Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 10

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 10 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 10

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 10. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
গাঠী হোতে পূৰ্ৱপুণ্য । ম্হণূনী পাৱলো নৰজন্ম ।
যাচে সাৰ্থক উত্তম । কৰণে উচিত আপণা ॥১॥
ঐসা মনী কৰুনী ৱিচাৰ । আৰংভিলে স্ৱামীচৰিত্ৰ ।
তে শেৱটাসী নেণাৰ । স্ৱামী সমৰ্থ অসতী পৈ ॥২॥
হাৱেৰী নামক গ্ৰামী । যজুৰ্ৱেদী গৃহস্থাশ্ৰমী ।
বাল়াপ্পা নামে দ্ৱিজ কোণী । ৰাহতে হোতে আনংদে ॥৩॥
সংপত্তী আণি সংততী । অনুকূল সৰ্ৱ তযাংপ্ৰতী ।
সাৱকাৰী সৰাফী কৰিতী । জনী ৱাগতী প্ৰতিষ্ঠিত ॥৪॥
তীস ৱৰ্ষাংচে ৱয ঝালে । সংসাৰাতে উবগলে ।
সদ্গুৰুসেৱেচে দিৱস আলে । মতী পালটলী তযাংচী ॥৫॥
লটিকা অৱঘা সংসাৰ । যামাজী নাহী সাৰ ।
পৰলোকী দাৰা পুত্ৰ । কোণী নযে কামাতে ॥৬॥
ইহলোকী জে জে কৰাৱে । পৰলোকী ত্যাচে ফল় ভোগাৱে ।
দুষ্কৰ্মানে দুঃখ ভোগাৱে । সত্কৰ্মে সৌখ্য পাৱিজে ॥৭॥
বাল়াপ্পাচে মনাত । যাপৰী ৱিচাৰ যেত ।
সদা উদ্ৱিগ্ন চিত্ত । ৱ্যৱহাৰী সৌখ্য ৱাটেনা ॥৮॥
জৰী সংসাৰী ৱৰ্ততী । তৰী মনী নাহী শাংতী ।
যোগ্য সদ্গুৰু আপণাপ্ৰতী । কোঠে আতা ভেটেল ॥৯॥
হাচি ৱিচাৰ ৰাত্ৰংদিন । চিত্তাচে ন হোয সমাধান ।
তযাংপ্ৰতী সুস্ৱপ্ন । তীন ৰাত্ৰী এক পডে ॥১০॥
পংচপক্ৱান্নে সুৱৰ্ণ তাটী । ভৰোনী আপণাপুঢে যেতী ।
পাহোনিযা ঐশা গোষ্টী । উল্হাসলে মানস ॥১১॥
তাত্কাল় কেলা নিৰ্ধাৰ । সোডাৱে সৰ্ৱ ঘৰদাৰ ।
মাযাপাশ দৃঢতৰ । ৱিৱেকশস্ত্ৰে তোডাৱা ॥১২॥
সোলাপুৰী কাম আম্হাংসী । ঐসে সাংগূন সৰ্ৱত্ৰাংসী ।
নিঘালে সদ্গুৰু শোধাসী । ঘৰদাৰ সোডিলে ॥১৩॥
মুৰগোড গ্ৰাম প্ৰখ্যাত । তেথে আলে ফিৰত ফিৰত ।
জেথে চিদংবৰ দিক্ষীত । মহাপুৰুষ জন্মলে ॥১৪॥
তে ঈশ্ৱৰী অৱতাৰ । লোকাং দাৱিলে চমত্কাৰ ।
তযাংচা মহিমা অপাৰ । ৱৰ্ণূ কেৱি অল্প মতী ॥১৫॥
স্ৱামীচৰিত্ৰ ৱৰ্ণিতাং । চিদংবৰ দিক্ষীতাংচী কথা ।
আঠৱলী তে ৱৰ্ণিতা । সৰ্ৱ দোষ হৰতীল ॥১৬॥
মহাযাত্ৰা সংকল্পেকৰুন । জন নিঘতী ঘৰাহূন ।
পৰী মাৰ্গী লাগল্যা পুণ্যস্থান । স্নানদান কৰিতাতী ॥১৭॥
মহাযাত্ৰা স্ৱামীচৰিত্ৰ । গ্ৰেথ ক্ৰমিতা মী কিংকৰ ।
মাৰ্গী লাগলে অতি পৱিত্ৰ । চিদংবৰাচে পুণ্যস্থান ॥১৮॥
তযাংচে ঘেউনী দৰ্শন । পুঢে কৰাৱে মাৰ্গক্ৰমণ ।
শ্ৰোতী হোউনী সাৱধান । শ্ৰৱণী সাদৰ অসাৱে ॥১৯॥
মুৰগোডী মল্হাৰ দীক্ষিত । ৱেদশাস্ত্ৰী পাৰংগত ।
ধৰ্মকৰ্মী সদাৰত । ঈশ্ৱৰভক্ত তৈসাচী ॥২০॥
জযাংচী খ্যাতী সৰ্ৱত্ৰ । ৱিদ্যাধনাচে মাহেৰ ।
অলিপ্তপণে সংসাৰ । কৰোনী কাল় ক্ৰমিতাতী ॥২১॥
পৰী তযা নাহী সংততী । ম্হণোনিযা উদ্ৱিগ্ন চিত্তী ।
মগ শিৱাৰাধনা কৰিতী । কামনা চিত্তী ধৰোনী ॥২২॥
দ্ৱাদশ ৱৰ্ষে অনুষ্ঠান । কেলে শংকৰাচে পূজন ।
সদাশিৱ প্ৰসন্ন হোঊন । ৱৰ দেত তযাংসী ॥২৩॥
তুঝী ভক্তী পাহোন । সংতুষ্ট ঝালে মাঝে মন ।
মীচ তুঝা পুত্ৰ হোঈন । ভৰৱসা পূৰ্ণ অসাৱা ॥২৪॥
ঐকোনিযা ৱৰাসী । আনংদলে মানসী ।
ৱাৰ্তা সাংগতা কাংতেসী । তীহী চিত্তী তোষলী ॥২৫॥
তিযেসী ঝালে গৰ্ভধাৰণ । আনংদলে উভযতাংচে মন ।
জো সাক্ষাত উমাৰমণ । তিচ্যা উদৰী ৰাহিলা ॥২৬॥
অনংত ব্ৰহ্মাংড জ্যাচে উদৰী । ইচ্ছামাত্ৰ ঘডী মোডী ।
তো পৰমাত্মা ত্ৰিপুৰাৰী । গৰ্ভৱাস ভোগীত ॥২৭॥
নৱমাস ভৰতা পূৰ্ণ । কাংতা প্ৰসৱলী পুত্ৰৰত্ন ।
মল্হাৰ দীক্ষিতে আনংদোন । সংস্কাৰ কেলে যথাৱিধী ॥২৮॥
চিদংবৰ নামাভিধান । ঠেৱিযলে তযালাগূন ।
শুক্ল পক্ষীয শশিসমান । বাল় ৱাঢূ লাগলে ॥২৯॥
প্ৰত্যক্ষ শংকৰ অৱতৰলা । কৰু লাগলা বাললীলা ।
পাহোনী জনী-জনকালা । কৌতুক অত্যংত ৱাটতসে ॥৩০॥
পুঢে কেলে মৌজীবংধন । ৱেদশাস্ত্ৰী ঝালে নিপুণ ।
নিঘংট শিক্ষা ৱ্যাকৰণ । কাৱ্যগ্ৰংথ পঢৱিলে ॥৩১॥
একদা যজমানাচে ঘৰী । ৱ্ৰত হোতে গজগৌৰী ।
চিদংবৰ তযা অৱসৰী । পুজেলাগী আণিলে ॥৩২॥
মৃত্তিকেচা গজ কৰোন । পূজা কৰিতী যজমান ।
যথাৱিধী সৰ্ৱ পূজন । দীক্ষিত ত্যাংসী সাংগতী ॥৩৩॥
প্ৰাণপ্ৰতিষ্ঠা মংত্ৰ ম্হণতা । গজাসী প্ৰাণ যেউনী তত্ত্ৱতা ।
চালূ লাগলা হে পাহতা । ৱিস্মিত ঝালে যজমান ॥৩৪॥
বাল়পণী ঐশী কৃতি । পাহোনী সৰ্ৱ আশ্চৰ্য কৰিতী ।
হে ঈশ্ৱৰ অৱতাৰ ম্হণতী । সৰ্ৱত্ৰ খ্যাতী পসৰলী ॥৩৫॥
ঐশী লীলা অপাৰ । দাখৱিতী চিদংবৰ ।
প্ৰত্যক্ষ জে কা শংকৰ । জগদুদ্ধাৰাৰ্থ অৱতৰলে ॥৩৬॥
অসো পুঢে প্ৰৌঢপণী । যজ্ঞ কেলা দীক্ষিতাংনী ।
সৰ্ৱ সামগ্ৰী মিল়ৱূনী । দ্ৰৱ্য বহুত খৰ্চিলে ॥৩৭॥
তযা সমযী একে দিনী । ব্ৰাহ্মণ বৈসলে ভোজনী ।
তূপ গেলে সৰোনী । দীক্ষিতাতে সমজলে ॥৩৮॥
জলে ভৰলে হোতে ঘট । তযাংসী লাৱিতা অমৃতহস্ত ।
তে ঘৃত ঝালে সমস্ত । আশ্চৰ্য কৰিতী সৰ্ৱ জন ॥৩৯॥
তেৱ্হা পুণে শহৰামাজী । পেশৱে হোতে ৰাৱবাজী ।
একে সমযী তে সহজী । দৰ্শনাতে পাতলে ॥৪০॥
অন্যাযানে ৰাজ্য কৰীত । দুসৰ়্যাংচে দ্ৰৱ্য হৰীত ।
যামুল়ে জন ঝালে ত্ৰস্ত । দাদ ত্যাংচী লাগেনা ॥৪১॥
তযাংনী হে ঐকোন । মুৰগোডী আলে ধাৱোন ।
ম্হণতী দীক্ষিতাংসী সাংগূন । দাদ আপুলী লাৱাৱী ॥৪২॥
ৰাৱবাজীসী ৱৃত্তান্ত । কৰ্ণোপকৰ্ণী ঝালা শ্ৰুত ।
ম্হণতী জে সাংগতীল দিক্ষীত । তে অমান্য কৰৱেনা ॥৪৩॥
মগ দীক্ষিতাংসী নিৰোপ পাঠৱিলা । আম্হী যেতো দৰ্শনালা ।
পৰী আপণ আম্হাংলা । ত্ৱৰীত নিৰোপ দেঈজে ॥৪৪॥
ঐসে সাংগতা দীক্ষিতাংপ্ৰতী । তযে ৱেল়ী কায বোলতী ।
আতা পালটলী তুঝী মতী । ত্ৱৰীত মাগসী নিৰোপ ॥৪৫॥
কোপলা তুজৱৰী ঈশ্ৱৰ । জাঈল ৰাজ্যলক্ষ্মী সৰ্ৱ ।
ৱচনী ঠেৱী নিৰ্ধাৰ । নিৰোপ তুজ দিলা অসে ॥৪৬॥
সিদ্ধৱাক্য সত্য ঝালে । ৰাৱবাজীচে ৰাজ্য গেলে ।
ব্ৰহ্মাৱৰ্তী ৰাহিলে । পৰতংত্ৰ জন্মভৰী ॥৪৭॥
একে সমযী অক্কলকোটী । দীক্ষিতাংচ্যা নিঘাল্যা গোষ্টী ।
তেৱ্হা বোললে স্ৱামী যতী । আম্হী ত্যাতে জাণতো ॥৪৮॥
যজ্ঞসমাৰংভাচে অৱসৰী । আম্হী হোতো ত্যাংচ্যা ঘৰী ।
তূপ ৱাঢণ্যাচী কামগিৰী । আম্হাংকডে তৈ হোতী ॥৪৯॥
লীলাৱিগ্ৰহী শ্ৰীস্ৱামী । জযাংচে আগমন ত্ৰিভুৱনী ।
তে দীক্ষিতাংচ্যা সদনী । অসতীল নৱল নসেচী ॥৫০॥
মহাসিদ্ধ দীক্ষিত । ত্যাংচে ৱৰ্ণিলে অল্পৱৃত্ত ।
মুৰগোডী বাল়াপ্পা যেত । পুণ্যস্থান জাণোনী ॥৫১॥
তিথে ঐকিলা ৱৃত্তান্ত । অক্কলকোটী স্ৱামীসমৰ্থ ।
ভক্তজন তাৰণাৰ্থ । যতিৰুপে প্ৰগটলে ॥৫২॥
অমৃতাসমান ৰসাল় কথা । ঐকতা পাৱন শ্ৰোতা-ৱক্তা ।
কৰোনিযা একাগ্ৰ চিত্তা । অৱধান দ্যাৱে শ্ৰোতে হো ॥৫৩॥
পুঢলে অধ্যাযী কথন । বাল়াপ্পা কৰীল জপ ধ্যান ।
তযাচী ভক্তী দেখোন । স্ৱামী কৃপা কৰতীল ॥৫৪॥
ভক্তজনাংচী মাউলী । অক্কলকোটী প্ৰগটলী ।
সদা কৃপেচী সাউলী । আম্হাংৱৰী কৰো তে ॥৫৫॥
মাগণে হেচি স্ৱামীপ্ৰতী । দৃঢ ইচ্ছা মাঝে চিত্তী ।
শংকৰাচী প্ৰেমল় প্ৰীতী । দাস ৱিষ্ণুৱৰী অসো তে ॥৫৬॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা পৰিসোত প্ৰেমল় ভক্ত । দশমোঽধ্যায গোড হা ॥৫৭॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More