ते होत हे अक्षप्रिय । भूप म्हणें वदा भविष्य ।
मुनि म्हणे सप्ताहायुष्य तुझा तनय असे तरी ॥१॥
मुनि म्हणे सप्ताहायुष्य तुझा तनय असे तरी ॥१॥
वेदान्तो पनिषत्सारा । रुद्रा विधी दे मुनिश्वराम ।
करी अधर्म संहारा । यमपुरा वोस करी ॥२॥
करी अधर्म संहारा । यमपुरा वोस करी ॥२॥
तज्जप्यनुभवा यम । कथी तया म्हणे ब्रम्हा ।
अभाविका हो अधर्म । भाविका शर्म दे हा रुद्र ॥३॥
अभाविका हो अधर्म । भाविका शर्म दे हा रुद्र ॥३॥
मृत्यु कृतभय जाया । रुद्रें अर्ची मृत्युंजया ।
मग रुद्राभिषेक राया । द्विजवर्यां करवी करी ॥४॥
मग रुद्राभिषेक राया । द्विजवर्यां करवी करी ॥४॥
त्या सुता सातवे दिनीं । मृत्यु येतां तीर्थें मुनी ।
प्रोक्षी शिवदूत येउनी ! मृत्युदूतां पळविले ॥५॥
प्रोक्षी शिवदूत येउनी ! मृत्युदूतां पळविले ॥५॥
धर्मात्मा जो यम त्याप्रति । ते जाउनि सांगति ।
यम पुसे शैवांप्रती । ते म्हनती लेख पहा ॥६॥
यम पुसे शैवांप्रती । ते म्हनती लेख पहा ॥६॥
तें मानोनी चित्रगुप्ता । करवीं लेख पहातां ।
यम हो भ्रांत शिवदूतां । क्षमा मागता झाला ॥७॥
यम हो भ्रांत शिवदूतां । क्षमा मागता झाला ॥७॥
गेलें नैमित्तिकारिष्ट । नृप विप्रां करी तुष्ट ।
तों नारद तें अदृष्ट । सांगे स्पष्ट ऋष्युपकार ॥८॥
तों नारद तें अदृष्ट । सांगे स्पष्ट ऋष्युपकार ॥८॥
महानंद सर्वां झाला । अयुतायू सुत जाहला ।
गुरु सांगे सतीला । ती गुरुला प्रार्थुनी म्हणे ॥९॥
गुरु सांगे सतीला । ती गुरुला प्रार्थुनी म्हणे ॥९॥
इति श्री०प०प०वा०स०वि० सारे रुद्राभिषेकफलकथनं नाम चतुस्त्रिंशो०