ऐसें परिसुनी विप्र । म्हणे तेथें कोणा वर ।
लाधला बोला सविस्तर । ऐकें उत्तर सिद्ध म्हणे ॥१॥
लाधला बोला सविस्तर । ऐकें उत्तर सिद्ध म्हणे ॥१॥
एक दशग्रंथी विप्र । शिरोळग्रामीं मृतपुत्र ।
तद्भार्येसी एक विप्र । सांगे उग्रकर्मविपाक ॥२॥
तद्भार्येसी एक विप्र । सांगे उग्रकर्मविपाक ॥२॥
त्वां ब्रह्मस्वशत घेतलें । तया पिशाचत्व आलें ।
त्याणें तुझे सुत मारिले । कर्म केलें पाहिजे त्याचें ॥३॥
त्याणें तुझे सुत मारिले । कर्म केलें पाहिजे त्याचें ॥३॥
दे द्रव्य दद्गोत्रासी । सेवीं मास एक गुरुसी ।
येरु म्हणे न मजपाशीं । द्रव्य गुरुसी सेवीं भावें ॥४॥
येरु म्हणे न मजपाशीं । द्रव्य गुरुसी सेवीं भावें ॥४॥
अभयंकर रक्षु ऐसें । म्हणूनी सेवितसे ।
स्वप्नीं भूत मारीतसे । राखीतसे गुरु तिसी ॥५॥
स्वप्नीं भूत मारीतसे । राखीतसे गुरु तिसी ॥५॥
सांगे तत् परिहार जसा । जागेंपणें करी तसा ।
तेणें मुक्त झाला पिसा । गुरु प्रसाद दे तिला ॥६॥
तेणें मुक्त झाला पिसा । गुरु प्रसाद दे तिला ॥६॥
ती दोन पुत्र प्रसवे । ते दोघे दिसती बरवें ।
थोर होतां व्रत करावें । म्हणुनी वेचिती ते द्रव्य ॥७॥
थोर होतां व्रत करावें । म्हणुनी वेचिती ते द्रव्य ॥७॥
श्रेष्ठ तनयाचें व्रत । आरंभिता धनुर्वात ।
होवोनि तो वांकत । सन्निपात न शमें यत्नें ॥८॥
होवोनि तो वांकत । सन्निपात न शमें यत्नें ॥८॥
तो तद्भावें फिरवी नेत्र । मरे होतां अर्धरात्र माता रडे पिटी गात्र ।
बोधमात्र नायके ती ॥९॥
बोधमात्र नायके ती ॥९॥
दिवस मध्यान्हीही येतां । जाळाया ती न दे प्रेता ।
ब्रह्मचारी स्पष्टवक्ता । तेथें येतां झाला तेव्हां ॥१०॥
ब्रह्मचारी स्पष्टवक्ता । तेथें येतां झाला तेव्हां ॥१०॥