The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 1

(Dasbodh Dashak 1 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 1 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 1. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for नरदेहस्तवननिरूपण.

#of 360
સ્તવનાંચા
સમાસ પહિલા : ગણેશસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : ગણેશસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : શારદાસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચવથા : સદ્ગુરુસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : સંતસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : શ્રોતેજનસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ સાતવા : કવેશ્વરસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ આઠવા : સભાસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ નવવા : પરમાર્થસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ દહાવા : નરદેહસ્તવનનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ પહિલા : ગણેશસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રોતે પુસતી કોણ ગ્રંથ । કાય બોલિલેં જી યેથ ।
શ્રવણ કેલિયાનેં પ્રાપ્ત । કાય આહે ॥ ૧॥
ગ્રંથા નામ દાસબોધ । ગુરુશિષ્યાંચા સંવાદ ।
યેથ બોલિલા વિશદ । ભક્તિમાર્ગ ॥ ૨॥
નવવિધા ભક્તિ આણિ જ્ઞાન । બોલિલેં વૈરાગ્યાચેં લક્ષણ ।
બહુધા અધ્યાત્મ નિરોપણ । નિરોપિલેં ॥ ૩॥
ભક્તિચેન યોગેં દેવ । નિશ્ચયેં પાવતી માનવ ।
ઐસા આહે અભિપ્રાવ । ઈયે ગ્રંથીં ॥ ૪॥
મુખ્ય ભક્તીચા નિશ્ચયો । શુદ્ધજ્ઞાનાચા નિશ્ચયો ।
આત્મસ્થિતીચા નિશ્ચયો । બોલિલા અસે ॥ ૫॥
શુદ્ધ ઉપદેશાચા નિશ્ચયો । સાયોજ્યમુક્તીચા નિશ્ચયો ।
મોક્ષપ્રાપ્તીચા નિશ્ચયો । બોલિલા અસે ॥ ૬॥
શુદ્ધસ્વરૂપાચા નિશ્ચયો । વિદેહસ્થિતીચા નિશ્ચયો ।
અલિપ્તપણાચા નિશ્ચયો । બોલિલા અસે ॥ ૭॥
મુખ્ય દેવાચા નિશ્ચયો । મુખ્ય ભક્તાચા નિશ્ચયો ।
જીવશિવાચા નિશ્ચયો । બોલિલા અસે ॥ ૮॥
મુખ્ય બ્રહ્માચા નિશ્ચયો । નાના મતાંચા નિશ્ચયો ।
આપણ કોણ હા નિશ્ચયો । બોલિલા અસે ॥ ૯॥
મુખ્ય ઉપાસનાલક્ષણ । નાના કવિત્વલક્ષણ ।
નાના ચાતુર્યલક્ષણ । બોલિલેં અસે ॥ ૧૦॥
માયોદ્ભવાચેં લક્ષણ । પંચભૂતાંચે લક્ષણ ।
કર્તા કોણ હેં લક્ષણ । બોલિલેં અસે ॥ ૧૧॥
નાના કિંત નિવારિલે ॥ નાના સંશયો છેદિલે ।
નાના આશંકા ફેડિલે । નાના પ્રશ્ન ॥ ૧૨॥
ઐસેં બહુધા નિરોપિલેં । ગ્રંથગર્ભી જેં બોલિલેં ।
તેં અવઘેંચિ અનુવાદલેં । ન વચે કિં કદા ॥ ૧૩॥
તથાપિ અવઘા દાસબોધ । દશક ફોડૂન કેલા વિશદ ।
જે જે દશકીંચા અનુવાદ । તે તે દશકીં બોલિલા ॥ ૧૪॥
નાના ગ્રંથાંચ્યા સમતી । ઉપનિષદેં વેદાંત શ્રુતી ।
આણિ મુખ્ય આત્મપ્રચીતી । શાસ્ત્રેંસહિત ॥ ૧૫॥
નાના સમતીઅન્વયે । મ્હણૌની મિથ્યા મ્હણતાં ન યે ।
તથાપિ હેં અનુભવાસિ યે । પ્રત્યક્ષ આતાં ॥ ૧૬॥
મત્સરેં યાસી મિથ્યા મ્હણતી । તરી અવઘેચિ ગ્રંથ ઉછેદતી ।
નાના ગ્રંથાંચ્યા સમતી । ભગવદ્વાક્યેં ॥ ૧૭॥
શિવગીતા રામગીતા । ગુરુગીતા ગર્ભગીતા ।
ઉત્તરગીતા અવધૂતગીતા । વેદ આણી વેદાંત ॥ ૧૮॥
ભગવદ્ગીતા બ્રહ્મગીતા । હંસગીતા પાણ્ડવગીતા ।
ગણેશગીતા યેમગીતા । ઉપનિષદેં ભાગવત ॥ ૧૯॥
ઇત્યાદિક નાના ગ્રંથ । સમતીસ બોલિલે યેથ ।
ભગવદ્વાક્યે યેથાર્થ । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૨૦॥
ભગવદ્વચનીં અવિશ્વાસે । ઐસા કોણ પતિત અસે ।
ભગવદ્વાક્યાવિરહિત નસે । બોલણે યેથીચેં ॥ ૨૧॥
પૂર્ણગ્રંથ પાહિલ્યાવિણ । ઉગાચ ઠેવી જો દૂષણ ।
તો દુરાત્મા દુરાભિમાન । મત્સરેં કરી ॥ ૨૨॥
અભિમાનેં ઉઠે મત્સર । મત્સરેં યે તિરસ્કાર ।
પુઢેં ક્રોધાચા વિકાર । પ્રબળે બળેં ॥ ૨૩॥
ઐસા અંતરી નાસલા । કામક્રોધેં ખવળલા ।
અહંભાવે પાલટલા । પ્રત્યક્ષ દિસે ॥ ૨૪॥
કામક્રોધેં લિથાડિલા । તો કૈસા મ્હણાવા ભલા ।
અમૃત સેવિતાંચ પાવલા । મૃત્ય રાહો ॥ ૨૫॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । અધિકારાસારિખેં ઘેણેં ।
પરંતુ અભિમાન ત્યાગણેં । હેં ઉત્તમોત્તમ ॥ ૨૬॥
માગાં શ્રોતીં આક્ષેપિલેં । જી યે ગ્રંથીં કાય બોલિલેં ।
તેં સકળહિ નિરોપિલેં । સંકળીત માર્ગે ॥ ૨૭॥
આતાં શ્રવણ કેલિયાચેં ફળ । ક્રિયા પાલટે તત્કાળ ।
તુટે સંશયાચેં મૂળ । યેકસરાં ॥ ૨૮॥
માર્ગ સાંપડે સુગમ । ન લગે સાધન દુર્ગમ ।
સાયોજ્યમુક્તીચેં વર્મ । ઠાંઇં પડે ॥ ૨૯॥
નાસે અજ્ઞાન દુઃખ ભ્રાંતી । શીઘ્રચિ યેથેં જ્ઞાનપ્રાપ્તી ।
ઐસી આહે ફળશ્રુતી । ઈયે ગ્રંથીં ॥ ૩૦॥
યોગિયાંચે પરમ ભાગ્ય । આંગીં બાણે તેં વૈરાગ્ય ।
ચાતુર્ય કળે યથાયોગ્ય । વિવેકેંસહિત ॥ ૩૧॥
ભ્રાંત અવગુણી અવલક્ષણ । તેંચિ હોતી સુલક્ષણ ।
ધૂર્ત તાર્કિક વિચક્ષણ । સમયો જાણતી ॥ ૩૨॥
આળસી તેચિ સાક્ષપી હોતી । પાપી તેચિ પ્રસ્તાવતી ।
નિંદક તેચિ વંદૂં લાગતી । ભક્તિમાર્ગાસી ॥ ૩૩॥
બદ્ધચી હોતી મુમુક્ષ । મૂર્ખ હોતી અતિદક્ષ ।
અભક્તચી પાવતી મોક્ષ । ભક્તિમાર્ગેં ॥ ૩૪॥
નાના દોષ તે નાસતી । પતિત તેચિ પાવન હોતી ।
પ્રાણી પાવે ઉત્તમ ગતી । શ્રવણમાત્રેં ॥ ૩૫॥
નાના ધોકેં દેહબુદ્ધીચે । નાના કિંત સંદેહાચે ।
નાના ઉદ્વેગ સંસારાચે । નાસતી શ્રવણેં ॥ ૩૬॥
ઐસી યાચી ફળશ્રુતી । શ્રવણેં ચુકે અધોગતી ।
મનાસ હોય વિશ્રાંતી । સમાધાન ॥ ૩૭॥
જયાચા ભાવાર્થ જૈસા । તયાસ લાભ તૈસા ।
મત્સર ધરી જો પુંસા । તયાસ તેંચિ પ્રાપ્ત ॥ ૩૮॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ગ્રંથારંભલક્ષણનામ સમાસ પહિલા ॥
સમાસ દુસરા : ગણેશસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
ૐ નમોજિ ગણનાયેકા । સર્વ સિદ્ધિફળદાયેકા ।
અજ્ઞાનભ્રાંતિછેદકા । બોધરૂપા ॥ ૧॥
માઝિયે અંતરીં ભરાવેં । સર્વકાળ વાસ્તવ્ય કરાવેં ।
મજ વાગ્સુંન્યાસ વદવાવેં । કૃપાકટાક્ષેંકરૂની ॥ ૨॥
તુઝિયે કૃપેચેનિ બળેં । વિતુળતી ભ્રાંતીચીં પડળેં ।
આણી વિશ્વભક્ષક કાળેં । દાસ્યત્વ કીજે ॥ ૩॥
યેતાં કૃપેચી નિજ ઉડી । વિઘ્નેં કાપતી બાપુડીં ।
હોઊન જાતી દેશધડી । નામમાત્રેં ॥ ૪॥
મ્હણૌન નામેં વિઘ્નહર । આમ્હાં અનાથાંચે માહેર ।
આદિકરૂની હરીહર । અમર વંદિતી ॥ ૫॥
વંદૂનિયાં મંગળનિધી । કાર્ય કરિતાં સર્વસિદ્ધી ।
આઘાત અડથાળે ઉપાધી । બાધૂં સકેના ॥ ૬॥
જયાચેં આઠવિતાં ધ્યાન । વાટે પરમ સમાધાન ।
નેત્રીં રિઘોનિયાં મન । પાંગુળે સર્વાંગી ॥ ૭॥
સગુણ રૂપાચી ટેવ । માહા લાવણ્ય લાઘવ ।
નૃત્ય કરિતાં સકળ દેવ । તટસ્ત હોતી ॥ ૮॥
સર્વકાળ મદોન્મત્ત । સદા આનંદે ડુલ્લત ।
હરૂષેં નિર્ભર ઉદ્દિત । સુપ્રસન્નવદનુ ॥ ૯॥
ભવ્યરૂપ વિતંડ । ભીમમૂર્તિ માહા પ્રચંડ ।
વિસ્તીર્ણ મસ્તકીં ઉદંડ । સિંધૂર ચર્ચિલા ॥ ૧૦॥
નાના સુગંધ પરિમળેં । થબથબા ગળતી ગંડસ્થળેં ।
તેથેં આલીં ષટ્પદકુળેં । ઝુંકારશબ્દેં ॥ ૧૧॥
મુર્ડીવ શુંડાદંડ સરળે । શોભે અભિનવ આવાળેં ।
લંબિત અધર તિક્ષણ ગળે । ક્ષણક્ષ્ણા મંદસત્વી ॥ ૧૨॥
ચૌદા વિદ્યાંચા ગોસાંવી । હરસ્વ લોચન તે હિલાવી ।
લવલવિત ફડકાવી । ફડૈ ફડૈ કર્ણથાપા ॥ ૧૩॥
રત્નખચિત મુગુટીં ઝળાળ । નાના સુરંગ ફાંકતી કીળ ।
કુંડલેં તળપતી નીળ । વરી જડિલે ઝમકતી ॥ ૧૪॥
દંત શુભ્ર સદ્દટ । રત્નખચિત હેમકટ્ટ ।
તયા તળવટીં પત્રેં નીટ । તળપતી લઘુ લઘુ ॥ ૧૫॥
લવથવિત મલપે દોંદ । વેષ્ટિત કટ્ટ નાગબંદ ।
ક્ષુદ્ર ઘંટિકા મંદ મંદ । વાજતી ઝણત્કારેં ॥ ૧૬॥
ચતુર્ભુજ લંબોદર । કાસે કાસિલા પિતાંબર ।
ફડકે દોંદિચા ફણીવર । ધુધૂકાર ટાકી ॥ ૧૭॥
ડોલવી મસ્તક જિવ્હા લાળી । ઘાલૂન બૈસલા વેટાળી ।
ઉભારોનિ નાભિકમળીં । ટકમકાં પાહે ॥ ૧૮॥
નાના યાતિ કુશુમમાળા । વ્યાળપરિયંત રુળતી ગળાં ।
રત્નજડિત હૃદયકમળા- । વરી પદક શોભે ॥ ૧૯॥
શોભે ફરશ આણી કમળ । અંકુશ તિક્ષણ તેજાળ ।
યેકે કરીં મોદકગોળ । તયાવરી અતિ પ્રીતિ ॥ ૨૦॥
નટ નાટ્ય કળા કુંસરી । નાના છંદેં નૃત્ય કરી ।
ટાળ મૃદાંગ ભરોવરી । ઉપાંગ હુંકારે ॥ ૨૧॥
સ્થિરતા નાહીં યેક ક્ષણ । ચપળવિશઈં અગ્રગણ ।
સાઅજિરી મૂર્તિ સુલક્ષણ । લાવણ્યખાણી ॥ ૨૨॥
રુણઝુણા વાજતી નેપુરેં । વાંકી બોભાટતી ગજરેં ।
ઘાગરિયાસહિત મનોહરેં । પાઉલેં દોની ॥ ૨૩॥
ઈશ્વરસભેસી આલી શોભા । દિવ્યાંબરાંચી ફાંકલી પ્રભા ।
સાહિત્યવિશઈં સુલ્લભા । અષ્ટનાયકા હોતી ॥ ૨૪॥
ઐસા સર્વાંગે સુંદરુ । સકળ વિદ્યાંચા આગરુ ।
ત્યાસી માઝા નમસ્કારુ । સાષ્ટાંગ ભાવેં ॥ ૨૫॥
ધ્યાન ગણેશાચેં વર્ણિતાં । મતિપ્રકાશ હોયે ભ્રાંતા ।
ગુણાનુવાદ શ્રવણ કરિતાં । વોળે સરસ્વતી ॥ ૨૬॥
જયાસિ બ્રહ્માદિક વંદિતી । તેથેં માનવ બાપુડે કિતી ।
અસો પ્રાણી મંદમતી । તેહીં ગણેશ ચિંતાવા ॥ ૨૭॥
જે મૂર્ખ અવલક્ષણ । જે કાં હીણાહૂનિ હીણ ।
તેચિ હોતી દક્ષ પ્રવિણ । સર્વવિશઈં ॥ ૨૮॥
ઐસા જો પરમ સમર્થ । પૂર્ણ કરી મનોરથ ।
સપ્રચીત ભજનસ્વાર્થ । કલ્લૌ ચંડીવિનાયેકૌ ॥ ૨૯॥
ઐસા ગણેશ મંગળમૂર્તી । તો મ્યાં સ્તવિલા યેથામતિ ।
વાંછ્યા ધરૂનિ ચિત્તીં । પરમાર્થાચી ॥ ૩૦॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ગણેશસ્તવનનામ સમાસ દુસરા ॥ ૨॥
સમાસ તિસરા : શારદાસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
આતાં વંદીન વેદમાતા । શ્રીશારદા બ્રહ્મસુતા ।
શબ્દમૂલ વાગ્દેવતા । માહં માયા ॥ ૧॥
જે ઉઠવી શબ્દાંકુર । વદે વૈખરી અપાર ।
જે શબ્દાચેં અભ્યાંતર । ઉકલૂન દાવી ॥ ૨॥
જે યોગિયાંચી સમાધી । જે ધારિષ્ટાંચી કૃતબુદ્ધી ।
જે વિદ્યા અવિદ્યા ઉપાધી । તોડૂન ટાકી ॥ ૩॥
જે માહાપુરુષાચી ભાર્યા । અતિ સલગ્ન અવસ્થા તુર્યા ।
જયેકરિતાં મહત્કાર્યા । પ્રવર્તલે સાધુ ॥ ૪॥
જે મહંતાંચી શાંતી । જે ઈશ્વરાચી નિજ શક્તી ।
જે જ્ઞાનિયાંચી વિરક્તી । નૈરાશશોભા ॥ ૫॥
જે અનંત બ્રહ્માંડેં ઘડી । લીળાવિનોદેંચિ મોડી ।
આપણ આદિપુરુષીં દડી । મારૂન રાહે ॥ ૬॥
જે પ્રત્યક્ષ પાહાતાં આડળે । વિચાર ઘેતાં તરી નાડળે ।
જયેચા પાર ન કળે । બ્રહ્માદિકાંસી ॥ ૭॥
જે સર્વ નાટક અંતર્કળા । જાણીવ સ્ફૂર્તી નિર્મળા ।
જયેચેની સ્વાનંદસોહળા । જ્ઞાનશક્તી ॥ ૮॥
જે લાવણ્યસ્વરૂપાચી શોભા । જે પરબ્રહ્મસૂર્યાચી પ્રભા ।
જે શબ્દીં વદોનિ ઉભા । સંસાર નાસી ॥ ૯॥
જે મોક્ષશ્રિયા માહાંમંગળા । જે સત્રાવી જીવનકળા ।
હે સત્ત્વલીળા સુસીતળા । લાવણ્યખાણી ॥ ૧૦॥
જે અવેક્ત પુરુષાચી વેક્તી । વિસ્તારેં વાઢલી ઇચ્છાશક્તી ।
જે કળીકાળાચી નિયંતી । સદ્ગુરુકૃપા ॥ ૧૧॥
જે પરમાર્થમાર્ગીંચા વિચાર- । નિવડૂન, દાવી સારાસાર ।
ભવસિંધૂચા પૈલપાર । પાવવી શબ્દબળેં ॥ ૧૨॥
ઐસી બહુવેષેં નટલી । માયા શારદા યેકલી ।
સિદ્ધચિ અંતરી સંચલી । ચતુર્વિધા પ્રકારેં ॥ ૧૩॥
તીંહીં વાચા અંતરીં આલેં । તેં વૈખરિયા પ્રગટ કેલેં ।
મ્હણૌન કર્તુત્વ જિતુકેં જાલેં । તેં શારદાગુણેં ॥ ૧૪॥
જે બ્રહ્માદિકાંચી જનની । હરીહર જયેપાસુની ।
સૃષ્ટિરચના લોક તિની । વિસ્તાર જયેચા ॥ ૧૫॥
જે પરમાર્થાચેં મૂળ । નાંતરી સદ્વિદ્યાચી કેવળ ।
નિવાંત નિર્મળ નિશ્ચળ । સ્વરૂપસ્થિતી ॥ ૧૬॥
જે યોગિયાંચે ધ્યાનીં । જે સાધકાંચે ચિંતનીં ।
જે સિદ્ધાંચે અંતઃકર્ણીં । સમાધિરૂપેં ॥ ૧૭॥
જે નિર્ગુણાચી વોળખણ । જે અનુભવાચી ખૂણ ।
જે વ્યાપકપણેં સંપૂર્ણ । સર્વાંઘટીં ॥ ૧૮॥
શાસ્ત્રેં પુરાણેં વેદ શ્રુતિ । અખંડ જયેચેં સ્તવન કરિતી ।
નાના રૂપીં જયેસી સ્તવિતી । પ્રાણીમાત્ર ॥ ૧૯॥
જે વેદશાસ્ત્રાંચી મહિમા । જે નિરોપમાચી ઉપમા ।
જયેકરિતાં પરમાત્મા । ઐસેં બોલિજે ॥ ૨૦॥
નાના વિદ્યા કળા સિદ્ધી । નાના નિશ્ચયાચી બુદ્ધી ।
જે સૂક્ષ્મ વસ્તૂચી શુદ્ધી । જ્ઞેપ્તીમાત્ર ॥ ૨૧॥
જે હરિભક્તાંચી નિજભક્તી । અંતરનિષ્ઠાંચી અંતરસ્તિથી ।
જે જીવન્મુક્તાંચી મુક્તી । સાયોજ્યતા તે ॥ ૨૨॥
જે અનંત માયા વૈષ્ણવી । ન કળે નાટક લાઘવી ।
જે થોરાથોરાસી ગોવી । જાણપણેં ॥ ૨૩॥
જેં જેં દૃષ્ટીનેં દેખિલેં । જેં જેં શબ્દેં વોળખિલેં ।
જેં જેં મનાસ ભાસલેં । તિતુકેં રૂપ જયેચેં ॥ ૨૪॥
સ્તવન ભજન ભક્તિ ભાવ । માયેંવાચૂન નાહીં ઠાવ ।
યા વચનાચા અભિપ્રાવ । અનુભવી જાણતી ॥ ૨૫॥
મ્હણૌની થોરાહુનિ થોર । જે ઈશ્વરાચા ઈશ્વર ।
તયેસી માઝા નમસ્કાર । તદાંશેંચિ આતાં ॥ ૨૬॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે શારદાસ્તવનનામ સમાસ તિસરા ॥ ૩॥
સમાસ ચવથા : સદ્ગુરુસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
આતાં સદ્ગુરુ વર્ણવેના । જેથેં માયા સ્પર્શોં સકેના ।
તેં સ્વરૂપ મજ અજ્ઞાના । કાયે કળે ॥ ૧॥
ન કળે ન કળે નેતિ નેતિ । ઐસેં બોલતસે શ્રુતી ।
તેથેં મજ મૂર્ખાચી મતી । પવાડેલ કોઠેં ॥ ૨॥
મજ ન કળે હા વિચારુ । દુર઼્હૂનિ માઝા નમસ્કારુ ।
ગુરુદેવા પૈલપારુ । પાવવીં મજ ॥ ૩॥
હોતી સ્તવનાચી દુરાશા । તુટલા માયેચા ભર્વસા ।
આતાં અસાલ તૈસે અસા । સદ્ગુરુ સ્વામી ॥ ૪॥
માયેચ્યા બળેં કરીન સ્તવન । ઐસેં વાંછિત હોતેં મન ।
માયા જાલી લજ્યાયમાન । કાય કરૂં ॥ ૫॥
નાતુડે મુખ્ય પરમાત્મા । મ્હણૌની કરાવી લાગે પ્રતિમા ।
તૈસા માયાયોગેં મહિમા । વર્ણીન સદ્ગુરૂચા ॥ ૬॥
આપલ્યા ભાવાસારિખા મનીં । દેવ આઠવાવા ધ્યાનીં ।
તૈસા સદ્ગુરુ હા સ્તવનીં । સ્તઊં આતાં ॥ ૭॥
જય જયા જિ સદ્ગુરુરાજા । વિશ્વંભરા બિશ્વબીજા ।
પરમપુરુષા મોક્ષધ્વજા । દીનબંધુ ॥ ૮॥
તુઝીયેન અભયંકરેં । અનાવર માયા હે વોસરે ।
જૈસેં સૂર્યપ્રકાશેં અંધારેં । પળોન જાયે ॥ ૯॥
આદિત્યેં અંધકાર નિવારે । પરંતુ માગુતેં બ્રહ્માંડ ભરે ।
નીસી જાલિયાં નંતરેં । પુન્હાં કાળોખેં ॥ ૧૦॥
તૈસા નવ્હે સ્વામીરાવ । કરી જન્મમૃત્ય વાવ ।
સમૂળ અજ્ઞાનાચા ઠાવ । પુસૂન ટાકી ॥ ૧૧॥
સુવર્ણાચેં લોહો કાંહીં । સર્વથા હોણાર નાહીં ।
તૈસા ગુરુદાસ સંદેહીં । પડોંચિ નેણે સર્વથા ॥ ૧૨॥
કાં સરિતા ગંગેસી મિળાલી । મિળણી હોતાં ગંગા જલી ।
મગ જરી વેગળી કેલી । તરી હોણાર નાહીં સર્વથા ॥ ૧૩॥
પરી તે સરિતા મિળણીમાગેં । વાહાળ માનિજેત જગેં ।
તૈસા નવ્હે શિષ્ય વેગેં । સ્વામીચ હોયે ॥ ૧૪॥
પરીસ આપણા ઐસેં કરીના । સુવર્ણેં લોહો પાલટેના ।
ઉપદેશ કરી બહુત જના । અંકિત સદ્ગુરૂચા ॥ ૧૫॥
શિષ્યાસ ગુરુત્વ પ્રાપ્ત હોયે । સુવર્ણેં સુવર્ણ કરિતાં ન યે ।
મ્હણૌની ઉપમા ન સાહે । સદ્ગુરૂસી પરિસાચી ॥ ૧૬॥
ઉપમે દ્યાવા સાગર । તરી તો અત્યંતચી ક્ષાર ।
અથવા મ્હણોં ક્ષીરસાગર । તરી તો નાસેલ કલ્પાંતીં ॥ ૧૭॥
ઉપમે દ્યાવા જરી મેરુ । તરી તો જડ પાષાણ કઠોરુ ।
તૈસા નવ્હે કીં સદ્ગુરુ । કોમળ દિનાચા ॥ ૧૮॥
ઉપમે મ્હણોં ગગન । તરી ગગનાપરીસ તેં નિર્ગુણ ।
યા કારણેં દૃષ્ટાંત હીણ । સદ્ગુરૂસ ગગનાચા ॥ ૧૯॥
ધીરપણે । મ્ ઉપમૂં જગતી । તરી હેહિ ખચેલ કલ્પાંતીં ।
મ્હણૌન ધીરત્વાસ દૃષ્ટાંતીં । હીણ વસુંધરા ॥ ૨૦॥
આતાં ઉપમાવા ગભસ્તી । તરી ગભસ્તીચા પ્રકાશ કિતી ।
શાસ્ત્રેં મર્યાદા બોલતી । સદ્ગુરુ અમર્યાદ ॥ ૨૧॥
મ્હણૌની ઉપમે ઉણા દિનકર । સદ્ગુરુજ્ઞાનપ્રકાશ થોર ।
આતાં ઉપમાવા ફણીવર । તરી તોહિ ભારવાહી ॥ ૨૨॥
આતાં ઉપમે દ્યાવેં જળ । તરી તેં કાળાંતરીં આટેલ સકળ ।
સદ્ગુરુરૂપ તેં નિશ્ચળ । જાણાર નાહીં ॥ ૨૩॥
સદ્ગુરૂસી ઉપમાવે । મ્ અમૃત । તરી અમર ધરિતી મૃત્યપંથ ।
સદ્ગુરુકૃપા યથાર્થ । અમર કરી ॥ ૨૪॥
સદ્ગુરૂસી મ્હણાવેં કલ્પતરુ । તરી હા કલ્પનેતીત વિચારુ ।
કલ્પવૃક્ષાચા અંગિકારુ । કોણ કરી ॥ ૨૫॥
ચિંતા માત્ર નાહીં મનીં । કોણ પુસે ચિંતામણી ।
કામધેનૂચીં દુભણીં । નિઃકામાસી ન લગતી ॥ ૨૬॥
સદ્ગુરુ મ્હણોં લક્ષ્મીવંત । તરી તે લક્ષ્મી નાશિવંત ।
જ્યાચે દ્વારીં અસે તિષ્ટત । મોક્ષલક્ષ્મી ॥ ૨૭॥
સ્વર્ગલોક ઇંદ્ર સંપતી । હે કાળાંતરીં વિટંબતી ।
સદ્ગુરુકૃપેચી પ્રાપ્તી । કાળાંતરીં ચળેના ॥ ૨૮॥
હરીહર બ્રહ્માદિક । નાશ પાવતી સકળિક ।
સર્વદા અવિનાશ યેક । સદ્ગુરુપદ ॥ ૨૯॥
તયાસી ઉપમા કાય દ્યાવી । નાશિવંત સૃષ્ટી આઘવી ।
પંચભૂતિક ઉઠાઠેવી । ન ચલે તેથેં ॥ ૩૦॥
મ્હણૌની સદ્ગુરુ વર્ણવેના । હે ગે હેચિ માઝી વર્ણના ।
અંતરસ્થિતીચિયા ખુણા । અંતર્નિષ્ઠ જાણતી ॥ ૩૧॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સદ્ગુરુસ્તવનનામ સમાસ ચવથા ॥ ૪॥
સમાસ પાંચવા : સંતસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
આતાં વંદીન સજ્જન । જે પરમાર્થાચેં અધિષ્ઠાન ।
જયાંચેનિ ગુહ્યજ્ઞાન । પ્રગટે જનીં ॥ ૧॥
જે વસ્તુ પરમ દુલ્લભ । જયેચા અલભ્ય લાભ ।
તેંચિ હોયે સુલ્લભ । સંતસંગેકરૂની ॥ ૨॥
વસ્તુ પ્રગટચિ અસે । પાહાતાં કોણાસીચ ન દિસે ।
નાના સાધનીં સાયાસેં । ન પડે ઠાઈં ॥ ૩॥
જેથેં પરિક્ષવંત ઠકલે । નાંતરી ડોળસચિ અંધ જાલે ।
પાહાત અસતાઅંચિ ચુકલે । નિજવસ્તૂસી ॥ ૪॥
હેં દીપાચેનિ દિસેના । નાના પ્રકાશેં ગવસેના ।
નેત્રાંજનેંહિ વસેના । દૃષ્ટીપુઢેં ॥ ૫॥
સોળાં કળી પૂર્ણ શશી । દાખવૂ શકેના વસ્તૂસી ।
તીવ્ર આદિત્ય કળારાસી । તોહિ દાખવીના ॥ ૬॥
જયા સુર્યાચેનિ પ્રકાશેં । ઊર્ણતંતુ તોહિ દિસે ।
નાના સૂક્ષ્મ પદાર્થ ભાસે । અણુરેણાદિક ॥ ૭॥
ચિરલેં વાળાગ્ર તેંહિ પ્રકાસી । પરી તો દાખવીના વસ્તૂસી ।
તેં જયાચેનિ સાધકાંસી । પ્રાપ્ત હોયે ॥ ૮॥
જેથેં આક્ષેપ આટલે । જેથેં પ્રેત્ન પ્રસ્તાવલે ।
જેથેં તર્ક મંદાવલે । તર્કિતાં નિજવસ્તૂસી ॥ 9॥
વળે વિવેકાચી વેગડી । પડે શબ્દાચી બોબડી ।
જેથેં મનાચી તાંતડી । કામા નયે ॥ ૧૦॥
જો બોલકેપણેં વિશેષ । સહસ્ર મુખાંચા જો શેષ ।
તોહિ સિણલા નિઃશેષ । વસ્તુ ન સંગવે ॥ ૧૧॥
વેદે પ્રકાશિલેં સર્વહી । વેદવિરહિત કાંહીં નાહીં ।
તો વેદ કોણાસહી । દાખવૂં સકેના ॥ ૧૨॥
તેચિ વસ્તુ સંતસંગેં । સ્વાનુભવેં કળોં લાગે ।
ત્યાચા મહિમા વચનીં સાંગે । ઐસા કવણુ ॥ ૧૩॥
વિચિત્ર કળા યે માયેચી । પરી વોળખી ન સંગવે વસ્તૂચી ।
માયાતીતા અનંતાચી । સંત સોયે સાંગતી ॥ ૧૪॥
વસ્તૂસી વર્ણિલેં નવચે । તેંચિ સ્વરૂપ સંતાંચેં ।
યા કારણે વચનાચેં । કાર્ય નાહી ॥ ૧૫॥
સંત આનંદાચેં સ્થળ । સંત સુખચિ કેવળ ।
નાના સંતોષાચેં મૂળ । તે હે સંત ॥ ૧૬॥
સંત વિશ્રાંતીચી વિશ્રાંતી । સંત તૃપ્તીચી નિજતૃપ્તી ।
નાંતરી ભક્તીચી ફળશ્રુતી । તે હે સંત ॥ ૧૭॥
સંત ધર્માચેં ધર્મક્ષેત્ર । સંત સ્વરૂપાચેં સત્પાત્ર ।
નાંતરી પુણ્યાચી પવિત્ર । પુણ્યભૂમી ॥ ૧૮॥
સંત સમાધીચેં મંદિર । સંત વિવેકાચેં ભાંડાર ।
નાંતરી બોલિજે માહેર । સાયોજ્યમુક્તીચેં ॥ ૧૯॥
સંત સત્યાચા નિશ્ચયો । સંત સાર્થકાચા જયો ।
સંતપ્રાપ્તીચા સમયો । સિદ્ધરૂપ ॥ ૨૦॥
મોક્ષશ્રિયા આળંકૃત । ઐસે હે સંત શ્રીમંત ।
જીવ દરિદ્રી અસંખ્યાત । નૃપતી કેલે ॥ ૨૧॥
જે સમર્થપણેં ઉદાર । જે કાં અત્યંત દાનશૂર ।
તયાંચેનિ હા જ્ઞાનવિચાર । દિધલા ન વચે ॥ ૨૨॥
માહાંરાજે ચક્રવર્તી । જાલે આહેત પુઢેં હોતી ।
પરંતુ કોણી સાયોજ્યમુક્તી । દેણાર નાહીં ॥ ૨૩॥
જેં ત્રૈલોકીં નાહીં દાન । તેં કરિતી સંતસજ્જન ।
તયાં સંતાંચેં મહિમાન । કાય મ્હણૌની વર્ણાવેં ॥ ૨૪॥
જેં ત્રૈલોક્યાહૂન વેગળેં । જેં વેદશ્રુતીસી નાકળે ।
તેંચિ જયાંચેનિ વોળે । પરબ્રહ્મ અંતરીં ॥ ૨૫॥
ઐસી સંતાંચી મહિમા । બોલિજે તિતુકી ઉણી ઉપમા ।
જયાંચેનિ મુખ્ય પરમાત્મા । પ્રગટ હોયે ॥ ૨૬॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સંતસ્તવનનામ સમાસ પાંચવા ॥ ૫॥
સમાસ સહાવા : શ્રોતેજનસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
આતાં વંદૂં શ્રોતે જન । ભક્ત જ્ઞાની સંત સજ્જન ।
વિરક્ત યોગી ગુણસંપન્ન । સત્યવાદી ॥ ૧॥
યેક સત્વાચે સાગર । યેક બુદ્ધીચે આગર ।
યેક શ્રોતે વૈરાગર । નાના શબ્દરત્નાંચે ॥ ૨॥
જે નાના અર્થાંબૃતાચે ભોક્તે । જે પ્રસંગીં વક્તયાચે વક્તે ।
નાના સંશયાતેં છેદિતે । નિશ્ચૈ પુરુષ ॥ ૩॥
જ્યાંચી ધારણા અપાર । જે ઈશ્વરાચે અવતાર ।
નાંતરી પ્રત્યક્ષ સુરવર । બૈસલે જૈસે ॥ ૪॥
કિં હે ઋષેશ્વરાંચી મંડળી । શાંતસ્વરૂપ સત્વાગળી ।
જયાંચેનિ સભામંડળીં । પરમ શોભા ॥ ૫॥
હૃદઈં વેદગર્ભ વિલસે । મુખીં સરસ્વતી વિળાસે ।
સાહિત્ય બોલતાં જૈસે । ભાસતી દેવગુરુ ॥ ૬॥
જે પવિત્રપણેં વૈશ્વાનર । જે સ્ફૂર્તિકિરણાચે દિનકર ।
જ્ઞાતેપણેં દૃષ્ટીસમોરે । બ્રહ્માંડ ન યે ॥ ૭॥
જે અખંડ સાવધાન । જયાંસ ત્રિકાળાચેં જ્ઞાન ।
સર્વકાળ નિરાભિમાન । આત્મજ્ઞાની ॥ ૮॥
જ્યાંચે દૃષ્ટીખાલૂન ગેલેં । ઐંસેં કાંહીંચ નાહીં ઉરલેં ।
પદાર્થમાત્રાંસી લક્ષિલેં । મનેં જયાંચ્યા ॥ ૯॥
જેં જેં કાંહીં આઠવાવેં । તેં તેં તયાંસ પૂર્વીચ ઠાવેં ।
તેથેં કાયે અનુવાદાવેં । જ્ઞાતેપણેંકરૂની ॥ ૧૦॥
પરંતુ હે ગુણગ્રાહિક । મ્હણૌન બોલતોં નિઃશંક ।
ભાગ્યપુરુષ કાયે યેક । સેવીત નાહીં ॥ ૧૧॥
સદા સેવિતી દિવ્યાન્નેં । પાલટાકારણેં આવેટ અન્નેં ।
તૈસીંચ માઝીં વચનેં । પરાકૃતેં ॥ ૧૨॥
આપુલે શક્તિનુસાર । ભાવેં પુજાવા પરમેશ્વર ।
પરંતુ પુજૂં નયે હા વિચાર । કોઠેંચિ નાહીં ॥ ૧૩॥
તૈસા મી યેક વાગ્દુર્બળ । શ્રોતે પરમેશ્વરચિ કેવળ ।
યાંચી પૂજા વાચાબરળ । કરૂં પાહે ॥ ૧૪॥
વિત્પત્તી નાહીં કળા નાહીં । ચાતુર્ય નાહીં પ્રબંદ નાહીં ।
ભક્તિ જ્ઞાન વૈરાગ્ય નાહીં । ગૌલ્યતા નાહીં વચનાચી ॥ ૧૫॥
ઐસા માઝા વાગ્વિળાસ । મ્હણૌન બોલતોં સાવકાશ ।
ભાવાચા ભોક્તા જગદીશ । મ્હણૌનિયાં ॥ ૧૬॥
તુમ્હી શ્રોતે જગદીશમૂર્તિ । તેથેં માઝી વિત્પત્તી કિતી ।
બુદ્ધિહીણ અલ્પમતી । સલગી કરિતોં ॥ ૧૭॥
સમર્થાચા પુત્ર મૂર્ખ જગીં । પરી સામર્થ્ય અસે ત્યાચા આંગીં ।
તુમ્હાં સંતાંચા સલગી । મ્હણૌનિ કરિતોં ॥ ૧૮॥
વ્યાઘ્ર સિંહ ભયાનક । દેખોનિ ભયાચકિત લોક ।
પરી ત્યાંચીં પિલીં નિઃશંક । તયાંપુઢે ખેળતી ॥ ૧૯॥
તૈસા મી સંતાંચા અંકિત । તુમ્હાં સંતાંપાસીં બોલત ।
તરી માઝી ચિંતા તુમચે ચિત્ત । વાહેલચ કીં ॥ ૨૦॥
આપલેંચી બોલે વાઉગેં । ત્યાચી સંપાદણી કરણેં લાગે ।
પરંતુ કાહીં સાંગણેં નલગે । ન્યૂન તેં પૂર્ણ કરાવેં ॥ ૨૧॥
હેં તોં પ્રીતીચેં લક્ષણ । સ્વભાવેંચી કરી મન ।
તૈસે તુમ્હી સંતસજ્જન । માયેબાપ વિશ્વાચે ॥ ૨૨॥
માઝા આશય જાણોની જીવેં । આતાં ઉચિત તેં કરાવેં ।
પુઢેં કથેસિ અવધાન દ્યાવેં । મ્હણે દાસાનુદાસ ॥ ૨૩॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે શ્રોતેસ્તવનનામ સમાસ સહાવા ॥ ૬॥
સમાસ સાતવા : કવેશ્વરસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
આતાં વંદૂં કવેશ્વર । શબ્દસૃષ્ટીચે ઈશ્વર ।
નાંતરી હે પરમેશ્વર । વેદાવતારી ॥ ૧॥
કીં હે સરસ્વતીચેં નિજસ્થાન । કીં હે નાના કળાંચેં જીવન ।
નાના શબ્દાંચેં ભુવન । યેથાર્થ હોયે ॥ ૨॥
કીં હે પુરુષાર્થાચેં વૈભવ । કીં હે જગદીશ્વરાચેં મહત્વ ।
નાના લાઘવેં સત્કીર્તીસ્તવ । નિર્માણ કવી ॥ ૩॥
કીં હે શબ્દરત્નાચે સાગર । કીં હે મુક્તાંચે મુક્ત સરોવર ।
નાના બુદ્ધીચે વૈરાગર । નિર્માણ જાલે ॥ ૪॥
અધ્યાત્મગ્રંથાંચી ખાણી । કીં હે બોલિકે ચિંતામણી ।
નાના કામધેનૂચીં દુભણીં । વોળલીં શ્રોતયાંસી ॥ ૫॥
કીં હે કલ્પનેચે કલ્પતરુ । કીં હે મોક્ષાચે મુખ્ય પડીભરુ ।
નાના સાયોજ્યતેચે વિસ્તારુ । વિસ્તારલે ॥ ૬॥
કીં હા પરલોકીંચા નિજસ્વાર્થુ । કીં હા યોગિયાંચા ગુપ્ત પંથુ ।
નાના જ્ઞાનિયાંચા પરમાર્થુ । રૂપાસિ આલા ॥ ૭॥
કીં હે નિરંજનાચી ખૂણ । કીં હે નિર્ગુણાચી વોળખણ ।
માયાવિલક્ષણાચે લક્ષણ । તે હે કવી ॥ ૮॥
કીં હા શ્રુતીચા ભાવગર્ભ । કીં હા પરમેશ્વરાચા અલભ્ય લાભ ।
નાતરી હોયે સુલ્લભ । નિજબોધ કવિરૂપેં ॥ ૯॥
કવિ મુમુક્ષાચેં અંજન । કવિ સાધકાંચેં સાધન ।
કવિ સિદ્ધાંચેં સમાધાન । નિશ્ચયાત્મક ॥ ૧૦॥
કવિ સ્વધર્માચા આશ્રયો । કવિ મનાચા મનોજયો ।
કવિ ધાર્મિકાચા વિનયો । વિનયકર્તે ॥ ૧૧॥
કવિ વૈરાગ્યાચેં સંરક્ષણ । કવિ ભક્તાંચેં ભૂષણ ।
નાના સ્વધર્મરક્ષણ । તે હે કવી ॥ ૧૨॥
કવિ પ્રેમળાંચી પ્રેમળ સ્થિતી । કવિ ધ્યાનસ્થાંચી ધ્યાનમૂર્તિ ।
કવિ ઉપાસકાંચી વાડ કીર્તી । વિસ્તારલી ॥ ૧૩॥
નાના સાધનાંચે મૂળ । કવિ નાના પ્રેત્નાંચેં ફળ ।
નાના કાર્યસિદ્ધિ કેવળ । કવિચેનિ પ્રસાદેં ॥ ૧૪॥
આધીં કવીચા વાગ્વિળાસ । તરી મગ શ્રવણીં તુંબળે રસ ।
કવિચેનિ મતિપ્રકાશ । કવિત્વાસ હોયે ॥ ૧૫॥
કવિ વિત્પન્નાચી યોગ્યતા । કવિ સામર્થ્યવંતાંચી સત્તા ।
કવિ વિચક્ષણાચી કુશળતા । નાના પ્રકારેં ॥ ૧૬॥
કવિ કવિત્વાચા પ્રબંધ । કવિ નાના ધાટી મુદ્રા છંદ ।
કવિ ગદ્યપદ્યેં ભેદાભેદ । પદત્રાસકર્તે ॥ ૧૭॥
કવિ સૃષ્ટીચા આળંકાર । કવિ લક્ષ્મીચા શૃંઘાર ।
સકળ સિદ્ધીંચા નિર્ધાર । તે હે કવી ॥ ૧૮॥
કવિ સભેચેં મંડણ । કવિ ભાગ્યાચેં ભૂષણ ।
નાન સુખાચેં સંરક્ષણ । તે હે કવી ॥ ૧૯॥
કવિ દેવાંચે રૂપકર્તે । કવિ ઋષીચેં મહત્વવર્ણિતે ।
નાના શાસ્ત્રાંચેં સામર્થ્ય તે । કવિ વાખાણિતી ॥ ૨૦॥
નસ્તા કવીચા વ્યાપાર । તરી કૈંચા અસ્તા જગોદ્ધાર ।
મ્હણૌનિ કવિ હે આધાર । સકળ સૃષ્ટીસી ॥ ૨૧॥
નાના વિદ્યા જ્ઞાતૃત્વ કાંહીં । કવેશ્વરેંવિણ તોં નાહીં ।
કવીપાસૂન સર્વહી । સર્વજ્ઞતા ॥ ૨૨॥
માગાં વાલ્મીક વ્યાસાદિક । જાલે કવેશ્વર અનેક ।
તયાંપાસૂન વિવેક । સકળ જનાસી ॥ ૨૩॥
પૂર્વીં કાવ્યેં હોતીં કેલીં । તરીચ વિત્પત્તી પ્રાપ્ત ઝાલી ।
તેણે પંડિતાઆંગીં બાણલી । પરમ યોગ્યતા ॥ ૨૪॥
ઐસે પૂર્વીં થોર થોર । જાલે કવેશ્વર અપાર ।
આતાં આહેત પુઢેં હોણાર । નમન ત્યાંસી ॥ ૨૫॥
નાના ચાતુર્યાચ્યા મૂર્તી । કિં હે સાક્ષાત્ બૃહસ્પતી ।
વેદ શ્રુતી બોલોં મ્હણતી । જ્યાંચ્યા મુખેં ॥ ૨૬॥
પરોપકારાકારણેં । નાના નિશ્ચય અનુવાદણેં ॥
સેખીં બોલીલે પૂર્ણપણેં । સંશયાતીત ॥ ૨૭॥
કીં હે અમૃતાચે મેઘ વોળલે । કીં હે નવરસાચે વોઘ લોટલે ।
નાના સુખાચે ઉચંબળલે । સરોવર હે ॥ ૨૮॥
કીં હે વિવેકનિધીચીં ભાંડારેં । પ્રગટ જાલીં મનુષ્યાકારેં ।
નાના વસ્તૂચેનિ વિચારેં । કોંદાટલે હે ॥ ૨૯॥
કીં હે આદિશક્તીચેં ઠેવણેં । નાના પદાર્થાસ આણી ઉણેં ।
લાધલેં પૂર્વ સંચિતાચ્યા ગુણેં । વિશ્વજનાસી ॥ ૩૦॥
કીં હે સુખાચીં તારુવેં લોટલીં । આક્ષૈ આનંદે ઉતટલીં ।
વિશ્વજનાસ ઉપેગા આલીં । નાના પ્રયોગાકારણે ॥ ૩૧॥
કીં હે નિરંજનાચી સંપત્તી । કીં હે વિરાટાચી યોગસ્થિતી ।
નાંતરી ભક્તીચી ફળશ્રુતી । ફળાસ આલી ॥ ૩૨॥
કીં હા ઈશ્વરાચા પવાડ । પાહાતાં ગગનાહૂન વાડ ।
બ્રહ્માંડરચનેહૂન જાડ । કવિપ્રબંદરચના ॥ ૩૩॥
આતાં અસો હા વિચાર । જગાસ આધાર કવેશ્વર ।
તયાંસી માઝા નમસ્કાર । સાષ્ટાંગ ભાવેં ॥ ૩૪॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે કવેશ્વરસ્તવનનામ સમાસ સાતવા ॥ ૭॥
સમાસ આઠવા : સભાસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
અતાં વંદૂં સકળ સભા । જયે સભેસી મુક્તિ સુલ્લભા ।
જેથેં સ્વયેં જગદીશ ઉભા । તિષ્ઠતુ ભરેં ॥ ૧॥
શ્લોક ॥
નાહ । મ્ વસામિ વૈકુંઠે યોગિનાં હૃદયે રવૌ ।
મદ્ભક્તા યત્ર ગાયન્તિ તત્ર તિષ્ઠામિ નારદ ॥
નાહીં વૈકુંઠીચા ઠાઈં । નાહીં યોગિયાંચા હૃદઈં ।
માઝે ભક્ત ગાતી ઠાઈં ઠાઈં । તેથેં મી તિષ્ઠતુ નારદા ॥ ૨॥
યાકારણેં સભા શ્રેષ્ઠ । ભક્ત ગાતી તેં વૈકુંઠ ।
નામઘોષેં ઘડઘડાટ । જયજયકારેં ગર્જતી ॥ ૩॥
પ્રેમળ ભક્તાંચીં ગાયનેં । ભગવત્કથા હરિકીર્તનેં ।
વેદવ્યાખ્યાન પુરાણશ્રવણેં । જેથેં નિરંતર ॥ ૪॥
પરમેશ્વરાચે ગુણાનુવાદ । નાના નિરૂપણાચે સંવાદ ।
અધ્યાત્મવિદ્યા ભેદાભેદ । મથન જેથે ॥ ૫॥
નાના સમાધાનેં તૃપ્તી । નાના આશંકાનિવૃત્તી ।
ચિત્તીં બૈસે ધ્યાનમૂર્તિ । વાગ્વિળાસેં ॥ ૬॥
ભક્ત પ્રેમળ ભાવિક । સભ્ય સખોલ સાત્ત્વિક ।
રમ્ય રસાળ ગાયક । નિષ્ઠાવંત ॥ ૭॥
કર્મસીળ આચારસીળ । દાનસીળ ધર્મસીળ ।
સુચિસ્મંત પુણ્યસીળ । અંતરશુદ્ધ કૃપાળુ ॥ ૮॥
યોગી વીતરાગી ઉદાસ । નેમક નિગ્રહ તાપસ ।
વિરક્ત નિસ્પૃહ બહુવસ । આરણ્યવાસી ॥ ૯॥
દંડધારી જટાધારી । નાથપંથી મુદ્રાધારી ।
યેક બાળબ્રહ્મચારી । યોગેશ્વર ॥ ૧૦॥
પુરશ્ચરણી આણી તપસ્વી । તીર્થવાસી આણી મનસ્વી ।
માહાયોગી આણી જનસ્વી । જનાસારિખે ॥ ૧૧॥
સિદ્ધ સાધુ આણી સાધક । મંત્રયંત્રશોધક ।
યેકનિષ્ઠ ઉપાસક । ગુણગ્રાહી ॥ ૧૨॥
સંત સજ્જન વિદ્વજ્જન । વેદજ્ઞ શાસ્ત્રજ્ઞ માહાજન ।
પ્રબુદ્ધ સર્વજ્ઞ સમાધાન । વિમળકર્તે ॥ ૧૩॥
યોગી વિત્પન્ન ઋષેશ્વર । ધૂર્ત તાર્કિક કવેશ્વર ।
મનોજયાચે મુનેશ્વર । આણી દિગ્વલ્કી ॥ ૧૪॥
બ્રહ્મજ્ઞાની આત્મજ્ઞાની । તત્ત્વજ્ઞાની પિંડજ્ઞાની ।
યોગાભ્યાસી યોગજ્ઞાની । ઉદાસીન ॥ ૧૫॥
પંડિત આણી પુરાણિક । વિદ્વાંસ આણી વૈદિક ।
ભટ આણી પાઠક । યેજુર્વેદી ॥ ૧૬॥
માહાભલે માહાશ્રોત્રી । યાજ્ઞિક આણી આગ્નહોત્રી ।
વૈદ્ય આણી પંચાક્ષરી । પરોપકારકર્તે ॥ ૧૭॥
ભૂત ભવિષ્ય વર્તમાન । જયાંસ ત્રિકાળાચેં જ્ઞાન ।
બહુશ્રુત નિરાભિમાન । નિરાપેક્ષી ॥ ૧૮॥
શાંતિ ક્ષ્મા દયાસીળ । પવિત્ર આણી સત્વસીળ ।
અંતરશુદ્ધ જ્ઞાનસીળ । ઈશ્વરી પુરુષ ॥ ૧૯॥
ઐસે જે કાં સભાનાયેક । જેથેં નિત્યાનિત્યવિવેક ।
ત્યાંચા મહિમા અલોલિક । કાય મ્હણોનિ વર્ણાવા ॥ ૨૦॥
જેથેં શ્રવણાચા ઉપાયે । આણી પરમાર્થસમુદાયે ।
તેથેં જનાસી તરણોપાયે । સહજચિ હોયે ॥ ૨૧॥
ઉત્તમ ગુણાચી મંડળી । સત્વધીર સત્વાગળી ।
નિત્ય સુખાચી નવ્હાળી । જેથેં વસે ॥ ૨૨॥
વિદ્યાપાત્રેં કળાપાત્રેં । વિશેષ ગુણાંચી સત્પાત્રેં ।
ભગવંતાચીં પ્રીતિપાત્રેં । મિળાલીં જેથેં ॥ ૨૩॥
પ્રવૃત્તી આણી નિવૃત્તી । પ્રપંચી આણી પરમાર્થી ।
ગૃહસ્તાશ્રમી વાનપ્રહસ્તી । સંન્યાસાદિક ॥ ૨૪॥
વૃદ્ધ તરુણ આણી બાળ । પુરુષ સ્ત્રિયાદિક સકળ ।
અખંડ ધ્યાતી તમાળનીળ । અંતર્યામીં ॥ ૨૫॥
ઐસે પરમેશ્વરાચે જન । ત્યાંસી માઝેં અભિવંદન ।
જયાંચેનિ સમાધાન । અકસ્માત બાણેં ॥ ૨૬॥
ઐંસિયે સભેચા ગજર । તેથેં માઝા નમસ્કાર ।
જેથેં નિત્ય નિરંતર । કીર્તન ભગવંતાચેં ॥ ૨૭॥
જેથેં ભગવંતાચ્યા મૂર્તી । તેથેં પાવિજે ઉત્તમ ગતી ।
ઐસા નિશ્ચય બહુતાં ગ્રંથીં । મહંત બોલિલે ॥ ૨૮॥
કલ્લૌ કીર્તન વરિષ્ઠ । જેથેં હોય તે સભા શ્રેષ્ઠ ।
કથાશ્રવણેં નાના નષ્ટ । સંદેહ માવળતી ॥ ૨૯॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સભાસ્તવનનામ સમાસ આઠવા ॥ ૮॥
સમાસ નવવા : પરમાર્થસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
આતાં સ્તઊં હા પરમાર્થ । જો સાધકાંચા નિજસ્વાર્થ ।
નાંતરી સમર્થામધ્યે સમર્થ । યોગ હા ॥ ૧॥
આહે તરી પરમ સુગમ । પરી જનાસી જાલા દુર્ગમ ।
કાં જયાચેં ચુકલેં વર્મ । સત્સમાગમાકડે ॥ ૨॥
નાના સાધનાંચે ઉધાર । હા રોકડા બ્રહ્મસાક્ષાત્કાર ।
વેદશાસ્ત્રીં જેં સાર । તેં અનુભવાસ યે ॥ ૩॥
આહે તરી ચહૂંકડે । પરી અણુમાત્ર દૃષ્ટી ન પડે ।
ઉદાસ પરી યેકીકડે । પાહાતાં દિસેના ॥ ૪॥
આકાશમાર્ગી ગુપ્ત પંથ । જાણતી યોગિયે સમર્થ ।
ઇતરાંસ હા ગુહ્યાર્થ । સહસા ન કળે ॥ ૫॥
સારાચેંહિ નિજસાર । અખંડ અક્ષૈ અપાર ।
નેઊં ન સકતી તશ્કર । કાંહી કેલ્યા ॥ ૬॥
તયાસ નાહીં રાજભયે । અથવા નાહીં અગ્નિભયે ।
અથવાસ્વાપદભયે । બોલોંચ નયે ॥ ૭॥
પરબ્રહ્મ તેં હાલવેના । અથવા ઠાવહી ચુકેના ।
કાળાંતરી ચળેના । જેથીચા તેથેં ॥ ૮॥
ઐસેં તેં નિજ ઠેવણેં । કદાપિ પાલટોં નેણે ।
અથવા નવ્હે આદિક ઉણેં । બહુતાં કાળેં ॥ ૯॥
અથવા તેં ઘસવટેના । અથવા અદૃશ્ય હોયેના ।
નાંતરી પાહાતાં દિસેના । ગુરુઅંજનેવિણ ॥ ૧૦॥
માગાં યોગિયે સમર્થ । ત્યાંચાહિ નિજસ્વાર્થ ।
યાસિ બોલિજે પરમાર્થ । પરમગુહ્ય મ્હણૌનિ ॥ ૧૧॥
જેંહી શોધૂન પાહિલા । ત્યાસી અર્થ સાંપડલા ।
યેરાં અસોની અલભ્ય જાલા । જન્મોજન્મીં ॥ ૧૨॥
અપૂર્વતા યા પરમાર્થાચી । વાર્તા નાહીં જન્મમૃત્યાચી ।
આણી પદવી સાયોજ્યતેચી । સન્નિધચિ લાભેં ॥ ૧૩॥
માયા વિવેકેં માવળે । સારાસારવિચાર કળે ।
પરબ્રહ્મ તેંહિ નિવળે । અંતર્યામીં ॥ ૧૪॥
બ્રહ્મ ભાસલે ઉદંડ । બ્રહ્મીં બુડાલેં બ્રહ્માંડ ।
પંચભૂતાંચેં થોતાંડ । તુછ્ય વાટે ॥ ૧૫॥
પ્રપંચ વાટે લટિકા । માયા વાટે લાપણિકા ।
શુદ્ધ આત્મા વિવેકા- । અંતરીં આલા ॥ ૧૬॥
બ્રહ્મસ્થિત બાણતાં અંતરીં । સંદેહ ગેલા બ્રહ્માંડાબાહેરીં ।
દૃશ્યાચી જુની જર્જરી । કુહિટ જાલી ॥ ૧૭॥
ઐસા હા પરમાર્થ । જો કરી ત્યાચા નિજસ્વાર્થ ।
આતાં યા સમર્થાસ સમર્થ । કિતી મ્હણૌનિ મ્હણાવેં ॥ ૧૮॥
યા પરમાર્થાકરિતાં । બ્રહ્માદિકાંસિ વિશ્રામતા ।
યોગી પાવતી તન્મયતા । પરબ્રહ્મીં ॥ ૧૯॥
પરમાર્થ સકળાંસ વિસાંવા । સિદ્ધ સાધુ માહાનુભાવાં ।
સેખીં સાત્વિક જડ જીવાં । સત્સંગેંકરૂની ॥ ૨૦॥
પરમાર્થ જન્માચેં સાર્થક । પરમાર્થ સંસારીં તારક ।
પરમાર્થ દાખવી પરલોક । ધાર્મિકાસી ॥ ૨૧॥
પરમાર્થ તાપસાંસી થાર । પરમાર્થ સાધકાંસી આધાર ।
પરમાર્થ દાખવી પાર । ભવસાગરાચા ॥ ૨૨॥
પરમાર્થી તો રાજ્યધારી । પરમાર્થ નાહીં તો ભિકારી ।
યા પરમાર્થાચી સરી । કોણાસ દ્યાવી ॥ ૨૩॥
અનંત જન્મીંચેં પુણ્ય જોડે । તરીચ પરમાર્થ ઘડે ।
મુખ્ય પરમાત્મા આતુડે । અનુભવાસી ॥ ૨૪॥
જેણેં પરમાર્થ વોળખિલા । તેણેં જન્મ સાર્થક કેલા ।
યેર તો પાપી જન્મલા । કુલક્ષયાકારણેં ॥ ૨૫॥
અસો ભગવત્પ્રાપ્તીવિણ । કરી સંસારાચા સીણ ।
ત્યા મૂર્ખાચેં મુખાવલોકન । કરૂંચ નયે ॥ ૨૬॥
ભલ્યાનેં પરમાર્થીં ભરાવેં । શરીર સાર્થક કરાવેં ।
પૂર્વજાંસ ઉદ્ધરાવેં । હરિભક્તી કરૂની ॥ ૨૭॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પરમાર્થસ્તવનનામ સમાસ નવવા ॥ ૯॥
સમાસ દહાવા : નરદેહસ્તવનનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
ધન્ય ધન્ય હા નરદેહો । યેથીલ અપૂર્વતા પાહો ।
જો જો કીજે પરમાર્થલાહો । તો તો પાવે સિદ્ધીતેં ॥ ૧॥
યા નરદેહાચેનિ લાગવેગેં । યેક લાગલે ભક્તિસંગેં ।
યેકીં પરમ વીતરાગેં । ગિરિકંદરેં સેવિલીં ॥ ૨॥
યેક ફિરતી તિર્થાટણેં । યેક કરિતી પુરશ્ચરણેં ।
યેક અખંડ નામસ્મરણેં । નિષ્ઠાવંત રાહિલે ॥ ૩॥
યેક તપેં કરૂં લાગલે । યેક યોગાભ્યાસી માહાભલે ।
યેક અભ્યાસયોગેં જાલે । વેદશાસ્ત્રી વિત્પન્ન ॥ ૪॥
યેકીં હટનિગ્રહ કેલા । દેહ અત્યંત પીડિલા ।
યેકીં દેહ ઠાઈં પાડિલા । ભાવાર્થબળેં ॥ ૫॥
યેક માહાનુભાવ વિખ્યાત । યેક ભક્ત જાલે ખ્યાત ।
યેક સિદ્ધ અકસ્માત । ગગન વોળગતી ॥ ૬॥
યેક તેજીં તેજચિ જાલે । યેક જળીં મિળોન ગેલે ।
યેક તે દિસતચિ અદૃશ્ય જાલે । વાયોસ્વરૂપીં ॥ ૭॥
યેક યેકચિ બહુધા હોતી । યેક દેખતચિ નિઘોનિ જાતી ।
યેક બૈસલે અસતાંચી ભ્રમતી । નાના સ્થાનીં સમુદ્રીં ॥ ૮॥
યેક ભયાનકાવરી બૈસતી । એક અચેતનેં ચાલવિતી ।
યેક પ્રેતેં ઉઠવિતી । તપોબળેંકરૂની ॥ ૯॥
યેક તેજેં મંદ કરિતી । યેક જળેં આટવિતી ।
યેક વાયો નિરોધિતી । વિશ્વજનાચા ॥ ૧૦॥
ઐસે હટનિગ્રહી કૃતબુદ્ધી । જયાંસ વોળલ્યા નાના સિદ્ધી ।
ઐસે સિદ્ધ લક્ષાવધી । હોઊન ગેલે ॥ ૧૧॥
યેક મનોસિદ્ધ યેક વાચાસિદ્ધ । યેક અલ્પસિદ્ધ યેક સર્વસિદ્ધ ।
ઐસે નાના પ્રકારીચે સિદ્ધ । વિખ્યાત જાલે ॥ ૧૨॥
યેક નવવિધાભક્તિરાજપંથેં । ગેલે, તરલે પરલોકીંચ્યા નિજસ્વાર્થેં ।
યેક યોગી ગુપ્તપંથેં । બ્રહ્મભુવના પાવલે ॥ ૧૩॥
યેક વૈકુંઠાસ ગેલે । યેક સત્યલોકીં રાહિલે ।
યેક કૈળાસીં બૈસલે । શિવરૂપ હોઊની ॥ ૧૪॥
યેક ઇંદ્રલોકીં ઇંદ્ર જાલે । યેક પિતૃલોકીં મિળાલે ।
યેક તે ઉડગણી બૈસલે । યેક તે ક્ષીરસાગરી ॥ ૧૫॥
સલોકતા સમીપતા । સ્વરૂપતા સાયોજ્યતા ।
યા ચત્વાર મુક્તી તત્વતાં । ઇચ્છા સેઊનિ રાહિલે ॥ ૧૬॥
ઐસે સિદ્ધ સાધૂ સંત । સ્વહિતા પ્રવર્તલે અનંત ।
ઐસા હા નરદેહ વિખ્યાત । કાય મ્હણૌન વર્ણાવા ॥ ૧૭॥
યા નરદેહાચેનિ આધારેં । નાના સાધનાંચેનિ દ્વારેં ।
મુખ્ય સારાસારવિચારેં । બહુત સુટલે ॥ ૧૮॥
યા નરદેહાચેનિ સંમંધેં । બહુત પાવલે ઉત્તમ પદેં ।
અહંતા સાંડૂન સ્વાનંદે । સુખી જાલે ॥ ૧૯॥
નરદેહીં યેઊન સકળ । ઉધરાગતી પાવલે કેવળ ।
યેથેં સંશયાચેં મૂળ । ખંડોન ગેલેં ॥ ૨૦॥
પશુદેહીં નાહીં ગતી । ઐસે સર્વત્ર બોલતી ।
મ્હણૌન નરદેહીંચ પ્રાપ્તી । પરલોકાચી ॥ ૨૧॥
સંત મહંત ઋષી મુની । સિદ્ધ સાધૂ સમાધાની ।
ભક્ત મુક્ત બ્રહ્મજ્ઞાની । વિરક્ત યોગી તપસ્વી ॥ ૨૨॥
તત્ત્વજ્ઞાની યોગાભ્યાસી । બ્રહ્મચ્યારી દિગંબર સંન્યાસી ।
શડદર્શની તાપસી । નરદેહીંચ જાલે ॥ ૨૩॥
મ્હણૌની નરદેહ શ્રેષ્ઠ । નાના દેહાંમધ્યેં વરિષ્ઠ ।
જયાચેનિ ચુકે આરિષ્ટ । યેમયાતનેચેં ॥ ૨૪॥
નરદેહ હા સ્વાધેન । સહસા નવ્હે પરાધેન ।
પરંતુ હા પરોપકારીં ઝિજઊન । કીર્તિરૂપેં ઉરવાવા ॥ ૨૫॥
અશ્વ વૃષભ ગાઈ મ્હૈસી । નાના પશુ સ્ત્રિયા દાસી ।
કૃપાળૂપણેં સોડિતાં ત્યાંસી । કોણી તરી ધરીલ ॥ ૨૬॥
તૈસા નવ્હે નરદેહો । ઇછા જાવ અથવા રહો ।
પરી યાસ કોણી પાહો । બંધન કરૂં સકેના ॥ ૨૭॥
નરદેહ પાંગુળ અસતા । તરી તો કાર્યાસ ન યેતા ।
અથવા થોંટા જરી અસતા । તરી પરોપકારાસ ન યે ॥ ૨૮॥
નરદેહ અંધ અસિલા । તરી તો નિપટચિ વાયાં ગેલા ।
અથવા બધિર જરી અસિલા । તરી નિરૂપણ નાહીં ॥ ૨૯॥
નરદેહ અસિલા મુકા । તરી ઘેતાં ન યે આશંકા ।
અશક્ત રોગી નાસકા । તરી તો નિઃકારણ ॥ ૩૦॥
નરદેહ અસિલા મૂર્ખ । અથવા ફેંપર્યા સમંધાચેં દુઃખ ।
તરી તો જાણાવા નિરાર્થક । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૩૧॥
ઇતકેં હેં નસ્તાં વેંગ । નરદેહ આણી સકળ સાંગ ।
તેણેં ધરાવા પરમાર્થમાર્ગ । લાગવેગેં ॥ ૩૨॥
સાંગ નરદેહ જોડલેં । આણી પરમાર્થબુદ્ધિ વિસર્લે ।
તેં મૂર્ખ કૈસેં ભ્રમલેં । માયાજાળીં ॥ ૩૩॥
મૃત્તિકા ખાણોન ઘર કેલેં । તેં માઝેં ઐસેં દૃઢ કલ્પિલેં ।
પરી તેં બહુતાંચેં હેં કળલેં । નાહીંચ તયાસી ॥ ૩૪॥
મુષ્યક મ્હણતી ઘર આમુચેં । પાલી મ્હણતી ઘર આમુચેં ।
મક્ષિકા મ્હણતી ઘર આમુચેં । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૩૫॥
કાંતણ્યા મ્હણતી ઘર આમુચેં । મુંગળે મ્હણતી ઘર આમુચેં ।
મુંગ્યા મ્હણતી ઘર આમુચેં । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૩૬॥
વિંચૂ મ્હણતી આમુચેં ઘર । સર્પ મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
ઝુરળેં મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૩૭॥
ભ્રમર મ્હણતી આમુચેં ઘર । ભિંગોર્યા મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
આળીકા મ્હણતી આમુચેં ઘર । કાષ્ઠામધેં ॥ ૩૮॥
માર્જરેં મ્હણતી આમુચેં ઘર । શ્વાનેં મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
મુંગસેં મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૩૯॥
પુંગળ મ્હણતી આમુચેં ઘર । વાળવ્યા મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
પિસુવા મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૪૦॥
ઢેકુણ મ્હણતી આમુચેં ઘર । ચાંચણ્યા મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
ઘુંગર્ડી મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૪૧॥
પિસોળે મ્હણતી આમુચેં ઘર । ગાંધેલે મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
સોટ મ્હણતી આમુચેં ઘર । આણી ગોંવી ॥ ૪૨॥
બહુત કિડ્યાંચા જોજાર । કિતી સાંગાવા વિસ્તાર ।
સમસ્ત મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૪૩॥
પશુ મ્હણતી આમુચેં ઘર । દાસી મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
ઘરીચીં મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૪૪॥
પાહુણે મ્હણતી આમુચેં ઘર । મિત્ર મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
ગ્રામસ્ત મ્હણતી આમુચેં ઘર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૪૫॥
તશ્કર મ્હણતી આમુચેં ઘર । રાજકી મ્હણતી આમુચેં ઘર ।
આગ્ન મ્હણતી આમુચેં ઘર । ભસ્મ કરૂં ॥ ૪૬॥
સમસ્ત મ્હણતી ઘર માઝેં । હેં મૂર્ખહિ મ્હણે માઝેં માઝેં ।
સેવટ જડ જાલેં વોઝેં । ટાકિલા દેશ ॥ ૪૭॥
અવઘીં ઘરેં ભંગલીં । ગાંવાંચી પાંઢરી પડિલી ।
મગ તેં ગૃહીં રાહિલીં । આરણ્યસ્વાપદેં ॥ ૪૮॥
કિડા મુંગી વાળવી મૂષક । ત્યાંચેંચ ઘર હેં નિશ્ચયાત્મક ।
હેં પ્રાણી બાપુડેં મૂર્ખ । નિઘોન ગેલેં ॥ ૪૯॥
ઐસી ગૃહાંચી સ્થિતી । મિથ્યા આલી આત્મપ્રચીતી ।
જન્મ દોં દિસાંચી વસ્તી । કોઠેં તરી કરાવી ॥ ૫૦॥
દેહ મ્હણાવેં આપુલેં । તરી હેં બહુતાંકારણેં નિર્મિલેં ।
પ્રાણીયાંચ્યા માથાં ઘર કેલેં । વા મસ્તકીં ભક્ષિતી ॥ ૫૧॥
રોમેમુળી કિડે ભક્ષિતી । ખાંડુક જાલ્યાં કિડે પડતી ।
પોટામધ્યે જંત હોતી । પ્રત્યક્ષ પ્રાણિયાંચ્યા ॥ ૫૨॥
કીડ લાગે દાંતાસી । કીડ લાગે ડોળ્યાંસી ।
કીડ લાગે કર્ણાસી । આણી ગોમાશા ભરતી ॥ ૫૩॥
ગોચિડ અશુદ્ધ સેવિતી । ચામવા માંસાંત ઘુસતી ।
પિસોળે ચાઊન પળતી । અકસ્માત ॥ ૫૪॥
ભોંગેં ગાંધેંલેં ચાવિતી । ગોંબી જળવા અશુદ્ધ ઘેતી ।
વિંચૂ સર્પ દંશ કરિતી । કાનટેં ફુર્સીં ॥ ૫૫॥
જન્મૂન દેહ પાળિલેં । તેં અકસ્માત વ્યાઘ્રેં નેલેં ।
કાં તેં લાંડગીંચ ભક્ષિલેં । બળાત્કારેં ॥ ૫૬॥
મૂષકેં માર્જરેં દંશ કરિતી । સ્વાનેં અશ્વેં લોલે તોડિતી ।
રીસેં મર્કટેં મારિતી । કાસાવીસ કરૂની ॥ ૫૭॥
ઉષ્ટરેં ડસોન ઇચલિતી । હસ્થી ચિર્ડૂન ટાકિતી ।
વૃષભ ટોચૂન મારિતી । અકસ્માત ॥ ૫૮॥
તશ્કર તડતડાં તોડિતી । ભૂતેં ઝડપોન મારિતી ।
અસો યા દેહાચી સ્થિતી । ઐસી અસે ॥ ૫૯॥
ઐસેં શરીર બહુતાંચેં । મૂર્ખ મ્હણે આમુચેં ।
પરંતુ ખાજેં જિવાંચેં । તાપત્રૈં બોલિલેં ॥ ૬૦॥
દેહ પરમાર્થીં લાવિલેં । તરીચ યાચેં સાર્થક જાલેં ।
નાહીં તરી હેં વેર્થચી ગેલેં । નાના આઘાતેં મૃત્યપંથેં ॥ ૬૧॥
અસો જે પ્રપંચિક મૂર્ખ । તે કાયે જાણતી પરમાર્થસુખ ।
ત્યા મૂર્ખાંચેં લક્ષણ કાંહીં યેક । પુઢે બોલિલેં અસે ॥ ૬૨॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે નરદેહસ્તવનનિરૂપણનામ સમાસ દહાવા ॥ ૧૦॥
॥ દશક પહિલા સમાપ્ત ॥

Explore More