॥ श्री गणेशाय नमः ॥
जयजयाजी करुणाकरा । जयजयाजी यतिवरा ।
भक्तजन संतापहरा । सर्वेश्वरा गुरुराया ॥१॥
भक्तजन संतापहरा । सर्वेश्वरा गुरुराया ॥१॥
लीलावेषधारी दत्ता । सर्वसाक्षी अनंता ।
विमलरुपा गुरुनाथा । परब्रह्म सनातना ॥२॥
विमलरुपा गुरुनाथा । परब्रह्म सनातना ॥२॥
तुझे चरित्र अगाध । केवी वर्णू मी मतिमंद ।
परी घेतला असे छंद । पूर्ण केला पाहिजे ॥३॥
परी घेतला असे छंद । पूर्ण केला पाहिजे ॥३॥
तुझ्या गुणांचे वर्णन । करिता भागे सहस्त्रवदन ।
निगमागमासहि जाण । नसे पार लागला ॥४॥
निगमागमासहि जाण । नसे पार लागला ॥४॥
तुझे वर्णावया चरित्र । तुजसम कवी पाहिजेत ।
तरी अल्पमतीने अत्यल्प । गुणानुवाद का न गावे ॥५॥
तरी अल्पमतीने अत्यल्प । गुणानुवाद का न गावे ॥५॥
वर्णिता समर्थांचे गुण । नाना दोष होती दहन ।
सांगता ऐकता पावन । वक्ता श्रोता दोघेहि ॥६॥
सांगता ऐकता पावन । वक्ता श्रोता दोघेहि ॥६॥
अक्कलकोटी वास केला । जना दाखविल्या अनंत लिला ।
उद्धरिले कैक पाप्यांना । अद़्भुत चरित्र स्वामींचे ॥७॥
उद्धरिले कैक पाप्यांना । अद़्भुत चरित्र स्वामींचे ॥७॥
असो कोणे एके दिवशी । इच्छा धरोनी मानसी ।
गृहस्थ एक दर्शनासी । समर्थांच्या पातला ॥८॥
गृहस्थ एक दर्शनासी । समर्थांच्या पातला ॥८॥
करोनियां श्रींची स्तुती । माथा ठेविला चरणावरती ।
तेव्हा समर्थ त्याते वदती । हास्यवदने करोनी ॥९॥
तेव्हा समर्थ त्याते वदती । हास्यवदने करोनी ॥९॥
फकिराते देई खाना । तेणे पुरतील सर्व कामना ।
पक्वान्ने करोनी नाना । यथेच्छ भोजन देईजे ॥१०॥
पक्वान्ने करोनी नाना । यथेच्छ भोजन देईजे ॥१०॥
गृहस्थे आज्ञा म्हणोन । केली नाना पक्वान्ने ।
फकीर बोलाविले पाच जण । जेवू घातले तयाते ॥११॥
फकीर बोलाविले पाच जण । जेवू घातले तयाते ॥११॥
फकीर तृप्त होवोन जाती । उच्छिष्ट उरले पात्रावरती ।
तेव्हा समर्थ आज्ञापिती । गृहस्थाचे सत्वर ॥१२॥
तेव्हा समर्थ आज्ञापिती । गृहस्थाचे सत्वर ॥१२॥
शेष अन्न करी ग्रहण । तुझे मनोरथ होतील पूर्ण ।
परी त्या गृहस्थाचे मन । साशंक झाले तेधवा ॥१३॥
परी त्या गृहस्थाचे मन । साशंक झाले तेधवा ॥१३॥
म्हणे यवन याती अपवित्र । त्यांचे कैसे घेऊ उच्छिष्ट ।
यातीमध्ये पावेन कष्ट । कळता स्वजना गोष्ट हे ॥१४॥
यातीमध्ये पावेन कष्ट । कळता स्वजना गोष्ट हे ॥१४॥
आला मनी ऐसा विचार । तो समर्थांस कळला सत्वर ।
म्हणती हा अभाविक नर । विकल्प चित्ती याचिया ॥१५॥
म्हणती हा अभाविक नर । विकल्प चित्ती याचिया ॥१५॥
इतक्यामाजी साहजिक । कोणी भ्रमिष्ट गृहस्थ एक ।
येवोन स्वामीसन्मुख । स्वस्थ उभा राहिला ॥१६॥
येवोन स्वामीसन्मुख । स्वस्थ उभा राहिला ॥१६॥
दारिद्र्ये ग्रस्त झाला म्हणोन । भ्रमिष्ट फिरे रात्रंदिन ।
द्रव्य मिळवाया साधन । त्याजवळी नसे परी ॥१७॥
द्रव्य मिळवाया साधन । त्याजवळी नसे परी ॥१७॥
त्यासी देखोन समर्थ । म्हणती हे उच्छिष्ट घे त्वरीत ।
तो निःशंक मनांत । पात्रावरी बैसला ॥१८॥
तो निःशंक मनांत । पात्रावरी बैसला ॥१८॥
त्यासी बोलले समर्थ । तु मुंबापुरी जाई त्वरीत ।
सफल होतील मनोरथ । द्रव्यप्राप्ती होईल ॥१९॥
सफल होतील मनोरथ । द्रव्यप्राप्ती होईल ॥१९॥
स्वामीवचनी भाव धरिला । तात्काळ मुंबईस आला ।
उगाच भटको लागला । द्रव्य मिळेल म्हणोनी ॥२०॥
उगाच भटको लागला । द्रव्य मिळेल म्हणोनी ॥२०॥
प्रभात समयी एके दिवशी । गृहस्थ निघाला फिरायासी ।
येऊन एका घरापाशी । स्वस्थ उभा राहिला ॥२१॥
येऊन एका घरापाशी । स्वस्थ उभा राहिला ॥२१॥
तो घरातून एक वृद्ध बाई । दार उघडोन घाईघाई ।
बाहेर येवोनिया पाही । गृहस्थ पडला दृष्टीसी ॥२२॥
बाहेर येवोनिया पाही । गृहस्थ पडला दृष्टीसी ॥२२॥
तिने बोलाविले त्याला । आसनावरी बैसविला ।
दहा हजारांच्या दिधल्या । नोटा आणून सत्वरी ॥२३॥
दहा हजारांच्या दिधल्या । नोटा आणून सत्वरी ॥२३॥
गृहस्थ मनी आनंदला । बाईते आशिर्वाद दिधला ।
द्रव्यलाभ होता आला । शुद्धीवरी सत्वर ॥२४॥
द्रव्यलाभ होता आला । शुद्धीवरी सत्वर ॥२४॥
समर्थांचे वचन सत्य । गृहस्था आली प्रचित ।
वारंवार स्तुती करीत । स्तोत्र गात स्वामींचे ॥२५॥
वारंवार स्तुती करीत । स्तोत्र गात स्वामींचे ॥२५॥
समर्थांची लीला विचित्र । केवी वंदू शके मी पामर ।
ज्या वर्णिता थोर थोर । श्रमित जाले कविराज ॥२६॥
ज्या वर्णिता थोर थोर । श्रमित जाले कविराज ॥२६॥
कोणी दाता नृपवर । दान कराया भांडार ।
मोकळे करी परी शक्त्यनुसार । याचक नेती बांधोनी ॥२७॥
मोकळे करी परी शक्त्यनुसार । याचक नेती बांधोनी ॥२७॥
षड्रस अन्नाचे ढीग पडले । क्षुधित जन तेथे आले ।
त्यांनी त्यातून भक्षिले । क्षुधा शांत होई तो ॥२८॥
त्यांनी त्यातून भक्षिले । क्षुधा शांत होई तो ॥२८॥
स्वामीचरित्र भांडारातून । रत्ने घेतली निवडोन ।
प्रेमादरे माळ करुन । श्रोतयांचे कंठी घातली ॥२९॥
प्रेमादरे माळ करुन । श्रोतयांचे कंठी घातली ॥२९॥
श्री स्वामीचरणसरोजी । विष्णुभ्रमर घाली रुंजी ।
अत्यादरे चरण पूजी । शंकर स्तोत्र प्रेमे गातसे ॥३०॥
अत्यादरे चरण पूजी । शंकर स्तोत्र प्रेमे गातसे ॥३०॥
इति श्री स्वामी चरित्र सारामृत । नाना प्राकृत कथा संमत ।
सदा ऐकोत भाविक भक्त । विशंतितमोऽध्याय गोड हा ॥३१॥
सदा ऐकोत भाविक भक्त । विशंतितमोऽध्याय गोड हा ॥३१॥
॥ श्रीस्वामीचरणार्पणमस्तु ॥ श्रीमस्तु शुभंभवती ॥