भक्त अतिप्रियसात । दिवाळीच्या सणानिमित्त ।
न्यायागुरुसीगृहाप्रत । प्रार्थितीं सप्तग्रामवासी ॥१॥
न्यायागुरुसीगृहाप्रत । प्रार्थितीं सप्तग्रामवासी ॥१॥
गुरु तोषवाया तयां । सातरुपें धरोनियां ।
जाती सातांच्या आलया । राहूनियां तया ग्रामीं ॥२॥
जाती सातांच्या आलया । राहूनियां तया ग्रामीं ॥२॥
तों विस्मित होऊनी पुढती । एकामेकां झगडती ।
माझे घरीं गुरुमूर्ति । करिती दिपावळी असे ॥३॥
माझे घरीं गुरुमूर्ति । करिती दिपावळी असे ॥३॥
ग्रामलोक मिथ्या म्हणती । येथेंची होती गुरुमूर्ति ।
दिल्ही खूण सर्व दाविती । गुरु म्हणती सर्व सत्य ॥४॥
दिल्ही खूण सर्व दाविती । गुरु म्हणती सर्व सत्य ॥४॥
होसी केवळ परब्रह्म । असें स्तविंती ते सप्रेम ।
तयां भक्तां गुरुत्तम । देती धाम अलभ्य जें ॥५॥
तयां भक्तां गुरुत्तम । देती धाम अलभ्य जें ॥५॥
इति श्री०प०प०वा०स०वि सारे दीपावल्युत्सववर्णनं नाम सप्तचत्वारिंशो०