আৰতী ওৱাল়ূ তুজ ৱেদমাতে॥
অগাধ মহিমা তুঝা নেণে ৱিৰংচী॥
তে তূং ব্ৰহ্মী হোতিস লীন ঠাযীংচী।
অৰ্জুনাচেং ভাৱেং প্ৰকট মুখীংচী॥১॥
অষ্টাদশ অধ্যায ইতুকা ৱিস্তাৰ॥
অৰ্ধ পাদ কৰিতাং উচ্চাৰ।
স্মৰণমাত্ৰং ত্যাংচ্যা নিৰসে সংসাৰ॥২॥
অনন্যভাৱেং তুজলা আলোং মী শৰণ॥
সনাথ কৰীং মাযে কৃপা কৰূন।
বাপৰখুমাদেৱীৱৰদাসমান॥৩॥
