સચ્ચિત્પરબ્રહ્મ શ્રવણા । ન્યાસ હેતૂ તત્કારણ ।
વૈરાગ્ય ન ક્રમ જાણ । આળસ ન કીજે યેથ ॥૧॥
વૈરાગ્ય ન ક્રમ જાણ । આળસ ન કીજે યેથ ॥૧॥
કાં વારિસી તૂં મજ । આયુષ્ય જેવીં વીજ ।
ક્ષણભંગુર દેહ તુજ । કળે સહજ મૃત્યૂ ન કીં ॥૨॥
ક્ષણભંગુર દેહ તુજ । કળે સહજ મૃત્યૂ ન કીં ॥૨॥
યેથ માનવાંચી કાય । કથા મૃત્યૂ દેવાં ખાય ।
ન યે ગેલેલેં આયુષ્ય । ન કળે કાય કેવ્હાં પડે ॥૩॥
ન યે ગેલેલેં આયુષ્ય । ન કળે કાય કેવ્હાં પડે ॥૩॥
સન્માર્ગિ ન કરીં વિઘ્ન । સુપુત્રા તૂં હોસી મ્હણૂન ।
મસ્તકીં હસ્ત ઠેઊન । પૂર્વસ્મરણ તિલા દેઈ ॥૪॥
મસ્તકીં હસ્ત ઠેઊન । પૂર્વસ્મરણ તિલા દેઈ ॥૪॥
મ્હણે તનયા શ્રીપદા તૂં । એક પુત્ર હોતાં જા તૂં ।
સુત મ્હણે પુરતાં હેતૂ । આજ્ઞા દે તૂં મ્હણૂની રાહે ॥૫॥
સુત મ્હણે પુરતાં હેતૂ । આજ્ઞા દે તૂં મ્હણૂની રાહે ॥૫॥
જ્યાંચે વ્યંગ અધ્યયન । જે મ્હણવિતી પ્રાજ્ઞ ।
તેહી ત્યાપાશીં યેવૂન । અધ્યયન કરિતી નિત્ય ॥૬॥
તેહી ત્યાપાશીં યેવૂન । અધ્યયન કરિતી નિત્ય ॥૬॥
તી માય ગર્ભિણી ઝાલી । પુત્ર દોન પ્રસવલી ।
ત્યા બાળેં આજ્ઞા ઘેતલી । વાઢ ધરિલીં કાશીચી ॥૭॥
ત્યા બાળેં આજ્ઞા ઘેતલી । વાઢ ધરિલીં કાશીચી ॥૭॥
તો સસ્મિત બોલે તયાં । પુનઃ ભેટેં મ્હણુનિયા ।
કાશીમધ્યેં યેવોનિયાં । ધરી ધૈર્યા કરી યોગ ॥૮॥
કાશીમધ્યેં યેવોનિયાં । ધરી ધૈર્યા કરી યોગ ॥૮॥
મહાન્ગતસ્મય જાણૂન । ન્યાસમાર્ગ સ્થાપીં મ્હણૂન ।
વિપ્રેં પ્રાર્થિતાં તો પ્રાજ્ઞ । સ્વયેં સંન્યાસી હોતસે ॥૯॥
વિપ્રેં પ્રાર્થિતાં તો પ્રાજ્ઞ । સ્વયેં સંન્યાસી હોતસે ॥૯॥
જો હોતા તેથેં યતી । વૃદ્ધ કૃષ્ણસરસ્વતી ।
તયા વરુની ગુરુ હોતી । નરસિંહસરસ્વતી ॥૧૦॥
તયા વરુની ગુરુ હોતી । નરસિંહસરસ્વતી ॥૧૦॥
હોઊન નર આપણ । ગુરુચે ગુરુ અસૂન ।
રામકૃષ્ણાપરી જાણ । ગુરુ કરુન ઘેતી ગુરુ ॥૧૧॥
રામકૃષ્ણાપરી જાણ । ગુરુ કરુન ઘેતી ગુરુ ॥૧૧॥
સ્થાપૂનિ શ્રૌંતધર્મ । ફિરે સર્વ તીર્થાશ્રમ ।
માધવા દે આશ્રમ । વળે જન્મભૂમીકડે ॥૧૨॥
માધવા દે આશ્રમ । વળે જન્મભૂમીકડે ॥૧૨॥
ઇતિ૦શ્રી૦પ૦પ૦વા૦સ૦ સારે સંન્યાસદીક્ષાગ્રહણં નામ દ્વાદસો૦