शिष्यांप्रति गुरु म्हणती । तीर्थें हिंडा सर्वक्षिती ।
भेटूं श्रीशैलावरती । ते म्हणती दवडूं नका ॥१॥
ते संसृतिहर पाद । हेची सर्वतीर्थास्पद ।
गुरु म्हणती निर्विवाद । चला खेद सोडूनियां ॥२॥
वाक्य तादृश तें ऐकूनी । भावें शिरसा मानुनी ।
म्हणती जावे कोण्या स्थानीं । तें ऐकूनी गुरु बोले ।
सात पुरी धाम चार । बारा ज्योतिर्लिंगें थोर ।
आचरतां बहु कृच्छ्र । फळ हो दूर जाय पाप ।
आचारावें तीर्थी क्षौर । जसा असे स्वाधिकार ।
तसा श्राद्धादिप्रकार । करितां दूर नसे क्षेम ।
जे कोणी जितुके गाव । तीर्था जाती ठेवूनि भाव ।
तितुके कृच्छ्रफळ अपूर्व । तरती पूर्वज तयांचे ।
पाहुनि नदीसंगम । न्हातां पुण्य उत्तम ।
ऋतु निवर्ततां ग्रीष्म । तीर्थधाम विटाळे ॥७॥
स्वधर्मानें आठ मास । फिरा ठरा चार मास ।
नवें जळ ये नदीस । दहा दिवस ये विटाळ ।
दोष नच तीरस्थांसी । तीन दिन महानदीसी ।
अहोरात्र र्हदकूपासी । करा ऐसी यात्रा तुम्हीं ।
पाप मोचन होयी ज्ञान । वर्ष येतां बहुधान्य ।
श्रीशैलावर मी भेटेन । तथास्तु म्हणून ते गेले ॥१॥
इति श्री०प०वा०स०गु० सारे तीर्थयात्रानिरुपणं नाम पंचदशो०