ഭീഷ്മ ഉവാച ।
ഇതി മതിരുപകല്പിതാ വിതൃഷ്ണാ
സ്വസുഖമുപഗതേ ക്വചിദ്വിഹര്തും
പ്രകൃതിമുപേയുഷി യദ്ഭവപ്രവാഹഃ ॥ 1 ॥
രവികരഗൌരവരാമ്ബരം ദധാനേ ।
വപുരലകകുലാവൃതാനനാബ്ജം
വിജയസഖേ രതിരസ്തു മേഽനവദ്യാ ॥ 2 ॥
കചലുലിതശ്രമവാര്യലങ്കൃതാസ്യേ ।
മമ നിശിതശരൈര്വിഭിദ്യമാന
ത്വചി വിലസത്കവചേഽസ്തു കൃഷ്ണ ആത്മാ ॥ 3 ॥
നിജപരയോര്ബലയോ രഥം നിവേശ്യ ।
സ്ഥിതവതി പരസൈനികായുരക്ഷ്ണാ
ഹൃതവതി പാര്ഥസഖേ രതിര്മമാസ്തു ॥ 4 ॥
സ്വജനവധാദ്വിമുഖസ്യ ദോഷബുദ്ധ്യാ ।
കുമതിമഹരദാത്മവിദ്യയാ യ-
-ശ്ചരണരതിഃ പരമസ്യ തസ്യ മേഽസ്തു ॥ 5 ॥
ഋതമധികര്തുമവപ്ലുതോ രഥസ്ഥഃ ।
ധൃതരഥചരണോഽഭ്യയാച്ചലദ്ഗുഃ
ഹരിരിവ ഹന്തുമിഭം ഗതോത്തരീയഃ ॥ 6 ॥
ക്ഷതജപരിപ്ലുത ആതതായിനോ മേ ।
പ്രസഭമഭിസസാര മദ്വധാര്ഥം
സ ഭവതു മേ ഭഗവാന് ഗതിര്മുകുന്ദഃ ॥ 7 ॥
ധൃതഹയരശ്മിനി തച്ഛ്രിയേക്ഷണീയേ ।
ഭഗവതി രതിരസ്തു മേ മുമൂര്ഷോഃ
യമിഹ നിരീക്ഷ്യ ഹതാഃ ഗതാഃ സരൂപമ് ॥ 8 ॥
പ്രണയ നിരീക്ഷണ കല്പിതോരുമാനാഃ ।
കൃതമനുകൃതവത്യ ഉന്മദാന്ധാഃ
പ്രകൃതിമഗന് കില യസ്യ ഗോപവധ്വഃ ॥ 9 ॥
സദസി യുധിഷ്ഠിരരാജസൂയ ഏഷാമ് ।
അര്ഹണമുപപേദ ഈക്ഷണീയോ
മമ ദൃശിഗോചര ഏഷ ആവിരാത്മാ ॥ 10 ॥
ഹൃദി ഹൃദി ധിഷ്ടിതമാത്മകല്പിതാനാമ് ।
പ്രതിദൃശമിവ നൈകധാഽര്കമേകം
സമധിഗതോഽസ്മി വിധൂതഭേദമോഹഃ ॥ 11 ॥
