অপৰাধশতং কৃত্ৱা জগদম্বেতি চোচ্চৰেত্।
যাং গতিং সমৱাপ্নোতি ন তাং ব্ৰহ্মাদযঃ সুৰাঃ ॥1॥
সাপৰাধোঽস্মি শৰণাং প্ৰাপ্তস্ত্ৱাং জগদম্বিকে।
ইদানীমনুকম্প্যোঽহং যথেচ্ছসি তথা কুৰু॥2॥
অজ্ঞানাদ্ৱিস্মৃতেভ্ৰান্ত্যা যন্ন্যূনমধিকং কৃতং।
তত্সৰ্ৱ ক্ষম্যতাং দেৱি প্ৰসীদ পৰমেশ্ৱৰী ॥3॥
কামেশ্ৱৰী জগন্মাতাঃ সচ্চিদানন্দৱিগ্ৰহে।
গৃহাণাৰ্চামিমাং প্ৰীত্যা প্ৰসীদ পৰমেশ্ৱৰী ॥4॥
সৰ্ৱৰূপমযী দেৱী সৰ্ৱং দেৱীমযং জগত্।
অতোঽহং ৱিশ্ৱৰূপাং ত্ৱাং নমামি পৰমেশ্ৱৰীং ॥5॥
পূৰ্ণং ভৱতু তত্ সৰ্ৱং ত্ৱত্প্ৰসাদান্মহেশ্ৱৰী
যদত্ৰ পাঠে জগদম্বিকে মযা ৱিসৰ্গবিন্দ্ৱক্ষৰহীনমীৰিতম্। ॥6॥
তদস্তু সম্পূৰ্ণতং প্ৰসাদতঃ সঙ্কল্পসিদ্ধিশ্চ সদৈৱ জাযতাং॥7॥
ভক্ত্যাভক্ত্যানুপূৰ্ৱং প্ৰসভকৃতিৱশাত্ ৱ্যক্তমৱ্যক্তমম্ব ॥8॥
তত্ সৰ্ৱং সাঙ্গমাস্তাং ভগৱতি ত্ৱত্প্ৰসাদাত্ প্ৰসীদ ॥9॥
প্ৰসাদং কুৰু মে দেৱি দুৰ্গেদেৱি নমোঽস্তুতে ॥10॥
॥ইতি অপৰাধ ক্ষমাপণ স্তোত্ৰং সমাপ্তং॥