हें उत्तम असें क्षेत्र । भीमामरजायोग थोर ।
रणीं सुरां मारी जालंधर । अमृतें हर त्या उठवी ॥१॥
रणीं सुरां मारी जालंधर । अमृतें हर त्या उठवी ॥१॥
हृत्तमः प्रकाशक । शिव दे अमृत विशोक ।
उलंडलें तेची ऐक । ती हे नदी अमरजा ॥२॥
उलंडलें तेची ऐक । ती हे नदी अमरजा ॥२॥
ही भयोपताप वारी । भीमेशीं संगम करी ।
प्रयागापरी पाप वारी । भूमीवरी हे तारक ॥३॥
प्रयागापरी पाप वारी । भूमीवरी हे तारक ॥३॥
सर्व मान्य मनोहृत्तीर्थ । जेथ कल्पद्रू अश्वत्थ ।
पुढें संतोषाख्यतीर्थ । विश्वनाथ येथ आला ॥४॥
पुढें संतोषाख्यतीर्थ । विश्वनाथ येथ आला ॥४॥
ही उमेश प्रसादाने । एका जीवन्मुक्तानें ।
काशी केली ती स्नानानें । कैवल्यानें निःसंशयें ॥५॥
काशी केली ती स्नानानें । कैवल्यानें निःसंशयें ॥५॥
तयावरी पापविनाश । तीर्थ दाविती यतीश ।
तो भेटे त्या समयास । पूर्वाश्रमस्वसा रत्ना ॥६॥
तो भेटे त्या समयास । पूर्वाश्रमस्वसा रत्ना ॥६॥
ती त्या महातीर्थी न्हाली । कुष्ठ जाउनी शुद्ध झाली ।
गुर्वाज्ञेनें तेथें राहिली । मुक्त झाली त्याच जन्मी ।
वारी संकट कोटीतीर्थ । पुढें दाविती रुदतीर्थ ।
गयेसम फल तेथ । चक्रतीर्थ केशवापुढें ॥८॥
गुर्वाज्ञेनें तेथें राहिली । मुक्त झाली त्याच जन्मी ।
वारी संकट कोटीतीर्थ । पुढें दाविती रुदतीर्थ ।
गयेसम फल तेथ । चक्रतीर्थ केशवापुढें ॥८॥
हें समूळ वारी दुरित । अस्थी करी चक्रांकित ।
द्वारकेहुनी हें प्रशस्त । हो पतित स्नानें ज्ञानी ॥९॥
द्वारकेहुनी हें प्रशस्त । हो पतित स्नानें ज्ञानी ॥९॥
ज्या वेढोन असे माया । येथ स्नान करितां तया ।
ये मुक्तता सुनिश्चया । गुरुराया सांगे लोकां ॥१०॥
ये मुक्तता सुनिश्चया । गुरुराया सांगे लोकां ॥१०॥
तो पूजावा कल्लेश्वर । प्राग्भागीं गोकर्णक्षेत्र ।
चक्रतीर्थ हें पवित्र । असे क्षेत्रमाहात्म्य हें ॥११॥
चक्रतीर्थ हें पवित्र । असे क्षेत्रमाहात्म्य हें ॥११॥
अज्ञानानें कली येतां । सर्वतीर्थां ये गुप्तता ।
गुरुनाथें तीं दावितां । लोकचित्ता हो आनंद ॥१२॥
गुरुनाथें तीं दावितां । लोकचित्ता हो आनंद ॥१२॥
इति श्री०प०प०वा०स०वि० सारे गाणगापुरवर्णनं नाम एकोनपंचाशतमो०