जय संस्कृतभाषे, जय संस्कृतभाषे,
कुरु करुणां करुणार्द्रे, त्वच्छरणे दासे॥ध्रु॥
कुरु करुणां करुणार्द्रे, त्वच्छरणे दासे॥ध्रु॥
वेदा भगवद्गीता उपनिषदः सर्वाः,
तव वै दिव्यशरीरं यैस्त्वं सद्गर्वा॥१॥
तव वै दिव्यशरीरं यैस्त्वं सद्गर्वा॥१॥
कपिलपतञ्जलिशङ्करगोतमकणभुग्भिः,
जैमिनिमुख्यैर्मुनिभिरिष्टा बहुसद्भिः॥२॥
जैमिनिमुख्यैर्मुनिभिरिष्टा बहुसद्भिः॥२॥
व्यासः कालीदासो भारविकविबाणौ,
भवभूतिर्भवभूतिः, भासश्रीहर्षो॥३॥
भवभूतिर्भवभूतिः, भासश्रीहर्षो॥३॥
कोऽन्यो लोके यो वै समतामेषां कुरुतां,
वाल्मीकिश्च सुबन्धुः, क्वान्यस्यामास्ते॥४॥
वाल्मीकिश्च सुबन्धुः, क्वान्यस्यामास्ते॥४॥
वेदौ ज्योतिर्धनुषोः पुनरायुर्वेदः,
अतुलरसायनशास्त्रं कस्तुलयेल्लोके॥५॥
अतुलरसायनशास्त्रं कस्तुलयेल्लोके॥५॥
किं तच्छास्त्रं लोके न त्वं यन्मूलं,
नास्ति जगद्धितकारिणि,
जनसुखमनुकूलम्॥६॥
नास्ति जगद्धितकारिणि,
जनसुखमनुकूलम्॥६॥
विश्वस्मिन् विश्वेऽस्मिन् शान्तिश्चेन्मृग्या,
त्वच्चरणौ हित्त्वा नो गतिरिह जनवासे॥७॥
त्वच्चरणौ हित्त्वा नो गतिरिह जनवासे॥७॥
जनिमरणाद्भुतदुःखैः परिपूर्णे भुवने,
तव चरणौ किल शरणं स्यातामाशासे॥८॥
तव चरणौ किल शरणं स्यातामाशासे॥८॥
वयमपि भवभयभीता भी-तापह-रूपाम्,
त्वां शरणं प्राप्ताः, कुरु करुणां करुणार्द्रैः॥९॥
त्वां शरणं प्राप्ताः, कुरु करुणां करुणार्द्रैः॥९॥
त्यक्त्वा खर्वं कूपं जलनिधिरुपसेव्यः,
विश्वे विश्वजना इह सादरमर्थ्यन्ते॥१०॥
विश्वे विश्वजना इह सादरमर्थ्यन्ते॥१०॥
रामः परशुसपूर्वोऽपूर्वैः स्तुतिदीपैः,
मातः आरार्त्तिक्यं कुर्वन् त्वच्चरणौ श्रयते॥११॥
मातः आरार्त्तिक्यं कुर्वन् त्वच्चरणौ श्रयते॥११॥