সন্তজনোং কে কাজ মেং, কৰতী নহীং ৱিলম্ব ॥
আদিশক্তি জগৱিদিত ভৱানী ॥
সিংহৱাহিনী জৈ জগমাতা ।
জৈ জৈ জৈ ত্ৰিভুৱন সুখদাতা ॥
জৈ জৈ সন্ত অসুৰ সুৰ সেৱী ॥
মহিমা অমিত অপাৰ তুম্হাৰী ।
শেষ সহস মুখ ৱৰ্ণত হাৰী ॥
নহিং দেখো তুম সম কোউ দানী ॥
সব কৰ মনসা পুৰৱত মাতা ।
মহিমা অমিত জগত ৱিখ্যাতা ॥
সো তুৰতহি ৱাংছিত ফল পাৱৈ ॥
তুম্হীং ৱৈষ্ণৱী তুম্হীং ৰুদ্ৰানী ।
তুম্হীং শাৰদা অৰু ব্ৰহ্মানী ॥
তুম্হীং মাতু সন্তন প্ৰতিপালী ॥
উমা মাধ্ৱী চণ্ডী জ্ৱালা ।
ৱেগি মোহি পৰ হোহু দযালা ॥
তুম্হীং শীতলা অৰু ৱিজ্ঞানী ॥
দুৰ্গা দুৰ্গ ৱিনাশিনী মাতা ।
তুম্হীং লক্ষ্মী জগ সুখ দাতা ॥
হে মাৱতী অম্ব নিৰ্ৱানী ॥
অষ্টভুজী ৱাৰাহিনি দেৱা ।
কৰত ৱিষ্ণু শিৱ জাকৰ সেৱা ॥
গৌৰি মংগলা সব গুনখানী ॥
পাটন মুম্বাদন্ত কুমাৰী ।
ভাদ্ৰিকালি সুনি ৱিনয হমাৰী ॥
আযু ৰক্ষিনী ৱিন্ধ্যৱাসিনী ॥
জযা ঔৰ ৱিজযা ৱৈতালী ।
মাতু সুগন্ধা অৰু ৱিকৰালী ॥
ৱৰনৈ কিমি মানুষ অজ্ঞানী ॥
জাপৰ কৃপা মাতু তব হোঈ ।
জো ৱহ কৰৈ চাহে মন জোঈ ॥
সিদ্ধ কৰহু অম্বে মম বানী ॥
জো নৰ ধৰৈ মাতু কৰ ধ্যানা ।
তাকৰ সদা হোয কল্যানা ॥
জো দেৱীকৰ জাপ কৰাৱৈ ॥
জো নৰ কহঁ ঋণ হোয অপাৰা ।
সো নৰ পাঠ কৰৈ শত বাৰা ॥
জো নৰ পাঠ কৰৈ চিত লাঈ ॥
অস্তুতি জো নৰ পঢে পঢঅৱে ।
যা জগ মেং সো বহু সুখ পাৱে ॥
জাপ কৰত সব দূৰ পৰাঈ ॥
জো নৰ অতি বন্দী মহঁ হোঈ ।
বাৰ হজাৰ পাঠ কৰি সোঈ ॥
সত্য ৱচন মম মানহু ভাঈ ॥
জাপৰ জো কছু সংকট হোঈ ।
নিশ্চয দেৱিহিং সুমিৰৈ সোঈ ॥
সো নৰ যা ৱিধি কৰে উপাঈ ॥
পাঁচ ৱৰ্ষ জো পাঠ কৰাৱৈ ।
নৌৰাতন মহঁ ৱিপ্ৰ জিমাৱৈ ॥
পুত্ৰ দেহিং তা কহঁ গুণখানী ॥
ধ্ৱজা নাৰিযল আন চঢাৱৈ ।
ৱিধি সমেত পূজন কৰৱাৱৈ ॥
প্ৰেম সহিত নহিং আন উপাঈ ॥
যহ শ্ৰী ৱিন্ধ্যাচল চালীসা ।
ৰংক পঢত হোৱে অৱনীসা ॥
কৃপা দৃষ্টি জাপৰ হোই জাঈ ॥
জৈ জৈ জৈ জগ মাতু ভৱানী ।
কৃপা কৰহু মোহি নিজ জন জানী ॥
