Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 12

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 12 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 12

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 12. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

#of 72
॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
কৰাৱযা জগদুদ্ধাৰ । হৰাৱযা ভূভাৰ ।
ৱাৰংৱাৰ পৰমেশ্ৱৰ । নানা অৱতাৰ ধৰিতসে ॥১॥
ভক্তজন তাৰণাৰ্থ । অক্কলকোটী শ্ৰীদত্ত ।
যতিৰুপে প্ৰগট হোত । তেচী সমৰ্থ শ্ৰীস্ৱামী ॥২॥
গতাধ্যাযাচে অংতী । বাল়াপ্পা আলে অক্কলকোটী ।
পুণ্যনগৰ পাহোনী দৃষ্টী । আনংদ পোটী নচ মাৱে ॥৩॥
ত্যা দিৱশী শ্ৰী সমৰ্থ । হোতে খাসবাগেত ।
যাত্ৰা আলী বহুত । গৰ্দী ঝালী শ্ৰীংজৱল়ী ॥৪॥
বাল়াপ্পাচে মানসী । তেৱ্হী চিংতা পডলী ঐশী ।
ঐশা গৰ্দীত আপণাসী । দৰ্শন কৈসে হোঈল ॥৫॥
পৰী দৰ্শন ঘেতল্যাৱিণ । আজ কৰু নযে ভোজন ।
বাল়াপ্পাচে তনমন । স্ৱামীচৰণী লাগলে ॥৬॥
দৰ্শনেচ্ছা উত্কট চিত্তী । খডীসাখৰ ঘেৱোনী হাতী ।
গৰ্দীমাজী প্ৰৱেশ কৰিতী । স্ৱামী সান্নিধ পাতলে ॥৭॥
আজানুবাহূ সুহাস্যৱদন । শ্ৰীস্ৱামীমূৰ্তী পাহোন ।
বাল়াপ্পানে ধাৱোন । দৃঢ চৰণ ধৰিযেলে ॥৮॥
কংঠ সদ্গদিত জাহলা । চৰণী ভাল় ঠেৱিলা ।
ক্ষণৈক মীপণ ৱিসৰলা । পৰম তোষলা মানসী ॥৯॥
গংগা মিনলী সাগৰী । জৈসে তৰংগ জলাভীতৰী ।
তৈসে বাল়াপ্পা তে অৱসৰী । স্ৱামীচৰণী দৃঢ ঝালে ॥১০॥
মধুস্তৱ ভ্ৰমৰ জৈসা । কমলপুষ্প ন সোডী সহসা ।
স্ৱামীচৰণী বাল়াপ্পা তৈসা । দৃঢ জডলা স্ৱভাৱে ॥১১॥
যেৱোনিযা ভানাৱৰতী । শ্ৰীচৰণাংচী সোডিলী মিঠী ।
ব্ৰহ্মানংদ ন মাৱে পোটী । স্তোত্ৰ ওঠী গাতসে ॥১২॥
শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ ত্যা ৱেল়ী । পডলে হোতে ভূতল়ী ।
উঠোনিযা কায কেলী । লীলা এক ৱিচিত্ৰ ॥১৩॥
সৰ্ৱ ৱৃক্ষাংসী আলিংগন । দিলে ত্যাংনী প্ৰেমেকৰোন ।
বাল়াপ্পাৱৰচে প্ৰেম । ঐশী কৃতীনে দাৱিলে ॥১৪॥
ধন্যতা মানোনী মনী । বাল়াপ্পা নিঘালে তেথোনী ।
পৰী তযাংচে শ্ৰীচৰণী । চিত্ত গুংতলে অখংড ॥১৫॥
ত্যাসৱে এক জহাগিৰদাৰ । তে হোতে বিৰ়্হাডাৱৰ ।
স্ৱযংপাক কৰোনী তযাৰ । ম্হণতী জাঊ দৰ্শনা ॥১৬॥
বাল়াপ্পা দৰ্শন কৰোন । আলে বিৰ়্হাডী পৰতোন ।
জহাগিৰদাৰে নৈৱেদ্য কাঢোন । বাল়াপ্পা হাতী দিধলা ॥১৭॥
ম্হণতী জাউনী স্ৱামীংসী । অৰ্পণ কৰা নৈৱেদ্যাসী ।
অৱশ্য ম্হণোনী তযাংসী । বাল়াপ্পা তেৱ্হা চাললে ॥১৮॥
ম্হণতী নৈৱেদ্য দাখৱূন । মগ কৰু প্ৰসাদ ভক্ষণ ।
মাৰ্গী তযাংসী ৱৰ্তমান । ৱিদীত এক জাহলে ॥১৯॥
যা সমযী শ্ৰী সমৰ্থ । অসতী নৃপ মংদিৰাত ।
ৰাজাজ্ঞেৱাচূনী তেথ । প্ৰৱেশ কোণাচা ন হোয ॥২০॥
ঐসে ঐকূনী ৱৰ্তমান । বাল়াপ্পা মনী ঝালে খিন্ন ।
ম্হণতী আজ নৈৱেদ্যাৰ্পণ । আপল্যা হস্তে নোহেচী ॥২১॥
মাৰ্গাৱৰুনী পৰতলে । সত্ৱৰ বিৰ়্হাডাৱৰতী আলে ।
তেথে নৈৱেদ্যাৰ্পণ কেলে । মগ সাৰিলে ভোজন ॥২২॥
নিত্য প্ৰাতঃকাল়ী উঠোন । ষট্কৰ্মাংতে আচৰোন ।
ঘেৱোনী স্ৱামী দৰ্শন । জপালাগী বৈসাৱে ॥২৩॥
শ্ৰী শংকৰ উপাস্য দৈৱত । ত্যাচে কৰাৱে পূজন নিত্য ।
মাধ্যান্হী যেতা আদিত্য । জপানুষ্ঠান আটপাৱে ॥২৪॥
কৰী ঝোল়ী ঘেৱোনী । শ্ৰী স্ৱামীংজৱল়ী যেৱোন ।
মস্তক ঠেৱোনী চৰণী । জাৱে ভিক্ষেকাৰণে ॥২৫॥
মাগোনিযা মধুকৰী । মগ যাৱে বিৰ়্হাডাৱৰী ।
জী মিল়েল ভাজীভাকৰী । ত্যানে পোট ভৰাৱে ॥২৬॥
ঘ্যাৱে স্ৱামী দৰ্শন । মগ কৰাৱে অনুষ্ঠান ।
ঐশা প্ৰকাৰে কৰোন । অক্কলকোটী ৰাহিলে ॥২৭॥
চোল়াপ্পা আদীকৰোন । সেৱেকৰী বহুতজণ ।
ত্যাংত সুংদৰাবাঈ ম্হণূন । মুখ্য হোতী ত্যা ৱেল়ী ॥২৮॥
আপণ ৱ্হাৱে সেৱেকৰী । ইচ্ছা বাল়াপ্পাচে অংতৰী ।
সুংদৰাবাঈচিযে কৰী । আধিপত্য সৰ্ৱ অসে ॥২৯॥
একে দিৱশী তযাসী । বাঈ আজ্ঞা কৰী ঐশী ।
আপণহী শ্ৰীসেৱেসী । কৰীত জাৱে আনংদে ॥৩০॥
বাল়াপ্পা মনী আনংদলা । ম্হণে সুদিন আজ উগৱলা ।
সদ্গুৰুসেৱেচা লাভ ঝালা । জাহলে সাৰ্থক জন্মাচে ॥৩১॥
বহুত জণ সেৱেকৰী । বাঈ মুখ্য ত্যাংমাঝাৰী ।
সৰ্ৱ অধিকাৰ তিচ্যা কৰী । ৱ্যৱস্থেচা হোতা পৈ ॥৩২॥
মী প্ৰিয বহু স্ৱামীংসী । ঐসা অভিমান তিযেসী ।
গৰ্ৱভৰে ইতৰাংসী । তুচ্ছ মানূ লাগলী ॥৩৩॥
যা কাৰণে আপসাত । ভাংডণে হোতী সদোদিত ।
স্ৱামীসেৱেচী তেথ । অৱ্যৱস্থা হোতসে ॥৩৪॥
হে বাল়াপ্পাংনী পাহোন । নানা যুক্তী যোজূন ।
মোডুনি টাকিলে ভাংডণ । একচিত্ত সৰ্ৱ কেলে ॥৩৫॥
কোঠেহী অসতা সমৰ্থ । পূজাদিক ৱ্হাৱযা যথাৰ্থ ।
তত্সংবংধী সৰ্ৱ সাহিত্য । বাল়াপ্পা সিদ্ধ ঠেৱিতী ॥৩৬॥
সমৰ্থাংচ্যা যেতা চিত্তী । অৰণ্যাংতহী ৱস্তী কৰিতী ।
পৰী তেথেহী পূজা আৰতী । নিযমে কৰিতী বাল়াপ্পা ॥৩৭॥
বাল়াপ্পাংচী প্ৰেমল় ভক্তী । পাহুনী সংতোষ স্ৱামীপ্ৰতী ।
দৃঢ ভাৱ ধৰুনী চিত্তী । সেৱা কৰিতী আনংদে ॥৩৮॥
ঐসে লোটতা কাহী দিৱস । বাল়াপ্পাচিযা শৰীৰাস ।
ৱ্যাধী জডলী ৰাত্ৰংদিৱস । চৈন নসে ক্ষণভৰী ॥৩৯॥
বেংবীমধূনিযা ৰক্ত । ৱহাতসে দিৱসৰাত্ৰ ।
তযা দুঃখে ৱিৱ্হল় হোত । ম্হণতী কৈসে কৰাৱে ॥৪০॥
ভোগ ভোগিলা কাহী দিন । কাগদাচী পুডী বেংবীতূন ।
পডলী তী পাহতা উকলোন । ৱিষ ত্যাত নিঘালে ॥৪১॥
পূৰ্ৱী কোণ্যা কৃতঘ্নে । বাল়াপ্পাসী যাৱে মৰণ ।
ৱিষ দিধলে কানোল্যাতূন । পডলে আজ বাহেৰ ॥৪২॥
স্ৱামীকৃপেনে আজৱৰী । গুপ্ত ৰাহিলে হোতে উদৰী ।
সদ্গুৰুসেৱা ত্যাংচে কৰী । ৱ্হাৱী লিখিত ৱিধীচে ॥৪৩॥
আজৱৰী বহুতাপৰী । বাল়াপ্পা কৰী চাকৰী ।
তযাচে অংতৰ পৰী । স্ৱামীময ন জাহলে ॥৪৪॥
প্ৰত্যেক সোমৱাৰী তযাংনী । মহাদেৱাংচী পূজা কৰোনী ।
মগ যাৱে পৰতোনী । স্ৱামীসেৱেকাৰণে ॥৪৫॥
হে পাহোনী একে দিৱশী । বাঈ ৱিনৱী সমৰ্থাংসী ।
আপণ সাংগুনী বাল়াপ্পাসী । শংকৰপূজনী ৱৰ্জাৱে ॥৪৬॥
তৈশী আজ্ঞা তযাপ্ৰতী । একে দিনী সমৰ্থ কৰিতী ।
পৰী বাল়াপ্পাচে চিত্তী । ৱিশ্ৱাস কাহী পটেনা ॥৪৭॥
বাঈচ্যা আগ্ৰহাৱৰুন সমৰ্থে দিলী আজ্ঞা জাণ ।
হে নসেল সত্য পূৰ্ণ । ৱিনোদ কেলা নিশ্চযে ॥৪৮॥
পূজা কৰণে উচিত । ন কৰাৱী হেচি সত্য ।
যাপৰী চিঠ্ঠ্যা লিহিত । প্ৰশ্ন পাহত বাল়াপ্পা ॥৪৯॥
এক চিঠ্ঠী তযাতূন । উচলুনী পাহতা ৱাচূন ।
ন কৰাৱেচী পূজন । তযামাজী লিহিলেসে ॥৫০॥
তেৱ্হা সৰ্ৱ ভ্ৰাংতী ফিটলী । স্ৱামী আজ্ঞা সত্য মানিলী ।
হী ভানগড পাহিলী । শ্ৰীপাদ ভটজীনে ॥৫১॥
সমৰ্থাংচা পূৰ্ণ ভক্ত । চোল়াপ্পা নামে ৱিখ্যাত ।
তযাচা হা জামাত । শ্ৰাপাদভট্ট জাণিজে ॥৫২॥
স্ৱামীপুঢে ভক্তজন । ঠেৱিতী দ্ৰৱ্যাদিক আণোন ।
তে সুংদৰাবাঈ উচলোন । নেত অসে সত্ৱৰ ॥৫৩॥
ত্যামুল়ে চোল়প্পাপ্ৰতী । অল্প হোঈ দ্ৰৱ্যপ্ৰাপ্তী ।
বাল়াপ্পামুল়ে ম্হণতী । নুকসান হোতে আপুলে ॥৫৪॥
তেৱ্হা জামাত শ্ৱশুৰ । উভযতাং কৰিতী ৱিচাৰ ।
বাল়াপ্পাতে আতা দূৰ । কেলে পাহিজে যুক্তীনে ॥৫৫॥
শ্ৰীপাদভট্ট একে দিৱশী । কায বোলতী বাল়াপ্পাসী ।
দাৰাপুত্ৰ সোডুনী দেশী । আপণ যেথে ৰাহিলা ॥৫৬॥
আপণ আল্যাপাসোন । আমুচে হোতে নুকসান ।
ঐসে বোল ঐকোন । বাল়াপ্পা মনী খিন্ন ঝালা ॥৫৭॥
বাল়াপ্পা বোলে ৱচন । তুমচে অন্ন খাৱোন ।
কৰিতো তুমচে নুকসান । ৱ্যৰ্থ মাঝা জন্ম হা ॥৫৮॥
স্ৱামীংনী মজ আজ্ঞা দ্যাৱী । মী জাতো আপুল্যা গাৱী ।
পৰী তুম্হী যুক্তী যোজাৱী । আজ্ঞা হোঈল ঐশীচ ॥৫৯॥
শ্ৰীপাদভট্টে একে দিৱশী । ৱিচাৰলে সমৰ্থাংসী ।
কুলদেৱতেচ্যা দৰ্শনাসী । জাৱযা ইচ্ছী বাল়াপ্পা ॥৬০॥
ঐসে ঐকুনিযা সমৰ্থ । হাস্যমুখে কায বোলত ।
কুলদেৱতেচে দৰ্শননিত্য । বাল়াপ্পা যেথে কৰীত অসে ॥৬১॥
তেৱ্হা নিৰুত্তৰ জাহলা । ঐসা উপায খুংটলা ।
মগ তযানে পাহিলা । কাৰভাৰ চিঠ্ঠ্যাংচা ॥৬২॥
তযানে পুসিলে ৱৰ্তমান । বাল়াপ্পা সাংগে সংপূৰ্ণ ।
শ্ৰীপাদভট্টে ঐকোন । কাপট্য মনী আণিলে ॥৬৩॥
ম্হণে জাৱযা আপণাসী । সমৰ্থ ন দেতী আজ্ঞেসী ।
তৰী টাকূন চিঠ্ঠ্যাংসী । আজ্ঞা ঘ্যাৱী আপণ ॥৬৪॥
তযাংচে কপট ন জাণোনী । অৱশ্য ম্হণে ত্যাচ দিনী ।
দোন চিঠ্ঠ্যা লিহোনী । উভযতাংসী টাকিল্যা ॥৬৫॥
চিঠ্ঠী আপুল্যা কৰী । ভটজী উচলী সত্ৱৰী ।
যেথে ৰাহূনী চাকৰী । কৰী ঐসে লিহিলেসে ॥৬৬॥
ভটজী মনী খিন্ন ঝালা । সৰ্ৱ উপায খুংটলা ।
মহাৰাজ আতা বাল়াপ্পালা । ন সোডতীল নিশ্চযে ॥৬৭॥
স্ৱামী চৰণী দৃঢ ভক্তী । বাল়াপ্পাচী জডলী হোতী ।
কৈসা দূৰ তযাপ্ৰতী । কৰিতীল যতী দযাল় ॥৬৮॥
জো কেৱল় দযাধন । ভক্তকাজকল্পদ্ৰুম ।
ৱিষ্ণূ শংকৰ দোঘেজণ । তযাংসী শৰণ সদৈৱ ॥৬৯॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰ । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা প্ৰেমল় পৰিসোত । দ্ৱাদশোঽধ্যায গোড হা ॥৭০॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More