Goddess Chamunda

śrīcāmuṇḍā stutiḥ

(Shri Chamunda Stuti (Padma Purana) in English (IAST))

Also known as sri chamunda stuti (padma purana) · shree chamunda stuti (padma purana) · chamunda stuti (padma purana)

From the Srishti Khanda of the Padma Purana, and spoken by Rudra himself. The body of it is a single chain of vocatives with scarcely a verb in seven verses: night of time, misshapen-eyed and three-eyed, of terrible form, great-bellied, conqueror of the mind and impassable to it, great pestilence, fond of song and dancing; then blazing-faced, sharp-fanged, noose in one hand and staff in another, fond of the jackal for a vehicle, seated on a corpse. Four names in a row are only the one word intensified — Karali, Vikarali, Mahakali, Karalini. The verse that closes it names what she is: this power, joined with knowledge, is called Shivaduti. Its promises are oddly exact. A king who has lost his kingdom, fasting on the eighth and ninth and fourteenth, gets it back whole within the year; and the text written out and kept in a house keeps fire and thieves from it.

|| śrīcāmuṇḍā stutiḥ (padmapurāṇāntargatā) ||
jayasva devi cāmuṇḍe jaya bhūtā'pahāriṇi |
jaya sarvagate devi kālarātri namo'stu te || 1||
viśvamūrtiyute śuddhe virūpākṣī trilocane |
bhīmarūpe śive vidye mahāmāye mahodare || 2||
manojaye manodurge bhīmākṣi kṣubhitakṣaye |
mahāmāri vicitrāṅgi gītanṛtyapriye śubhe || 3||
vikarāli mahākāli kālike pāpahāriṇi |
pāśahaste daṇḍahaste bhīmahaste bhayānake || 4||
cāmuṇḍe jvalamānāsye tīkṣṇadaṃṣṭre mahābale |
śivayānapriye devi pretāsanagate śive || 5||
bhīmākṣi bhīṣaṇe devi sarvabhūtabhayaṅkari |
karāli vikarāli ca mahākāli karālini || 6||
kāli karālavikrānte kālarātri namo'stu te |
sarvaśastrabhṛte devi namo devanamaskṛte || 7||

|| phalaśrutiḥ ||

evaṃ stutā śivadūtī rudreṇa parameṣṭhinā |
tutoṣa paramā devī vākyaṃ caivamuvāca ha || 8||
varaṃ vṛṇīṣva deveśa yatte manasi vartate |

śrīrudra uvāca

stotreṇā'nena ye devi stoṣyanti tvāṃ varānane || 9||
teṣāṃ tvaṃ varadā devi bhava sarvagatā satī |
imaṃ parvatamāruhya yaḥ pūjayati bhaktitaḥ || 10||
sa putrapautrapaśumān samṛddhimupagacchatu |
yaścaivaṃ śaṛṇuyādbhaktyā stavaṃ devi samudbhavam || 11||
sarvapāpavinirmuktaḥ paraṃ nirvāṇamṛcchatu |
bhraṣṭarājyo yadā rājā navamyāṃ niyataḥ śuciḥ || 12||
aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ sopavāso narottama |
saṃvatsareṇa labhatāṃ rājyaṃ niṣkaṇṭakaṃ punaḥ || 13||
eṣā jñānānvitā śaktiḥ śivadūtīti cocyate |
ya evaṃ śaṛṇuyānnityaṃ bhaktyā paramayā nṛpa || 14||
sarvapāpavinirmuktaḥ paraṃ nirvāṇamāpnuyāt |
yaścainaṃ paṭhate bhaktyā snātvā vai puṣkare jale || 15||
sarvametatphalaṃ prāpya brahmaloke mahīyate |
yatraitallikhitaṃ gehe sadā tiṣṭhati pārthiva || 16||
na tatrā'gnibhayaṃ ghoraṃ sarvacorādi sambhavam |
yaścedaṃ pūjayedbhaktyā pustake'pi sthitaṃ budhāḥ || 17||
tena ceṣṭaṃ bhavetsarvaṃ trailokyaṃ sacarācaram |
jāyante bahavaḥ putrāḥ dhanaṃ dhānyaṃ varā striyaḥ || 18||
ratnānyaśvā gajā bhṛtyāsteṣāmāśu bhavanti ca |
yatredaṃ likhyate gehe tatrāpyevaṃ dhruvaṃ bhavet || 19||
|| iti pādme purāṇe sṛṣṭikhaṇḍe śrīcāmuṇḍā stutiḥ samāptā ||

Explore More