॥ শ্ৰী গণেশায নমঃ ॥
জযজযাজী কৰুণাকৰা । জযজযাজী যতিৱৰা ।
ভক্তজন সংতাপহৰা । সৰ্ৱেশ্ৱৰা গুৰুৰাযা ॥১॥
ভক্তজন সংতাপহৰা । সৰ্ৱেশ্ৱৰা গুৰুৰাযা ॥১॥
লীলাৱেষধাৰী দত্তা । সৰ্ৱসাক্ষী অনংতা ।
ৱিমলৰুপা গুৰুনাথা । পৰব্ৰহ্ম সনাতনা ॥২॥
ৱিমলৰুপা গুৰুনাথা । পৰব্ৰহ্ম সনাতনা ॥২॥
তুঝে চৰিত্ৰ অগাধ । কেৱী ৱৰ্ণূ মী মতিমংদ ।
পৰী ঘেতলা অসে ছংদ । পূৰ্ণ কেলা পাহিজে ॥৩॥
পৰী ঘেতলা অসে ছংদ । পূৰ্ণ কেলা পাহিজে ॥৩॥
তুঝ্যা গুণাংচে ৱৰ্ণন । কৰিতা ভাগে সহস্ত্ৰৱদন ।
নিগমাগমাসহি জাণ । নসে পাৰ লাগলা ॥৪॥
নিগমাগমাসহি জাণ । নসে পাৰ লাগলা ॥৪॥
তুঝে ৱৰ্ণাৱযা চৰিত্ৰ । তুজসম কৱী পাহিজেত ।
তৰী অল্পমতীনে অত্যল্প । গুণানুৱাদ কা ন গাৱে ॥৫॥
তৰী অল্পমতীনে অত্যল্প । গুণানুৱাদ কা ন গাৱে ॥৫॥
ৱৰ্ণিতা সমৰ্থাংচে গুণ । নানা দোষ হোতী দহন ।
সাংগতা ঐকতা পাৱন । ৱক্তা শ্ৰোতা দোঘেহি ॥৬॥
সাংগতা ঐকতা পাৱন । ৱক্তা শ্ৰোতা দোঘেহি ॥৬॥
অক্কলকোটী ৱাস কেলা । জনা দাখৱিল্যা অনংত লিলা ।
উদ্ধৰিলে কৈক পাপ্যাংনা । অদ্ভুত চৰিত্ৰ স্ৱামীংচে ॥৭॥
উদ্ধৰিলে কৈক পাপ্যাংনা । অদ্ভুত চৰিত্ৰ স্ৱামীংচে ॥৭॥
অসো কোণে একে দিৱশী । ইচ্ছা ধৰোনী মানসী ।
গৃহস্থ এক দৰ্শনাসী । সমৰ্থাংচ্যা পাতলা ॥৮॥
গৃহস্থ এক দৰ্শনাসী । সমৰ্থাংচ্যা পাতলা ॥৮॥
কৰোনিযাং শ্ৰীংচী স্তুতী । মাথা ঠেৱিলা চৰণাৱৰতী ।
তেৱ্হা সমৰ্থ ত্যাতে ৱদতী । হাস্যৱদনে কৰোনী ॥৯॥
তেৱ্হা সমৰ্থ ত্যাতে ৱদতী । হাস্যৱদনে কৰোনী ॥৯॥
ফকিৰাতে দেঈ খানা । তেণে পুৰতীল সৰ্ৱ কামনা ।
পক্ৱান্নে কৰোনী নানা । যথেচ্ছ ভোজন দেঈজে ॥১০॥
পক্ৱান্নে কৰোনী নানা । যথেচ্ছ ভোজন দেঈজে ॥১০॥
গৃহস্থে আজ্ঞা ম্হণোন । কেলী নানা পক্ৱান্নে ।
ফকীৰ বোলাৱিলে পাচ জণ । জেৱূ ঘাতলে তযাতে ॥১১॥
ফকীৰ বোলাৱিলে পাচ জণ । জেৱূ ঘাতলে তযাতে ॥১১॥
ফকীৰ তৃপ্ত হোৱোন জাতী । উচ্ছিষ্ট উৰলে পাত্ৰাৱৰতী ।
তেৱ্হা সমৰ্থ আজ্ঞাপিতী । গৃহস্থাচে সত্ৱৰ ॥১২॥
তেৱ্হা সমৰ্থ আজ্ঞাপিতী । গৃহস্থাচে সত্ৱৰ ॥১২॥
শেষ অন্ন কৰী গ্ৰহণ । তুঝে মনোৰথ হোতীল পূৰ্ণ ।
পৰী ত্যা গৃহস্থাচে মন । সাশংক ঝালে তেধৱা ॥১৩॥
পৰী ত্যা গৃহস্থাচে মন । সাশংক ঝালে তেধৱা ॥১৩॥
ম্হণে যৱন যাতী অপৱিত্ৰ । ত্যাংচে কৈসে ঘেঊ উচ্ছিষ্ট ।
যাতীমধ্যে পাৱেন কষ্ট । কল়তা স্ৱজনা গোষ্ট হে ॥১৪॥
যাতীমধ্যে পাৱেন কষ্ট । কল়তা স্ৱজনা গোষ্ট হে ॥১৪॥
আলা মনী ঐসা ৱিচাৰ । তো সমৰ্থাংস কল়লা সত্ৱৰ ।
ম্হণতী হা অভাৱিক নৰ । ৱিকল্প চিত্তী যাচিযা ॥১৫॥
ম্হণতী হা অভাৱিক নৰ । ৱিকল্প চিত্তী যাচিযা ॥১৫॥
ইতক্যামাজী সাহজিক । কোণী ভ্ৰমিষ্ট গৃহস্থ এক ।
যেৱোন স্ৱামীসন্মুখ । স্ৱস্থ উভা ৰাহিলা ॥১৬॥
যেৱোন স্ৱামীসন্মুখ । স্ৱস্থ উভা ৰাহিলা ॥১৬॥
দাৰিদ্ৰ্যে গ্ৰস্ত ঝালা ম্হণোন । ভ্ৰমিষ্ট ফিৰে ৰাত্ৰংদিন ।
দ্ৰৱ্য মিল়ৱাযা সাধন । ত্যাজৱল়ী নসে পৰী ॥১৭॥
দ্ৰৱ্য মিল়ৱাযা সাধন । ত্যাজৱল়ী নসে পৰী ॥১৭॥
ত্যাসী দেখোন সমৰ্থ । ম্হণতী হে উচ্ছিষ্ট ঘে ত্ৱৰীত ।
তো নিঃশংক মনাংত । পাত্ৰাৱৰী বৈসলা ॥১৮॥
তো নিঃশংক মনাংত । পাত্ৰাৱৰী বৈসলা ॥১৮॥
ত্যাসী বোললে সমৰ্থ । তু মুংবাপুৰী জাঈ ত্ৱৰীত ।
সফল হোতীল মনোৰথ । দ্ৰৱ্যপ্ৰাপ্তী হোঈল ॥১৯॥
সফল হোতীল মনোৰথ । দ্ৰৱ্যপ্ৰাপ্তী হোঈল ॥১৯॥
স্ৱামীৱচনী ভাৱ ধৰিলা । তাত্কাল় মুংবঈস আলা ।
উগাচ ভটকো লাগলা । দ্ৰৱ্য মিল়েল ম্হণোনী ॥২০॥
উগাচ ভটকো লাগলা । দ্ৰৱ্য মিল়েল ম্হণোনী ॥২০॥
প্ৰভাত সমযী একে দিৱশী । গৃহস্থ নিঘালা ফিৰাযাসী ।
যেঊন একা ঘৰাপাশী । স্ৱস্থ উভা ৰাহিলা ॥২১॥
যেঊন একা ঘৰাপাশী । স্ৱস্থ উভা ৰাহিলা ॥২১॥
তো ঘৰাতূন এক ৱৃদ্ধ বাঈ । দাৰ উঘডোন ঘাঈঘাঈ ।
বাহেৰ যেৱোনিযা পাহী । গৃহস্থ পডলা দৃষ্টীসী ॥২২॥
বাহেৰ যেৱোনিযা পাহী । গৃহস্থ পডলা দৃষ্টীসী ॥২২॥
তিনে বোলাৱিলে ত্যালা । আসনাৱৰী বৈসৱিলা ।
দহা হজাৰাংচ্যা দিধল্যা । নোটা আণূন সত্ৱৰী ॥২৩॥
দহা হজাৰাংচ্যা দিধল্যা । নোটা আণূন সত্ৱৰী ॥২৩॥
গৃহস্থ মনী আনংদলা । বাঈতে আশিৰ্ৱাদ দিধলা ।
দ্ৰৱ্যলাভ হোতা আলা । শুদ্ধীৱৰী সত্ৱৰ ॥২৪॥
দ্ৰৱ্যলাভ হোতা আলা । শুদ্ধীৱৰী সত্ৱৰ ॥২৪॥
সমৰ্থাংচে ৱচন সত্য । গৃহস্থা আলী প্ৰচিত ।
ৱাৰংৱাৰ স্তুতী কৰীত । স্তোত্ৰ গাত স্ৱামীংচে ॥২৫॥
ৱাৰংৱাৰ স্তুতী কৰীত । স্তোত্ৰ গাত স্ৱামীংচে ॥২৫॥
সমৰ্থাংচী লীলা ৱিচিত্ৰ । কেৱী ৱংদূ শকে মী পামৰ ।
জ্যা ৱৰ্ণিতা থোৰ থোৰ । শ্ৰমিত জালে কৱিৰাজ ॥২৬॥
জ্যা ৱৰ্ণিতা থোৰ থোৰ । শ্ৰমিত জালে কৱিৰাজ ॥২৬॥
কোণী দাতা নৃপৱৰ । দান কৰাযা ভাংডাৰ ।
মোকল়ে কৰী পৰী শক্ত্যনুসাৰ । যাচক নেতী বাংধোনী ॥২৭॥
মোকল়ে কৰী পৰী শক্ত্যনুসাৰ । যাচক নেতী বাংধোনী ॥২৭॥
ষড্ৰস অন্নাচে ঢীগ পডলে । ক্ষুধিত জন তেথে আলে ।
ত্যাংনী ত্যাতূন ভক্ষিলে । ক্ষুধা শাংত হোঈ তো ॥২৮॥
ত্যাংনী ত্যাতূন ভক্ষিলে । ক্ষুধা শাংত হোঈ তো ॥২৮॥
স্ৱামীচৰিত্ৰ ভাংডাৰাতূন । ৰত্নে ঘেতলী নিৱডোন ।
প্ৰেমাদৰে মাল় কৰুন । শ্ৰোতযাংচে কংঠী ঘাতলী ॥২৯॥
প্ৰেমাদৰে মাল় কৰুন । শ্ৰোতযাংচে কংঠী ঘাতলী ॥২৯॥
শ্ৰী স্ৱামীচৰণসৰোজী । ৱিষ্ণুভ্ৰমৰ ঘালী ৰুংজী ।
অত্যাদৰে চৰণ পূজী । শংকৰ স্তোত্ৰ প্ৰেমে গাতসে ॥৩০॥
অত্যাদৰে চৰণ পূজী । শংকৰ স্তোত্ৰ প্ৰেমে গাতসে ॥৩০॥
ইতি শ্ৰী স্ৱামী চৰিত্ৰ সাৰামৃত । নানা প্ৰাকৃত কথা সংমত ।
সদা ঐকোত ভাৱিক ভক্ত । ৱিশংতিতমোঽধ্যায গোড হা ॥৩১॥
সদা ঐকোত ভাৱিক ভক্ত । ৱিশংতিতমোঽধ্যায গোড হা ॥৩১॥
॥ শ্ৰীস্ৱামীচৰণাৰ্পণমস্তু ॥ শ্ৰীমস্তু শুভংভৱতী ॥