Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ চৰিত্ৰ সাৰামৃত অধ্যায 14

(Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 14 in Assamese)

Vishnubuva Brahmachari

Also known as Swami Samarth Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut · Shri Swami Charitra Saramrut adhyay 14

Swami Samarth Charitra Saramrut Adhyay 14. Shri Swami Charitra Saramrut, the life of Shri Swami Samarth of Akkalkot in Marathi ovi. It gathers the leelas of the Swami — the people he healed, the pride he broke, the devotees he claimed — in the form in which they are read aloud at his mathas and in homes that keep his worship.

॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
জযজযাজী কৰুণাঘনা । জযজযাজী অঘশমনা ।
জযজযাজী পৰমপাৱনা । দীনবংধা জগদ্গুৰু ॥১॥
আপুল্যা কৃপে কৰোন । ত্ৰযোদশ অধ্যাযপৰ্যংত ।
ৱৰ্ণিলে স্ৱামী চৰিত্ৰামৃত । আতা পুঢে ৱদৱাৱে ॥২॥
আপুল্যা কথা ৱদাৱযা । বুদ্ধী দেঈ স্ৱামীৰাযা ।
চৰিত্ৰ ঐকোনী শ্ৰোতযা । সংতোষ হোৱো বহুসাল় ॥৩॥
কৈসী কৰাৱী আপুলী ভক্তী । হে নেণে মী মংদমতী ।
পৰী প্ৰশ্ন কৰিতা শ্ৰোতী । অল্পমতী সাংগতসে ॥৪॥
প্ৰাতঃকাল়ী উঠোন । আধী কৰাৱে নামস্মৰণ ।
অংতৰী ধ্যাৱে স্ৱামীচৰণ । শুদ্ধ মন কৰোনী ॥৫॥
প্ৰাতঃকৰ্মে আটপোনী । মগ বৈসাৱে আসনী ।
ভক্তী ধৰোনী স্ৱামীচৰণী । পূজন কৰাৱে ৱিধিযুক্ত ॥৬॥
একাগ্ৰ কৰোনী মন । ঘালাৱে শুদ্ধোদক স্নান ।
সুগংধ চংদন লাৱোন । সুৱাসিক কুসুমে অৰ্পাৱী ॥৭॥
ধূপ-দীপ-নৈৱেদ্য । ফল তাংবূল দক্ষিণা শুদ্ধ ।
অৰ্পাৱে নানা খাদ্য । নৈৱেদ্যাকাৰণে স্ৱামীংচ্যা ॥৮॥
ষোডশোপচাৰে পূজন । কৰাৱে সদ্ভাৱে কৰুন ।
ধূপ-দীপাৰ্তী অৰ্পূন । নমস্কাৰ কৰাৱা ॥৯॥
জোডোনিযা দোন্হী কৰ । উভে ৰহাৱে সমোৰ ।
মুখে ম্হণাৱে প্ৰাৰ্থনা স্তোত্ৰ । নামমংত্ৰ শ্ৰেষ্ঠ পৈ ॥১০॥
আজানুবাহু সুহাস্যৱদন । কাষাযৱস্ত্ৰ পৰিধান ।
ভৱ্য আণি মনোৰম । মূৰ্তী দিসে সাজিৰী ॥১১॥
মগ কৰাৱী প্ৰাৰ্থনা । জযজযাজী অঘহৰণা ।
পৰাত্পৰা কৈৱল্যসদনা । ব্ৰহ্মানংদা যতিৱৰ্যা ॥১২॥
জযজযাজী পুৰাণপুৰুষা । লোকপালা সৰ্ৱেশা ।
অনংত ব্ৰহ্মাংডধীশা । ৱেদৱংদ্যা জগদ্গুৰু ॥১৩॥
সুখধামনিৱাসিযা । সৰ্ৱসাক্ষী কৰুণালযা ।
ভক্তজন তাৰাযা । অনংতৰুপে নটলাসী ॥১৪॥
তূ অগ্নি তূ পৱন । তূ আকাশ তূ জীৱন ।
তূচী ৱসুংধৰা পূৰ্ণ । চংদ্ৰ সূৰ্য তূচ পৈ ॥১৫॥
তূ ৱিষ্ণূ আণি শংকৰ । তূ ৱিধাতা তূ ইংদ্ৰ ।
অষ্টদিক্পালাদি সমগ্ৰ । তূচ ৰুপে নটলাসী ॥১৬॥
কৰ্তা আণি কৰৱিতা । তূচ হৱী আণি হোতা ।
দাতা আণি দেৱৱিতা । তূচ সমৰ্থা নিশ্চযে ॥১৭॥
জংগম আণি স্থিৰ । তূচ ৱ্যাপিলে সমগ্ৰ ।
তুজলাগী আদিমধ্যাগ্ৰ । কোঠে নসে পাহতা ॥১৮॥
অসোনিযা নিৰ্গুণ । ৰুপে নটলাসী সগুণ ।
জ্ঞাতা আণি জ্ঞান । তূচ এক ৱিশ্ৱেশা ॥১৯॥
ৱেদাংচাহী তৰ্ক চাচৰে । শাস্ত্ৰাংতেহি নাৱৰে ।
ৱিষ্ণূ শংকৰ একসৰে । কুংঠিত ঝালে সৰ্ৱহি ॥২০॥
মী কেৱল় অল্পমতী । কৰু কেৱী আপুলী স্তুতী ।
সহস্ত্ৰমুখহী নিশ্চিতী । শিণলা খ্যাতী ৱৰ্ণিতা ॥২১॥
দৃঢ ঠেৱিলা চৰণী মাথা । ৰক্ষাৱে মজসী সমৰ্থা ।
কৃপাকটাক্ষে দীনানাথা । দাসাকডে পহাৱে ॥২২॥
আতা ইতুকী প্ৰাৰ্থনা । আণাৱী জী আপুল্যা মনা ।
কৃপাসমুদ্ৰী যা মীনা । আশ্ৰয দেঈজে সদৈৱ ॥২৩॥
পাপ তাপ আণি দৈন্য । সৰ্ৱ জাৱো নিৰসোন ।
ইহলোকী সৌখ্য দেৱোন । পৰলোকসাধন কৰৱাৱে ॥২৪॥
দুস্তৰ হা ভৱসাগৰ । যাচে পাৱাৱযা পৈলতীৰ ।
ত্ৱন্নাম তৰণী সাচাৰ । প্ৰাপ্ত হোৱো মজলা তে ॥২৫॥
আশা মনীষা তৃষ্ণা । কল্পনা আণি ৱাসনা ।
ভ্ৰাংতী ভুলী নানা । ন বাধোত তুঝ্যা কৃপে ॥২৬॥
কিতী ৱৰ্ণূ আপুলে গুণ । দ্যাৱে মজ সুখ সাধন ।
অজ্ঞান তিমিৰ নিৰসোন । জ্ঞানাৰ্ক হৃদযী প্ৰগটো পৈ ॥২৭॥
শাংতী মনী সদা ৱসো । ৱৃথাভিমান নসো ।
সদা সমাধান ৱসো । তুঝ্যা কৃপেনে অংতৰী ॥২৮॥
ভৱদুঃখ হে নিৰসো । তুঝ্যা ভজনী চিত্ত ৱসো ।
ৱৃথা ৱিষযাংচী নসো । ৱাসনা যা মনাতে ॥২৯॥
সদা সাধু-সমাগম । তুঝে ভজন উত্তম ।
তেণে হোৱো হা সুগম । দুৰ্গম জো ভৱপংথ ॥৩০॥
ৱ্যৱহাৰী ৱৰ্ততা । ন পডো ভ্ৰাংতী চিত্তা ।
অংগী ন যাৱী অসত্যতা । সত্যে ৱিজযী সৰ্ৱদা ॥৩১॥
আপ্তৱৰ্গাচে পোষণ । ন্যায মাৰ্গাৱলংবন ।
ইতুকে দ্যাৱে ৱৰদান । কৃপা কৰুনী সমৰ্থা ॥৩২॥
অসোনিযা সংসাৰাত । প্ৰাশীন তৱ জ্ঞানামৃত ।
প্ৰপংচ আণি পৰমাৰ্থ । তেণে সুগম মজলাগী ॥৩৩॥
ঐশী প্ৰাৰ্থনা কৰিতা । আনংদ হোয সমৰ্থা ।
সংতোষোনি তত্ত্ৱতা । ৱৰপ্ৰসাদ দেতীল ॥৩৪॥
গুৰুৱাৰ উপোষণ । ৱিধিযুক্ত কৰাৱে স্ৱামীপূজন ।
প্ৰদোষসময হোতা জাণ । উপোষণ সোডাৱে ॥৩৫॥
তেণে ৱাঢেল বুদ্ধী । সত্যসত্য হে ত্ৰিশুদ্ধী ।
অনুভৱাচী প্ৰসিদ্ধি । কৰিতাতী স্ৱামীভক্ত ॥৩৬॥
শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ । ঐসা ষডাক্ষৰী মংত্ৰ ।
প্ৰীতীনে জপাৱা অহোৰাত্ৰ । তেণে সৰ্ৱাৰ্থ পাৱিজে ॥৩৭॥
ব্ৰাহ্মণা ক্ষত্ৰিযাংদিকা লাগোনী । মুখ্য জপ হা চহূৱৰ্ণী ।
স্ত্ৰিযাংনীহী নিশিদিনী । জপ যাচা কৰাৱা ॥৩৮॥
প্ৰসংগী মানসপূজা কৰিতা । তেহি প্ৰিয হোয সমৰ্থা ।
স্ৱামীচৰিত্ৰ ৱাচিতা ঐকতা । সকল দোষ জাতীল ॥৩৯॥
কৈসী কৰাৱী স্ৱামীভক্তী । হে নেণে মী মংদগতী ।
পৰী অসতা শুদ্ধচিত্তী । তেচী ভক্তী শ্ৰেষ্ঠ পৈ ॥৪০॥
আম্হী আহো স্ৱামীভক্ত । মিৰৱূ নযে লোকাংত ।
জযাসী ভক্তীচা দংভ ৱ্যৰ্থ । নিষ্ফল় ভক্তী তযাচী ॥৪১॥
দংভে ষোডশোপচাৰে । তে প্ৰিয নৱ্হেচি সমৰ্থা ।
বাৱে পত্ৰ-পুষ্প অৰ্পিতা । সমাধান স্ৱামীতে ॥৪২॥
জযজযাজী আনংদকংদা । জযজযাজী কৰুণাসমুদ্ৰা ।
ৱিষ্ণূ শংকৰাচিযা ছংদা । কৃপা কৰোনী পুৰৱাৱে ॥৪৩॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা ঐকোত ভাৱিক ভক্ত । চতুৰ্দশোঽধ্যায গোড হা ॥৪৪॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥

Explore More