Goddess Vindhyavasini

শ্ৰী ৱিন্ধ্যেশ্ৱৰী চালীসা

(Vindhyeshwari Chalisa in Assamese)

Also known as namo namo vindhyesvari namo namo jagadamba

A Hindi chalisa to Vindhyavasini, whose shrine stands above the Ganga at Vindhyachal, and its opening doha states what her devotees value her for before any description begins: in the work of good people she makes no delay. What follows names her as the primal power and as the world-mother, riding a lion, and takes in the demons of the Devi Mahatmya in the usual way. The chalisa belongs to a shrine that is one point of a triangle — Vindhyavasini with Kali and Ashtabhuja on the neighbouring hills, walked between in a single circuit — and the local observance is what its requests assume. Its register is domestic and its promises are for the removal of hardship rather than for release.

॥ দোহা ॥
নমো নমো ৱিন্ধ্যেশ্ৱৰী, নমো নমো জগদম্ব ।
সন্তজনোং কে কাজ মেং, কৰতী নহীং ৱিলম্ব ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয জয ৱিন্ধ্যাচল ৰানী।
আদিশক্তি জগৱিদিত ভৱানী ॥
সিংহৱাহিনী জৈ জগমাতা ।
জৈ জৈ জৈ ত্ৰিভুৱন সুখদাতা ॥
কষ্ট নিৱাৰণ জৈ জগদেৱী ।
জৈ জৈ সন্ত অসুৰ সুৰ সেৱী ॥
মহিমা অমিত অপাৰ তুম্হাৰী ।
শেষ সহস মুখ ৱৰ্ণত হাৰী ॥
দীনন কো দুঃখ হৰত ভৱানী ।
নহিং দেখো তুম সম কোউ দানী ॥
সব কৰ মনসা পুৰৱত মাতা ।
মহিমা অমিত জগত ৱিখ্যাতা ॥
জো জন ধ্যান তুম্হাৰো লাৱৈ ।
সো তুৰতহি ৱাংছিত ফল পাৱৈ ॥
তুম্হীং ৱৈষ্ণৱী তুম্হীং ৰুদ্ৰানী ।
তুম্হীং শাৰদা অৰু ব্ৰহ্মানী ॥
ৰমা ৰাধিকা শ্যামা কালী ।
তুম্হীং মাতু সন্তন প্ৰতিপালী ॥
উমা মাধ্ৱী চণ্ডী জ্ৱালা ।
ৱেগি মোহি পৰ হোহু দযালা ॥
তুম্হীং হিংগলাজ মহাৰানী ।
তুম্হীং শীতলা অৰু ৱিজ্ঞানী ॥
দুৰ্গা দুৰ্গ ৱিনাশিনী মাতা ।
তুম্হীং লক্ষ্মী জগ সুখ দাতা ॥
তুম্হীং জাহ্নৱী অৰু ৰুদ্ৰানী ।
হে মাৱতী অম্ব নিৰ্ৱানী ॥
অষ্টভুজী ৱাৰাহিনি দেৱা ।
কৰত ৱিষ্ণু শিৱ জাকৰ সেৱা ॥
চৌংসট্ঠী দেৱী কল্যানী ।
গৌৰি মংগলা সব গুনখানী ॥
পাটন মুম্বাদন্ত কুমাৰী ।
ভাদ্ৰিকালি সুনি ৱিনয হমাৰী ॥
বজ্ৰধাৰিণী শোক নাশিনী ।
আযু ৰক্ষিনী ৱিন্ধ্যৱাসিনী ॥
জযা ঔৰ ৱিজযা ৱৈতালী ।
মাতু সুগন্ধা অৰু ৱিকৰালী ॥
নাম অনন্ত তুম্হাৰি ভৱানী ।
ৱৰনৈ কিমি মানুষ অজ্ঞানী ॥
জাপৰ কৃপা মাতু তব হোঈ ।
জো ৱহ কৰৈ চাহে মন জোঈ ॥
কৃপা কৰহু মোপৰ মহাৰানী ।
সিদ্ধ কৰহু অম্বে মম বানী ॥
জো নৰ ধৰৈ মাতু কৰ ধ্যানা ।
তাকৰ সদা হোয কল্যানা ॥
ৱিপতি তাহি সপনেহু নাহিং আৱৈ ।
জো দেৱীকৰ জাপ কৰাৱৈ ॥
জো নৰ কহঁ ঋণ হোয অপাৰা ।
সো নৰ পাঠ কৰৈ শত বাৰা ॥
নিশ্চয ঋণ মোচন হোঈ জাঈ ।
জো নৰ পাঠ কৰৈ চিত লাঈ ॥
অস্তুতি জো নৰ পঢে পঢঅৱে ।
যা জগ মেং সো বহু সুখ পাৱে ॥
জাকো ৱ্যাধি সতাৱে ভাঈ ।
জাপ কৰত সব দূৰ পৰাঈ ॥
জো নৰ অতি বন্দী মহঁ হোঈ ।
বাৰ হজাৰ পাঠ কৰি সোঈ ॥
নিশ্চয বন্দী তে ছুট জাঈ ।
সত্য ৱচন মম মানহু ভাঈ ॥
জাপৰ জো কছু সংকট হোঈ ।
নিশ্চয দেৱিহিং সুমিৰৈ সোঈ ॥
জা কহঁ পুত্ৰ হোয নহিং ভাঈ ।
সো নৰ যা ৱিধি কৰে উপাঈ ॥
পাঁচ ৱৰ্ষ জো পাঠ কৰাৱৈ ।
নৌৰাতন মহঁ ৱিপ্ৰ জিমাৱৈ ॥
নিশ্চয হোহিং প্ৰসন্ন ভৱানী ।
পুত্ৰ দেহিং তা কহঁ গুণখানী ॥
ধ্ৱজা নাৰিযল আন চঢাৱৈ ।
ৱিধি সমেত পূজন কৰৱাৱৈ ॥
নিত প্ৰতি পাঠ কৰৈ মন লাঈ ।
প্ৰেম সহিত নহিং আন উপাঈ ॥
যহ শ্ৰী ৱিন্ধ্যাচল চালীসা ।
ৰংক পঢত হোৱে অৱনীসা ॥
যহ জন অচৰজ মানহু ভাঈ ।
কৃপা দৃষ্টি জাপৰ হোই জাঈ ॥
জৈ জৈ জৈ জগ মাতু ভৱানী ।
কৃপা কৰহু মোহি নিজ জন জানী ॥

Explore More