ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 40 - ಪೂತನಾಮೋಕ್ಷಮ್

ತದನು ನನ್ದಮಮನ್ದಶುಭಾಸ್ಪದಂ ನೃಪಪುರೀಂ ಕರದಾನಕೃತೇ ಗತಮ್।
ಸಮವಲೋಕ್ಯ ಜಗಾದ ಭವತ್ಪಿತಾ ವಿದಿತಕಂಸಸಹಾಯಜನೋದ್ಯಮಃ ॥1॥

ಅಯಿ ಸಖೇ ತವ ಬಾಲಕಜನ್ಮ ಮಾಂ ಸುಖಯತೇಽದ್ಯ ನಿಜಾತ್ಮಜಜನ್ಮವತ್ ।
ಇತಿ ಭವತ್ಪಿತೃತಾಂ ವ್ರಜನಾಯಕೇ ಸಮಧಿರೋಪ್ಯ ಶಶಂಸ ತಮಾದರಾತ್ ॥2॥

ಇಹ ಚ ಸನ್ತ್ಯನಿಮಿತ್ತಶತಾನಿ ತೇ ಕಟಕಸೀಮ್ನಿ ತತೋ ಲಘು ಗಮ್ಯತಾಮ್ ।
ಇತಿ ಚ ತದ್ವಚಸಾ ವ್ರಜನಾಯಕೋ ಭವದಪಾಯಭಿಯಾ ದ್ರುತಮಾಯಯೌ ॥3॥

ಅವಸರೇ ಖಲು ತತ್ರ ಚ ಕಾಚನ ವ್ರಜಪದೇ ಮಧುರಾಕೃತಿರಙ್ಗನಾ ।
ತರಲಷಟ್ಪದಲಾಲಿತಕುನ್ತಲಾ ಕಪಟಪೋತಕ ತೇ ನಿಕಟಂ ಗತಾ ॥4॥

ಸಪದಿ ಸಾ ಹೃತಬಾಲಕಚೇತನಾ ನಿಶಿಚರಾನ್ವಯಜಾ ಕಿಲ ಪೂತನಾ ।
ವ್ರಜವಧೂಷ್ವಿಹ ಕೇಯಮಿತಿ ಕ್ಷಣಂ ವಿಮೃಶತೀಷು ಭವನ್ತಮುಪಾದದೇ ॥5॥
ಲಲಿತಭಾವವಿಲಾಸಹೃತಾತ್ಮಭಿರ್ಯುವತಿಭಿಃ ಪ್ರತಿರೋದ್ಧುಮಪಾರಿತಾ ।
ಸ್ತನಮಸೌ ಭವನಾನ್ತನಿಷೇದುಷೀ ಪ್ರದದುಷೀ ಭವತೇ ಕಪಟಾತ್ಮನೇ ॥5॥
ಸಮಧಿರುಹ್ಯ ತದಙ್ಕಮಶಙ್ಕಿತಸ್ತ್ವಮಥ ಬಾಲಕಲೋಪನರೋಷಿತಃ ।
ಮಹದಿವಾಮ್ರಫಲಂ ಕುಚಮಣ್ಡಲಂ ಪ್ರತಿಚುಚೂಷಿಥ ದುರ್ವಿಷದೂಷಿತಮ್ ॥7॥
ಅಸುಭಿರೇವ ಸಮಂ ಧಯತಿ ತ್ವಯಿ ಸ್ತನಮಸೌ ಸ್ತನಿತೋಪಮನಿಸ್ವನಾ ।
ನಿರಪತದ್ಭಯದಾಯಿ ನಿಜಂ ವಪುಃ ಪ್ರತಿಗತಾ ಪ್ರವಿಸಾರ್ಯ ಭುಜಾವುಭೌ ॥8॥
ಭಯದಘೋಷಣಭೀಷಣವಿಗ್ರಹಶ್ರವಣದರ್ಶನಮೋಹಿತವಲ್ಲವೇ ।
ವ್ರಜಪದೇ ತದುರಃಸ್ಥಲಖೇಲನಂ ನನು ಭವನ್ತಮಗೃಹ್ಣತ ಗೋಪಿಕಾಃ ॥9॥
ಭುವನಮಙ್ಗಲನಾಮಭಿರೇವ ತೇ ಯುವತಿಭಿರ್ಬಹುಧಾ ಕೃತರಕ್ಷಣಃ ।
ತ್ವಮಯಿ ವಾತನಿಕೇತನನಾಥ ಮಾಮಗದಯನ್ ಕುರು ತಾವಕಸೇವಕಮ್ ॥10॥