Lord Dattatreya

શ્રી સપ્તશતી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 6

(Saptashati Gurucharitra Adhyay 6 in Gujarati)

Vasudevananda Saraswati

Also known as Saptashati Gurucharitra · Saptashati Gurucharitra 6 · Saptashati Gurucharitra in Marathi

Saptashati Gurucharitra Adhyay 6. The Saptashati Gurucharitra of Vasudevananda Saraswati (Tembe Swami), a condensation of the Gurucharitra into seven hundred verses. It carries the same account of Shripad Shrivallabha and Nrisimha Saraswati in a shorter compass, for those who keep a daily parayana rather than a seven-day one. This adhyay is named in its colophon for गोकर्णमहाबळेश्वरप्रतिष्ठापनं.

કથા અસી પરિસૂન । નામધારક કરી પ્રશ્ન ।
મ્હણે સર્વ ક્ષેત્રેં ત્યજૂન । યે ગોકર્ણક્ષેત્રીં કાં હા ॥૧॥
શૈવ ધર્મેં રાવણમાતા । કૈલાસાચી ધરુનિ ચિંતા ।
મૃન્મયલિંગ પૂજિતા । યે શ્રીમત્તા સુતા ખેદ ॥૨॥
તો આશ્ચર્ય માનૂન । મ્હણે કૈલાસ આણૂન ।
દેતોં, દે હીમાતી ત્યજૂન । અસેં મ્હણૂન ચાલિલા ॥૩॥
બળેં મૂળાસહ કૈલાસા । ઉચલિતાં હાલે સહસા ।
ભિવૂનિગૌરી વદે ગિરિશા । પ્રળય કસા હા વારી ॥૪॥
તૈં કૈલાસા ચેપી હર । ખાલીં રગડે નિશાચર ।
મરણોન્મુખ હો કરી સ્તોત્ર । તેણેં હર પ્રસન્ન હો ॥૫॥
ત્વદન્ય ન મલા ત્રાતા । તૂંચિ માઝા પ્રાણદાતા ।
દયાળૂ તૂં રાખેં આતાં । અસેં મ્હણતાં સોડી શંભૂ ॥૬॥
ત્વાં અનુમાન ન કરિતાં । શિવા સોડવિલેં આતાં ।
અસેં મ્હણૂની તો ગીતા । ગાતા ઝાલા સપ્તસ્વરેં ॥૭॥
ગાયી સંમ્યક્ રાગરાગિણી । નિજશિર છેદુનિ ।
ત્યાચા વીણા કરુની । કાલ સાધુનિ પ્રેમાનેં ॥૮॥
શિવ તયાચ્યા ગાણ્યાસી । ભુલોની યે તયાપાશીં ।
આત્મલિંગ દેઉનિ ત્યાસી । મ્હણે હોસી તૂંચ શંભૂ ॥૯॥
યે હાતા અમરતા । તીન વર્ષેં હેં પૂજિતાં ।
લંકા કૈલાસચિ તાતા । હોઈલ આતાં નિઃસંશય ॥૧૦॥
અવનિવરી મધ્યેં જરી । ઠેવિતાં ન યે કરીં ।
યેણેં પરી નેઈ પુરીં । કાય કરિસી કૈલાસા ॥૧૧॥
શિવા કરુની નમન । પુરા જાઈ રાવણ ।
ત્વરેં નારદ જાઊન । કરી કથન સર્વ ઇંદ્રા ॥૧૨॥
અધર્મા ત્યા જાણૂન । ઇંદ્ર બ્રમ્હ્યા દે સાંગૂન ।
તોહી વિષ્ણૂસી કથૂન । યે ઘેઊન શિવાપ્રતી ॥૧૩॥
ત્યા અનુચિતકર્મે હર । પશ્ચાત્તાપેં મ્હણે વિસર ।
પડલા ઝાલા પાવ પ્રહર । ગેલા ક્રૂર યેથોનિયાં ॥૧૪॥
દેવ બંદીંત પડલે । વિષ્ણૂ મ્હણે તુજ કળલેં ।
તરી કાં હેં અસેં કેલેં । જડ ઠેલેં પુઢેં મજ ॥૧૫॥
જો આધી મારી જીવ । તયા કેલા ચિરંજીવ ।
વરદાન સાંગે શિવ । મ્હણે ઉપાય કરીં તૂં ॥૧૬॥
ઐસેં નિગુતી ઐકૂન । નારદા દે પાઠવૂન ।
વિષ્ણૂ કરાવયા વિઘ્ન । ધાડી વિઘ્નનાયકાતેં ॥૧૭॥
મુની મનોવેગેં તયા । ગાંઠુનિ લોટી કાળ વાયાં ।
ધાડી સંધ્યા કરાવયા । ગણરાયા તવ આલા ॥૧૮॥
ત્યા માનુની બ્રહ્મચારી । તો ન ઘેતાં ત્યાચે કરીં ।
રાવણ દે લિંગ તરી । અવધારી મ્હણે બટૂ ॥૧૯॥
સ્વપોષ્ય મી અતિદીન । તીન વાર બોલાવીન ।
જડ હોતાં ખાલીં ઠેવીન । દોષ ને મગ મલા ॥૨૦॥
સ્વર્ગલોકીં સુર પાહતાં । બોલાવી ત્યા અર્ઘ્ય દેતાં ।
તીન વેળ તો ન યેતાં । તો સ્થાપિતા ઝાલા લિંગ ॥૨૧॥
ત્યાનેં કેલેં તેં સ્થાપન । રાવણા ન હાલે મ્હણૂન ।
મહાબળી હો ગોકર્ણ । ક્ષેત્ર જાણ ભૂકૈલાસ ॥૨૨॥
ઇતિ શ્રી૦પ૦પ૦વા૦વિ૦ ગોકર્ણમહાબળેશ્વરપ્રતિષ્ઠાપનં નામ ષષ્ઠો૦

Explore More