ഓം ജാതവേദസേ സുനവാമ സോമ മരാതീയതോ നിദഹാതി വേദഃ ।
സ നഃ പര്ഷദതി ദുര്ഗാണി വിശ്വാ നാവേവ സിന്ധും ദുരിതാഽത്യഗ്നിഃ ॥ ൧॥
സ നഃ പര്ഷദതി ദുര്ഗാണി വിശ്വാ നാവേവ സിന്ധും ദുരിതാഽത്യഗ്നിഃ ॥ ൧॥
താമഗ്നിവര്ണാം തപസാ ജ്വലന്തീം വൈരോചനീം കര്മഫലേഷു ജുഷ്ടാമ് ।
ദുര്ഗാം ദേവീ ശരണമഹം പ്രപദ്യേ സുതരസി തരസേ നമഃ ॥ ൨॥
ദുര്ഗാം ദേവീ ശരണമഹം പ്രപദ്യേ സുതരസി തരസേ നമഃ ॥ ൨॥
അഗ്നേ ത്വം പാരയാ നവ്യോ അസ്മാന്ഥ്സ്വസ്തിഭിരതി ദുര്ഗാണി വിശ്വാ ।
പൂശ്ച പൃഥ്വീ ബഹുലാ ന ഉര്വീ ഭവാ തോകായ തനയായ ശംയോഃ ॥ ൩॥
പൂശ്ച പൃഥ്വീ ബഹുലാ ന ഉര്വീ ഭവാ തോകായ തനയായ ശംയോഃ ॥ ൩॥
വിശ്വാനി നോ ദുര്ഗഹാ ജാതവേദഃ സിന്ധുന്ന നാവാ ദുരിതാഽതിപര്ഷി ।
അഗ്നേ അത്രിവന്മനസാ ഗൃണാനോഽസ്മാകം ബോധ്യവിതാ തനൂനാമ് ॥ ൪॥
അഗ്നേ അത്രിവന്മനസാ ഗൃണാനോഽസ്മാകം ബോധ്യവിതാ തനൂനാമ് ॥ ൪॥
പൃതനാ ജിത സഹമാനമുഗ്രമഗ്നി ഹുവേമ പരമാഥ്സധസ്ഥാത് ।
സ നഃ പര്ഷദതി ദുര്ഗാണി വിശ്വാ ക്ഷാമദ്ദേവോ അതി ദുരിതാത്യഗ്നിഃ ॥ ൫॥
സ നഃ പര്ഷദതി ദുര്ഗാണി വിശ്വാ ക്ഷാമദ്ദേവോ അതി ദുരിതാത്യഗ്നിഃ ॥ ൫॥
പ്രത്നോഷി കമീഡ്യോ അധ്വരേഷു സനാച്ച ഹോതാ നവ്യശ്ച സഥ്സി ।
സ്വാഞ്ചാഗ്നേ തനുവം പിപ്രയസ്വാസ്മഭ്യം ച സൌഭഗമായജസ്വ ॥ ൬॥
സ്വാഞ്ചാഗ്നേ തനുവം പിപ്രയസ്വാസ്മഭ്യം ച സൌഭഗമായജസ്വ ॥ ൬॥
ഗോഭിര്ജുഷ്ടമയുജോ നിഷിക്തന്തവേന്ദ്ര വിഷ്ണോരനുസംചരേമ ।
നാകസ്യ പൃഷ്ഠമഭി സംവസാനോ വൈഷ്ണവീം ലോക ഇഹ മാദയന്താമ് ॥ ൭॥
നാകസ്യ പൃഷ്ഠമഭി സംവസാനോ വൈഷ്ണവീം ലോക ഇഹ മാദയന്താമ് ॥ ൭॥
ഓം കാത്യായനായ വിദ്മഹേ കന്യകുമാരി ധീമഹി ।
തന്നോ ദുര്ഗിഃ പ്രചോദയാത് ॥
തന്നോ ദുര്ഗിഃ പ്രചോദയാത് ॥
॥ ഇതി ദുര്ഗാ സൂക്തമ് ॥
॥ ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥