চিন্হে মংডিত । ৱৰ্ণিত ৱেদ শীণলে ॥১৩॥
চৌদা ৱিদ্যা চৌসষ্ট কলা । জ্যাতে ৱৰ্ণিত থকল্যা সকল়া ।
ঐশা ত্যা পৰম মংগলা । অল্পমতী কেৱি ৱৰ্ণূ ॥১৪॥
নাৰদাদি মুনীশ্ৱৰ । ৱ্যাস ৱাল্মিকাদি কৱিৱৰ ।
লিহূ ন শকলে মহিমাংৱৰ । তেথে পামৰ মী কায ॥১৫॥
জো সকল় ৱিশ্ৱাচা জনিতা । সমুদ্ৰকন্যা জ্যাচী কাংতা ।
জো সৰ্ৱ কাৰণ কৰ্তা । গ্ৰংথাৰংভী নমূ তযা ॥১৬॥
ত্যা মহাৱিষ্ণূচা অৱতাৰ । গজৱদন শিৱকুমাৰ ।
একদংত ফৰশধৰ । অগম্য লীলা জযাংচী ॥১৭॥
জো সকল় ৱিদ্যাংচা সাগৰ । চৌসষ্ট কলাংচে মাহেৰ ।
ৰিদ্ধি সিদ্ধীচা দাতাৰ । ভক্ত পালক দযাল়ূ ॥১৮॥
মংগল কাৰ্যা কৰিতা স্মৰণ । ৱিঘ্নেং জাতী নিৰসোন ।
ভজকা হোঈ দিৱ্য জ্ঞান । ৱেদাংতসাৰ কল়ে পাং ॥১৯॥
সকল কাৰ্যাৰংভী জাণা । কৰিতী জ্যাচ্যা নামস্মৰণ ।
জ্যাচ্যা ৱৰপ্ৰসাদে নানা । গ্ৰংথৰচনা কৰিতী কৱী ॥২০॥
তযা মংগলাসী সাষ্টাংগ নমন । কৰূনী মাগে ৱৰদান ।
স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত পূৰ্ণ । নিৰ্ৱিঘ্নপণে হোৱো হে ॥২১॥
জিচা ৱৰপ্ৰসাদ মিল়তা । মূঢ পংডিত হোতী তত্ত্ৱতা ।
সকল় কাৱ্যাৰ্থ যেত হাতা । তী ব্ৰহ্মসুতা নমিযেলী ॥২২॥
মূঢমতী তী অজ্ঞান । কাৱ্যাদিকাংচে নসে জ্ঞান ।
মাতে তূ প্ৰসন্ন হোৱোন । গ্ৰংথৰচনা কৰৱাৱী ॥২৩॥
জো অজ্ঞানতিমিৰনাশক । অৱিদ্যাকাননচ্ছেদক ।
জো সদ্বুদ্ধীচা প্ৰকাশক । ৱিদ্যাদাযক গুৰুৱৰ্য ॥২৪॥
জ্যাচিযা কৃপেকৰোন । সচ্ছিষ্যা লাধে দিৱ্যজ্ঞান ।
তেণেচ জগী মানৱপণ । যেতসে কী নিশ্চযে ॥২৫॥
তেৱী অসতা মাতাপিতৰ । তৈসেচি শ্ৰেষ্ঠ গুৰুৱৰ্য ।
চৰণী ত্যাংচিযা নমস্কাৰ । ৱাৰংৱাৰ সাষ্টাংগ ॥২৬॥
মী মতিমংদ অজ্ঞ বাল় । ঘেতলী অসে থোৰ আল় ।
তী পুৰৱিণাৰ দযাল় । সদ্গুৰুৰাজ আপণচী ॥২৭॥
নৱমাস উদৰী পাল়িলে । প্ৰসৱৱেদনাংতে সোশিলে ।
কৌতুকে কৰূনী ৱাঢৱিলে । ৰক্ষিযেলে আজৱৰী ॥২৮॥
জননীজনকা সমান । অন্য দৈৱত আহে কোণ ।
ৱাৰংৱাৰ সাষ্টাংগ নমন । চৰণী তযাংচ্যা কৰীতসে ॥২৯॥
ব্ৰম্হা ৱিষ্ণূ মহেশ্ৱৰ । তিন্হী দেৱাংচা অৱতাৰ ।
লীলাৱিগ্ৰহী অত্ৰিকুমাৰ । দত্তাত্ৰেয নমিযেলা ॥৩০॥
তীন মুখে সহা হাত । গল়া পুষ্পমাল়া শোভত ।
কৰ্ণী কুংডলে তেজ অমিত । ৱিদ্যুল্লতেসমান ॥৩১॥
কামধেনূ অসোনি জৱল়ী । হাতী ধৰিলী অসে ঝোল়ী ।
জো পহাতা একা স্থল়ী । কোণাসহী দিসেনা ॥৩২॥
চাৰ ৱেদ হোউনী শ্ৱান । ৱসতী সমীপ ৰাত্ৰংদিন ।
জ্যাচে ত্ৰিভুৱনী গমন । মনোৱেগে জাত জো ॥৩৩॥
ত্যা পৰব্ৰম্হাসী নমন । কৰোনি মাগে ৱৰদান ।
স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত পূৰ্ণ । হোৱো কৃপেনে আপুল্যা ॥৩৪॥
ৱাঢলা কলীচা প্ৰতাপ । কৰূ লাগলে লোক পাপ ।
পাৱলী ভূমি সংতাপ । ধৰ্মভ্ৰষ্ট লোক বহূ ॥৩৫॥
পহা কৈসে দৈৱ ৱিচিত্ৰ । আৰ্যাৱৰ্তী আৰ্যপুত্ৰ ।
ৱৈভৱহীন ঝালে অপাৰ । দাৰিদ্ৰ্য, দুঃখে ভোগিতী ॥৩৬॥
শিথিল ঝালী ধৰ্মবংধনে । নাস্তিক ন মানিতী ৱেদৱচনে ।
দিৱসেংদিৱস হোমহৱনে । কমী হোঊ লাগলী ॥৩৭॥
সুটলা ধৰ্মাচা ৰাজাশ্ৰয । অধৰ্মপ্ৰৱৰ্তকা নাহী ভয ।
উত্তৰোত্তৰ নাস্তিকময । ভৰতখংড জাহলে ॥৩৮॥
নানা ৱিদ্যা কলা । অস্তালাগী গেল্যা সকলা ।
ঐহিক ভোগেচ্ছা বল়াৱল্যা । তেণে সুটলা পৰমাৰ্থ ॥৩৯॥
ধৰ্মসংস্থাপনাকাৰণে । যুগাযুগী অৱতাৰ ঘেণে ।
নানাৱিধ ৱেষ নটণে । জগত্পতীচে কৰ্তৱ্য ॥৪০॥
লোক বহু ভ্ৰষ্ট ঝালে । স্ৱধৰ্মাতে ৱিসৰলে ।
নাস্তিকমতৱাদী মাতলে । আৰ্যধৰ্মাৱিৰুদ্ধ ॥৪১॥
মগ ঘেতসে অৱতাৰ । প্ৰত্যক্ষ জো কা অত্ৰিকুমাৰ ।
অক্কলকোটী সাচাৰ । প্ৰসিদ্ধ ঝালা স্ৱামীৰুপে ॥৪২॥
কোঠে আণি কোণত্যা কাল়ী । কোণ্যা জাতীত কোণত্যা কুল়ী ।
কোণ ৱৰ্ণাশ্ৰম ধৰ্ম মুল়ী । কোণাসহী কল়েনা ॥৪৩॥
তে স্ৱামী নামে মহাসিদ্ধ । অক্কলকোটী ঝালে প্ৰসিদ্ধ ।
চমত্কাৰ দাৱিলে নানাৱিধ । ভক্ত মনোৰথ পুৰৱিলে ॥৪৪॥
ত্যাংসী সাষ্টাংগ নমোনী । কৰী প্ৰাৰ্থনা কৰ জোডোনী ।
আপুলা ৱিখ্যাত মহিমা জনী । গাৱযাচে যোজিলে ॥৪৫॥
তুমচে চৰিত্ৰ মহাসাগৰ । পাৱেন কৈসা পৈলতীৰ ।
পৰি আত্মসাৰ্থক কৰাৱযা সাচাৰ । মীন তেথে জাহলো ॥৪৬॥
কিংৱা অফাট গগনাসমান । অগাধ আপুলে মহিমান ।
অল্পমতী মী অজ্ঞান । আক্ৰমণ কেৱী কৰূ ॥৪৭॥
পিপীলিক ম্হণে গিৰীসী । উচলূন ঘালীন কাখেসী ।
কিংৱা খদ্যোত সূৰ্যাসী । লোপৱীন ম্হণে স্ৱতেজে ॥৪৮॥
তৈসী অসে মাঝী আল় । বাল় জাণূনী লডিৱাল় ।
পুৰৱিতা তু দযাল় । দীনবংধূ যতিৱৰ্যা ॥৪৯॥
কৰ্তা আণি কৰৱিতা । তূচি এক স্ৱামীনাথা ।
মাঝিযা ঠাঈ ৱাৰ্তা । মীপণাচী নসেচী ॥৫০॥
ঐসী ঐকুনিযা স্তুতী । সংতোষলী স্ৱামীৰাজমূৰ্তি ।
কৱিলাগী অভয দেতী । ৱৰদহস্তে কৰোনী ॥৫১॥
উণে ন পডে গ্ৰংথাংত । সফল হোতীল মনোৰথ ।
পাহূনী আৰ্যজন সমস্ত । সংতোষতীল নিশ্চযে ॥৫২॥
ঐসী ঐকোনি অভযৱাণী । সংতোষ ঝালা মাঝিযা মনী ।
যশস্ৱী হোৱোনী লেখণী । গ্ৰংথসমাপ্তীপ্ৰতি হোৱো ॥৫৩॥
আতাং নমূ সাধুৱৃংদ । জ্যাসী নাহী ভেদাভেদ ।
তে স্ৱাত্মসুখী আনংদময । সদোদিত ৰাহতী ॥৫৪॥
মগ নমিলে কৱিশ্ৱৰ । জে শব্দসৃষ্টীচে ঈশ্ৱৰ ।
জ্যাংচী কাৱ্যে সৰ্ৱত্ৰ । প্ৰসিদ্ধ অসতী যা লোকী ॥৫৫॥
ৱ্যাস ৱাল্মিক মহাজ্ঞানী । বহুত গ্ৰংথ ৰচিলে জ্যাংনী ।
ৱাৰংৱাৰ তযাংচ্যা চৰণী । নমন মাঝে সাষ্টাংগ ॥৫৬॥
কৱিকুলমুকুটাৱতংস । নমিলে কৱি কালিদাস ।
জ্যাংচী নাট্যৰচনা ৱিশেষ । প্ৰিয জগী জাহলী ॥৫৭॥
শ্ৰীধৰ আণি ৱামন । জ্যাংচী গ্ৰংথৰচনা পাহোন ।
জ্ঞাতেহী ডোলৱিতী মান । তযাংচে চৰণ নমিযেলে ॥৫৮॥
ঈশচৰণী জডলে চিত্ত । ঐসে তুকাৰামাদিক ভক্ত ।
গ্ৰংথাৰংভী তযা নমিত । ৱৰপ্ৰসাদাকাৰণে ॥৫৯॥
অহো তুম্হী সংত জনী । মজ দীনাৱৰী কৃপা কৰোনী ।
আপণ হৃদযস্থ ৰাহোনী । গ্ৰংথৰচনা কৰৱাৱী ॥৬০॥
আতা কৰূ নমন । জে কা শ্ৰোতে ৱিলক্ষণ ।
মহাজ্ঞানী আণি ৱিদ্ৱান । শ্ৰৱণী সাদৰ বৈসলে ॥৬১॥
মহাপংডিত আণি চতুৰ । ঐসা শ্ৰোতৃসমাজ থোৰ ।
মতিমংদ মী ত্যাংচ্যাসমোৰ । আপলে কৱিত্ৱ কেৱী আণূ ॥৬২॥
পৰী থোৰাংচে লক্ষণ । এক মলা ঠাউকে পূৰ্ণ ।
কাহী অসতা সদ্গুণ । আদৰ কৰিতী তযাচা ॥৬৩॥
সংস্কৃতাচা নসে গংধ । মৰাঠীহী ন যে শুদ্ধ ।
নাহী পঢলো শাস্ত্ৰছংদ । কৱিত্ৱশক্তী অংগী নসে ॥৬৪॥
পৰী হে অমৃত জাণোনী । আদৰ ধৰাৱা জী শ্ৰৱণী ।
অসে মাঝী অসংস্কৃত ৱাণী । তিযেকডে ন পহাৱে ॥৬৫॥
ন পাহতা জী অৱগুণ । গ্ৰাহ্য তিতুকেচ ঘ্যাৱে পূৰ্ণ ।
এৱঢী ৱিনংতী কৰ জোডোনী । চৰণী আপুল্যা কৰীতসে ॥৬৬॥
স্ৱামীংচ্যা লীলা বহুত । অসতী প্ৰসিদ্ধ লোকাংত ।
ত্যা সৰ্ৱ ৱৰ্ণিতা গ্ৰংথ । পসৰেল সমুদ্ৰসা ॥৬৭॥
ত্যা মহোদধীতুনী পাহী । অমোল মুক্তাফল়ে ঘেতলী কাহী ।
দ্যাৱযা মান সূজ্ঞাহী । অৱমান কাহী ন কৰাৱা ॥৬৮॥
কী হে উদ্যান ৱিস্তীৰ্ণ । তযামাজী প্ৰৱেশ কৰোন ।
সুংদৰ কুসুমে নিৱডোন । হাৰ ত্যাংচা গুংফিলা ॥৬৯॥
কৱি হোৱোনিযা মাল়ী । ঘালী শ্ৰোত্যাংচ্যা গল়ী ।
উভা ঠাকোনি বদ্ধাংজুল়ী । কৰী প্ৰাৰ্থনা সপ্ৰেমে ॥৭০॥
অহো যা পুষ্পাংচা সুৱাস । তৃপ্ত কৰীল আপুলে মানস ।
হা সুগংধ নাৱডে জযাস । তেচি পূৰ্ণ অভাগী ॥৭১॥
আতা অসোত হে বোল । পুঢে কথা বহু অমোল ।
ৱদৱিতা স্ৱামী দযাল় । নিমিত্ত মাত্ৰ ৱিষ্ণুকৱি ॥৭২॥
ৱৈৰাগ্য প্ৰত্যক্ষ শংকৰ । তেজে কৈসা সহস্ত্ৰকৰ ।
দুষ্টাং কেৱল় সূৰ্যপুত্ৰ । ভক্তাং মাতেসমান ॥৭৩॥
যতিৰাজপদকল্হাৰ । ৱিষ্ণুকৱি হোঊনী ভ্ৰমৰ ।
জ্ঞানমধুস্তৱ সাচাৰ । ৰুংচী তেথে ঘালীতসে ॥৭৪॥
ইতি শ্ৰীস্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
আদৰে ভক্ত পৰিসোত । প্ৰথমোঽধ্যায গোড হা ॥৭৫॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More