દોહા
જૈસે અટલ હિમાલય ઔર જૈસે અડિગ સુમેર ।
ઐસે હી સ્વર્ગ દ્વાર પૈ, અવિચલ ખડે કુબેર ॥
ઐસે હી સ્વર્ગ દ્વાર પૈ, અવિચલ ખડે કુબેર ॥
વિઘ્ન હરણ મંગલ કરણ, સુનો શરણાગત કી ટેર ।
ભક્ત હેતુ વિતરણ કરો, ધન માયા કે ઢેર ॥
ભક્ત હેતુ વિતરણ કરો, ધન માયા કે ઢેર ॥
ચૌપાઈ
જૈ જૈ જૈ શ્રી કુબેર ભણ્ડારી ।
ધન માયા કે તુમ અધિકારી ॥
ધન માયા કે તુમ અધિકારી ॥
તપ તેજ પુંજ નિર્ભય ભય હારી ।
પવન વેગ સમ સમ તનુ બલધારી ॥
પવન વેગ સમ સમ તનુ બલધારી ॥
સ્વર્ગ દ્વાર કી કરેં પહરે દારી ।
સેવક ઇંદ્ર દેવ કે આજ્ઞાકારી ॥
સેવક ઇંદ્ર દેવ કે આજ્ઞાકારી ॥
યક્ષ યક્ષણી કી હૈ સેના ભારી ।
સેનાપતિ બને યુદ્ધ મેં ધનુધારી ॥
સેનાપતિ બને યુદ્ધ મેં ધનુધારી ॥
મહા યોદ્ધા બન શસ્ત્ર ધારૈં ।
યુદ્ધ કરૈં શત્રુ કો મારૈં ॥
યુદ્ધ કરૈં શત્રુ કો મારૈં ॥
સદા વિજયી કભી ના હારૈં ।
ભગત જનોં કે સંકટ ટારૈં ॥
ભગત જનોં કે સંકટ ટારૈં ॥
પ્રપિતામહ હૈં સ્વયં વિધાતા ।
પુલિસ્તા વંશ કે જન્મ વિખ્યાતા ॥
પુલિસ્તા વંશ કે જન્મ વિખ્યાતા ॥
વિશ્રવા પિતા ઇડવિડા જી માતા ।
વિભીષણ ભગત આપકે ભ્રાતા ॥
વિભીષણ ભગત આપકે ભ્રાતા ॥
શિવ ચરણોં મેં જબ ધ્યાન લગાયા ।
ઘોર તપસ્યા કરી તન કો સુખાયા ॥
ઘોર તપસ્યા કરી તન કો સુખાયા ॥
શિવ વરદાન મિલે દેવત્ય પાયા ।
અમૃત પાન કરી અમર હુઈ કાયા ॥
અમૃત પાન કરી અમર હુઈ કાયા ॥
ધર્મ ધ્વજા સદા લિએ હાથ મેં ।
દેવી દેવતા સબ ફિરૈં સાથ મેં ॥
દેવી દેવતા સબ ફિરૈં સાથ મેં ॥
પીતામ્બર વસ્ત્ર પહને ગાત મેં ।
બલ શક્તિ પૂરી યક્ષ જાત મેં ॥
બલ શક્તિ પૂરી યક્ષ જાત મેં ॥
સ્વર્ણ સિંહાસન આપ વિરાજૈં ।
ત્રિશૂલ ગદા હાથ મેં સાજૈં ॥
ત્રિશૂલ ગદા હાથ મેં સાજૈં ॥
શંખ મૃદંગ નગારે બાજૈં ।
ગંધર્વ રાગ મધુર સ્વર ગાજૈં ॥
ગંધર્વ રાગ મધુર સ્વર ગાજૈં ॥
ચૌંસઠ યોગની મંગલ ગાવૈં ।
ઋદ્ધિ સિદ્ધિ નિત ભોગ લગાવૈં ॥
ઋદ્ધિ સિદ્ધિ નિત ભોગ લગાવૈં ॥
દાસ દાસની સિર છત્ર ફિરાવૈં ।
યક્ષ યક્ષણી મિલ ચંવર ઢૂલાવૈં ॥
યક્ષ યક્ષણી મિલ ચંવર ઢૂલાવૈં ॥
ઋષિયોં મેં જૈસે પરશુરામ બલી હૈં ।
દેવન્હ મેં જૈસે હનુમાન બલી હૈં ॥
દેવન્હ મેં જૈસે હનુમાન બલી હૈં ॥
પુરુષોંમેં જૈસે ભીમ બલી હૈં ।
યક્ષોં મેં ઐસે હી કુબેર બલી હૈં ॥
યક્ષોં મેં ઐસે હી કુબેર બલી હૈં ॥
ભગતોં મેં જૈસે પ્રહલાદ બડે હૈં ।
પક્ષિયોં મેં જૈસે ગરુડ બડે હૈં ॥
પક્ષિયોં મેં જૈસે ગરુડ બડે હૈં ॥
નાગોં મેં જૈસે શેષ બડે હૈં ।
વૈસે હી ભગત કુબેર બડે હૈં ॥
વૈસે હી ભગત કુબેર બડે હૈં ॥
કાંધે ધનુષ હાથ મેં ભાલા ।
ગલે ફૂલોં કી પહની માલા ॥
ગલે ફૂલોં કી પહની માલા ॥
સ્વર્ણ મુકુટ અરુ દેહ વિશાલા ।
દૂર દૂર તક હોએ ઉજાલા ॥
દૂર દૂર તક હોએ ઉજાલા ॥
કુબેર દેવ કો જો મન મેં ધારે ।
સદા વિજય હો કભી ન હારે ।
બિગડે કામ બન જાએં સારે ।
અન્ન ધન કે રહેં ભરે ભણ્ડારે ॥
સદા વિજય હો કભી ન હારે ।
બિગડે કામ બન જાએં સારે ।
અન્ન ધન કે રહેં ભરે ભણ્ડારે ॥
કુબેર ગરીબ કો આપ ઉભારૈં ।
કુબેર કર્જ કો શીઘ્ર ઉતારૈં ॥
કુબેર કર્જ કો શીઘ્ર ઉતારૈં ॥
કુબેર ભગત કે સંકટ ટારૈં ।
કુબેર શત્રુ કો ક્ષણ મેં મારૈં ॥
કુબેર શત્રુ કો ક્ષણ મેં મારૈં ॥
શીઘ્ર ધની જો હોના ચાહે ।
ક્યું નહીં યક્ષ કુબેર મનાએં ॥
ક્યું નહીં યક્ષ કુબેર મનાએં ॥
યહ પાઠ જો પઢે પઢાએં ।
દિન દુગના વ્યાપાર બઢાએં ॥
દિન દુગના વ્યાપાર બઢાએં ॥
ભૂત પ્રેત કો કુબેર ભગાવૈં ।
અડે કામ કો કુબેર બનાવૈં ॥
અડે કામ કો કુબેર બનાવૈં ॥
રોગ શોક કો કુબેર નશાવૈં ।
કલંક કોઢ કો કુબેર હટાવૈં ॥
કલંક કોઢ કો કુબેર હટાવૈં ॥
કુબેર ચઢે કો ઔર ચઢાદે ।
કુબેર ગિરે કો પુનઃ ઉઠા દે ॥
કુબેર ગિરે કો પુનઃ ઉઠા દે ॥
કુબેર ભાગ્ય કો તુરંત જગા દે ।
કુબેર ભૂલે કો રાહ બતા દે ॥
કુબેર ભૂલે કો રાહ બતા દે ॥
પ્યાસે કી પ્યાસ કુબેર બુઝા દે ।
ભૂખે કી ભૂખ કુબેર મિટા દે ॥
ભૂખે કી ભૂખ કુબેર મિટા દે ॥
રોગી કા રોગ કુબેર ઘટા દે ।
દુખિયા કા દુખ કુબેર છુટા દે ॥
દુખિયા કા દુખ કુબેર છુટા દે ॥
બાંઝ કી ગોદ કુબેર ભરા દે ।
કારોબાર કો કુબેર બઢા દે ॥
કારોબાર કો કુબેર બઢા દે ॥
કારાગાર સે કુબેર છુડા દે ।
ચોર ઠગોં સે કુબેર બચા દે ॥
ચોર ઠગોં સે કુબેર બચા દે ॥
કોર્ટ કેસ મેં કુબેર જિતાવૈ ।
જો કુબેર કો મન મેં ધ્યાવૈ ॥
જો કુબેર કો મન મેં ધ્યાવૈ ॥
ચુનાવ મેં જીત કુબેર કરાવૈં ।
મંત્રી પદ પર કુબેર બિઠાવૈં ॥
મંત્રી પદ પર કુબેર બિઠાવૈં ॥
પાઠ કરે જો નિત મન લાઈ ।
ઉસકી કલા હો સદા સવાઈ ॥
ઉસકી કલા હો સદા સવાઈ ॥
જિસપે પ્રસન્ન કુબેર કી માઈ ।
ઉસકા જીવન ચલે સુખદાઈ ॥
ઉસકા જીવન ચલે સુખદાઈ ॥
જો કુબેર કા પાઠ કરાવૈ ।
ઉસકા બેડા પાર લગાવૈ ॥
ઉસકા બેડા પાર લગાવૈ ॥
ઉજડે ઘર કો પુનઃ બસાવૈ ।
શત્રુ કો ભી મિત્ર બનાવૈ ॥
શત્રુ કો ભી મિત્ર બનાવૈ ॥
સહસ્ત્ર પુસ્તક જો દાન કરાઈ ।
સબ સુખ ભોદ પદાર્થ પાઈ ॥
સબ સુખ ભોદ પદાર્થ પાઈ ॥
પ્રાણ ત્યાગ કર સ્વર્ગ મેં જાઈ ।
માનસ પરિવાર કુબેર કીર્તિ ગાઈ ॥
માનસ પરિવાર કુબેર કીર્તિ ગાઈ ॥
દોહા
શિવ ભક્તોં મેં અગ્રણી, શ્રી યક્ષરાજ કુબેર ।
હૃદય મેં જ્ઞાન પ્રકાશ ભર, કર દો દૂર અંધેર ॥
હૃદય મેં જ્ઞાન પ્રકાશ ભર, કર દો દૂર અંધેર ॥
કર દો દૂર અંધેર અબ, જરા કરો ના દેર ।
શરણ પડા હૂં આપકી, દયા કી દૃષ્ટિ ફેર ।
શરણ પડા હૂં આપકી, દયા કી દૃષ્ટિ ફેર ।
