Goddess Kamakshi

മൂക പഞ്ച ശതി 4 - കടാക്ഷ ശതകമ്

(Muka Panchashati - Kataksha Shatakam in Malayalam)

Muka Shankara

Kataksha Shatakam is the fourth section of the Muka Panchashati, a monumental work of devotion composed by the speech-impaired poet Muka Shankara. Dedicated to Goddess Kamakshi of Kanchipuram, this century of verses focuses on the transformative power of the Divine Mother's compassionate glance. It is believed that the Goddess restored the poet's speech through her grace, and these hymns serve as a profound expression of that gratitude. Devotees chant these verses to seek the Goddess's benevolence, spiritual enlightenment, and the removal of mental darkness, finding solace in the healing and auspicious gaze of the Devi.

മോഹാന്ധകാരനിവഹം വിനിഹന്തുമീഡേ
മൂകാത്മനാമപി മഹാകവിതാവദാന്യാന് ।
ശ്രീകാഞ്ചിദേശശിശിരീകൃതിജാഗരൂകാന്
ഏകാമ്രനാഥതരുണീകരുണാവലോകാന് ॥1॥
മാതര്ജയന്തി മമതാഗ്രഹമോക്ഷണാനി
മാഹേന്ദ്രനീലരുചിശിക്ഷണദക്ഷിണാനി ।
കാമാക്ഷി കല്പിതജഗത്ത്രയരക്ഷണാനി
ത്വദ്വീക്ഷണാനി വരദാനവിചക്ഷണാനി ॥2॥
ആനങ്ഗതന്ത്രവിധിദര്ശിതകൌശലാനാമ്
ആനന്ദമന്ദപരിഘൂര്ണിതമന്ഥരാണാമ് ।
താരല്യമമ്ബ തവ താഡിതകര്ണസീമ്നാം
കാമാക്ഷി ഖേലതി കടാക്ഷനിരീക്ഷണാനാമ് ॥3॥
കല്ലോലിതേന കരുണാരസവേല്ലിതേന
കല്മാഷിതേന കമനീയമൃദുസ്മിതേന ।
മാമഞ്ചിതേന തവ കിഞ്ചന കുഞ്ചിതേന
കാമാക്ഷി തേന ശിശിരീകുരു വീക്ഷിതേന ॥4॥
സാഹായ്യകം ഗതവതീ മുഹുരര്ജനസ്യ
മന്ദസ്മിതസ്യ പരിതോഷിതഭീമചേതാഃ ।
കാമാക്ഷി പാണ്ഡവചമൂരിവ താവകീനാ
കര്ണാന്തികം ചലതി ഹന്ത കടാക്ഷലക്ഷ്മീഃ ॥5॥
അസ്തം ക്ഷണാന്നയതു മേ പരിതാപസൂര്യമ്
ആനന്ദചന്ദ്രമസമാനയതാം പ്രകാശമ് ।
കാലാന്ധകാരസുഷുമാം കലയന്ദിഗന്തേ
കാമാക്ഷി കോമലകടാക്ഷനിശാഗമസ്തേ ॥6॥
താടാങ്കമൌക്തികരുചാങ്കുരദന്തകാന്തിഃ
കാരുണ്യഹസ്തിപശിഖാമണിനാധിരൂഢഃ ।
ഉന്മൂലയത്വശുഭപാദപമസ്മദീയം
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷമതങ്ഗജേതന്ദ്രഃ ॥7॥
ഛായാഭരണേ ജഗതാം പരിതാപഹാരീ
താടങ്കരത്നമണിതല്ലജപല്ലവശ്രീഃ ।
കാരുണ്യനാമ വികിരന്മകരന്ദജാലം
കാമാക്ഷി രാജതി കടാക്ഷസുരദ്രുമസ്തേ ॥8॥
സൂര്യാശ്രയപ്രണയിനീ മണികുണ്ഡലാംശു-
ലൌഹിത്യകോകനദകാനനമാനനീയാ ।
യാന്തീ തവ സ്മരഹരാനനകാന്തിസിന്ധും
കാമാക്ഷി രാജതി കടാക്ഷകലിന്ദകന്യാ ॥9॥
പ്രാപ്നോതി യം സുകൃതിനം തവ പക്ഷപാതാത്
കാമാക്ഷി വീക്ഷണവിലാസകലാപുരന്ധ്രീ ।
സദ്യസ്തമേവ കില മുക്തിവധൂര്വൃണീതേ
തസ്മാന്നിതാന്തമനയോരിദമൈകമത്യമ് ॥10॥
യാന്തീ സദൈവ മരുതാമനുകൂലഭാവം
ഭ്രൂവല്ലിശക്രധനുരുല്ലസിതാ രസാര്ദ്രാ ।
കാമാക്ഷി കൌതുകതരങ്ഗിതനീലകണ്ഠാ
കാദമ്ബിനീവ തവ ഭാതി കടാക്ഷമാലാ ॥11॥
ഗങ്ഗാമ്ഭസി സ്മിതമയേ തപനാത്മജേവ
ഗങ്ഗാധരോരസി നവോത്പലമാലികേവ ।
വക്ത്രപ്രഭാസരസി ശൈവലമണ്ഡലീവ
കാമാക്ഷി രാജതി കടാക്ഷരുചിച്ഛടാ തേ ॥12॥
സംസ്കാരതഃ കിമപി കന്ദലിതാന് രസജ്ഞ-
കേദാരസീമ്നി സുധിയാമുപഭോഗയോഗ്യാന് ।
കല്യാണസൂക്തിലഹരീകലമാങ്കുരാന്നഃ
കാമാക്ഷി പക്ഷ്മലയതു ത്വദപാങ്ഗമേഘഃ ॥13॥
ചാഞ്ചല്യമേവ നിയതം കലയന്പ്രകൃത്യാ
മാലിന്യഭൂഃ ശ്രതിപഥാക്രമജാഗരൂകഃ ।
കൈവല്യമേവ കിമു കല്പയതേ നതാനാം
കാമാക്ഷി ചിത്രമപി തേ കരുണാകടാക്ഷഃ ॥14॥
സഞ്ജീവനേ ജനനി ചൂതശിലീമുഖസ്യ
സമ്മോഹനേ ശശികിശോരകശേഖരസ്യ ।
സംസ്തമ്ഭനേ ച മമതാഗ്രഹചേഷ്ടിതസ്യ
കാമാക്ഷി വീക്ഷണകലാ പരമൌഷധം തേ ॥15॥
നീലോഽപി രാഗമധികം ജനയന്പുരാരേഃ
ലോലോഽപി ഭക്തിമധികാം ദൃഢയന്നരാണാമ് ।
വക്രോഽപി ദേവി നമതാം സമതാം വിതന്വന്
കാമാക്ഷി നൃത്യതു മയി ത്വദപാങ്ഗപാതഃ ॥16॥
കാമദ്രുഹോ ഹൃദയയന്ത്രണജാഗരൂകാ
കാമാക്ഷി ചഞ്ചലദൃഗഞ്ചലമേഖലാ തേ ।
ആശ്ചര്യമമ്ബ ഭജതാം ഝടിതി സ്വകീയ-
സമ്പര്ക ഏവ വിധുനോതി സമസ്തബന്ധാന് ॥17॥
കുണ്ഠീകരോതു വിപദം മമ കുഞ്ചിതഭ്രൂ-
ചാപാഞ്ചിതഃ ശ്രിതവിദേഹഭവാനുരാഗഃ ।
രക്ഷോപകാരമനിശം ജനയഞ്ജഗത്യാം
കാമാക്ഷി രാമ ഇവ തേ കരുണാകടാക്ഷഃ ॥18॥
ശ്രീകാമകോടി ശിവലോചനശോഷിതസ്യ
ശൃങ്ഗാരബീജവിഭവസ്യ പുനഃപ്രരോഹേ ।
പ്രേമാമ്ഭസാര്ദ്രമചിരാത്പ്രചുരേണ ശങ്കേ
കേദാരമമ്ബ തവ കേവലദൃഷ്ടിപാതമ് ॥19॥
മാഹാത്മ്യശേവധിരസൌ തവ ദുര്വിലങ്ഘ്യ-
സംസാരവിന്ധ്യഗിരികുണ്ഠനകേലിചുഞ്ചുഃ ।
ധൈര്യാമ്ബുധിം പശുപതേശ്ചുലകീകരോതി
കാമാക്ഷി വീക്ഷണവിജൃമ്ഭണകുമ്ഭജന്മാ ॥20॥
പീയൂഷവര്ഷവശിശിരാ സ്ഫുടദുത്പലശ്രീ-
മൈത്രീ നിസര്ഗമധുരാ കൃതതാരകാപ്തിഃ ।
കാമാക്ഷി സംശ്രിതവതീ വപുരഷ്ടമൂര്തേഃ
ജ്യോത്സ്നായതേ ഭഗവതി ത്വദപാങ്ഗമാലാ ॥21॥
അമ്ബ സ്മരപ്രതിഭടസ്യ വപുര്മനോജ്ഞമ്
അമ്ഭോജകാനനമിവാഞ്ചിതകണ്ടകാഭമ് ।
ഭൃങ്ഗീവ ചുമ്ബതി സദൈവ സപക്ഷപാതാ
കാമാക്ഷി കോമലരുചിസ്ത്വദപാങ്ഗമാലാ ॥22॥
കേശപ്രഭാപടലനീലവിതാനജാലേ
കാമാക്ഷി കുണ്ഡലമണിച്ഛവിദീപശോഭേ ।
ശങ്കേ കടാക്ഷരുചിരങ്ഗതലേ കൃപാഖ്യാ
ശൈലൂഷികാ നടതി ശങ്കരവല്ലഭേ തേ ॥23॥
അത്യന്തശീതലമതന്ദ്രയതു ക്ഷണാര്ധമ്
അസ്തോകവിഭ്രമമനങ്ഗവിലാസകന്ദമ് ।
അല്പസ്മിതാദൃതമപാരകൃപാപ്രവാഹമ്
അക്ഷിപ്രരോഹമചിരാന്മയി കാമകോടി ॥24॥
മന്ദാക്ഷരാഗതരലീകൃതിപാരതന്ത്ര്യാത്
കാമാക്ഷി മന്ഥരതരാം ത്വദപാങ്ഗഡോലാമ് ।
ആരുഹ്യ മന്ദമതികൌതുകശാലി ചക്ഷുഃ
ആനന്ദമേതി മുഹുരര്ധശശാങ്കമൌലേഃ ॥25॥
ത്രൈയമ്ബകം ത്രിപുരസുന്ദരി ഹര്മ്യഭൂമി-
രങ്ഗം വിഹാരസരസീ കരുണാപ്രവാഹഃ ।
ദാസാശ്ച വാസവമുഖാഃ പരിപാലനീയം
കാമാക്ഷി വിശ്വമപി വീക്ഷണഭൂഭൃതസ്തേ ॥26॥
വാഗീശ്വരീ സഹചരീ നിയമേന ലക്ഷ്മീഃ
ഭ്രൂവല്ലരീവശകരീ ഭുവനാനി ഗേഹമ് ।
രൂപം ത്രിലോകനയനാമൃതമമ്ബ തേഷാം
കാമാക്ഷി യേഷു തവ വീക്ഷണപാരതന്ത്രീ ॥27॥
മാഹേശ്വരം ഝടിതി മാനസമീനമമ്ബ
കാമാക്ഷി ധൈര്യജലധൌ നിതരാം നിമഗ്നമ് ।
ജാലേന ശൃങ്ഖലയതി ത്വദപാങ്ഗനാമ്നാ
വിസ്താരിതേന വിഷമായുധദാശകോഽസൌ ॥28॥
ഉന്മഥ്യ ബോധകമലാകാരമമ്ബ ജാഡ്യ-
സ്തമ്ബേരമം മമ മനോവിപിനേ ഭ്രമന്തമ് ।
കുണ്ഠീകുരുഷ്വ തരസാ കുടിലാഗ്രസീമ്നാ
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷമഹാങ്കുശേന ॥29॥
ഉദ്വേല്ലിതസ്തബകിതൈര്ലലിതൈര്വിലാസൈഃ
ഉത്ഥായ ദേവി തവ ഗാഢകടാക്ഷകുഞ്ജാത് ।
ദൂരം പലായയതു മോഹമൃഗീകുലം മേ
കാമാക്ഷി സ്തവരമനുഗ്രഹകേസരീന്ദ്രഃ ॥30॥
സ്നേഹാദൃതാം വിദലിതോത്പലകന്തിചോരാം
ജേതാരമേവ ജഗദീശ്വരി ജേതുകാമഃ ।
മാനോദ്ധതോ മകരകേതുരസൌ ധുനീതേ
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷകൃപാണവല്ലീമ് ॥31॥
ശ്രൌതീം വ്രജന്നപി സദാ സരണിം മുനീനാം
കാമാക്ഷി സന്തതമപി സ്മൃതിമാര്ഗഗാമീ ।
കൌടില്യമമ്ബ കഥമസ്ഥിരതാം ച ധത്തേ
ചൌര്യം ച പങ്കജരുചാം ത്വദപാങ്ഗപാതഃ ॥32॥
നിത്യം ശ്രേതുഃ പരിചിതൌ യതമാനമേവ
നീലോത്പലം നിജസമീപനിവാസലോലമ് ।
പ്രീത്യൈവ പാഠയതി വീക്ഷണദേശികേന്ദ്രഃ
കാമാക്ഷീ കിന്തു തവ കാലിമസമ്പ്രദായമ് ॥33॥
ഭ്രാന്ത്വാ മുഹുഃ സ്തബകിതസ്മിതഫേനരാശൌ
കാമാക്ഷി വക്ത്രരുചിസഞ്ചയവാരിരാശൌ ।
ആനന്ദതി ത്രിപുരമര്ദനനേത്രലക്ഷ്മീഃ
ആലമ്ബ്യ ദേവി തവ മന്ദമപാങ്ഗസേതുമ് ॥34॥
ശ്യാമാ തവ ത്രിപുരസുന്ദരി ലോചനശ്രീഃ
കാമാക്ഷി കന്ദലിതമേദുരതാരകാന്തിഃ ।
ജ്യോത്സ്നാവതീ സ്മിതരുചാപി കഥം തനോതി
സ്പര്ധാമഹോ കുവലയൈശ്ച തഥാ ചകോരൈഃ ॥35॥
കാലാഞ്ജനം ച തവ ദേവി നിരീക്ഷണം ച
കാമാക്ഷി സാമ്യസരണിം സമുപൈതി കാന്ത്യാ ।
നിശ്ശേഷനേത്രസുലഭം ജഗതീഷു പൂര്വ-
മന്യത്ത്രിനേത്രസുലഭം തുഹിനാദ്രികന്യേ ॥36॥
ധൂമാങ്കുരോ മകരകേതനപാവകസ്യ
കാമാക്ഷി നേത്രരുചിനീലിമചാതുരീ തേ ।
അത്യന്തമദ്ഭുതമിദം നയനത്രയസ്യ
ഹര്ഷോദയം ജനയതേ ഹരുണാങ്കമൌലേഃ ॥37॥
ആരഭ്ഭലേശസമയേ തവ വീക്ഷണസ്സ
കാമാക്ഷി മൂകമപി വീക്ഷണമാത്രനമ്രമ് ।
സര്വജ്ഞതാ സകലലോകസമക്ഷമേവ
കീര്തിസ്വയംവരണമാല്യവതീ വൃണീതേ ॥38॥
കാലാമ്ബുവാഹ ഉവ തേ പരിതാപഹാരീ
കാമാക്ഷി പുഷ്കരമധഃകുരുതേ കടാഖ്ക്ഷ്ഷഃ ।
പൂര്വഃ പരം ക്ഷണരുചാ സമുപൈതി മൈത്രീ-
മന്യസ്തു സ.തതരുചിം പ്രകടീകരോതി ॥39॥
സൂക്ഷ്മേഽപി ദുര്ഗമതരേഽപി ഗുരുപ്രസാദ-
സാഹായ്യകേന വിചരന്നപവര്ഗമാര്ഗേ ।
സംസാരപങ്കനിചയേ ന പതത്യമൂം തേ
കാമാക്ഷി ഗാഢമവലമ്ബ്യ കടാക്ഷയഷ്ടിമ് ॥40॥
കാമാക്ഷി സന്തതമസൌ ഹരിനീലരത്ന-
സ്തമ്ഭേ കടാക്ഷരുചിപുഞ്ജമയേ ഭവത്യാഃ ।
ബദ്ധോഽപി ഭക്തിനിഗലൈര്മമ ചിത്തഹസ്തീ
സ്തമ്ഭം ച ബന്ധമപി മുഞ്ചതി ഹന്ത ചിത്രമ് ॥41॥
കാമാക്ഷി കാഷ്ണര്യമപി സന്തതമഞ്ജനം ച
ബിഭ്രന്നിസര്ഗതരലോഽപി ഭവത്കടാക്ഷഃ ।
വൈമല്യമന്വഹമനഞ്ജനതാ ച ഭൂയഃ
സ്ഥൈര്യം ച ഭക്തഹൃദയായ കഥം ദദാതി ॥42॥
മന്ദസ്മിതസ്തബകിതം മണികുണ്ഡലാംശു-
സ്തോമപ്രവാലരുചിരം ശിശിരീകൃതാശമ് ।
കാമാക്ഷി രാജതി കടാക്ഷരുചേഃ കദമ്ബമ്
ഉദ്യാനമമ്ബ കരുണാഹരിണേക്ഷണായാഃ ॥43॥
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷമഹേന്ദ്രനീല-
സിംഹാസനം ശ്രിതവതോ മകരധ്വജസ്യ ।
സാമ്രാജ്യമങ്ഗലവിധൌ മുണികുണ്ഡലശ്രീഃ
നീരാജനോത്സവതരങ്ഗിതദീപമാലാ ॥44॥
മാതഃ ക്ഷണം സ്നപയ മാം തവ വീക്ഷിതേന
മന്ദാക്ഷിതേന സുജനൈരപരോക്ഷിതേന ।
കാമാക്ഷി കര്മതിമിരോത്കരഭാസ്കരേണ
ശ്രേയസ്കരേണ മധുപദ്യുതിതസ്കരേണ ॥45॥
പ്രേമാപഗാപയസി മജ്ജനമാരചയ്യ
യുക്തഃ സ്മിതാംശുകൃതഭസ്മവിലേപനേന ।
കാമാക്ഷി കുണ്ഡലമണിദ്യുതിഭിര്ജടാലഃ
ശ്രീകണ്ഠമേവ ഭജതേ തവ ദൃഷ്ടിപാതഃ ॥46॥
കൈവല്യദായ കരുണാരസകിങ്കരായ
കാമാക്ഷി കന്ദലിതവിഭ്രമശങ്കരായ ।
ആലോകനായ തവ ഭക്തശിവങ്കരായ
മാതര്നമോഽസ്തു പരതന്ത്രിതശങ്കരായ ॥47॥
സാമ്രാജ്യമങ്ഗലവിധൌ മകരധ്വജസ്യ
ലോലാലകാലികൃതതോരണമാല്യശോഭേ ।
കാമേശ്വരി പ്രചലദുത്പലവൈജയന്തീ-
ചാതുര്യമേതി തവ ചഞ്ചലദൃഷ്ടിപാതഃ ॥48॥
മാര്ഗേണ മഞ്ജുകചകാന്തിതമോവൃതേന
മന്ദായമാനഗമനാ മദനാതുരാസൌ ।
കാമാക്ഷി ദൃഷ്ടിരയതേ തവ ശങ്കരായ
സങ്കേതഭൂമിമചിരാദഭിസാരികേവ ॥49॥
വ്രീഡനുവൃത്തിരമണീകൃതസാഹചര്യാ
ശൈവാലിതാം ഗലരുചാ ശശിശേഖരസ്യ ।
കാമാക്ഷി കാന്തിസരസീം ത്വദപാങ്ഗലക്ഷ്മീഃ
മന്ദം സമാശ്രയതി മജ്ജനഖേലനായ ॥50॥
കാഷായമംശുകമിവ പ്രകടം ദധാനോ
മാണിക്യകുണ്ഡലരുചിം മമതാവിരോധീ ।
ശ്രുത്യന്തസീമനി രതഃ സുതരാം ചകാസ്തി
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷയതീശ്വരോഽസൌ ॥51॥
പാഷാണ ഏവ ഹരിനീലമണിര്ദിനേഷു
പ്രമ്ലനതാം കുവലയം പ്രകടീകരോതി ।
നൌമിത്തികോ ജലദമേചകിമാ തതസ്തേ
കാമാക്ഷി ശൂന്യമുപമനമപാങ്ഗലക്ഷ്മ്യാഃ ॥52॥
ശൃങ്ഗാരവിഭ്രമവതീ സുതരാം സലജ്ജാ
നാസാഗ്രമൌക്തികരുചാ കൃതമന്ദഹാസാ ।
ശ്യാമാ കടാക്ഷസുഷമാ തവ യുക്തമേതത്
കാമാക്ഷി ചുമ്ബതി ദിഗമ്ബരവക്ത്രബിമ്ബമ് ॥53॥
നീലോത്പലേന മധുപേന ച ദൃഷ്ടിപാതഃ
കാമാക്ഷി തുല്യ ഇതി തേ കഥമാമനന്തി ।
ശൈത്യേന നിന്ദയതി യദന്വഹമിന്ദുപാദാന്
പാഥോരുഹേണ യദസൌ കലഹായതേ ച ॥54॥
ഓഷ്ഠപ്രഭാപടലവിദ്രുമമുദ്രിതേ തേ
ഭ്രൂവല്ലിവീചിസുഭഗേ മുഖകാന്തിസിന്ധൌ ।
കാമാക്ഷി വാരിഭരപൂരണലമ്ബമാന-
കാലാമ്ബുവാഹസരണിം ലഭതേ കടാക്ഷഃ ॥55॥
മന്ദസ്മിതൈര്ധവലിതാ മണികുണ്ഡലാംശു-
സമ്പര്കലോഹിതരുചിസ്ത്വദപാങ്ഗധാരാ ।
കാമാക്ഷി മല്ലികുസുമൈര്നവപല്ലവൈശ്ച
നീലോത്പലൈശ്ച രചിതേവ വിഭാതി മാലാ ॥56॥
കാമാക്ഷി ശീതലകൃപാരസനിര്ഝരാമ്ഭഃ-
സമ്പര്കപക്ഷ്മലരുചിസ്ത്വദപാങ്ഗമാലാ ।
ഗോഭിഃ സദാ പുരരിപോരഭിലഷ്യമാണാ
ദൂര്വാകദമ്ബകവിഡമ്ബനമാതനോതി ॥57॥
ഹൃത്പങ്കജം മമ വികാസയതു പ്രമുഷ്ണ-
ന്നുല്ലാസമുത്പലരുചേസ്തമസാം നിരോദ്ധാ ।
ദോഷാനുഷങ്ഗജഡതാം ജഗതാം ധുനാനഃ
കാമാക്ഷി വീക്ഷണവിലാസദിനോദയസ്തേ ॥58॥
ചക്ഷുര്വിമോഹയതി ചന്ദ്രവിഭൂഷണസ്യ
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷതമഃപ്രരോഹഃ ।
പ്രത്യങ്മുഖം തു നയനം സ്തിമിതം മുനീനാം
പ്രാകാശ്യമേവ നയതീതി പരം വിചിത്രമ് ॥59॥
കാമാക്ഷി വീക്ഷണരുചാ യുധി നിര്ജിതം തേ
നീലോത്പലം നിരവശേഷഗതാഭിമാനമ് ।
ആഗത്യ തത്പരിസരം ശ്രവണവതംസ-
വ്യോജേന നൂനമഭയാര്ഥനമാതനോതി ॥60॥
ആശ്ചര്യമമ്ബ മദാനാഭ്യുദയാവലമ്ബഃ
കാമാക്ഷി ചഞ്ചലനിരീക്ഷണവിഭ്രമസ്തേ ।
ധൈര്യം വിധൂയ തനുതേ ഹൃദി രാഗബന്ധം
ശമ്ഭോസ്തദേവ വിപരീതതയാ മുനീനാമ് ॥61॥
ജന്തോഃ സകൃത്പ്രണമതോ ജഗദീഡ്യതാം ച
തേജാസ്വിതാം ച നിശിതാം ച മതിം സഭായാമ് ।
കാമാക്ഷി മാക്ഷികഝരീമിവ വൈഖരീം ച
ലക്ഷ്മീം ച പക്ഷ്മലയതി ക്ഷണവീക്ഷണം തേ ॥62॥
കാദമ്ബിനീ കിമയതേ ന ജലാനുഷങ്ഗം
ഭൃങ്ഗാവലീ കിമുരരീകുരുതേ ന പദ്മമ് ।
കിം വാ കലിന്ദതനയാ സഹതേ ന ഭങ്ഗം
കാമാക്ഷി നിശ്ചയപദം ന തവാക്ഷിലക്ഷ്മീഃ ॥63॥
കാകോലപാവകതൃണീകരണേഽപി ദക്ഷഃ
കാമാക്ഷി ബാലകസുധാകരശേഖരസ്യ ।
അത്യന്തശീതലതമോഽപ്യനുപാരതം തേ
ചിത്തം വിമോഹയതി ചിത്രമയം കടാക്ഷഃ ॥64॥
കാര്പണ്യപൂരപരിവര്ധിതമമ്ബ മോഹ-
കന്ദോദ്ഗതം ഭവമയം വിഷപാദപം മേ ।
തുങ്ഗം ഛിനത്തു തുഹിനാദ്രിസുതേ ഭവത്യാഃ
കാഞ്ചീപുരേശ്വരി കടാക്ഷകുഠാരധാരാ ॥65॥
കാമാക്ഷി ഘോരഭവരോഗചികിത്സനാര്ഥ-
മഭ്യര്ഥ്യ ദേശികകടാക്ഷഭിഷക്പ്രസാദാത് ।
തത്രാപി ദേവി ലഭതേ സുകൃതീ കദാചി-
ദന്യസ്യ ദുര്ലഭമപാങ്ഗമഹൌഷധം തേ ॥66॥
കാമാക്ഷി ദേശികകൃപാങ്കുരമാശ്രയന്തോ
നാനാതപോനിയമനാശിതപാശബന്ധാഃ ।
വാസാലയം തവ കടാക്ഷമമും മഹാന്തോ
ലബ്ധ്വാ സുഖം സമാധിയോ വിചരന്തി ലോകേ ॥67॥
സാകൂതസംലപിതസമ്ഭൃതമുഗ്ധഹാസം
വ്രീഡാനുരാഗസഹചാരി വിലോകനം തേ ।
കാമാക്ഷി കാമപരിപന്ഥിനി മാരവീര-
സാമ്രാജ്യവിഭ്രമദശാം സഫലീകരോതി ॥68॥
കാമാക്ഷി വിഭ്രമബലൈകനിധിര്വിധായ
ഭ്രൂവല്ലിചാപകുടിലീകൃതിമേവ ചിത്രമ് ।
സ്വാധീനതാം തവ നിനായ ശശാങ്കമൌലേ-
രങ്ഗാര്ധരാജ്യസുഖലാഭമപാങ്ഗവീരഃ ॥69॥
കാമാങ്കുരൈകനിലയസ്തവ ദൃഷ്ടിപാതഃ
കാമാക്ഷി ഭക്തമനസാം പ്രദദാതു കാമാന് ।
രാഗാന്വിതഃ സ്വയമപി പ്രകടീകരോതി
വൈരാഗ്യമേവ കഥമേഷ മഹാമുനീനാമ് ॥70॥
കാലാമ്ബുവാഹനിവഹൈഃ കലഹായതേ തേ
കാമാക്ഷി കാലിമമദേന സദാ കടാക്ഷഃ ।
ചിത്രം തഥാപി നിതരാമമുമേവ ദൃഷ്ട്വാ
സോത്കണ്ഠ ഏവ രമതേ കില നീലകണ്ഠഃ ॥71॥
കാമാക്ഷി മന്മഥരിപും പ്രതി മാരതാപ-
മോഹാന്ധകാരജലദാഗമനേന നൃത്യന് ।
ദുഷ്കര്മകഞ്ചുകികുലം കബലീകരോതു
വ്യാമിശ്രമേചകരുചിസ്ത്വദപാങ്ഗകേകീ ॥72॥
കാമാക്ഷി മന്മഥരിപോരവലോകനേഷു
കാന്തം പയോജമിവ താവകമക്ഷിപാതമ് ।
പ്രേമാഗമോ ദിവസവദ്വികചീകരോതി
ലജ്ജാഭരോ രജനിവന്മുകുലീകരോതി ॥73॥
മൂകോ വിരിഞ്ചതി പരം പുരുഷഃ കുരൂപഃ
കന്ദര്പതി ത്രിദശരാജതി കിമ്പചാനഃ ।
കാമാക്ഷി കേവലമുപക്രമകാല ഏവ
ലീലാതരങ്ഗിതകടാക്ഷരുചഃ ക്ഷണം തേ ॥74॥
നീലാലകാ മധുകരന്തി മനോജ്ഞനാസാ-
മുക്താരുചഃ പ്രകടകന്ദബിസാങ്കുരന്തി ।
കാരുണ്യമമ്ബ മകരന്ദതി കാമകോടി
മന്യേ തതഃ കമലമേവ വിലോചനം തേ ॥75॥
ആകാങ്ക്ഷ്യമാണഫലദാനവിചക്ഷണായാഃ ।
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷകകാമധേനോഃ ।
സമ്പര്ക ഏവ കഥമമ്ബ വിമുക്തപാശ-
ബന്ധാഃ സ്ഫുടം തനുഭൃതഃ പശുതാം ത്യജന്തി ॥76॥
സംസാരഘര്മപരിതാപജുഷാം നരാണാം
കാമാക്ഷി ശീതലതരാണി തവേക്ഷിതാനി ।
ചന്ദ്രാതപന്തി ഘനചന്ദനകര്ദമന്തി
മുക്താഗുണന്തി ഹിമവാരിനിഷേചനന്തി ॥77॥
പ്രേമാമ്ബുരാശിസതതസ്നപിതാനി ചിത്രം
കാമാക്ഷി താവകകടാക്ഷനിരീക്ഷണാനി ।
സന്ധുക്ഷയന്തി മുഹുരിന്ധനരാശിരീത്യാ
മാരദ്രുഹോ മനസി മന്മഥചിത്രഭാനുമ് ॥78॥
കാലാഞ്ജനപ്രതിഭടം കമനീയകാന്ത്യാ
കന്ദര്പതന്ത്രകലയാ കലിതാനുഭാവമ് ।
കാഞ്ചീവിഹാരരസികേ കലുഷാര്തിചോരം
കല്ലോലയസ്വ മയി തേ കരുണാകടാക്ഷമ് ॥79॥
ക്രാന്തേന മന്മഥദേന വിമോഹ്യമാന-
സ്വാന്തേന ചൂതതരുമൂലഗതസ്യ പുംസഃ ।
കാന്തേന കിഞ്ചിദവലോകയ ലോചനസ്യ
പ്രാന്തേന മാം ജനനി കാഞ്ചിപുരീവിഭൂഷേ ॥80॥
കാമാക്ഷി കോഽപി സുജനാസ്ത്വദപാങ്ഗസങ്ഗേ
കണ്ഠേന കന്ദലിതകാലിമസമ്പ്രദായാഃ ।
ഉത്തംസകല്പിതചകോരകുടുമ്ബപോഷാ
നക്തന്ദിവസപ്രസവഭൂനയനാ ഭവന്തി ॥81॥
നീലോത്പലപ്രസവകാന്തിനിര്ദശനേന
കാരുണ്യവിഭ്രമജുഷാ തവ വീക്ഷണേന ।
കാമാക്ഷി കര്മജലധേഃ കലശീസുതേന
പാശത്രയാദ്വയമമീ പരിമോചനീയാഃ ॥82॥
അത്യന്തചഞ്ചലമകൃത്രിമമഞ്ജനം കിം
ഝങ്കാരഭങ്ഗിരഹിതാ കിമു ഭൃങ്ഗമാലാ ।
ധൂമാങ്കുരഃ കിമു ഹുതാശനസങ്ഗഹീനഃ
കാമാക്ഷി നേത്രരുചിനീലിമകന്ദലീ തേ ॥83॥
കാമാക്ഷി നിത്യമയമഞ്ജലിരസ്തു മുക്തി-
ബീജായ വിഭ്രമമദോദയഘൂര്ണിതായ ।
കന്ദര്പദര്പപുനരുദ്ഭവസിദ്ധിദായ
കല്യാണദായ തവ ദേവി ദൃഗഞ്ചലായ ॥84॥
ദര്പാങ്കുരോ മകരകേതനവിഭ്രമാണാം
നിന്ദാങ്കുരോ വിദലിതോത്പലചാതുരീണാമ് ।
ദീപാങ്കുരോ ഭവതമിസ്രകദമ്ബകാനാം
കാമാക്ഷി പാലയതു മാം ത്വദപാങ്ഗപാതഃ ॥85॥
കൈവല്യദിവ്യമണിരോഹണപര്വതേഭ്യഃ
കാരുണ്യനിര്ഝരപയഃകൃതമഞ്ജനേഭ്യഃ ।
കാമാക്ഷി കിങ്കരിതശങ്കരമാനസേഭ്യ-
സ്തേഭ്യോ നമോഽസ്തു തവ വീക്ഷണവിഭ്രമേഭ്യഃ ॥86॥
അല്പീയ ഏവ നവമുത്പലമമ്ബ ഹീനാ
മീനസ്യ വാ സരണിരമ്ബുരുഹാം ച കിം വാ ।
ദൂരേ മൃഗീദൃഗസമഞ്ജസമഞ്ജനം ച
കാമാക്ഷി വീക്ഷണരുചൌ തവ തര്കയാമഃ ॥87॥
മിശ്രീഭവദ്ഗരലപങ്കിലശങ്കരോരസ്-
സീമാങ്ഗണേ കിമപി രിങ്ഖണമാദധാനഃ ।
ഹേലാവധൂതലലിതശ്രവണോത്പലോഽസൌ
കാമാക്ഷി ബാല ഇവ രാജതി തേ കടാക്ഷഃ ॥88॥
പ്രൌഢികരോതി വിദുഷാം നവസൂക്തിധാടീ-
ചൂതാടവീഷു ബുധകോകിലലാല്യമാനമ് ।
മാധ്വീരസം പരിമലം ച നിരര്ഗലം തേ
കാമാക്ഷി വീക്ഷണവിലാസവസന്തലക്ഷ്മീഃ ॥89॥
കൂലങ്കഷം വിതനുതേ കരുണാമ്ബുവര്ഷീ
സാരസ്വതം സുകൃതിനഃ സുലഭം പ്രവാഹമ് ।
തുച്ഛീകരോതി യമുനാമ്ബുതരങ്ഗഭങ്ഗീം
കാമാക്ഷി കിം തവ കടാക്ഷമഹാമ്ബുവാഹഃ ॥90॥
ജഗര്തി ദേവി കരുണാശുകസുന്ദരീ തേ
താടങ്കരത്നരുചിദാഡിമഖണ്ഡശോണേ ।
കാമാക്ഷി നിര്ഭരകടാക്ഷമരീചിപുഞ്ജ-
മാഹേന്ദ്രനീലമണിപഞ്ജരമധ്യഭാഗേ ॥91॥
കാമാക്ഷി സത്കുവലയസ്യ സഗോത്രഭാവാ-
ദാക്രാമതി ശ്രുതിമസൌ തവ ദൃഷ്ടിപാതഃ ।
കിഞ്ച സ്ഫുടം കുടിലതാം പ്രകടീകരോതി
ഭ്രൂവല്ലരീപരിചിതസ്യ ഫലം കിമേതത് ॥92॥
ഏഷാ തവാക്ഷിസുഷമാ വിഷമായുധസ്യ
നാരാചവര്ഷലഹരീ നഗരാജകന്യേ ।
ശങ്കേ കരോതി ശതധാ ഹൃദി ധൈര്യമുദ്രാം
ശ്രീകാമകോടി യദസൌ ശിശിരാംശുമൌലേഃ ॥93॥
ബാണേന പുഷ്പധനുഷഃ പരികല്പ്യമാന-
ത്രാണേന ഭക്തമനസാം കരുണാകരേണ ।
കോണേന കോമലദൃശസ്തവ കാമകോടി
ശോണേന ശോഷയ ശിവേ മമ ശോകസിന്ധുമ് ॥94॥
മാരദ്രുഹാ മുകുടസീമനി ലാല്യമാനേ
മന്ദാകിനീപയസി തേ കുടിലം ചരിഷ്ണുഃ ।
കാമാക്ഷി കോപരഭസാദ്വലമാനമീന-
സന്ദേഹമങ്കുരയതി ക്ഷണമക്ഷിപാതഃ ॥95॥
കാമാക്ഷി സംവലിതമൌക്തികകുണ്ഡലാംശു-
ചഞ്ചത്സിതശ്രവണചാമരചാതുരീകഃ ।
സ്തമ്ഭേ നിരന്തരമപാങ്ഗമയേ ഭവത്യാ
ബദ്ധശ്ചകാസ്തി മകരധ്വജമത്തഹസ്തീ ॥96॥
യാവത്കടാക്ഷരജനീസമയാഗമസ്തേ
കാമാക്ഷി താവദചിരാന്നമതാം നരാണാമ് ।
ആവിര്ഭവത്യമൃതദീധിതിബിമ്ബമമ്ബ
സംവിന്മയം ഹൃദയപൂര്വഗിരീന്ദ്രശൃങ്ഗേ ॥97॥
കാമാക്ഷി കല്പവിടപീവ ഭവത്കടാക്ഷോ
ദിത്സുഃ സമസ്തവിഭവം നമതാം നരാണാമ് ।
ഭൃങ്ഗസ്യ നീലനലിനസ്യ ച കാന്തിസമ്പ-
ത്സര്വസ്വമേവ ഹരതീതി പരം വിചിത്രമ് ॥98॥
അത്യന്തശീതലമനര്ഗലകര്മപാക-
കാകോലഹാരി സുലഭം സുമനോഭിരേതത് ।
പീയൂഷമേവ തവ വീക്ഷണമമ്ബ കിന്തു
കാമാക്ഷി നീലമിദമിത്യയമേവ ഭേദഃ ॥99॥
അജ്ഞാതഭക്തിരസമപ്രസരദ്വിവേക-
മത്യന്തഗര്വമനധീതസമസ്തശാസ്ത്രമ് ।
അപ്രാപ്തസത്യമസമീപഗതം ച മുക്തേഃ
കാമാക്ഷി നൈവ തവ സ്പൃഹയതി ദൃഷ്ടിപാതഃ ॥100॥
(കാമാക്ഷി മാമവതു തേ കരുണാകടാക്ഷഃ)
പാതേന ലോചനരുചേസ്തവ കാമകോടി
പോതേന പതകപയോധിഭയാതുരാണാമ് ।
പൂതേന തേന നവകാഞ്ചനകുണ്ഡലാംശു-
വീതേന ശീതലയ ഭൂധരകന്യകേ മാമ് ॥101॥
॥ ഇതി കടാക്ഷശതകം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More