अथाष्टसप्ततितमः पटलः ।
अत्यादरेण विप्रेन्द्र ! प्रोक्तं लोकहितायवै ॥ १॥
केन रक्षा भवेन्नृणां भीतानां विविधापदैः ॥ २॥
मङ्गलञ्च महापुण्यं पवित्रं पापनाशनम् ।
श्रोतुमिच्छामि देवेश! वद मे करुणाकर ॥ ३॥
सर्वसम्पत्करं गौरि गोपनीयं प्रयत्नतः ॥ ५॥
मदंशजो महातेजा महाबलपराक्रमः ।
सुभगस्सुन्दरश्शूरः शङ्करो भक्तवत्सलः ॥ ६॥
विजयो विष्णुभक्ताढ्यो रामदूतः कपीश्वरः ।
एवं प्लवङ्गरूपेण जातोऽहं श्रुणु पार्वति ॥ ७॥
अजोहं लोकरक्षार्थं रामदूतोऽस्मिचादरात् ।
वक्ष्यामि तस्य कवचं सादरेण प्रिये श्रुणु ॥ ८॥
प्रक्षाल्य पादावाचम्य सुगन्धश्चोर्ध्वपुण्ड्रधृत् ॥ ९॥
आसनं कल्पयेत्प्राज्ञः सन्ध्यावन्दनमाचरेत् ॥ १०॥
कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यतः शुचिः ॥ ११॥
पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरेहृदिकन्धरे ।
मुखेशिरस्यानुपूर्व्यामोङ्कारादीनि विन्यसेत् ॥ १२॥
करन्यासो बुधः कुर्यात् द्वादशाक्षरविद्यया ॥ १३॥
न्यसेद्धकारं हृदयेनुकारमनुमूर्धनि ॥ १४॥
नकारं नेत्रयोर्युज्य मकारं स्वास्त्रमुद्दिशेत् ॥ १५॥
मन्त्रं न्यासं ततः कृत्वा ध्यायेद्भक्त्या सुबुद्धिमान् ॥ १६॥
दिव्यमौञ्जीधरं शान्तं दिव्यकुण्डलधारिणम् ।
दिव्ययज्ञोपवीताढ्यं दिव्याभरणभूषितम् ।
किङ्किणीकटिसूत्रञ्च केयूरवनमालिनम् ।
रुद्रावतार सेनाढ्यमञ्जनागर्भसम्भवम् ।
भक्तानां भयहर्तारं रामदूतं नमाम्यहम् ॥ १७॥
इति स्तुत्वा हनूमन्तं निश्चलं कवचं पठेत् ॥ १८॥
ईश्वर ऋषिः ।
अनुष्टुप्छन्दः ।
श्रीहनुमान् देवता ।
मारुतात्मज इति बीजम् ।
अञ्जनासूनुरिति शक्तिः ।
रुद्रावतार इति कीलकम् ।
श्रीहनुमत्प्रसादसिध्यर्थे जपे विनियोगः ॥
अष्टाक्षराय ।
हनुमते नमः ।
षडक्षरोऽयम् ।
दिशमैन्द्रीं भवतु मे अञ्जनाप्रियनन्दनः ।
दिशमवतु आग्नेय्यां लङ्काप्रासादभञ्जनः ॥ १॥
नैर्ऋतीं दिशपक्षघ्न्नः पातु मे प्लवगाधिपः ॥ २॥
सुग्रीवसचिवो नित्यं पातुम् मे वायुवीं दिशम् ॥ ३॥
श्रीरामदूतोऽवतु मे ईशान्यां दिशमव्ययः ॥ ४॥
ऊर्ध्वं दिशि रक्षतु मे शङ्करोऽमितविक्रमः ॥ ५॥
बाह्याभ्यन्तर्दिशौ पातु पिङ्गाक्षोमेऽब्धिलङ्घनः ॥ ६॥
दृशौ मे पातु सुदृशो कणौ पातु सुकर्णवान् ॥ ७॥
सुजिह्वः पातु जिह्वां मे कण्ठं पातु सुकन्थरः ॥ ८॥
सुकरोमे करौ पातु हृदयं सुहृदोमम ॥ ९॥
कटिं मे सुकटिं पातु ऊरू सुरूरुमान् मम ॥ १०॥
सुपादः पातु मे पादौ सुनखो मे नखानि च ॥ ११॥
सर्वाङ्गानि च मे पातु सर्वावयवशोभितः ॥ १२॥
निशायां सन्ध्ययोः पातु हनुमान् सर्वतस्सदा ॥ १३॥
नद्यां शैले च विपिने दावाग्नौ चोर सङ्कटे ॥ १४॥
पातु श्रीरामदूतोऽसौ सदा मां भक्तवत्सलः ॥ १५॥
स्थावरं जङ्गमं चैव कृत्रिमांश्च हरीश्वरः ॥ १६॥
हिंस्राद्वनचराध्यक्षा द्रक्षो गन्धर्वकिन्नरात् ॥ १७॥
वेतालदनुजात्पातु सीताशोकविनाशनः ॥ १८॥
अज्ञानात्कर्मलोपाच्च पातु मां ब्रह्मपावनिः ॥ १९॥
परचिन्ता परध्यानं परव्याधि भयाच्च माम् ॥ २०॥
कर्मलोपात्क्रियालोपाद्बुद्धिजाड्याच्च चंचलात् ॥ २१॥
ताडना दौषधान्मन्त्रात्पातु मां ब्रह्मपावनिः ॥ २२॥
मृतानाममृतत्त्वाय भीतानाञ्च अभीतये ॥ २३॥
विजयाय जिगीषूणां व्याधितानामरोगकृत् ॥ २४॥
द्रविणाय दरिद्राणां पापानां पापशान्तये ॥ २५॥
अन्नाय क्षुधितार्तानां स्वर्गाय स्वर्गमिच्छताम् ॥ २६॥
दारेभ्यो कृतदाराणां ज्ञानाय ज्ञानमिच्छताम् ॥ २७॥
अमृत्यवे मृत्युभियामायुष्यं चायुरिच्छताम् ॥ २८॥
भर्तृवश्याय च स्त्रीणां स्त्रीवव्याय नृणामपि ॥ २९॥
भक्त्यर्थं विष्णुभक्तानां विष्णौ सर्वान्तरात्मनि ॥ ३०॥
जप्तु स्त्रीवर्गसिध्यर्थं गृहस्थेन विशेषतः ॥ ३१॥
उद्यन्तं चण्ड किरणं उपस्थाय कृताञ्जलिः ॥ ३२॥
सर्वान्कामानवाप्नोति अने नैव जपप्रिये ! ॥ ३३॥
ज्वरार्तानां कुशाग्रेण मार्जयेत्कुष्ठरोगिणाम् ॥ ३४॥
सापुत्रं लभते दीर्घ जीविनं चाप्यरोगिणम् ॥ ३६॥
सावै संवत्सरादर्वाग्गर्भधत्ते मनोहरम् ॥ ३७॥
सातमेव भजेत्प्रीत्या भर्तारं नान्यमान सा ॥ ३८॥
पालाशमूले विद्यार्थी तेजसेऽभिमुखेरवेः ॥ ३९॥
श्रीकामो विष्णुगेहे च मोक्षार्थी यत्रकुत्रच ।
किमत्र बहुनोक्तेन सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ ४०॥
गुह्याद्गुह्यतमं लोके मङ्गलानाञ्च मङ्गलम् ॥ ४१॥
हनुमान् पातु मे नित्यं सिरवक्रोष्ठ नाशिकाः ।
कर्णो स्कन्धौ भुजौ वक्षौ रामेष्टः पातु कक्षकौ ॥ ४२॥
हरिः पातूदरं नाभिं पर्श्व हस्ताङ्गुलीस्तथा ॥ ४३॥
पावनिः पातु मे नित्यमूरुयुग्मं सजानुकम् ॥ ४४॥
यदुक्तं यच्च नोक्तं मे यद्वाह्ये यत्तदन्तरम् ॥ ४५॥
ध्यायेज्जपेद्भजेत्तस्य श्रीविद्यायुश्च वर्धते ॥ ४७॥
सपञ्चविंशतिस्तत्र कोष्टानां तु भविष्यति ।
कोष्टे कोष्टे अयं मन्त्रो साक्षराणि यथाक्रमम् ॥ ४८॥
प्रागग्राश्च लिखेद्रेखाः स्थानं मूलन्तु पश्चिमम् ॥ ४९॥
रेखापदेषुविलिखेत्कवचस्य पदं पदम् ॥ ५०॥
भूर्जे रोचनया विद्वान् सोऽपि कुङ्कुम मिश्रया ॥ ५१॥
सङ्ग्रामे व्यवहारे च चोरव्याघ्रभयेषु च ।
मारीभये विषभये महाद्भुतप्रपीडने ॥ ५२॥
तापनेतु तथा शोके नेत्ररोगे च दुःसहे ॥ ५३॥
विन्यस्य कवचं यस्तु मन्त्रराजेन मन्त्रितम् ॥ ५४॥
वन्ध्यया धारयेद्यन्त्रमचिरात्पुत्रिणी भवेत् ॥ ५५॥
पिपासतो सविहितो मृगतृष्णां पिपासति ॥ ५६॥
कृत्वा तु कवचं न्यासं जपेनमन्त्रमनुत्तमम् ॥ ५७॥
श्लोके श्लोके प्रकुर्वीत होमं तर्पणमेवच ॥ ५८॥
मल्लिकाजाति पुष्पैश्च खजूरकदलीफलैः ॥ ५९॥
बहुशो सिद्धिमाप्नोति फलमाप्नोत्य संशयः ॥ ६०॥
तर्पणे तर्पयामीति स्वाहान्तञ्च हुनेद्बुधः ॥ ६१॥
