Lord Krishna

જ્ઞાનેશ્વરી અધ્યાય 6

(Dnyaneshwari Adhyay 6 in Gujarati)

Sant Dnyaneshwar

Also known as Dnyaneshwari · Jnaneshwari · Jnaneshwari adhyay 6

Dnyaneshwari Adhyay 6. The Dnyaneshwari — Sant Dnyaneshwar's commentary on the Bhagavad Gita, composed at Nevasa in 1290 when he was in his teens. Its proper name is Bhavarthadipika, and it is the work that made Marathi a language of scripture: the Gita's Sanskrit opened out into ovis of extraordinary beauty, image piled on image, for listeners who knew no Sanskrit at all.

#of 542
મગ રાયાતેં મ્હણે સંજયો । તોચિ અભિપ્રાવો અવધારિજો ।
કૃષ્ણ સાગંતી જો । યોગરુપ ॥ ૧॥
સહજેં બ્રહ્મરસાચેં પારણેં । કેલેં અર્જુનાલાગીં નારાયણેં ।
કી તેચિ અવસરી પાહુણે । પાતલોં આમ્હી ॥ ૨॥
કૈસી દૈવાચી થોરી નેણિજે । જૈસેં તાન્હેલિયા તોય સેવિજે ।
કીં તેંચિ ચવી કરુનિ પાહિજે । તંવ અમૃત આહે ॥ ૩॥
તૈસે આમ્હાં તુમ્હાં જાહલે । જેં આડમુઠી તત્વ ફાવલેં ।
તંવ ધૃતરાષ્ટ્રે મ્હણિતલેં । હેં ન પુસોં તૂંતે ॥ ૪॥
તયા સંજયા યેણેં બોલેં । રાયાચેં હૃદય ચોજવલેં ।
જેં અવસરીં આહે ઘેતલેં । કુમારાંચિયા ।। ૫ ॥
હેં જાણોનિ મનીં હાંસિલા । મ્હણે મ્હાતારા મોહેં નાશિલા ।
એર઼્હવીં બોલુ તરી ભલા જાહલા । અવસરીં યે ॥ ૬ ॥
પરિ તૈં તૈસેં કૈસેનિ હોઈલ । જાત્યંધા કૈસેં પાહેલ ।
તેવીંચિ યેરુ સે ઘેઈલ । મ્હણૌનિ બિહે ॥ ૭ ॥
પરિ આપણ ચિત્તીં આપુલાં । નિકિયાપરિ સંતોષલા ।
જે તો સંવાદુ ફાવલા । કૃષ્ણાર્જુનાંચા ॥ ૮ ॥
તેણેં આનંદાચેનિ ધાલેપણેં । સાભિપ્રાય અંતઃકરણેં ।
આતાં આદરેંસી બોલણેં । ઘડેલ તયા ॥ ૯॥
તો ગીતેમાજી ષષ્ઠીંચા । પ્રસંગુ અસે આયણીચા ।
જૈસા ક્ષીરાર્ણવીં અમૃતાચા । નિવાડુ જાહલા ॥ ૧૦ ॥
તૈસેં ગીતાર્થાચેં સાર । જે વિવેકસિંધૂચે પાર ।
નાના યોગવિભવભાંડાર । ઉઘડલેં કાં ॥ ૧૧ ॥
જેં આદિપ્રકૃતીચેં વિસવણેં । જે શબ્દબ્રહ્માસિ ન બોલણેં ।
જેથૂનિ ગીતાવલ્લીચેં ઠાણેં । પ્રરોહો પાવે ॥ ૧૨ ॥
તો અધ્યાય હા સહાવા । વરિ સાહિત્યાચિયા બરવા ।
સાંગિજૈલ મ્હણૌનિ પરિસાવા । ચિત્ત દેઉની ॥ ૧૩ ॥
માઝા મરાઠાચિ બોલુ કૌતુકેં । પરિ અમૃતાતેહીં પૈજાસીં જિંકે ।
ઐસીં અક્ષરેં રસિકેં । મેળવીન ॥ ૧૪ ॥
જિયે કોંવળિકેચેનિ પાડેં । દિસતી નાદીંચે રંગ થોડે ।
વેધેં પરિમળાચેં બીક મોડે । જયાચેનિ ॥ ૧૫ ॥
ઐકા રસાળપણાચિયા લોભા । કીં શ્રવણીંચિ હોતિ જિભા ।
બોલે ઇંદ્રિયાં લાગે કળંભા । એકમેકાં ॥ ૧૬ ॥
સહજેં શબ્દુ તરિ વિષો શ્રવણાચા । પરિ રસના મ્હણે હા રસુ આમુચા ।
ઘ્રાણાસિ ભાવો જાય પરિમળાચા । હા તોચિ હોઈલ ॥ ૧૭ ॥
નવલ બોલતીયે રેખેચી વાહણી । દેખતાં ડોળ્યાંહી પુરોં લાગે ધણી ।
તે મ્હણતી ઉઘડલી ખાણી । રુપાચી હે ॥ ૧૮ ॥
જેથ સંપૂર્ણ પદ ઉભારે । તેથ મનચિ ધાંવે બાહિરેં ।
બોલુ ભુજાહિ આવિષ્કરેં । આલિંગાવયા ॥ ૧૯ ॥
ઐશી ઇંદ્રિયે આપુલલિયા ભાવીં । ઝોંબતી પરિ તો સરિસેપણેંચિ બુઝાવી ।
જૈસા એકલા જગ ચેવવી । સહસ્ત્રકરુ ॥ ૨૦ ॥
તૈસેં શબ્દાચેં વ્યાપકપણ । દેખિજે અસાધારણ ।
પાહાતયાં ભાવજ્ઞાં ફાવતી ગુણ । ચિંતામણીચે ॥ ૨૧ ॥
હેં અસોતુ યા બોલાચીં તાટેં ભલીં । વરી કૈવલ્યરસેં વોગરિલીં ।
હી પ્રતિપત્તિ મિયાં કેલી । નિષ્કામાસી ॥ ૨૨ ॥
આતા આત્મપ્રભા નીચ નવી । તેચિ કરુની ઠાણદિવી ।
જો ઇંદ્રિયાંતેં ચોરુનિ જેવી । તયાસીચિ ફાવે ॥ ૨૩ ॥
યેથ શ્રવણાચેનિ પાંગે- । વીણ શ્રોતયાં હોઆવેં લાગે ।
હે મનાચેનિ નિજાંગેં । ભોગિજે ગા ॥ ૨૪ ॥
આહાચ બોલાચિ વાલીફ ફેડિજે । આણિ બ્રહ્માચિયાચિ આંગા ઘડિજે ।
મગ સુખેંસી સુરવાડિજે । સુખાચિમાજીં ॥ ૨૫ ॥
ઐસેં હળુવારપણ જરી યેઈલ । તરીચ હેં ઉપેગા જાઇલ ।
એરવ્હીં આઘવી ગોઠી હોઈલ । મુકિયા બહિરયાચી ॥ ૨૬ ॥
પરી તેં અસો આતાં આઘવેં । નલગે શ્રોતયાંતે કડસાવેં ।
જે એથ અધિકારિયે સ્વભાવેં । નિષ્કામકામુ ॥ ૨૭ ॥
જિહીં આત્મબોધાચિયા આવડી । કેલી સ્વર્ગસંસારાચિ કુરોંડી ।
તે વાંચુની એથીંચી ગોડી । નેણતી આણિક ॥ ૨૮ ॥
જૈસા વાયસીં ચંદ્ર નોળખિજે । તૈસા ગ્રંથુ હા પ્રાકૃતીં નેણિજે ।
આણિ તો હિમાંશુચિ જેવિ ખાજેં । ચકોરાચેં ॥ ૨૯ ॥
તૈસા સજ્ઞાનાસી તરી હા ઠાવો । અજ્ઞાનાસી આન ગાંવો ।
મ્હણૌનિ બોલાવયા વિષય પહાહો । વિશેષેં નાહીં ॥ ૩૦ ॥
પરી અનુવાદલો મી પ્રસંગે । તેં સજ્જની ઉપસાહાવેં લાગે ।
આતાં સાંગેન કાય શ્રીરંગે । નિરોપિલેં જેં ॥ ૩૧ ॥
તે બુધ્દીહી આકળિતાં સાંકડેં । મ્હણઊનિ બોલીં વિપાયેં સાંપડે |
પરિ નિવૃત્તિકૃપાદીપઉજિયેડેં । દેખેન મી ॥ ૩૨ ॥
જેં દિઠીહી ન પવિજે । તેં દિઠીવિણ દેખિજે ।
જરી અતીંદ્રિય લાહિજે । જ્ઞાનબળ ॥ ૩૩ ॥
ના તરી જેં ધાતુવાદાહી ન જોડે । તેં લોહીંચિ પંધરેં સાપડે ।
જરી દૈવયોગેં ચઢે । પરિસુ હાતાં ॥ ૩૪ ॥
તૈસી સદ્ગુરુકૃપા હોયે । તરી કરિતાં કાય આપુ નોહે ।
મ્હણૌનિ તેં અપાર માતેં આહે । જ્ઞાનદેવો મ્હણે ॥ ૩૫ ॥
તેણેં કારણેં મી બોલેન । બોલી અરુપાચે રુપ દાવીન ।
અતીંદ્રિય પરિ ભોગવીન । ઇંદ્રિયાંકરવીં ॥ ૩૬ ॥
આઇકા યશ શ્રી ઔદાર્ય । જ્ઞાન વૈરાગ્ય ઐશ્વર્ય ।
હે સાહી ગુણવર્ય । વસતી જેથ ॥ ૩૭ ॥
મ્હણોનિ તો ભગવંતુ । જો નિઃસંગાચા સાંગાતુ ।
તો મ્હણે પાર્થા દત્તચિત્તુ । હોઈ આતાં ॥ ૩૮ ॥
શ્રીભગવાનુવાચઃ અનાશ્રિતઃ કર્મફલં કાર્યં કર્મ કરોતિ યઃ ।
સ સંન્યાસી ચ યોગી ચ ન નિરગ્નિર્ન ચાક્રિયઃ ॥ ૧ ॥
આઇકેં યોગી આણિ સંન્યાસી જનીં । હે એકચિ સિનાનેં ઝણીં માની ।
એર઼્હવી વિચારિજતી જંવ દોન્હી । તંવ એકચિ તે ॥ ૩૯ ॥
સાંડિજે દુજયા નામાચા આભાસુ । તરી યોગી તોચિ સંન્યાસુ ।
પહાતાં બ્રહ્મીં નાહી અવકાશુ । દોહીંમાજીં ॥ ૪૦ ॥
જૈસેં નામાચેનિ અનારિસપણેં । એકા પુરુષાતે બોલાવણેં ।
કાં દોહીં માર્ગીં જાણેં । એકચિ ઠાયા ॥ ૪૧ ॥
નાતરી એકચિ ઉદક સહજેં । પરી સિનાનાં ઘટીં ભરિજેં ।
તૈસેં ભિન્નત્વ જાણિજે । યોગસંન્યાસાંચેં ॥ ૪૨ ॥
આઇકેં સકળ સંમતે જગીં । અર્જુના ગા તોચિ યોગી ।
જો કર્મેં કરુનિ રાગી । નોહેચિ ફળીં ॥ ૪૩ ॥
જૈસી મહી હે ઉદ્ભિજેં । જની અહંબુધ્દીવીણ સહજેં ।
આણિ તેથીંચી તિયેં બીજેં । અપેક્ષીના ॥ ૪૪ ॥
તૈસા અન્વયાચેનિ આધારેં । જાતીચેનિ અનુકારેં ।
જેં જેણેં અવસરેં । કરણેં પાવે ॥ ૪૫ ॥
તેં તૈસેંચિ ઉચિત કરી । પરી સાટોપુ નોહે શરીરીં ।
આણિ બુધ્દીહી કરોનિ ફળવેરીં । જાયેચિના ॥ ૪૬ ॥
ઐસા તોચિ સંન્યાસી । પાર્થા ગા પરિયેસીં ।
તોચિ ભરંવસેનિસીં । યોગીશ્વરુ ॥ ૪૭ ॥
વાંચૂનિ ઉચિત કર્મ પ્રાસંગિક । તયાતેં મ્હણે હે સાંડીન બધ્દક ।
તરી ટાંકોટાંકી આણિક । માંડિચિ તો ॥ ૪૮ ॥
જૈસા ક્ષાળુનિયાં લેપુ એકુ । સવેંચિ લાવિજે આણિકુ ।
તૈસેનિ આગ્રહાચા પાઇકુ । વિચંબે વાયાં ॥ ૪૯ ॥
ગૃહસ્થાશ્રમાચેં વોઝેં । કપાળી આધીંચ આહે સહજેં ।
કી તેંચિ સંન્યાસસવા ઠેવિજે । સરિસેં પુઢતી ॥ ૫૦ ॥
મ્હણૌનિ અગ્નિસેવા ન સાંડિતાં । કર્માચી રેખા નોલાંડિતાં ।
આહે યોગસુખ સ્વભાવતા । આપણાપાંચિ ॥ ૫૧ ॥
યં સંન્યાસમિતિ પ્રાહુર્યોગં તં વિધ્દિ પાણ્ડવ ।
ન હ્યસંન્યસ્ત્યસંકલ્પો યોગી ભવનિ કશ્ચન ॥ ૨ ॥
ઐકેં સંન્યાસી આણિ યોગી । ઐસી એક્યવાક્યતેચી જગીં ।
ગુઢી ઉભવિલી અનેગીં । શાસ્ત્રાંતરી ॥ ૫૨ ॥
જેથ સંન્યાસિલા સંકલ્પુ તુટે । તેથચિ યોગાચેં સાર ભેટે ।
ઐસેં હેં અનુભવાચેનિ ધટેં । સાચેં જયા ॥ ૫૩ ॥
આરુરુક્ષોર્મુનેર્યોગં કર્મ કારણમુચ્યતે ।
યોગારુઢસ્ય તસ્યૈવ શમઃ કારણમુચ્યતે ॥ ૩ ॥
આતાં યોગાચળાચા નિમથા । જરી ઠાકાવા આથિ પાર્થા ।
તરી સોપાના યા કર્મપથા । ચુકા ઝણીં ॥ ૫૪ ॥
યેણેં યમનિયમાચેનિ તળવટેં । રિગે અસનાચિયે પાઉલવાટેં ।
યેઈ પ્રાણાયામાચેનિ આડકંઠેં । વરૌતા ગા ॥ ૫૫ ॥
મગ પ્રત્યાહારાચા આધાડા । બુધ્દીચિયાહિ પાયા નિસરડા ।
જેથ હટિયે સાંડિતી હોડા । કડેલગ ॥ ૫૬ ॥
તરી અભ્યાસાચેનિ બળેં । પ્રત્યાહારીં નિરાળેં ।
નખી લાગેલ ઢાળેં ઢાળેં । વૈરાગ્યાચી ॥ ૫૭ ॥
ઐસા પવનાચેનિ પાઠારેં । યેતાં ધારણેચેનિ પૈસારેં ।
ક્રમી ધ્યાનાચેં ચવરેં । સાંડે તંવ ॥ ૫૮ ॥
મગ તયા માર્ગાચી ધાંવ । પુરેલ પ્રવૃત્તીચિ હાંવ ।
જેથ સાધ્યસાધના ખેંવ । સમરસેં હોય ॥ ૫૯ ॥
જેથ પુઢીલ પૈસ પારુખે । માગીલ સ્મરાવેં તેં ઠાકે ।
ઐસિયા સરિસીયે ભૂમિકે । સમાધી રાહે ॥ ૬૦ ॥
યેણેં ઉપાયેં યોગારૂઢુ । જો નિરવધિ જાહલા પ્રૌઢુ ।
તયાચિયા ચિન્હાંચા નિવાડુ । સાંગેન આઇકેં ॥ ૬૧ ॥
યદા હિ નેન્દ્રિયાર્થેષુ ન કર્મસ્વનુષજ્જતે ।
સર્વસંકલ્પસંન્યાસી યોગારુઢસ્તદોચ્યતે ॥ ૪ ॥
તરી જયાચિયા ઇંદ્રિયાંચિયા ઘરા । નાહીં વિષયાંચિયા યેરઝારા ।
જો આત્મબોધાચિયા વોવરાં । પહુડલા અસે ॥ ૬૨ ॥
જયાચેં સુખદુઃખાચેનિ આંગે । ઝગટલેં માનસ ચેવો નેઘે ।
વિષય પાસીંહી આલિયાં સે ન રિગે । હે કાય મ્હણઉનિ ॥ ૬૩ ॥
ઇંદ્રિયેં કર્માચ્યા ઠાયી । વાઢીનલીં પરી કહીં ।
ફળહેતૂચી ચાડ નાહીં । અંતઃકરણીં ॥ ૬૪ ॥
અસતેનિ દેહેં એતુલા । જો ચેતુચિ દિસે નિદેલા ।
તોચિ યોગારૂઢુ ભલા । વોળખેં તૂં ॥ ૬૫ ॥
તેથ અર્જુન મ્હણે અનંતા । હેં મજ વિસ્મો બહુ આઇકતાં ।
સાંગે તયા ઐસી યોગ્યતા । કવણેં દીજે ॥ ૬૬ ॥
ઉધ્દરેદાત્મનાઽઽત્માનં નાત્માનમવસાદયેત ।
આત્મૈવ હ્યાત્મનો બંધુરાત્મૈવ રિપુરાત્મનઃ ॥ ૫ ॥
તંવ હાંસોનિ શ્રીકૃષ્ણ મ્હણે । તુઝેં નવલ ના હેં બોલણેં ।
કવણાસિ કાય દિજેલ કવણેં । અદ્વૈતીં ઇયે ॥ ૬૭ ॥
પૈ વ્યામોહાચિયે શેજે । બળિયા અવિદ્યા નિદ્રિત હોઇજે ।
તે વેળી દુઃસ્વપ્ન હા ભોગિજે । જન્મમૃત્યૂંચા ॥ ૬૮ ॥
પાઠીં અવસાંત યે ચેવો । તૈં તેં અવઘેંચિ હોય વાવો ।
ઐસા ઉપજે નિત્ય સદ્ભાવો । તોહિ આપણપાંચિ ॥ ૬૯ ॥
મ્હણઊનિ આપણચિ આપણપેયા । ઘાતુ કીજતુ અસે ધનંજયા ।
ચિત્ત દેઊનિ નાથિલિયા । દેહાભિમાના ॥ ૭૦ ॥
બન્ધુરાત્માત્મનસ્તસ્ય યેનાત્મૈવાત્મના જિતઃ ।
અનાત્મનસ્તુ શત્રુત્વે વર્તેતાત્મૈવ શત્રુવત ॥ ૬ ॥
હા વિચારુનિ અહંકારુ સાંડિજે । મગ અસતીચ વસ્તુ હોઇજે ।
તરી આપલી સ્વસ્તિ સહજેં । આપણ કેલી ॥ ૭૧ ॥
એર઼્હવીં કોશકીટકાચિયા પરી । તો આપણયા આપણ વૈરી ।
જો આત્મબુધ્દી શરીરીં । ચારુસ્થળી ॥ ૭૨ ॥
કૈસે પ્રાપ્તીચિયે વેળે । નિદૈવા અંધળેપણાચે ડોહળે ।
કીં અસતે આપુલે ડોળે । આપણ ઝાંકી ॥ ૭૩ ॥
કાં કવણુ એકુ ભ્રમલેપણે । મી તો નવ્હે ગા ચોરલોં મ્હણે ।
ઐસા નાથિલા છંદ અંતઃકરણેં । ઘેઊનિ ઠાકે ॥ ૭૪ ॥
એર઼્હવીં હોય તેં તોચિ આહે । પરિ કાઈ કીજે બુધ્દી તૈશી નોહે ।
દેખા સ્વપ્નીંચેનિ ઘાયેં । કી મરે સાચેં ॥ ૭૫ ॥
જૈસી તે શુકાચેનિ આંગભારેં । નળિકા ભોવિન્નલી એરી મોહરેં ।
તેણેં ઉડાવેં પરી ન પુરે । મનશંકા ॥ ૭૬ ॥
વાયાંચિ માન પિળી । અટુવેં હિયેં આંવળી ।
ટિટાંતુ નળી । ધરુનિ ઠાકે ॥ ૭૭ ॥
મ્હણે બાંધલા મી ફુડા । ઐસિયા ભાવનેચિયા પડે ખોડાં ।
કીં મોકળિયા પાયાંચા ચવડા । ગોંવી અધિકેં ॥ ૭૮ ॥
ઐસા કાજેંવીણ આતુંડલા । તો સાંગ પાં કાય આણિકેં બાંધલા ।
મગ નોસંડી જર઼્હી નેલા । તોડુનિ અર્ધા ॥ ૭૯ ॥
મ્હણઊનિ આપણયાં આપણચિ રિપુ । જેણેં વાઢવિલા હા સંકલ્પુ ।
યેર સ્વંયબુધ્દી મ્હણે બાપુ । જો નાથિલેં નેઘે ॥ ૮૦ ॥
જિતાત્મનઃ પ્રશાન્તસ્ય પરમાત્મા સમાહિતઃ ।
શીતોષ્ણસુખદુઃખેષુ તથા માનાપમાનયોઃ ॥ ૭ ॥
તયા સ્વાંતઃકરણજિતા । સકળકામોપશાંતા ।
પરમાત્મા પરૌતા । દુરી નાહીં ॥ ૮૧ ॥
જૈસા કિડાળાચા દોષુ જાયે । તરી પંધરે તેંચિ હોયે ।
તૈસેં જીવા બ્રમ્હત્વ આહે । સંકલ્પલોપીં ॥ ૮૨ ॥
હા ઘટાકારુ જૈસા । નિમાલિયા તયા અવકાશા ।
નલગે મિળો જાણેં આકાશા । આના ઠાયા ॥ ૮૩ ॥
તૈસા દેહાહંકારુ નાથિલા । હા સમૂળ જયાચા નાશિલા ।
તોચિ પરમાત્મા સંચલા । આધીંચિ આહે ॥ ૮૪ ॥
આતાં શીતોષ્ણાચિયા વાહણી । તેથ સુખદુઃખાચી કડસણીં ।
ઇયેં ન સમાતી કાંહી બોલણીં । માનાપમાનાંચી ।। ૮૫ ॥
જે જિયે વાટા સુર્યુ જાયે । તેઉતેં તેજાચેં વિશ્વ હોયે ।
તૈસે તયા પાવે તેં આહે । તોચિ મ્હણઊનિ ॥ ૮૬ ॥
દેખૈં મેઘૌનિ સુટતી ધારા । તિયા ન રુપતી જૈસિયા સાગરા ।
તૈશી શુભાશભેં યોગીશ્વરા । નવ્હતી આનેં ॥ ૮૭ ॥
જ્ઞાનવિજ્ઞાનતૃપ્તાત્મા કૂટસ્થો વિજિતેદ્રિયઃ ।
યુક્ત ઇત્યુચ્યતે યોગી સમલોષ્ટાશ્મકાજ્ચનઃ ॥ ૮ ॥
જો હા વિજ્ઞાનાત્મકુ ભાવો । તયા વિચારિતાં જાહલા વાવો ।
મગ લાગલા જંવ પાહોં । તંવ જ્ઞાન તેં તોચિ ॥ ૮૮ ॥
આતાં વ્યાપકુ કીં એકદેશી । હે ઊહાપોહી જે ઐસી ।
તે કરાવી ઠેલી આપૈશી । દુજેનવીણ ॥ ૮૯ ॥
ઐસા શરીરીચિ પરી કૌતુકેં । પરબ્રહ્માચેનિ પાડેં તુકે ।
જેણેં જિંતલીં એકે । ઇંદ્રિયે ગા ॥ ૯૦ ॥
તો જિતેંદ્રિયુ સહજેં । તોચિ યોગયુક્તુ મ્હણિજે ।
જેણેં સાનેં થોર નેણિજે । કવણેં કાળીં ।। ૯૧ ॥
દેખે સોનિયાચેં નિખળ । મેરુયેસણેં ઢિસાળ ।
આણિ માતિયેચેં ડિખળ । સરિસેંચિ માની ॥ ૯૨ ॥
પાહતા પૃથ્વીચેં મોલ થોડેં । ઐસેં અનર્ઘ્ય રત્ન ચોખડેં ।
દેખેં દગડાચેનિ પાડેં । નિચાડુ ઐસા ॥ ૯૩ ॥
સુહૃન્મિત્રાર્યુદાસીનમધ્યસ્થદ્વેષ્યબન્ધુષુ ।
સાધુષ્વપિ ચ પાપેષુ સમબુધ્દિર્વિશિષ્યતે ॥ ૯ ॥
તેથ સુહૃદ આણિ શત્રુ । કાં ઉદાસુ આણિ મિત્રુ ।
હા ભાવભેદ વિચિત્રુ । કલ્પું કૈંચા ॥ ૯૪ ॥
તયા બંધુ કોણ કાહ્યાચા । દ્વેષિયા કવણુ તયાચા ।
મીચિ વિશ્વ ઐસા જયાચા । બોધુ જાહલા ॥ ૯૫ ॥
મગ તયાચિયે દિઠી । અધમોત્તમ અસે કિરીટી ।
કાય પરિસાચિયે કસવટી । વાનિયા કીજે ॥ ૯૬ ॥
તે જૈશી નિર્વાણ વર્ણુચિ કરી । તૈશી જયાચિ બુધ્દી ચરાચરીં ।
હોય સામ્યાચી ઉજરી । નિરંતર ॥ ૯૭॥
જે તે વિશ્વાળંકારાચેં વિસુરે । જરી આહાતી આનાનેં આકારેં ।
તરી ઘડલે એકચિ ભાંગારેં । પરબ્રહ્મેં ॥ ૯૮ ॥
ઐસેં જાણણેં જેં બરવેં । તે ફાવલેં તયા આઘવેં ।
મ્હણૌનિ આહાચવાહાચેં ન ઝકવે । યેણે આકારચિત્રેં ॥ ૯૯ ॥
ઘાપે પટામાજી દૃષ્ટી । દિસે તંતૂંચિ સૈંઘ સૃષ્ટી ।
પરી તો એકવાંચુનિ ગોઠી । દુજી નાહીં ॥ ૧૦૦ ॥
ઐસેનિ પ્રતીતી હે ગવસે । ઐસા અનુભવ જયાતેં અસે ।
તોચિ સમબુધ્દી હેં અનારિસેં । નવ્હે જાણેં ॥ ૧૦૧ ॥
જયાચેં નાંવ તીર્થરાવો । દર્શનેં પ્રશસ્તીસિ ઠાવો ।
જયાચેનિ સંગેં બ્રહ્મભાવો । ભ્રાંતાસી ॥ ૧૦૨ ॥
જયાચેનિ બોલેં ધર્મુ જિયે । દિઠી મહાસિધ્દિતેં વિયે ।
દેખેં સ્વર્ગસુખાદિ ઇયેં । ખેળુ જયાચા ॥ ૧૦૩ ॥
વિપાયેં જરી આઠવલા ચિત્તા । તરી દે આપુલી યોગ્યતા ।
હેં અસો તયાતેં પ્રશંસિતાં । લાભુ આથિ ॥ ૧૦૪ ॥
યોગી યુઞ્જીત સતતમાત્માનં રહસિ સ્થિતઃ ।
એકાકી યતચિત્તાત્મા નિરાશીરપરિગ્રહઃ ॥ ૧૦ ॥
પુઢતી અસ્તવેના ઐસેં । જયા પાહલેં અદ્વૈતદિવસેં ।
મગ આપણપાંચિ આપણ અસે । અખંડિત ॥ ૧૦૫ ॥
ઐસિયા દૃષ્ટી જો વિવેકી । પાર્થા તો એકાકી ।
સહજેં અપરિગ્રહી જો તિહીં લોકી । તોચિ મ્હણઊનિ ॥ ૧૦૬ ॥
ઐસિયેં અસાધારણેં । નિષ્પન્નાચીં લક્ષણેં ।
આપુલેનિ બહુવસપણેં । શ્રીકૃષ્ણ બોલે ॥ ૧૦૭ ॥
જો જ્ઞાનિયાંચા બાપુ । દેખણેયાંચે દિઠીચા દીપુ ।
જયા દાદુલયાચા સંકલ્પુ । વિશ્વ રચી ॥ ૧૦૮ ॥
પ્રણવાચિયે પેઠે । જાહલેં શબ્દબ્રહ્મ માજિઠેં ।
તેં જયાચિયા યશા ધાકુટેં । વેઢૂં ન પુરે ॥ ૧૦૯ ॥
જયાચેનિ આંગીકેં તેજેં । આવો રવિશશીચિયે વણિજે ।
મ્હણૌનિ જગ હેં વેસજે- । વીણ અસે તયા ॥ ૧૧૦ ॥
હાં ગા નાંવચિ એક જયાચેં । પાહતાં ગગનહી દિસે ટાંચે ।
ગુણ એકેક કાય તયાચે । આકળશીલ તૂં ॥ ૧૧૧ ॥
મ્હણોનિ અસો હેં વાનણેં । સાંગોં નેણોં કવણાંચી લક્ષણેં ।
દાવાવીં મિષેં યેણેં । કાં બોલિલોં તેં ॥ ૧૧૨ ॥
ઐકેં દ્વૈતાચા ઠાવોચિ ફેડી । તે બ્રહ્મવિદ્યા કીજેલ ઉઘડી ।
તરી અર્જુના પઢિયે હે ગોડી । નાસેલ હન ॥ ૧૧૩ ॥
મ્હણોનિ તેં તૈસે બોલણેં । નવ્હે સપાતળ આડ લાવણેં ।
કેલેં મનચિ વેગળવાણેં । ભોગાવયા ॥ ૧૧૪ ॥
જયા સોહંભાવ અટકુ । મોક્ષસુખાલાગોનિ રંકુ ।
તયાચિયે દિઠીચા ઝણેં કળંકુ । લાગેલ તુઝિયા પ્રેમા ॥ ૧૧૫ ॥
વિપાયેં અંહભાવ યયાચા જાઈલ । મી તેંચિ હો જરી હોઈલ ।
તરી મગ કાય કીજેલ । એકલેયા ॥ ૧૧૬ ॥
દિઠીચિ પાહતાં નિવિજે । કાં તોંડ ભરોનિ બોલિજે ।
નાતરી દાટુનિ ખેંવ દીજે । ઐસેં કોણ આહે ॥ ૧૧૭ ॥
આપુલિયા મના બરવી । અસમાઈ ગોઠી જીવીં ।
તે કવણેંસિ ચાવળાવી । જરી ઐક્ય જાહલેં ॥ ૧૧૮ ॥
ઇયા કાકુળતી જનાર્દનેં । અન્યોપદેશાચેનિ હાતાસનેં ।
બોલામાજિ મન મનેં । આલિંગું સરલે ॥ ૧૧૯ ॥
હેં પરિસતાં જરી કાનડેં । તરી જાણ પાં પાર્થ ઉઘડેં ।
કૃષ્ણસુખાચેંચિ રુપડેં । વોતલેં ગા ॥ ૧૨૦ ॥
હેં અસો વયસેચિયે શેવટીં । જૈસેં એકચિ વિયે વાંઝોટી ।
મગ તે મોહાચી ત્રિપુટી । નાચોં લાગે ॥ ૧૨૧ ॥
તૈસેં જાહલે અનંતા । ઐંસે તરી મી ન મ્હણતાં ।
જરી તયાચા ન દેખતાં । અતિશયો એથ ॥ ૧૨૨ ॥
પાહા પાં નવલ કૈસેં ચોજ । કેં ઉપદેશુ કેઉતેં ઝુંજ ।
પરી પુઢેં વાલભાચે ભોજ । નાચત અસે ॥ ૧૨૩ ॥
આવડી આણિ લાજવી । વ્યસન આણિ શિણવી ।
પિસેં આણિ ન ભુલવી । તરી તેંચિ કાઇ ॥ ૧૨૪ ॥
મ્હણઉનિ ભાવાર્થુ તો ઐસા । અર્જુન મૈત્રિયેચા કુવાસા ।
કીં સુખે શ્રૃંગારલિયા માનસા । દર્પણુ તો ॥ ૧૨૫ ॥
યાવરી બાપ પુણ્યપવિત્ર । જગીં ભક્તિબીજાસિ સુક્ષેત્ર ।
તો કૃષ્ણકૃપે પાત્ર । યાચિલાગીં ॥ ૧૨૬ ॥
હો કા આત્મનિવેદનાતળીંચી । જે પીઠિકા હોય સખ્યાચી ।
પાર્થુ અધિષ્ઠાત્રી તેથિંચી । માતૃકા ગા ॥ ૧૨૭ ॥
પાસીંચિ ગોસાવી ન વર્ણિજે । મગ પાઇકાચા ગુણ ઘેઈજે ।
ઐસા અર્જુને તો સહજેં । પઢિયે હરી ॥ ૧૨૮ ॥
પાહાં પાં અનુરાગેં ભજે । જે પ્રિયોત્તમેં માનિજે ।
તે પતીહૂન કાય ન વર્ણિજે । પતિવ્રતા ॥ ૧૨૯ ॥
તૈસા અર્જુનચિ વિશેષેં સ્તવાવા । ઐસેં આવડલેં મજ જીવા ।
જે તો ત્રિભુવનાચિયા દૈવાં । એકાયતનુ જાહલા ।। ૧૩૦ ॥
જયાચિયા આવડીચેનિ પાંગેં । અમૂર્તુહી મૂર્તિ આવગે ।
પૂર્ણાહિ પરી લાગે । અવસ્થા જયાચી ॥ ૧૩૧॥
તંવ શ્રોતે મ્હણતી દૈવ । કૈસી બોલાચી હવાવ ।
કાય નાદાતેં હન બરવ । જિણોની આલી ॥૧૩૨॥
હાં હો નવલ નોહે દેશી । મર઼્હાટી બોલિજે તરી ઐસી ।
વાણેં ઉમટતાહે આકાશીં । સાહિત્યરંગાચેં ॥૧૩૩॥
કૈસેં ઉન્મેખચાંદિણેં તાર । આણિ ભાવાર્થા પડે ગાર ।
હેચિ શ્લોકાર્થકુમુદી તરી ફાર । સાવિયા હોતી ॥૧૩૪॥
ચાડચિ નિચાડાં કરી । ઐસી મનોરથીં યે થોરી ।
તેણેં વિવળલે અંતરી । તેથ ડોલુ આલા ॥૧૩૫॥
તેં નિવૃત્તિદાસેં જાણિતલેં । મગ અવધાન દ્યા મ્હણિતલેં ॥
નવલ પાંડવકુળીં પાહલેં । કૃષ્ણદિવસેં ॥૧૩૬॥
દેવકીયા ઉદરીં વાહિલા। યશોદા સાયાસેં પાળિલા ॥
કીં શેખીં ઉપેગા ગેલા । પાંડવાસી ॥૧૩૭॥
મ્હણઊનિ બહુ દિવસ વોગળાવા । કાં અવસરુ પાહોનિ વિનવાવા ।
હાહી સોસુ તયા સદૈવા । પડેચિના ॥૧૩૮॥
હેં અસો કથા સાંગેં વેગીં । મગ અર્જુન મ્હણે સલગી ।
દેવા ઇયેં સંતચિન્હેં હન આંગીં । ન ઠકતી માઝાં ॥૧૩૯॥
એર઼્હવીં યા લક્ષણાંચિયા નિજસારા । મી અપાડેં કીર અપુરા ।
પરિ તુમચેનિ બોલેં અવધારા । થોરાવેં જરી ॥૧૪૦॥
જી તુમ્હી ચિત્ત દેયાલ । તરી બ્રહ્મ મિયાં હોઈજેલ ।
કાય જાહલેં અભ્યાસિજેલ । સાંગાલ જે ॥ ૧૪૧ ॥
હાં હો નેણોં કવણાચી કાહાણી । આઇકોનિ શ્લાઘત અસોં અંતઃકરણીં ।
ઐસી જાહલેપણાચી શિરયાણી । કાયસી દેવા ॥ ૧૪૨ ॥
હેં આંગે મ્યા હોઇજો કા । યેતુલેં ગોસાવી આપુલેપણેં કીજો કાં ।
તંવ હાંસોનિ શ્રીકૃષ્ણ હો કાં । કરું મ્હણતી ॥ ૧૪૩ ॥
દેખા સંતોષુ એક ન જોડે । તંવચિ સુખાચેં સૈંઘ સાંકડેં ।
મગ જોડલિયા કવણીકડે । અપુરેં અસે ।। ૧૪૪ ॥
તૈસા સર્વેશ્વરુ બળિયા સેવકેં । મ્હણોનિ બ્રહ્મહી હોય તો કૌતુકેં ।
પરિ કૈંસા ભારેં આતલા પિકે । દૈવાચેનિ ॥ ૧૪૫ ॥
જો જન્મસહસ્રાંચિયાસાઠીં । ઇંદ્રાદિકાંહી મહાગુ ભેટી ।
તો આધીનુ કેતુલા કિરીટી । જે બોલુહિ ન સાહે ॥ ૧૪૬ ॥
મગ ઐકા જેં પાંડવેં । મ્હણિતલે બ્રહ્મ મ્યાં હોઆવેં ।
તેં અશેષહી દેવેં । અવધારિલેં ॥ ૧૪૭ ॥
તેથ ઐસેંચિ એક વિચારિલેં । જે યા બ્રહ્મત્વાચે ડોહળે જાહલે ।
પરિ ઉદરા વૈરાગ્ય આહે આલેં । બુધ્દીચિયા ॥ ૧૪૮ ॥
એર઼્હવીં દિવસ તરી અપુરે । પરિ વૈરાગ્યવસંતાચેનિ ભરેં ।
જે સોંહભાવ મહુરેં । મોડોનિ આલા ॥ ૧૪૯ ॥
મ્હણોનિ પ્રાપ્તિફળીં ફળતાં । યાસિ વેળુ ન લાગેલ આતાં ।
હો વિરક્તુ ઐસા અંનતા । ભરંવસા જાહલા ॥ ૧૫૦ ॥
મ્હણે જેં જેં હા અધિષ્ઠીલ। તેં આરંભીંચ યયા ફળેલ ।
મ્હણૌનિ સાંગિતલા ન વચેલ । અભ્યાસુ વાયાં ॥ ૧૫૧ ॥
ઐસેં વિવરોનિયાં શ્રીહરી । મ્હણિતલેં તિયે અવસરીં ।
અર્જુના હા અવધારીં । પંથરાજુ ॥ ૧૫૨ ॥
તેથ પ્રવૃત્તિતરુચ્યા બુડીં । દિસતી નિવૃત્તિફળાચિયા કોડી ।
જિયે માર્ગીચા કાપડી । મહેશુ આઝુનિ ॥ ૧૫૩ ॥
પૈં યોગવૃંદે વહિલીં । આડવીં આકાશીં નિઘાલીં ।
કીં તેથ અનુભવાચ્યા પાઉલીં । ધોરણુ પડિલા ॥ ૧૫૪ ॥
તિહીં આત્મબોધાચેનિ ઉજુકારેં । ધાંવ ઘેતલી એકસરેં ।
કીં યેર સકળ માર્ગ નિદસુરે । સાંડુનિયાં ॥ ૧૫૫ ॥
પાઠીં મહર્ષી યેણેં આલે । સાધકાંચે સિધ્દ જાહાલે ।
આત્મવિદ થોરાવલે । યેણેંચિ પંથેં ॥ ૧૫૬ ॥
હા માર્ગુ જૈં દેખિજે । તૈં તહાન ભૂક વિસરિજે ।
રાત્રિદિવસુ નેણિજે । વાટે ઇયે ॥ ૧૫૭ ॥
ચાલતાં પાઊલ જેથ પડે । તેથ અપવર્ગાચી ખાણી ઉઘડે ।
આવ્હાંટલિયા તરી જોડે । સ્વર્ગસુખ ॥ ૧૫૮ ॥
નિગિજે પૂર્વીંલિયા મોહરા । કીં યેઇજે પશ્ચિમેચિયા ઘરા ।
નિશ્ચળપણેં ધનુર્ધરા । ચાલણેં યેથિંચેં ॥ ૧૫૯ ॥
યેણેં માર્ગેં જયા ઠાયા જાઇજે । તો ગાંવો આપણચિ હોઇજે ।
હેં સાંગો કાય સહજેં । જાણસી તૂં ॥ ૧૬૦ ॥
તેથ મ્હણિતલેં દેવા । તરી તેંચિ મગ કેવ્હાં ।
કાં આર્તીસમુદ્રૌનિ ન કાઢાવા । બુડતુ જી મી ॥ ૧૬૧ ॥
તવં શ્રીકૃષ્ણ મ્હણતી ઐસેં । હેં ઉત્સંખળ બોલણેં કાયસેં ।
આમ્હીં સાંગતસોં આપૈસેં । વરિ પુશિલે તુવાં ॥ ૧૬૨ ॥
શુચૌ દેશે પ્રતિષ્ઠાપ્ય સ્થિરમાસનમાત્મનઃ ।
નાત્યુચ્છ્રિતં નાતિનીચં ચૈલાજિનકુશોત્તરમ્ ॥ ૧૧ ॥
તરી વિશેષે આતાંચિ બોલિજેલ । પરિ તેં અનુભવેં ઉપેગા જાઈલ ।
મ્હણૌનિ તૈસેં એક લાગેલ । સ્થાન પહાવેં ॥ ૧૬૩ ॥
જેથ આરાણુકેચેનિ કોડેં । બૈસલિયા ઉઠોં નાવડે ।
વૈરાગ્યાસી દુણીવ ચઢે । દેખલિયા જેં ॥ ૧૬૪ ॥
જો સંતી વસવિલા ઠાવો । સંતોષાસિ સાવાવો ।
મના હોય ઉત્સાવો । ધૈર્યાચા ॥ ૧૬૫ ॥
અભ્યાસુચિ આપણયાતેં કરી । હૃદયાતેં અનુભવ વરિ ।
ઐસી રમ્યપણાચી થોરી । અખંડ જેથ ॥ ૧૬૬ ॥
જયા આડ જાતાં પાર્થા । તપશ્ચર્યા મનોરથા ।
પાખાંડિયાહી આસ્થા । સમૂળ હોય ॥ ૧૬૭ ॥
સ્વભાવેં વાટે યેતાં । જરી વરપડા જાહલા અવચિતાં ।
તરી સકામુહી પરિ માઘૌતા । નિઘોં વિસરે ॥ ૧૬૮ ॥
ઐસેનિ ન રાહતયાતેં રાહાવી । ભ્રમતયાતેં બૈસવી ।
થાપટુનિ ચેવવી । વિરક્તીતેં ॥ ૧૬૯ ॥
હેં રાજ્ય વર સાંડિજે । મગ નિવાંતા એથેંચિ અસિજે ।
ઐસે શૃંગારિયાંહિ ઉપજે । દેખતખેંવો ॥ ૧૭૦ ॥
જેં યેણેં માનેં બરવંટ । આણિ તૈસેચ અતિચોખટ ।
જેથ અધિષ્ઠાન પ્રગટ । ડોળાં દિસે ॥ ૧૭૧ ॥
આણિકહી એક પહાવેં । સાધકીં વસતેં હોઆવેં ।
આણિ જનાચેનિ પાયરવેં । રુળેચિના ॥ ૧૭૨ ॥
જેથ અમૃતાચેનિ પાડેં । મુળેહીસકટ ગોડેં ।
જોડતી દાટેં ઝાડેં । સદા ફળતીં ॥ ૧૭૩ ॥
પાઉલા પાઉલા ઉદકેં । વર્ષાકાળેંહી અતિચોખેં ।
નિર્ઝરેં કા વિશેખેં । સુલભેં જેથ ॥ ૧૭૪ ॥
હા આતપુહી અળુમાળુ । જાણિજે તરી શીતળુ ।
પવન અતિ નિશ્ચળુ । મંદ ઝુળકે ॥ ૧૭૫ ॥
બહુત કરુનિ નિઃશદ્બ । દાટ ન રિગે શ્વાપદ ।
શુક હન ષટ્પદ । તેઉતેં નાહીં ॥ ૧૭૬ ॥
પાણિલગેં હંસેં । દોની ચારી સારસેં ।
કવણેં એકે વેળે બૈસે । તરી કોકિળહી હો ॥ ૧૭૭ ॥
નિરંતર નાહી । તરી આલીં ગેલીં કાંહીં ।
હોતુ કાં મયુરેંહી । આમ્હી ના ન મ્હણોં ॥ ૧૭૮ ॥
પરિ આવશ્યક પાંડવા । ઐસા ઠાવો જોડાવા ।
તેથ નિગૂઢ મઠ હોઆવા । કાં શિવાલય ॥ ૧૭૯ ॥
દોહીંમાજી આવડે તેં । જેં માનલેં હોય ચિત્તેં ।
બહુતકરુનિ એકાંતે । બૈસિજે ગા ॥ ૧૮૦ ॥
મ્હણોનિ તૈસેં તે જાણાવેં । મન રાહાતેં પાહાવેં ।
રાહેલ તેથ રચાવેં । આસન ઐસેં ।। ૧૮૧ ॥
વરિ ચોખટ મૃગસેવડી । માજી ધૂતવસ્ત્રાચી ઘડી ।
તળવટીં અમોડી । કુશાંકુર ॥ ૧૮૨ ॥
સકોમળ સરિસે । સુબધ્દ રાહતી આપૈસે ।
એકેં પાડેં તૈસેં । વોજા ઘાલી ॥ ૧૮૩ ॥
પરિ સાવિયાચિ ઉંચ હોઈલ । તરી આંગ હન ડોલેલ ।
નીચ તરી પાવેલ । ભૂમિદોષુ ॥ ૧૮૪ ॥
મ્હણૌનિ તૈસેં ન કરાવેં । સમભાવેં ધરાવેં ।
હેં બહુ અસો હોઆવેં । આસન ઐસેં ॥ ૧૮૫ ॥
તત્રૈકાગ્નં મનઃ કૃત્વા યતચિત્તેદ્રિયક્રિયઃ ।
ઉપવિશ્યાસને યુઞ્જ્યાદ યોગમાત્મવિશુધ્દયે ॥ ૧૨ ॥
મગ તેથ આપણ । એકાગ્ર અંતઃકરણ ।
કરુનિ સદ્ગુરુસ્મરણ । અનુભવિજે ॥ ૧૮૬ ॥
તૈસેં સ્મરતેનિ આદરેં । સબાહ્ય સાત્વિકેં ભરે ।
જંવ કાઠિણપણ વિરે । અહંભાવાચે ॥ ૧૮૭ ॥
વિષયાંચા વિસરુ પડે । ઇંદ્રિયાંચી કસમસ મોડે ।
મનાચી ઘડી ઘડે । હૃદયામાજીં ॥ ૧૮૮ ॥
ઐસેં ઐક્ય હેં સહજેં । ફાવેં તંવ રાહિજે ।
મગ તેણેંચિ બોધેં બૈસિજે । આસનાવરી ॥ ૧૮૯ ॥
આતાં આંગાતે આંગ કરી । પવનાતેં પવનુ ધરી ।
ઐસી અનુભવાચી ઉજરી । હોંચિ લાગે ॥ ૧૯૦ ॥
પ્રવૃત્તી માઘૌતિ મોહરે । સમાધિ ઐલાડિ ઉતરે ।
આઘવેં અભ્યાસુ સરે । બૈસતખેંવો ॥ ૧૯૧ ॥
મુદ્રેચી પ્રૌઢી ઐશી । તેચિ સાંગિજેલ આતાં પરિયેસીં ।
તરી ઉરુ યા જઘનાસી । જડોનિ ઘાલીં ॥ ૧૯૨ ॥
ચરણતળેં દેવ્હડી । આધારદ્રુમાચા બુડીં ।
સુઘટિતેં ગાઢીં । સંચરીં પાં ॥ ૧૯૩ ॥
સવ્ય તો તળીં ઠેવિજે । તેણેં સિવણીમધ્યુ પીડિજે ।
વરી બૈસે તો સહજેં । વામચરણુ ॥ ૧૯૪ ॥
ગુદ મેંઢ્રાઆંતૌતિ । ચારી અંગુળેં નિગુતીં ।
તેથ સાર્ધ સાર્ધ પ્રાંતી । સાંડુનિયાં ॥ ૧૯૫ ॥
માજિ અંગુળ એક નિગે । તેથ ટાંચેચેનિ ઉત્તરાભાગેં ।
નેહેટિજે વરિ આંગેં । પેલલેનિ ॥ ૧૯૬ ॥
ઉચલિલે કાં નેણિજે । તૈસેં પૃષ્ઠાંત ઉચલિજે ।
ગુલ્ફદ્વય ધરિજે । તેણેંચિ માનેં ॥ ૧૯૭ ॥
મગ શરીર સંચુ પાર્થા । અશેષુહી સર્વથા ।
પાર્ષ્ણીચા માથા । સ્વયંભુ હોય ॥ ૧૯૮ ॥
અર્જુના હેં જાણ । મૂળબંધાચેં લક્ષણ ।
વજ્રાસન ગૌણ । નામ યાસી ॥ ૧૯૯ ॥
ઐસી આધારીં મુદ્રા પડે । આણિ આધીંચા માર્ગુ મોડે ।
તેથ અપાનુ આંતલીકડે । વોહોંટો લાગે ॥ ૨૦૦॥
સમં કાયશિરોગ્રીવં ધારયન્નચલં સ્થિરઃ ।
સંપ્રેક્ષ્ય નાસિકાગ્રં સ્વં દિશશ્ચાનવલોકયન્ ॥ ૧૩ ॥
તંવ કરસંપુટ આપૈસેં । વામ ચરણીં બૈસે ।
તંવ બાહુમુળીં દિસે । થોરવી આલી ॥ ૨૦૧ ॥
માજી ઉભારલેનિ દંડેં । શિરકમળ હોય ગાઢેં ।
નેત્રદ્વારીચી કવાડેં । લાગૂં પહાતી ॥ ૨૦૨ ॥
વરચિલેં પાતી ઢળતી । તળીંચી તળીં પુંજાળતી ।
તેથ અર્ધોન્મીલિત સ્થિતી | ઉપજે તયા ॥ ૨૦૩ ॥
દિઠી રાહોનિ આંતુલીકડે । બાહેર પાઊલ ઘાલી કોડેં ।
તે ઠાયીં ઠાવો પડે । નાસાગ્રપીઠીં ॥ ૨૦૪ ॥
ઐસેં આંતુચ્યા આંતુચિ રચે । બાહેરી માગુતેં ન વચે ।
મ્હણૌનિ રાહણેં આધિયે દિઠીચેં । તેથેંચિ હોય ॥ ૨૦૫ ॥
આતાં દિશાંચિ ભેટી ઘ્યાવી । કાં રુપાચી વાટ પહાવી ।
હે ચાડ સરે આઘવી । આપૈસયા ॥ ૨૦૬ ॥
મગ કંઠનાળ આટે । હનુવટી હે હડૌતિ દાટે ।
તે ગાઢી હોઊનિ નેહટે । વક્ષઃસ્થળીં ॥ ૨૦૭ ॥
માજીં ઘંટિકા લોપે । વરી બંધુ જો આરોપે ।
તો જાલંધરુ મ્હણિપે । પંડુકુમરા ॥ ૨૦૮ ॥
નાભીવરી પોખે । ઉદર હેં થોકે ।
અંતરીં ફાંકે । હૃદયકોશુ ॥ ૨૦૯ ॥
સ્વાધિષ્ઠાનાવરિચિલે કાંઠીં । નાભીસ્થાનાતળવટીં ।
બંધુ પડે કિરીટી । વોઢિયાણા તો ॥ ૨૧૦ ॥
પ્રશાન્તાત્મા વિગતભીર્બ્રહ્મચારિવ્રતે સ્થિતઃ ।
મનઃ સંયમ્ય મચ્ચિત્તો યુક્ત આસીત મત્પરઃ ॥ ૧૪ ॥
ઐસી શરીરાબાહેરલીકડે । અભ્યાસાચી પાંખર પડે ।
તંવ આંતુ ત્રાય મોડે । મનોધર્માચી ॥ ૨૧૧ ॥
કલ્પના નિમે । પ્રવૃત્તી શમે ।
આંગ મન વિરમે । સાવિયાચિ ॥ ૨૧૨॥
ક્ષુધા કાય જાહાલી । નિદ્રા કેઉતી ગેલી ।
હે આઠવણહી હારપલી । ન દિસે વેગાં । ૨૧૩ ॥
જો મુળબંધે કોંડલા । અપાનુ માઘૌતા મુરડલા ।
તો સવેંચિ વરી સાંકડલા । ફુગુ ધરી ॥ ૨૧૪ ॥
ક્ષોભલેપણેં માજે । ઉવાઇલા ઠાયી ગાજે ।
મણિપુરેંસી ઝુંજે । રાહોનિયાં ॥ ૨૧૫ ॥
મગ થાંવલી તે વાહટુળી । સૈંઘ ઘેઊનિ ઘર ડહુળી ।
બાળપણીંચી કુહીટુળી । બાહેર ઘાલી ॥ ૨૧૬ ॥
ભીતરીં વળી ન ધરે । કોઠ્યામાજીં સંચરે ।
કફપિત્તાચે થારે । ઉરોં નેદી॥ ૨૧૭ ।।
ધાંતુચે સમુદ્ર ઉલંડી । મેદાચે પર્વત ફોડી ।
આંતલી મજ્જા કાઢી । અસ્થિગત ॥ ૨૧૮ ॥
નાડીતેં સોડવી । ગાત્રાંતેં વિઘડવી ।
સાધકાંતે ભેડસાવી । પરિ બિહાવેં ના ॥ ૨૧૯ ॥
વ્યાધીતેં દાવી । સવેંચિ હરવી ।
આપ પૃથ્વી કાલવી । એકવાટ ॥ ૨૨૦ ॥
તંવ યેરીકડે ધનુર્ધરા । આસનાચા ઉબારા ।
શક્તી કરી ઉજગરા । કુંડલિનીતે ॥ ૨૨૧ ॥
નાગાચેં પિલેં । કુંકુમેં નાહલેં ।
વળણ ઘેઊનિ આલેં । સેજે જૈસેં ॥ ૨૨૨ ।।
તૈશી તે કુંડલિની । મોટકી ઔટ વળણી ।
અધોમુખ સર્પિણી । નિજૈલી અસે ॥ ૨૨૩ ॥
વિદ્યુલતેચી વિડી । વન્હિજ્વાળાંચી ઘડી ।
પંધરેયાચી ચોખડી । ઘોંટીવ જૈશી ॥ ૨૨૪ ॥
તૈસી સુબધ્દ આટલી । પુટીં હોતી દાટલી ।
તેં વજ્રાસનેં ચિમુટલી । સાવધુ હોય ॥ ૨૨૫ ॥
તેથ નક્ષત્ર જૈસેં ઉલંડલેં । કીં સુર્યાચેં આસન મોડલેં ।
તેજાચે બીજ વિરુઢલેં । અંકુરેશીં ॥ ૨૨૬ ॥
તૈશી વેઢિયાતેં સોડતી । કવતિકેં આંગ મોડિતી ।
કંદાવરી શક્તી । ઉઠલી દિસે ॥ ૨૨૭ ॥
સહજેં બહુતાં દિવસાંચી ભૂક । વરી ચેવવિલીં તેં હોય મિષ ।
મગ આવેશેં પસરી મુખ । ઊર્ધ્વા ઉજૂ ॥ ૨૨૮ ॥
તેથ હૃદયકોશાતળવટીં । જો પવનુ ભરે કિરીટી ।
તયા સગળેયાચિ મિઠી । દેઊનિ ઘાલી ॥ ૨૨૯ ॥
મુખીંચ્યા જ્વાળીં । તળીં વરી કવળી ।
માંસાચી વડવાળી ।આરોગું લાગે ॥ ૨૩૦ ॥
જે જે ઠાય સમાંસ । તેથ આહાચ જોડે ઘાઉસ ।
પાઠી એકદોની ઘાંસ । હિયાહી ભરી ॥ ૨૩૧ ॥
મગ તળવે તળહાત શોધી । ઉર્ધ્વીચે ખંડ ભેદી ।
ઝાડા ઘે સંધી । પ્રત્યંગાચા ॥ ૨૩૨ ॥
આધાર તરી ન સંડી । પરિ નખીંચેંહી સત્ત્વ કાઢી ।
ત્વચા ધુવૂનિ જડી । પાંજરેશીં ॥ ૨૩૩ ॥
અસ્થીંચે નળે નિરપે । શિરાંચે હીર વોરપે ।
તંવ બાહેરી વિરુઢી કરપે । રોમબીજાંચી ॥ ૨૩૪ ॥
મગ સપ્તધાંતૂચ્યા સાગરીં । તાહાનેલી ઘોંટ ભરી ।
આણિ સવેંચિ ઉન્હાળા કરી । ખડખડીત ॥ ૨૩૫ ॥
નાસાપુટૌનિ વારા । જો જાતસે અંગુળે બારા ।
તો ગચિયે ધરુનિ માઘારા । આંતુ ઘાલી ॥ ૨૩૬ ॥
તેથ અધ વરૌતેં આકુંચે । ઊર્ધ્વ તળૌતેં ખાંચે ।
તયા ખેંવામાજિ ચક્રાચે । પદર ઉરતી ॥ ૨૩૭ ॥
એર઼્હવીં તરી દોન્હી તેવ્હાંચિ મિળતી । પરિ કુંડલિની નાવેકુ દુશ્ચિત્ત હોતી ।
તે તયાંતેં મ્હણે પરૌતી । તુમ્હીચિ કાયસીં એથેં ॥ ૨૩૮ ॥
આઇકેં પાર્થિવ ધાતુ આઘવી । આરોગિતાં કાહીં નુરવી ।
આણિ આપાતેં તંવ ઠેવી । પુસોનિયાં ॥ ૨૩૯ ॥
ઐસી દોની ભુતેં ખાયે । તે વેળી સંપૂર્ણ ધાયે ।
મગ સૌમ્ય હોઊનિ રાહે । સુષુમ્નેપાશીં ॥ ૨૪૦ ॥
તેથ તૃપ્તીચેનિ સંતોષેં । ગરળ જેં વમી મુખેં ।
તેણેં તિયેચેનિ પીયૂષે । પ્રાણુ જિયે ॥ ૨૪૧ ॥
તો અગ્નિ આંતૂનિ નિઘે । પરિ સબાહ્ય નિવવૂંચિ લાગે ।
તે વેળી કસુ બાંધિતી આંગે । સાંડિલા પુઢતી ॥ ૨૪૨ ॥
માર્ગ મોડિતી નાડીચે । નવવિધપણ વાયુચેં ।
જાય મ્હણઊનિ શરીરાચે । ધર્મુ નાહીં ॥ ૨૪૩ ॥
ઇડા પિંગળા એકવટતી । ગાંઠી તિન્હી સુટતી ।
સાહી પદર ફુટતી । ચક્રાંચે હે ॥ ૨૪૪॥
મગ શશી આણિ ભાનુ । ઐસા કલ્પિજે જો અનુમાનુ ।
તો વાતીવરી પવનુ । ગિવસિતાં ન દિસે ॥ ૨૪૫ ॥
બુધ્દીચી પુળિકા વિરે । પરિમળુ ઘ્રાણી ઉરે ।
તોહી શક્તિસવેં સંચરે । મધ્યમેમાજી ॥ ૨૪૬ ॥
તંવ વરિલેકડોનિ ઢાળેં । ચંદ્રામૃતાચેં તળેં ।
કાનવડોનિ મિળે । શક્તિમુખીં ॥ ૨૪૭ ॥
તેણેં નાતકેં રસ ભરે । તો સર્વાંગામાજીં સંચરે ।
જેથિંચા તેથ મુરે । પ્રાણપવનુ ॥ ૨૪૮ ॥
તાતલિયે મુસેં । મેણ નિઘોનિ જાય જૈસેં ।
કોંદલી રાહે રસેં । વોતલેનિ ॥ ૨૪૯ ॥
તૈસે પિંડાચેનિ આકારેં । તે કળાચિ કાં અવતરે ।
વરી ત્વચેચેનિ પદરેં । પાંગુરલી અસે ॥ ૨૫૦ ॥
જૈસી આભાળાચી બુંથી । કરુનિ રાહે ગભસ્તી ।
મગ ફિટલિયા દીપ્તિ । ધરૂં નયે ॥ ૨૫૧ ॥
તૈસા આહાચવરિ કોરડા । ત્વચેચા અસે પાતવડા ।
તો ઝડોનિ જાય કોંડા । જૈસા હોય ॥ ૨૫૨ ॥
મગ કાશ્મીરાચે સ્વયંભ । કાં રત્નબીજા નિઘાલે કોંભ ।
અવયવકાંતીચિ ભાંબ | તૈસી દિસે ॥ ૨૫૩ ॥
નાતરિ સંધ્યારાગીંચે રંગ । કાઢૂનિ વળિલેં તેં આંગ ।
કી અંતર્જોતીચેં લિંગ । નિર્વાળિલેં ॥ ૨૫૪ ॥
કુંકુમાચે ભરીંવ । સિધ્દરસાંચે વોતીંવ ।
મજ પાહતાં સાવેવ । શાંતિચિ તે ॥ ૨૫૫ ॥
તેં આનંદચિત્રીંચેં લેપ । નાતરી મહાસુખાચેં રૂપ ।
કીં સંતોષતરૂચેં રોપ । થાંવલેં જૈસેં ॥ ૨૫૬ ॥
તો કનકચંપકાચા કળા । કીં અમૃતાચા પુતળા ।
નાના સાસિંનલા મળા । કોંવળિકેચા ॥ ૨૫૭ ॥
હો કાં જે શારદિયેચે વોલેં । ચંદ્રબિંબ પાલ્હેલેં ।
કાં તેજચિ મૂર્ત બૈસલેં । આસનાવરી ॥ ૨૫૮ ॥
તૈસેં શરીર હોયે । જે વેળીં કુંડલિની ચંદ્ર પિયે ।
મગ દેહાકૃતિ બિહે । કૃતાંતુ ગા ॥ ૨૫૯ ॥
વૃધ્દાપ્ય તરી બહુડે । તારુણ્યાચી ગાંઠી વિઘડે ।
લોપલી ઉઘડે । બાળદશા ॥ ૨૬૦ ॥
વયસા તરી યેતુલેવરી । એર઼્હવી બળાચા બળાર્થુ કરી ।
ધૈર્યાચી થોરી । નિરુપમ ॥ ૨૬૧ ॥
કનકદ્રુમાચાં પાલવીં । રત્નકળિકા નિત્ય નવી ।
નખેં તૈસીં બરવીં । નવીં નિઘતી ॥ ૨૬૨ ॥
દાંતહી આન હોતી । પરિ અપાડેં સાનેજતી ।
જૈસી દુબાહીં બૈસે પાંતી । હિરેયાંચી ॥ ૨૬૩ ॥
માણિકુલિયાંચિયા કણિયા । સાવિયાચી અણુમાનિયા ।
તૈસિયા સર્વાંગીં ઉધવતી અણિયા । રોમાંચિયાં ॥ ૨૬૪ ॥
કરચરણતળેં । જૈસીં કાં રાતોત્પળેં ।
પાખાળીં હોતી ડોળે । કાય સાંગો ॥ ૨૬૫ ॥
નિડારાચેનિ કોંદાટેં । મોતિયેં નાવરતી સંપુટેં ।
મગ શિવણી જૈશી ઉતટે । શુક્તિપલ્લવાંચી ॥ ૨૬૬ ॥
તૈશીં પાતિચિયે કવળિયે ન સમાયે । દિઠી જાકળોનિ નિઘોં પાહે ।
આધિલીચી પરિ હોયે । ગગના કળિતી ॥ ૨૬૭ ॥
આઇકે દેહ હોય સોનિયાચેં । પરિ લાઘવ યે વાયૂચેં ।
જે આપા આણિ પૃથ્વીચે । અંશુ નાહીં ॥ ૨૬૮ ॥
મગ સમુદ્રપૈલાડી દેખે । સ્વર્ગીંચા આલોચુ આઇકે ।
મનોગત ઓળખે । મુંગિયેચે ।। ૨૬૯ ॥
પવનાચા વારિકા વળઘે । ચાલે તરી ઉદકીં પાઊલ ન લાગે ।
યેણેં યેણેં પ્રસંગે । યેતી બહુતા સિધ્દી ॥ ૨૭૦ ॥
આઇકેં પ્રાણાચા હાતુ ધરુનિ । ગગનાચી પાઉટી કરુની ।
મધ્યમેચેનિ દાદરાહુની । હૃદયા આલી ॥ ૨૭૧ ॥
તે કુંડલિની જગદંબા । જે ચૈતન્યચક્રવર્તીચી શોભા ।
જયા વિશ્વબીજાચિયા કોંભા । સાઉલી કેલી ॥ ૨૭૨ ॥
જે શૂન્યલિંગાચી પિંડી । જે પરમાત્મયા શિવાચી કંરડી ।
જે પ્રાણાચી ઉઘડી । જન્મભૂમી ॥ ૨૭૩ ॥
હેં અસો તે કુંડલિની બાળી । હૃદયાઆંતુ આલી ।
તંવ અનાહતાચાં બોલીં । ચાવળે તે ॥ ૨૭૪ ॥
શક્તીચિયા આંગા લાગલેં । બુદ્ધીચેં ચૈતન્ય હોતેં જાહલેં ।
તેં તેણેં આઇકિલેં । અળુમાળુ ॥ ૨૭૫ ॥
ઘોષાચ્યા કુંડી । નાદચિત્રાંચી રુપડીં ।
પ્રણવાચિયા મોડી । રેખિલીં ઐસીં ॥ ૨૭૬ ॥
હેંચિ કલ્પાવેં તરી જાણિજે । પરિ કલ્પિતેં કૈચેં આણિજે ।
તરી નેણોં કાય ગાજે । તિયે ઠાયીં ॥ ૨૭૭ ॥
વિસરોનિ ગેલોં અર્જુના । જંવ નાશુ નાહી પવના ।
તંવ વાચા આથી ગગના । મ્હણોનિ ઘુમે ॥ ૨૭૮ ॥
તયા અનાહતાચેનિ મેઘેં । આકાશ દુમદુમોં લાગે ।
તંવ બ્રહ્મસ્થાનીંચેં બેગેં । ફિટલેં સહજેં ॥ ૨૭૯ ॥
આઇકેં કમળગર્ભાકારેં । જેં મહદાકાશ દુસરેં ।
જેથ ચૈતન્ય આધાતુરેં । કરુનિ અસિજે ॥ ૨૮૦ ॥
તયા હૃદયાચ્યા પરિવરીં । કુંડલિનિયાં પરમેશ્વરી ।
તેજાચી શિદોરી । વિનિયોગિલી ।। ૨૮૧ ॥
બુધ્દીચેનિ શાકેં । હાતબોનેં નિકેં ।
દ્વૈત જેથ ન દેખે । તૈસેં કેલેં ॥ ૨૮૨ ॥
ઐસી નિજકાંતી હારવિલી । મગ પ્રાણુચિ કેવળ જાહલી ।
તે વેળી કૈસી ગમલી । મ્હણાવી પાં ॥ ૨૮૩ ॥
હો કાં જે પવનાચી પુતળી । પાંઘુરલી હોતી સોનેસળી ।
તે ફેડુનિયાં વેગળી । ઠેવલી તિયા ॥ ૨૮૪ ॥
નાતરી વારયાચેનિ આંગેં ઝગટલી । દીપાચી દિઠી નિમટલી ।
કાં લખલખોનિ હારપલી । વીજુ ગગનીં ॥ ૨૮૫ ॥
તૈશી હૃદયકમળવેર઼્હીં । દિસે સોનિયાચી જૈશી સરી ।
નાતરી પ્રકાશજળાચી ઝરી । વાહત આલી ॥ ૨૮૬ ॥
મગ તે હૃદયભૂમી પોકળે । જિરાલી કાં એકે વેળે ।
તૈસેં શક્તીચે રુપ માવળે । શક્તીચિમાજીં ।। ૨૮૭ ॥
તેવ્હાં તરી શક્તીચિ મ્હણિજે । એર઼્હવી તો પ્રાણુ કેવળ જાણિજે ।
આતાં નાદ બિંદુ નેણિજે । કલા જ્યોતી ॥ ૨૮૮ ॥
મનાચા હન મારુ । કાં પવનાચા ધરુ ।
ધ્યાનાચા આદરુ । નાહીં પરી ॥ ૨૮૯ ॥
હે કલ્પના ઘે સાંડી । તેં નાહીં ઇયે પરવડી ।
હે મહાભૂતાંચી ફુડી । આટણી દેખાં ॥ ૨૯૦ ॥
પિંડે પિંડાચા ગ્રાસુ । તો હા નાથસંકેતીચા દંશુ ।
પરિ દાઊનિ ગેલા ઉદ્દેશુ । મહાવિષ્ણુ ॥ ૨૯૧ ॥
તયા ધ્વનિતાચેં કેણેં સોડુની । યથાર્થાચી ઘડી ઝાડુની ।
ઉપલવિલી મ્યાં જાણુનિ । ગ્રાહીક શ્રોતે ॥ ૨૯૨ ॥
યુઞ્જન્નેનં સદાઽત્માનં યોગી નિયતમાનસઃ ।
શાન્તિ નિર્વાણપરમાં મત્સંસ્થામધિગચ્છતિ ॥ ૧૫ ॥
ઐકેં શક્તીચેં તેજ લોપે । તેથ દેહીંચે રુપ હારપે ।
મગ તો ડોળ્યાંમાજી લપે । જગાચિયા ॥ ૨૯૩ ॥
એર઼્હવીં આધિલાચી ઐસેં । સાવયવ તરી દિસે ।
પરી વાયૂચેં કાં જૈસેં । વળિલેં હોય ॥ ૨૯૪ ॥
નાતરી કર્દળીચા ગાભા । બુંથી સાંડોનિ ઉભા ।
કાં અવયવચિ નભા । નિવડલા તો ॥ ૨૯૫ ॥
તૈસેં હોય શરીર । તૈં તેં મ્હણિજે ખેચર ।
હેં પદ હોતાં ચમત્કાર । પિંડજની ॥ ૨૯૬ ॥
દેખેં સાધકુ નિઘોનિ જાય । માગાં પાઉલાંચી વોળ રાહે ।
તેથ ઠાયી ઠાયી હોયે । હે અણિમાદિક ॥ ૨૯૭ ॥
પરિ તેણેં કાય કાજ આપણયાં । અવધારી ઐસા ધનંજયા ।
લોપ આથી ભૂતત્રયા । દેહીંચા દેહીં ॥ ૨૯૮ ॥
પૃથ્વીતેં આપ વિરવી । આપાતેં તેજ જિરવી ।
તેજાતેં પવનુ હરવી । હૃદયામાજીં ।। ૨૯૯ ॥
પાઠીં આપણ એકલા ઉરે । પરિ શરીરાચેનિ અનુકારેં ।
મગ તોહી નિગે અંતરેં । ગગના મિળે ॥ ૩૦૦ ॥
તે વેળી કુંડલિની હે ભાષ જાયે । મારુત ઐસેં નામ હોયે ।
પરિ શક્તીપણ તેં આહે । જંવ ન મિળે શિવીં ॥ ૩૦૧ ॥
મગ જાલંધર સાંડી । કકારાંત ફોડી ।
ગગનાચિયે પાહાડીં । પૈઠી હોય ॥ ૩૦૨ ॥
તે ૐકારાચિયે પાઠી । પાય દેત ઉઠાઉઠી ।
પશ્યંતીચિયે પાઉટી । માગાં ઘાલી ॥ ૩૦૩ ॥
પુઢાં તન્માત્રા અર્ધવેરી । આકાશાચાં અંતરી ।
ભરતી ગમે સાગરીં । સરિતા જેવીં ॥ ૩૦૪ ॥
મગ બ્રહ્મરંધ્રી સ્થિરાવોની । સોહંભાવાચ્યા બાહ્યા પસરુની ।
પરમાત્મલિંગા ધાંવોનિ । આંગા ઘડે ॥ ૩૦૫ ॥
તંવ મહાભૂતાંચી જવનિકા ફિટે । મગ દોહીંસિ હોય ઝટેં ।
તેથ ગગનાસકટ આટે । સમરસીં તિયે ॥ ૩૦૬ ॥
પૈં મેઘાચેનિ મુખીં નિવડિલા । સમુદ્ર કાં વોઘીં પડિલા ।
તો માગુતા જૈસા આલા । આપણપેયાં ॥ ૩૦૭ ॥
તેવીં પિંડાચેનિ મિષેં । પદીં પદ પ્રવેશે ।
તેં એકત્વ હોય તૈસેં । પંડુકુમરા ॥ ૩૦૮ ॥
આતાં દુજેં હન હોતેં । કીં એકચિ હેં આઇતેં ।
ઐશિયે વિવંચનપુરતેં । ઉરેચિના ।। ૩૦૯ ॥
ગગનીં ગગન લયા જાયે । ઐસેં જે કાંહીં આહે ।
તેં અનુભવેં જો હોયે । તો હોઊનિ ઠાકે ॥ ૩૧૦ ॥
મ્હણોનિ તેથિંચી માતુ । ન ચઢેચિ બોલાચા હાતુ ।
જેણેં સંવાદાચિયા ગાંવાઆંતુ । પૈઠી કીજે ॥ ૩૧૧ ॥
અર્જુના એર઼્હવીં તરી । ઇયા અભિપ્રાયાચા ગર્વુ ધરી ।
તે પાહેં પાં વૈખરી । દુરી ઠેલી ॥ ૩૧૨ ॥
ભ્રૂલતા માગિલીકડે । તેથ મકારાચેંચિ આંગ ન માંડે ।
સડેયા પ્રાણા સાંકડેં । ગગના યેતાં ॥ ૩૧૩ ॥
પાઠીં તેથેંચિ તો ભાસળલા । તંવ શબ્દાચા દિવો માવળલા ।
મગ તયાહિ વરી આટુ ભવિન્નલા । આકાશાચા ॥ ૩૧૪ ॥
આતાં મહાશૂન્યાચિયા ડોહીં । જેથ ગગનસીચિ ઠાવો નાહીં ।
તેથ તાગા લાગેલ કાઈ । બોલાચા ઇયા ॥ ૩૧૫ ॥
મ્હણોનિ આખરામાજીં સાંપડે । કીં કાનાવરી જોડે ।
હે તૈસેં નવ્હે ફુડેં । ત્રિશુધ્દી ગા ॥ ૩૧૬ ॥
જૈં કહી દૈવેં । અનુભવિલેં ફાવે ।
તૈં આપણચિ હેં ઠાકાવેં । હોઊનિયા ॥ ૩૧૭ ॥
પુઢતી જાણણેં તેં નાહીંચિ । મ્હણોનિ અસો કિતી હેંચિ ।
બોલાવેં આતાં વાયાંચિ । ધનુર્ધરા ॥ ૩૧૮ ॥
ઐસેં શબ્દજાત માઘૌતેં સરે । તેથ સંકલ્પાચેં આયુષ્ય પુરે ।
વારાહી જેથ ન શિરે । વિચારાચા ॥ ૩૧૯ ॥
જેં ઉન્મનિયેચેં લાવણ્ય । જેં તુર્યેચેં તારુણ્ય ।
અનાદિ જેં અગણ્ય । પરમતત્વ ॥ ૩૨૦ ॥
જેં આકારાચા પ્રાંતુ । જેં મોક્ષાચા એકાંતુ ।
જેથ આદિ આણિ અંતુ । વિરોનિ ગેલે ॥ ૩૨૧ ॥
જેં વિશ્વાચેં મૂળ । જેં યોગદ્રુમાચેં ફળ ।
જેં આનંદાચેં કેવળ । ચૈતન્ય ગા ॥ ૩૨૨ ॥
જેં મહાભૂતાંચેં બીજ । જેં મહાતેજાચેં તેજ ।
એવં પાર્થા જેં નિજ । સ્વરુપ માઝેં ॥ ૩૨૩ ॥
તે હે ચર્તુભુજ કોંભેલી । જયાચી શોભા રુપા આલી ।
દેખોનિ નાસ્તિકીં નોકિલી । ભક્તવૃંદેં ॥ ૩૨૪ ॥
તેં અનિર્વાચ્ય મહાસુખ । પૈં આપણચિ જાહલે જે પુરુષ ।
જયાંચે કાં નિષ્કર્ષ । પ્રાપ્તીવેરીં ॥ ૩૨૫ ॥
આમ્હી સાધન હેં જેં સાંગિતલેં । તેંચિ શરીરીં જિહીં કેલેં ।
તે આમુચેનિ પાડેં આલે । નિર્વાળલેયા ॥ ૩૨૬ ॥
પરબ્રહ્માચેનિ રસેં । દેહાકૃતીચિયે મુસેં ।
વોતીંવ જાહલે તૈસે । દિસતી આંગેં ॥ ૩૨૭ ॥
કાં જેં આપણ આતાં દેવો । હા બોલિલો જો ઉપાવો ।
તો પ્રાપ્તીચા ઠાવો । મ્હણોનિ ઘડે ॥ ૩૨૯ ॥
ઇયે અભ્યાસીં જે દૃઢ હોતી । તે ભરંવસેનિ બ્રહ્મત્વા યેતી ।
હેં સાંગતિયાચી રીતી । કળલેં મજ ॥ ૩૩૦ ॥
દેવા ગોઠીચિ હે ઐકતાં । બોધુ ઉપજતસે ચિત્તા ।
મા અનુભવેં તલ્લીનતા । નવ્હેલ કેંવી ॥ ૩૩૧ ॥
મ્હણઊનિ એથ કાંહી । અનારિસેં નાહીં ।
પરિ નાવભરી ચિત્ત દેઈ । બોલા એકા ॥ ૩૩૨ ॥
આતાં કૃષ્ણા તુવાં સાંગિતલા યોગુ । તો મના તરી આલા ચાંગુ ।
પરિ ન શકેં કરું પાંગુ । યોગ્યતેચા ॥ ૩૩૩ ॥
સહજેં આંગિક જેતુલી આહે । તેતુલિયાચી જરી સિધ્દિ જાયે ।
તરી હાચિ માર્ગ સુખોપાયેં । અભ્યાસીન ॥ ૩૩૪ ॥
નાતરી દેવો જૈસેં સાંગતીલ । તૈસેં આપણપાં જરી ન ઠકેલ ।
તરી યોગ્યતેવીણ હોઈલ । તેચિં પુસોં ॥ ૩૩૫ ॥
જીવીંચિયે ઐસી ધારણ । મ્હણોનિ પુસાવયા જાહલેં કારણ ।
મગ મ્હણે તરી આપણ । ચિત્ત દેઇજો ॥ ૩૩૬ ॥
હાં હો જી અવધારિલેં । જેં હેં સાધન તુમ્હીં નિરુપિલેં ।
તેં આવડતયાહિ અભ્યાસિલેં । ફાવોં શકે ॥ ૩૩૭ ॥
કીં યોગ્યતેવીણ નાહીં । ઐસેં હન આહે કાંહી ।
તેથ કૃષ્ણા મ્હણતી તરી કાઈ । ધનુર્ધરા ।। ૩૩૮ ॥
હેં કાજ કીર નિર્વાણ । પરિ આણિકહી જેં કાંહી સાધારણ ।
તેંહી અધિકારાચે વોડવેવિણ । કાય સિધ્દિ જાય ॥ ૩૩૯ ॥
પૈં યોગ્યતા જે મ્હણિજે । તે પ્રાપ્તીચી આધીન જાણિજે ।
કાં જે યોગ્ય હોઊનિ કીજે । તેં આરંભી ફળેં ॥ ૩૪૦ ॥
તરી તૈસી એથ કાંહી । સાવિયાચિ કેણી નાહીં ।
આણિ યોગ્યાંચી કાઈ । ખાણી અસે ॥ ૩૪૧ ॥
નાવેક વિરક્તુ । જાહલા દેહધર્મી નિયતુ ।
તરિ તોચિ નવ્હે વ્યવસ્થિતુ । અધિકારિયા ॥ ૩૪૨ ॥
યેતુલાલિયે આયણીમાજિ યેવઢેં । યોગ્યપણ તૂતેંહી જોડે ।
ઐસેં પ્રસંગે સાંકડેં । ફેડિલેં તયાચેં ॥ ૩૪૩ ॥
મગ મ્હણે પાર્થા । તે હે ઐસી વ્યવસ્થા ।
અનિયતાસિ સર્વથા । યોગ્યતા નાહીં ॥ ૩૪૪ ॥
નાત્યશ્નતસ્તુ યોગોઽસ્તિ ન ચૈકાન્તમનશ્નતઃ ।
ન ચાતિ સ્વપ્નશીલસ્ય જાગ્રતો નૈવ ચાર્જુન ॥ ૧૬ ॥
જો રસનેદ્રિયાચા અંકિલા । કાં નિદ્રેસી જીવેં વિકલા ।
તો નાહીં એથ મ્હણિતલા । અધિકારિયા ॥ ૩૪૫ ॥
અથવા આગ્રહાચિયે બાંદોડી । ક્ષુધા તૃષા કોંડી ।
આહારાતેં તોડી । મારુનિયાં ॥ ૩૪૬ ॥
નિદ્રેચિયા વાટા ન વચે । ઐસા દૃઢિવેચેનિ અવતરણેં નાચે ।
તેં શરીરચિ નવ્હે તયાચેં । મા યોગુ કવણાચા ॥ ૩૪૭ ॥
મ્હણોનિ અતિશયેં વિષયો સેવાવા । તૈસા વિરોધુ નવ્હાવા ।
કાં સર્વથા નિરોધુ કરાવા । હેંહી નકો ॥ ૩૪૮ ॥
યુક્તાહારવિહારસ્ય યુક્તચેષ્ટસ્ય કર્મસુ ।
યુક્તસ્વપ્નાવબોધસ્ય યોગો ભવતિ દુઃખહા ॥ ૧૭ ॥
આહાર તરી સેવિજે । પરિ યુક્તીચેનિ માપેં મવિજે ।
ક્રિયાજાત આચરિજે । તયાચિ સ્થિતી ॥ ૩૪૯ ॥
મપિતલાં બોલિજે । મિતલિયા પાઉલીં ચાલિજે ।
નિદ્રેહી માનુ દીજે । અવસરેં એકેં ॥ ૩૫૦ ॥
જાગણેં જરી જાહલેં । તરી વ્હાવે તેં મિતલેં ।
યેતુલેનિ ધાતુસામ્ય સંચલે । અસેલ સુખેં ॥ ૩૫૧ ॥
ઐસેં યુક્તીચેનિ હાતેં । જેં ઇંદ્રિયાં વોપિજે ભાતેં ।
તૈ સંતોષાસી વાઢતેં । મનચિ કરી ॥ ૩૫૨ ॥
યદા વિનિયતં ચિત્તમાત્મન્યેવાવતિષ્ઠતે ।
નિઃસ્પૃહઃ સર્વકામેભ્યો યુક્ત ઇત્યુચ્યતે તદા ॥ ૧૮ ॥
બાહેર યુક્તીચી મુદ્રા પડે । તંવ આંત સુખ વાઢે ।
તેથેં સહજચિ યોગુ ઘડે । નાભ્યાસિતાં ॥ ૩૫૩ ॥
જૈસેં ભાગ્યાચિયે ભડસેં । ઉદ્યમાચેનિ મિસેં ।
મગ સમૃધ્દીજાત આપૈસેં । ઘર રિઘે ॥ ૩૫૪ ॥
તૈસા યુક્તીમંતુ કૌતુકેં । અભ્યાસાચિયા મોહરા ઠાકે ।
આણિ આત્મસિદ્ધીચી પિકે । અનુભવુ તયાચા ॥ ૩૫૫ ॥
મ્હણોનિ યુક્તી હે પાંડવા । ઘડે જયા સદૈવા ।
તો અપવર્ગાચિયે રાણિવા । અળંકરિજે ॥ ૩૫૬ ॥
યથા દીપો નિવાતસ્થો નેઙ્ગતે સોપમા સ્મૃતા ।
યોગિનો યતચિત્તસ્ય યુઞ્જતો યોગમાત્મનઃ ॥ ૧૯ ॥
યુક્તી યોગાચે આંગ પાવે । ઐસેં પ્રયાગ જેં હોય બરવેં ।
તેથ ક્ષેત્રસંન્યાસેં સ્થિરાવેં । માનસ જયાચેં ॥ ૩૫૭ ॥
તયાતેં યોગાયુક્ત મ્હણ । હેંહી પ્રસંગે જાણ ।
તેં દીપાંચે ઉપલક્ષણ । નિર્વાતીંચિયા ॥ ૩૫૮ ॥
આતાં તુઝેં મનોગત જાણોનિ । કાંહી એક આમ્હી મ્હણોનિ ।
તેં નિકેં ચિત્ત દેઉની । પરિસાવેં ગા ॥ ૩૫૯ ॥
તૂં પ્રાપ્તીચી ચાડ વાહસી । પરિ અભ્યાસીં દક્ષ નવ્હસી ।
તેં સાંગ પા કાય બિહસી । દુવાડપણા ॥ ૩૬૦ ॥
તરી પાર્થા હેં ઝણેં । સાયાસ ઘેશીં હો મનેં ।
વાયાં બાગૂલ ઇયે દુર્જનેં । ઇંદ્રિયે કરિતી ॥ ૩૬૧ ॥
પાહેં પાં આયુષ્યાચા અઢળ કરી । જેં સરતેં જીવિત વારી ।
તયા ઔષધાતેં વૈરી । કાય જિવ્હા ન મ્હણે ॥ ૩૬૨ ॥
ઐસેં હિતાસિ જેં જેં નિકેં । તેં સદાચિ યા ઇદ્રિંયાં દુઃખે ।
એર઼્હવી સોપેં યોગાસારિખેં । કાંહી આહે ॥ ૩૬૩ ॥
યત્રોપરમતે ચિત્તં નિરુધ્દં યોગસેવયા ।
યત્ર ચૈવાત્મનાત્માનં પશ્યન્નાત્મનિ તુષ્યતિ ॥ ૨૦ ॥
સુખમાત્યન્તિકં યત્ તદ્ બુધ્દીગ્રાહ્યમતીદ્રિંય ।
વેત્તિ યત્ર ન ચૈવાયં સ્થિતશ્ચલતિ તત્ત્વતઃ ॥ ૨૧ ॥
મ્હણોનિ આસનાચિયા ગાઢીકા । જો આમ્હી અભ્યાસુ સાંગિતલા નિકા ।
તેણે હોઈલ તરી હો કાં । નિરોધુ યયા ॥ ૩૬૪ ॥
એર઼્હવી તરી યેણેં યોગેં । જૈ ઇદ્રિંયા વિંદાણ લાગે ।
તૈ ચિત્ત ભેટોં રિગે । આપણપેયાં ॥ ૩૬૫ ॥
પરતોનિ પાઠિમોરેં ઠાકે । આણિ આપણિયાંતે આપણ દેખે ।
દેખતખેવોં વોળખે । મ્હણે તત્ત્વ હેં મી ॥ ૩૬૬ ॥
તિયે ઓળખીચિસરિસેં । સુખાચિયા સામ્રાજ્યીં બૈસે ।
મગ ચિત્તપણ સમરસેં । વિરોનિ જાય ॥ ૩૬૭ ॥
જયાપરતેં આણિક નાહીં । જયાતેં ઇદ્રિંયેં નેણતી કહીં ।
તેં આપણચિ આપુલિયા ઠાયીં । હોઊનિ ઠાકે ॥ ૩૬૮ ॥
યં લબ્ધા ચાપરં લાભં મન્યતે નાધિકં તતઃ ।
યસ્મિન સ્થિતો ન દુઃખેન ગુરુણાપિ વિચાલ્યતે ॥ ૨૨ ॥
મગ મેરુપાસૂનિ થોરેં । દેહ દુઃખાચેનિ ડોંગરે ।
દાટિજો પાં પરિ ભરેં । ચિત્ત ન દટે ॥ ૩૬૯ ॥
કાં શસ્ત્રેં વરી તોડિલિયા । દેહ અગ્નિમાજીં પડલિયા ।
ચિત્ત મહાસુખીં પહુડલિયા । ચેવોચિ નયે ॥ ૩૭૦ ॥
ઐસેં આપણપાં રિગોનિ ઠાયે । મગ દેહાચી વાસ ન પાહે ।
આણિકચિ સુખ હોઊનિ જાયે । મ્હણૂનિ વિસરે ॥ ૩૭૧ ॥
તં વિદ્યાત્ દુઃખસંયોગવિયોગં યોગસંજ્ઞિતમ્ ।
સ્ નિશ્ચયેન યોક્તવ્યો યોગોઽનિર્વિણ્ણચેતસા ॥ ૨૩ ॥
જયા સુખાચિયા ગોડી । મગ આર્તીચી સેચિ સોડી ।
સંસારાચિયા તોંડીં । ગુંતલેં જેં ॥ ૩૭૨ ॥
જે યોગાચી બરવ । સંતોષાચી રાણીવ ।
જ્ઞાનાચી જાણીવ । જયાલાગીં ॥ ૩૭૩ ॥
તેં અભ્યાસિલેનિ યોગેં । સાવયવ દેખાવેં લાગેં ।
દેખિલેં તરી આંગેં । હોઈજેલ ગા ॥ ૩૭૪ ॥
સંકલ્પપ્રભવાન્ કામાંસ્ત્યક્ત્વા સર્વાનશેષતઃ ।
મનસૈવેદ્રિયગ્રામં વિનિયમ્ય સમન્તતઃ ॥ ૨૪ ॥
તરિ તોચિ યોગુ બાપા । એકે પરિ આહે સોપા ।
જરી પુત્રશોકુ સંકલ્પા । દાખવિજે ॥ ૩૭૫ ॥
હા વિષયાતેં નિમાલિયા આઇકે । ઇંદ્રિયેં નેમાચિયા ધારણીં દેખે ।
તરી હિયેં ઘાલૂનિ મુકે । જીવિતાંસી ॥ ૩૭૬ ॥
ઐસેં વૈરાગ્ય હેં કરી । તરી સંકલ્પાચી સરે વારી ।
સુખેં ધૃતીચિયા ધવળારીં । બુદ્ધી નાંદે ॥ ૩૭૭ ॥
શનૈઃ શનૈરુપરમેત્ બુધ્યા ધૃતિગૃહીતયા ।
આત્મસંસ્થં મનઃ કૃત્વા ન કિચિંદપિ ચિન્તયેત્ ॥ ૨૫ ॥
યતો યતો નિશ્ચરતિ મનશ્ચઞ્ચલમસ્થિરમ્ ।
તતસ્તતો નિયમ્યૈતદાત્મન્યેવ વશં નયેત્ ॥ ૨૬ ॥
બુદ્ધી ધૈયા હોય વસૌટા । તરી મનાતેં અનુભવાચિયા વાટા ।
હળુ હળુ કરી પ્રતિષ્ઠા । આત્મભુવનીં ॥ ૩૭૮ ॥
યાહી એકે પરી । પ્રાપ્તી આહે વિચારીં ।
હેં ન ઠકે તરી સોપારી । આણિક ઐકેં ॥ ૩૭૯ ॥
આતાં નિયમુચિ હા એકલા । જીવેં કરાવા આપુલા ।
જૈસા કૃતનિશ્ચયાચિયા બોલા । બાહેરા નોહે ॥ ૩૮૦ ॥
જરી યેતુલેનિ ચિત્ત સ્થિરાવેં । તરી કાજા આલેં સ્વભાવેં ।
નાહી તરી ઘાલાવેં । મોકલુની ॥ ૩૮૧ ॥
મગ મોકલિલેં જેથ જાઈલ । તેથૂનિ નિયમૂચિ ઘેઊનિ યેઈલ ।
ઐસેનિ સ્થૈર્યાચી હોઈલ । સવે યયાં ॥ ૩૮૨ ॥
પ્રશાન્તમનસં હ્યેનં યોગિનં સુખમુત્તમમ્ ।
ઉપૈતિ શાન્તરજસં બ્રહ્મભૂતકલ્મષમ્ ॥ ૨૭ ॥
પાઠીં કેતુલેનિ એકે વેળી । તયા સ્થૈર્યાચેનિ મેળેં ।
આત્મસ્વરુપાજવળેં । યેઈલ સહજેં ॥ ૩૮૩ ॥
તયાતેં દેખોનિ આંગા ઘડેલ । તેથ અદ્વૈતીં દ્વૈત બુડેલ ।
આણિ ઐક્યતેજેં ઉઘડેલ । ત્રૈલોક્ય હેં ॥ ૩૮૪ ॥
આકાશીં દિસે દુસરેં । તે અભ્ર જૈં વિરે ।
તૈ ગગનચિ કાં ભરે । વિશ્વ જૈસેં ॥ ૩૮૫ ॥
તૈસે ચિત્ત લયા જાયે । આણિ ચૈતન્યચિ આઘવેં હોયે ।
ઐસી પ્રાપ્તિ સુખોપાયેં । આહે યેણેં ॥ ૩૮૬ ॥
યુઞ્જન્નેવં સદાત્મનં યોગી વિગતકલ્મષઃ ।
સુખેન બ્રહ્મસંસ્પર્શમત્યન્તં સુખમશ્નુતે ॥ ૨૮ ॥
યા સોપિયા યોગસ્થિતી । ઉકલુ દેખિલા ગા બહુતીં ।
સંકલ્પાચિયા સંપત્તી । રુસોનિયાં ॥ ૩૮૭ ॥
તેં સુખાચેનિ સાંગાતેં । આલેં પરબ્રહ્મા આંતૌતેં ।
તેથ લવણ જૈસેં જળાતેં । સાંડુ નેણે ॥ ૩૮૮ ॥
તૈસેં હોય તિયે મેળીં । મગ સામ્યરસાચિયા રાઊળીં ।
મહાસુખાચી દિવાળી । જગેંસિ દિસે ॥ ૩૮૯ ॥
ઐસેં આપુલે પાયવરી । ચાલિજે આપુલે પાઠીવરી ।
હેં પાર્થા નાગવે તરી । આન ઐકેં ॥ ૩૯૦ ॥
સર્વભૂસ્થમાત્માનં સર્વભૂતાનિ ચાત્મનિ ।
ઇક્ષતે યોગયુક્તાત્મા સર્વત્ર સમદર્શનઃ ॥ ૨૯ ॥
યો માં પશ્યતિ સર્વત્ર સર્વં ચ મયિ પશ્યતિ ।
તસ્યાહં ન પ્રણશ્યામિ સ ચ મે ન પ્રણશ્યતિ ॥ ૩૦ ॥
તરી મી તંવ સકળ દેહીં । અસે એથ વિચારુ નાહીં ।
આણિ તૈસેંતિ માઝ્યા ઠાયીં । સકળ અસે ॥ ૩૯૧ ॥
હેં ઐસેંચિ સંચલેં । પરસ્પરેં મિસળલેં ।
બુદ્ધી ઘેપે એતુલેં । હોઆવેં ગા ॥ ૩૯૨ ॥
એર઼્હવીં તરી અર્જુના । જો એકવટલિયા ભાવના ।
સર્વભૂતીં અભિન્ના । માતેં ભજે ॥ ૩૯૩ ॥
ભૂતાંચેનિ અનેકપણેં । અનેક નોહે અંતઃકરણેં ।
કેવળ એકત્વચિ માઝેં જાણેં । સર્વત્ર જો ॥ ૩૯૪ ॥
મગ તો એક હા મિયાં । બોલતા દિસતસે વાયાં ।
એર઼્હવીં ન બોલિજે તરી ધનંજયા । તો મીચિ આહેં ॥ ૩૯૫ ॥
દીપા આણિ પ્રકાશા । એકવંકીચા પાડુ જૈસા ।
તો માઝ્યા ઠાયી તૈસા । મી તયામાજીં ॥ ૩૯૬ ॥
જૈસા ઉદકાચેનિ આયુષ્યેં રસુ । કાં ગગનાચેનિ માને અવકાશુ ।
તૈસા માઝેનિ રુપેં રુપસુ । પુરુષ તો ગા ॥ ૩૯૭ ॥
સર્વભૂતસ્થિતં યો માં ભજત્યેકત્વમાસ્થિતઃ ।
સર્વથા વર્તમાનોઽપિ સ યોગી મયિ વર્તતે ॥ ૩૧ ॥
જેણેં ઐક્યાચિયે દિઠી । સર્વત્ર માતેચિ કિરીટી ।
દેખિલા જૈસા પટીં । તંતુ એકુ ॥ ૩૯૮ ॥
કાં સ્વરુપેં તરી બહુતેં આહાતી । પરિ તૈસી સોનીં બહુવેં ન હોતી ।
ઐસી ઐક્યાચળાચી સ્થિતી । કેલી જેણેં ॥ ૩૯૯ ॥
ના તરી વૃક્ષાંચીં પાનેં જેતુલીં । તેતુલીં રોપે નાહીં લાવિલીં ।
ઐસી અદ્વૈતદિવસેં પાહલી । રાત્રી જયા ॥ ૪૦૦ ॥
તો પંચાત્મકીં સાંપડે । તરી મગ સાંગ પા કૈસેનિ અડે ।
જો પ્રતીતીચેનિ પાડેં । મજસી તુકે ॥ ૪૦૧ ॥
માઝેં વ્યાપકપણ આઘવેં । ગવસલેં તયાચેનિ અનુભવેં ।
તરી ન મ્હણતાં સ્વભાવેં । વ્યાપકુ જાહલા ॥ ૪૦૨ ॥
આતાં શરીરીં તરી આહે । પરિ શરીરાચા તો નોહે ।
ઐસેં બોલવરી હોયે । તેં કરુ યે કાઇ ॥ ૪૦૩ ॥
આત્મૌપમ્યેન સર્વત્ર સમં પશ્યતિ યોઽર્જુન ।
સુખં વા યદિ વા દુઃખં સ યોગી પરમો મતઃ ॥ ૩૨ ॥
મ્હણોનિ અસો તેં વિશેષેં । આપણપેયાંસારિખેં ।
જો ચરાચર દેખે । અખંડિત ॥ ૪૦૪ ॥
સુખદુઃખાદિ વર્મે । કાં શુભાશુભે કર્મેં ।
દોની ઐસી મનોધર્મેં । નેણેચિ જો ॥ ૪૦૫ ॥
જેં સમવિષમ ભાવ । આણિકહી વિચિત્ર જેં સર્વ ।
તેં માની જૈસે અવયવ । આપુલે હોતી ॥ ૪૦૬ ॥
હેં એકૈક કાય સાંગાવેં । જયા ત્રૈલોક્યચિ આઘવેં ।
મી ઐસેં સ્વભાવેં । બોધા આલેં ॥ ૪૦૭ ॥
તયાહી દેહ એકુ કીર આથી । લૌકિકીં સુખદુઃખી તયાતેં મ્હણતી ।
પરિ આમ્હાંતેં ઐસીચિ પ્રતીતી । પરબ્રહ્મચિ હા ॥ ૪૦૮ ॥
મ્હણોનિ આપણપાં વિશ્વ દેખિજે । આણિ આપણ વિશ્વ હોઈજે ।
ઐસે સામ્યચિ એક ઉપાસિજે । પાંડવા ગા ॥ ૪૦૯ ॥
હેં તૂતેં બહુતીં પ્રસંગીં । આમ્હી મ્હણોં યાચિલાગીં ।
જે સામ્યાપરૌતિ જગીં પ્રાપ્તિ નાહીં ।। ૪૧૦ ।।
અર્જુન ઉવાચ
યોઽયં યોગસ્ત્વયા પ્રોક્તઃ સામ્યેન મધુસૂદન ।
એતસ્યાહં ન પશ્યામિ ચઞ્ચલત્વાત્ સ્થિત્તિં સ્થિરામ્ ॥ ૩૩ ॥
ચઞ્ચલં હિ મનઃ કૃષ્ણ પ્રમાથિ બલવદ્ દૃઢમ્ ।
તસ્યાહં નિગ્રહં મન્યે વાયોરિવ સુદુષ્કરમ્ ॥ ૩૪ ॥
અર્જુન મ્હણે દેવા । તુમ્હી સાંગા કીર આમુચિયા કણવા ।
પરી ન પુરોં જી સ્વભાવા । મનાચિયા ॥ ૪૧૧ ॥
હેં મન કૈસેં કેવઢેં । ઐસેં પાહોં મ્હણોં તરી ન સાંપડેં ।
એર઼્હવી રાહાટાવયા થોડેં । ત્રૈલોક્ય યયા ॥ ૪૧૨ ॥
મ્હણોનિ ઐસેં કૈસેં ઘડેલ । જે મર્કટ સમાધી યેઈલ ।
કાં રાહા મ્હણિતલિયા રાહેલ । મહાવાતુ ॥ ૪૧૩ ॥
જેં બુધ્દીતેં સળી । નિશ્ચયાતે ટાળી ।
ધૈર્યેસી હાતફળી । મિળઊનિ જાય ॥ ૪૧૪ ॥
જેં વિવેકાતેં ભુલવી । સંતોષાસી ચાડ લાવી ।
બૈસિજે તરી હિંડવી । દાહી દિશા ॥ ૪૧૫ ॥
જેં નિરોધલેં ઘે ઉવાવો । જયા સંયમુચિ હોય સાવાવો ।
તેં મન આપુલા સ્વભાવો । સાંડીલ કાઈ ॥ ૪૧૬ ॥
મ્હણોનિ મન એક નિશ્ચળ રાહેલ । મગ આમ્હાંસી સામ્ય હોઈલ ।
હેં વિશેષેંહી ન ઘડેલ । તયાલાગીં ॥ ૪૧૭ ॥
શ્રીભગવાનુવાચ – અસંશયં મહાબાહો મનો દુર્નિગ્રહં ચલમ્ ।
અભ્યાસેન તુ કૌન્તેય વૈરાગ્યેણ ચ ગૃહ્યતે ॥ ૩૫ ॥
તંવ કૃષ્ણ મ્હણતી સાચચિ । બોલત આહાસિ તેં તૈસેંચિ ।
યયા મનાચા કીર ચપળચિ । સ્વભાવો ગા ॥ ૪૧૮ ॥
પરિ વૈરાગ્યચેનિ આધારેં । જરિ લાવિલેં અભ્યાસાચિયે મોહરેં ।
તરિ કેતુલેનિ એકે અવસરેં । સ્થિરાવેલ ॥ ૪૧૯ ॥
કાં જેં યયા મનાચેં એક નિકેં । જેં દેખિલે ગોડીચિયા ઠાયા સોકે ।
મ્હણોનિ અનુભવસુખચિ કવતિકેં । દાવીત જાઇજે ॥ ૪૨૦ ॥
અસંયતાત્મના યોગો દુષ્પાપ ઇતિ મે મતિઃ ।
વશ્યાત્મના તુ યતતા શક્યોઽવાપ્તુમુપાયતઃ ॥ ૩૬ ॥
એર઼્હવીં વિરક્તી જયાંસિ નાહી । જે અભ્યાસીં ન રિઘતી કહીં ।
તયાં નાકળે હેં આમ્હીહી । ન મનૂ કાયી ॥ ૪૨૧ ॥
પરી યમનિયમાંચિયા વાટા ન વચિજે । કહીં વૈરાગ્યાચી સે ન કરિજે ।
કેવળ વિષયજળીં ઠાકિજે । બુડી દેઊની ॥ ૪૨૨ ॥
યા જાલિયા માનસા કહીં । યુક્તીચી કાંબી લાગલી નાહીં ।
તરી નિશ્ચળ હોઈલ કાઈ । કૈસેનિ સાંગે ॥ ૪૨૩ ॥
મ્હણોનિ મનાચા નિગ્રહ હોયે । ઐસા ઉપાય જો આહે ।
તો આરંભીં મગ નોહે । કૈસા પાહોં ॥ ૪૨૪ ॥
તરી યોગસાધન જિતુકેં । કેં અવઘેચિ કાય લટિકેં ।
પરિ આપણયાં અભ્યાસ ન ઠાકે । હેંચિ મ્હણ ॥ ૪૨૫ ॥
આંગી યોગાચેં હોય બળ । તરી મન કેતુલેં ચપળ ।
કાય મહદાદિ હેં સકળ । આપુ નોહે ॥ ૪૨૬ ॥
તેથ અર્જુન મ્હણે નિકેં । દેવો બોલતી તેં ન ચુકે ।
સાચચિ યોગબળેંસીં ન તુકે । મનોબળ ॥ ૪૨૭ ॥
તરી તોચિ યોગુ કૈસા કેવીં જાણોં । આમ્હી યેતુલે દિયા યાચી માતુહી નેણોં ।
મ્હણોનિ મનાતેં જી મ્હણોં । અનાવર ॥ ૪૨૮ ॥
હા આતાં આઘવેયા જન્મા । તુઝેનિ પ્રસાદેં પુરુષોત્તમા ।
યોગપરિચયો આમ્હાં । જાહલા આજી ॥ ૪૨૯ ॥
અર્જન ઉવાચ-અયતિઃ શ્રધ્દયોપેતો યોગાત્ ચલિતમાનસઃ ।
અપ્રાપ્ય યોગસંસિધ્દિ કાં ગતિં કૃષ્ણ ગચ્છતિ ॥ ૩૭ ॥
કચ્ચિત્ નોભયવિભ્રષ્ટશ્છિન્નાભ્રમિવ નશ્યતિ ।
અપ્રતિષ્ઠો મહાબાહો વિમૂઢો બ્રાહ્મણઃ પથિ ॥ ૩૮ ॥
એતત્ મે સંશયં કૃષ્ણ છેત્તુમર્હસ્યશેષતઃ ।
ત્વદન્યઃ સંશયસ્યાસ્ય છેત્તા ન હ્યુપપદ્દતે ॥ ૩૯ ॥
પરિ આણિક એક ગોસાંવિયા । મજ સંશયો અસે સાવિયા ।
તો તૂંવાંચૂનિ ફેડાવયા । સમર્થુ નાહીં ॥ ૪૩૦ ॥
મ્હણોનિ સાંગે ગોવિંદા । કવણ એકુ મોક્ષપદા ।
ઝોંબત હોતા શ્રધ્દા । ઉપાયેંવિણ ॥ ૪૩૧ ॥
ઇદ્રિંયગ્રામોનિ નિઘાલા । આસ્થેચિયા વાટા લાગલા ।
આત્મસિદ્ધીચિયા પુઢિલા । નગરા યાવયા ॥ ૪૩૨ ॥
તંવ આત્મસિદ્ધી ન ઠકેચિ । આણિ માગુતેં ન યેવવેચિ ।
ઐસા અસ્તુ ગેલા માઝારીંચિ । આયુષ્યભાનુ ॥ ૪૩૩ ॥
જૈસેં અકાળીં આભાળ । અળુમાળુ સપાતળ ।
વિપાયેં આલેં કેવળ । વસે ના વર્સે ॥ ૪૩૪ ॥
તૈસી દોન્હી દુરાવલીં । જે પ્રાપ્તી તંવ અલગ ઠેલી ।
આણિ અપ્રાપ્તીહી સાંડવલી । શ્રધ્દા તયા ॥ ૪૩૫ ॥
ઐસા વોલાંતરલા કાજીં । જો શ્રધ્દેચાંચિ સમાજીં ।
બુડાલા તયા હો જી । કવણ ગતિ ॥ ૪૩૬ ॥
શ્રીભગવાનુવાચ-પાર્થ નૈવેહ નામુત્ર વિનાશસ્તસ્ય વિદ્યતે ।
ન હિ કલ્યાણકૃત્ કશ્ચિત્ દુર્ગતિં તાત ગચ્છતિ ॥ ૪૦ ॥
તંવ કૃષ્ણ મ્હણતી પાર્થા । જયા મોક્ષસુખીં આસ્થા ।
તયા મોક્ષાવાંચુનિ અન્યથા । ગતી આહે ગા ॥ ૪૩૭ ॥
પરિ એતુલેંચિ એક ઘડે । જેં માઝારી વિસવાવેં પડે ।
તેંહી પરિ ઐસેનિ સુરવાડેં । જો દેવાં નાહીં ॥ ૪૩૮ ॥
એર઼્હવી અભ્યાસાચા ઉચલતાં । પાઉલીં જરી ચાલતાં ।
તરી દિવસાઆધીં ઠાકિતા । સોઽહંસિધ્દીતેં ॥ ૪૩૯ ॥
પરિ તેતુલા વેગુ નવ્હેચિ । મ્હણઊનિ વિસાંવા તરી નિકાચિ ।
પાઠીં મોક્ષુ તંવ તૈસાચિ । ઠેવિલા અસે ॥ ૪૪૦ ॥
પ્રાપ્ય પુણ્યકૃતાં લોકાનુષિત્વા શાશ્વતીઃ સમાઃ ।
શુચીનાં શ્રીમતાં ગેહે યોગભ્રષ્ટોઽભિજાયતે ॥ ૪૧ ॥
ઐસેં કવતિક હેં કૈસેં । જેં શતમખા લોક સાયાસેં ।
તે તો પાવે અનાયાસેં । કૈવલ્યકામુ ॥ ૪૪૧ ॥
મગ તેથિંચે જે અમોઘ । અલૌકિક ભોગ ।
ભોગિતાંહી સાંગ । કાંટાળે મન ॥ ૪૪૨ ॥
હા અંતરાયો અવચિતાં । કાં વોઢવલા ભગવંતા ।
ઐસા દિવિભોગ ભોગિતાં । અનુતાપી નિત્ય ॥ ૪૪૩ ॥
પાઠીં જન્મે સંસારી । પરિ સકળ ધર્માચિયા માહેરીં ।
લાંબા ઉગવે આગરીં । વિભવશ્રિયેચા ॥ ૪૪૪ ॥
જયાતેં નીતિપંથે ચાલિજે । સત્યધૂત બોલિજે ।
દેખાવેં તેં દેખિજે । શાસ્ત્રદૃષ્ટી ॥ ૪૪૫ ॥
વેદ તો જાગેશ્વરુ । જયા વ્યવસાય નિજાચારુ ।
સારાસારવિચારુ । મંત્રી જયાતે ॥ ૪૪૬ ॥
જયાચા કુળીં ચિંતા । જાલી ઈશ્વરાચી પતિવ્રતા ।
જયાતેં ગૃહદેવતા । આદિ ઋધ્દિ ॥ ૪૪૭ ॥
ઐસી નિજપુણ્યાચી જોડી । વાઢિન્નલી સર્વસુખાચી કુળવાડી ।
તિયે જન્મે તો સુરવાડી । યોગચ્યુતુ ॥ ૪૪૮ ॥
અથવા યોગિનામેવ કુલે ભવતિ ધીમતામ્ ।
એતદ્ધિ દુર્લભતરં લોકે જન્મ યદિદૃશ્યમ્ ।। ૪૨ ॥
તત્ર તં બુદ્ધિસંયોગં લભતે પૌર્વદેહિકમ્ ।
યતતે ચ તતો ભૂયઃ સંસિદ્ધૌ કુરુનન્દન ॥ ૪૩ ॥
અથવા જ્ઞાનાગ્નિહોત્રી । જે પરબ્રહ્મણ્ય શ્રોત્રી ।
મહાસુખક્ષેત્રીં । આદિવંત ॥ ૪૪૯ ॥
જે સિદ્ધાંતાચિયા સિંહાસનીં । રાજ્ય કરિતી ત્રિભુવનીં ।
જે કૂંજતે કોકિલ વનીં । સંતોષાચાં ॥ ૪૫૦ ॥
જે વિવેકગ્રામીંચાં મુળીં । બૈસલે આહાતિ નિત્ય ફળીં ।
તયા યોગિયાંચિયા કુળીં । જન્મ પાવે ॥ ૪૫૧ ॥
મોટકી દેહાકૃતી ઉમટે । આણિ નિજજ્ઞાનાચી પાહાંટ ફુટે ।
સૂર્યાપુઢેં પ્રગટે । પ્રકાશુ જૈસા ॥ ૪૫૨ ॥
તૈસી દશેચી વાટ ન પહાતાં । વયસેચિયા ગાંવા ન યેતાં ।
બાળપણીંચ સર્વજ્ઞતા । વરી તયાતેં ॥ ૪૫૩ ॥
તિયે સિદ્ધપ્રજ્ઞેચેનિ લાભેં । મનચિ સારસ્વતેં દુભે ।
મગ સકળ શાસ્ત્રે સ્વયંભેં । નિઘતી મુખેં ॥ ૪૫૪ ॥
ઐસેં જે જન્મ । જયાલાગીં દેવ સકામ ।
સ્વર્ગીં ઠેલે જપ હોમ । કરિતી સદા ॥ ૪૫૫ ॥
અમરીં ભાટ હોઈજે । મગ મૃત્યુલોકાતેં વાનિજે ।
ઐસેં જન્મ પાર્થા ગા જે । તેં તો પાવે ॥ ૪૫૬ ॥
પૂર્વાભ્યાસેન તેનૈવ હ્રિયતે હ્યવશોઽપિ સઃ ।
જિજ્ઞાસુરપિ યોગસ્ય શબ્દબ્રહ્માતિવર્તતે ॥ ૪૪ ॥
આણિ માગીલ જે સદ્બુદ્ધિ । જેથ જીવિત્વા જાહાલી હોતી અવધિ ।
મગ તેચિ પુઢતી નિરવધિ । નવી લાહે ॥ ૪૫૭ ॥
તેથ સદૈવા આણિ પાયાળા । વરિ દિવ્યાંજન હોય ડોળાં ।
મગ દેખે જૈસીં અવલીળા । પાતાળધનેં ॥ ૪૫૮ ॥
તૈસેં દુર્ભેદ જે અભિપ્રાય । કાં ગુરુગમ્ય હન ઠાય ।
તેથ સૌરસેંવીણ જાય । બુદ્ધી તયાચી ॥ ૪૫૯ ॥
બળિયેં ઇંદ્રિયેં યેતી મના । મન એકવટે પવના ।
પવન સહજેં ગગના । મિળોંચિ લાગે ॥ ૪૬૦ ॥
ઐસેં નેણોં કાય આપૈસેં । તયાતેંચિ કીજે અભ્યાસેં ।
સમાધી ઘર પુસે । માનસાચેં ।। ૪૬૧ ॥
જાણિજે યોગપીઠીચા ભૈરવુ । કાય આરંભરંભેચા ગૌરવુ ।
કી વૈરાગ્યસિદ્ધીચા અનુભવુ । રુપા આલા ॥ ૪૬૨ ॥
હા સંસારુ ઉમાણિતેં માપ । કા અષ્ટાંગસામગ્રીચેં દ્વીપ ।
જૈસે પરિમળેંચિ ધરિજે રુપ । ચંદનાચેં ॥ ૪૬૩ ॥
તૈસા સંતોષાચા કાય ઘડિલા । કીં સિદ્ધિભાંડારીહૂનિ કાઢિલા ।
દિસે તેણેં માનેં રુઢલા । સાધકદશે ॥ ૪૬૪ ॥
પ્રયત્નાદ્ યતમાનસ્તુ યોગી સંશુદ્ધકિલ્બિષઃ ।
અનેકજન્મસંસિદ્ધસ્તતો યાતિ પરાં ગતિમ્ ॥ ૪૫ ॥
જે વર્ષશતાંચિયા કોડી । જન્મસહસ્ત્રાંચિયા આડી ।
લંઘિતાં પાતલા થડી । આત્મસિદ્ધીચી ॥ ૪૬૫ ॥
મ્હણોનિ સાધનજાત આઘવેં । અનુસરે તયા સ્વભાવેં ।
મગ આયતિયે બૈસે રાણિવે । વિવેકાચિયે ॥ ૪૬૬ ॥
પાઠીં વિચારિતયા વેગાં । તો વિવેકુહી ઠાકે માગાં ।
મગ અવિચારણીય તેં આંગા । ઘડોનિ જાય ॥ ૪૬૭ ॥
તેથ મનાચેં મેહુડેં વિરે । પવનાચે પવનપણ સરે ।
આપણપાં આપણ મુરે । આકાશહી ॥ ૪૬૮ ॥
પ્રણવાચા માથા બુડે । યેતુલેનિ અનિર્વાચ્ય સુખ જોડે ।
મ્હણોનિ આધીંચિ બોલુ બહુડે । તયાલાગીં ॥ ૪૬૯ ॥
ઐસી બ્રહ્માચી સ્થિતી । જે સકળાં ગતીંસી ગતી ।
તયા અમૂર્તાચી મૂર્તી । હોઊનિ ઠાકે ॥ ૪૭૦ ॥
તેણેં બહુતીં જન્મીં માગિલીં । વિક્ષેપાંચી પાણિવળેં ઝાડિલીં ।
મ્હણોનિ ઉપજતખેંવો બુડાલી । લગ્નઘટિકા ॥ ૪૭૧ ॥
આણિ તદ્રૂપતેસીં લગ્ન । લાગોનિ ઠેલેં અભિન્ન ।
જૈસે લોપલેં અભ્ર ગગન । હોઊનિ ઠાકે ॥ ૪૭૨ ॥
તૈસેં વિશ્વ જેથ હોયે । માગૌતેં જેથ લયા જાયે ।
તેં વિદ્યમાનેંચિ દેહેં । જાહલા તો ગા ॥ ૪૭૩ ॥
તપસ્વિભ્યોઽધિકો યોગી જ્ઞાનિભ્યોઽપિ મતોઽધિકઃ ।
કર્મિભ્યશ્ચાધિકો યોગી તસ્માત્ યોગી ભવાર્જુન ॥ ૪૬ ॥
જયા લાભાચિયા આશા । કરુનિ ધૈર્યબાહૂંચા ભંરવસા ।
ઘાલીત ષટ્કર્માચા ધારસા । કર્મનિષ્ઠ ॥ ૪૭૪ ॥
કાં જિયે એકી વસ્તુલાંગી । બાણોનિ જ્ઞાનાચી વ્રજાંગી ।
ઝુંજત પ્રપંચેંશીં સમરંગીં । જ્ઞાનિયે ગા ॥ ૪૭૫ ॥
અથવા નિલાગેં નિસરડા । તપોદુર્ગાચા આડકડા ।
ઝોંબતી તપિયે ચાડા । જયાચિયા ॥ ૪૭૬ ॥
જેં ભજતિયાંસી ભજ્ય । યાજ્ઞિકાંચે યાજ્ય ।
એવં જેં પૂજ્ય । સકળાં સદા ॥ ૪૭૭ ॥
તેંચિ તો આપણ । સ્વયં જાહલા નિર્વાણ ।
જેં સાધકાંચેં કારણ । સિદ્ધ તત્વ ॥ ૪૭૮ ॥
મ્હણોનિ કર્મનિષ્ઠાં વંદ્યુ । તો જ્ઞાનિયાંસિ વેદ્યુ ।
તાપસાંચા આદ્યુ । તપોનાથુ ॥ ૪૭૯ ॥
પૈં જીવપરમાત્મસંગમા । જયાચેં યેણેં જાહલે મનોધર્મા ।
તો શરીરીચિ પરિ મહિમા । ઐસી પાવે ॥ ૪૮૦ ॥
મ્હણોનિ યાકારણેં । તૂંતેં મી સદા મ્હણેં ।
યોગી હોઈ અંતઃકરણેં । પંડુકુમરા ॥ ૪૮૧ ॥
યોગિનામપિ સર્વેષાં મદ્ગતેનાન્તરાત્મના ।
શ્રદ્ધાવાન્ ભજતે યો માં સ મે યુક્તતમો મતઃ ॥ ૪૭ ॥
અગા યોગી જો મ્હણિજે । તો દેવાંચા દેવ જાણિજે ।
આણિ સુખસર્વસ્વ માઝેં । ચૈતન્ય તો ॥ ૪૮૨ ॥
જયા ભજતા ભજન ભજાવેં । હે ભક્તિસાધન જેં આઘવેં ।
તે મીચિ જાહલોં અનુભવેં । અખંડીત ॥ ૪૮૩ ॥
મગ તયા આમ્હાં પ્રીતીચેં । સ્વરુપ બોલી નિર્વચે ।
ઐસેં નવ્હે ગા તો સાચેં । સુભદ્રાપતી ॥ ૪૮૪ ॥
તયા એકવટલિયા પ્રેમા । જરી પાડેં પાહિજે ઉપમા ।
તરી મી દેહ તો આત્મા । હેચિ હોય ॥ ૪૮૫ ॥
ઐસે ભક્તચકોરચંદ્રેં । ત્રિભુવનૈકનરેંદ્રે ।
બોલિલેં ગુણસમુદ્રેં । સંજયો મ્હણે ॥ ૪૮૬ ॥
તેથ આદિલાપાસોનિ પાર્થા । ઐકિજે ઐસીચિ આસ્થા ।
દુણાવલી હેં યદુનાથા । પાવોં સરલે ॥ ૪૮૭ ॥
કીં સાવિયાચિ મનીં તોષલા । જે બોલા આરિસા જોડલા ।
તેણેં હરિખેં આતાં ઉપલવલા । નિરુપીલ ॥ ૪૮૮ ॥
તો પ્રસંગુ આહે પુઢાં । જેથ શાંતુ દિસે ઉઘડા ।
તો પાલવિજેલ મુડા । પ્રમેયબીજાંચા ॥ ૪૮૯ ॥
જેં સાત્વિકાચેનિ વડપેં । ગેલેં આધ્યાત્મિક ખરપેં ।
સહજેં નિરોળલે વાફે । ચતુરચિત્તાચે ॥ ૪૯૦ ॥
વરી અવધાનાચા વાફસા । લાધલા સોનયાઐસા ।
મ્હણોનિ પેરાવયા ધિંવસા । નિવૃતીસી ॥ ૪૯૧ ॥
જ્ઞાનદેવ મ્હણે મી ચાડેં । સદ્ગુરુંની કેલેં કોડેં ।
માથાં હાત ઠેવિલા તેં ફુડેં । બીજચિ વાઇલેં ॥ ૪૯૨ ॥
મ્હણઊનિ યેણે મુખેં જેં જેં નિગે । તેં સંતાંચ્યા હૃદયીં સાચચિ લાગે ।
હેં અસો સાંગોં શ્રીરંગે । બોલિલે જેં ॥ ૪૯૩ ॥
પરી તે મનાચા કાની ઐકાવેં । બોલ બુદ્ધીચાં ડોળાં દેખાવેં ।
હે સાંટોવાટીં ઘ્યાવેં । ચિત્તાચિયા ॥ ૪૯૪ ॥
અવધાનાચેનિ હાતેં । નેયાવેં હૃદયાઆંતૌતે ।
હે રિઝવિતીલ આયણીતેં । સજ્જનાંચિયે ॥ ૪૯૫ ॥
હે સ્વહિતાતેં નિવવિતી । પરિણામાતેં જીવવિતી ।
સુખાચી વાહવિતી । લાખોલી જીવાં ॥ ૪૯૬ ॥
આતાં અર્જુનેંસીં શ્રીમુકુંદે । નાગર બોલિજેલ વિનોદેં ।
તેં વોંવિયેચેનિ પ્રબંધેં । સાંગેન મી ॥ ૪૯૭ ॥

Explore More