Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 14

(Shri Gurucharitra Adhyay 14 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 14 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 14. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
નામધારક શિષ્ય દેખા । વિનવી સિદ્ધાસી કવતુકા ।
પ્રશ્ન કરી અતિવિશેખા । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૧॥
જય જયા યોગીશ્વરા । સિદ્ધમૂર્તિ જ્ઞાનસાગરા ।
પુઢીલ ચરિત્ર વિસ્તારા । જ્ઞાન હોય આમ્હાંસી ॥૨॥
ઉદરવ્યથેચ્યા બ્રાહ્મણાસી । પ્રસન્ન જાહલે કૃપેસીં ।
પુઢેં કથા વર્તલી કૈસી । વિસ્તારાવેં આમ્હાંપ્રતિ ॥૩॥
ઐકોનિ શિષ્યાચેં વચન । સંતોષ કરી સિદ્ધ આપણ ।
ગુરુચરિત્ર કામધેનુ જાણ । સાંગતા જાહલા વિસ્તારેં ॥૪॥
ઐક શિષ્યા શિખામણિ । ભિક્ષા કેલી જ્યાચે ભુવનીં ।
તયાવરી સંતોષોનિ । પ્રસન્ન જાહલે પરિયેસા ॥૫॥
ગુરુભક્તીચા પ્રકારુ । પૂર્ણ જાણે તો દ્વિજવરુ ।
પૂજા કેલી વિચિત્રુ । મ્હણોનિ આનંદ પરિયેસા ॥૬॥
તયા સાયંદેવ દ્વિજાસી । શ્રીગુરુ બોલતી સંતોષીં ।
ભક્ત હો રે વંશોવંશીં । માઝી પ્રીતિ તુજવરી ॥૭॥
ઐકોનિ શ્રીગુરુચેં વચન । સાયંદેવ વિપ્ર કરી નમન ।
માથા ઠેવૂન ચરણીં । ન્યાસિતા ઝાલા પુનઃપુન્હા ॥૮॥
જય જયા જગદ્ગુરુ । ત્રયમૂર્તીચા અવતારૂ ।
અવિદ્યામાયા દિસસી નરુ । વેદાં અગોચર તુઝી મહિમા ॥૯॥
વિશ્વવ્યાપક તૂંચિ હોસી । બ્રહ્મા-વિષ્ણુ-વ્યોમકેશી ।
ધરિલા વેષ તૂં માનુષી । ભક્તજન તારાવયા ॥૧૦॥
તુઝી મહિમા વર્ણાવયાસી । શક્તિ કૈંચી આમ્હાંસી ।
માગેન એક આતાં તુમ્હાંસી । તેં કૃપા કરણેં ગુરુમૂર્તિ ॥૧૧॥
માઝે વંશપારંપરીં । ભક્તિ દ્યાવી નિર્ધારીં ।
ઇહ સૌખ્ય પુત્રપૌત્રીં । ઉપરી દ્યાવી સદ્ગતિ ॥૧૨॥
ઐસી વિનંતિ કરુની । પુનરપિ વિનવી કરુણાવચનીં ।
સેવા કરિતો દ્વારયવનીં । મહાશૂરક્રૂર અસે ॥૧૩॥
પ્રતિસંવત્સરીં બ્રાહ્મણાસી । ઘાત કરિતો જીવેસીં ।
યાચિ કારણેં આમ્હાંસી । બોલાવીતસે મજ આજિ ॥૧૪॥
જાતાં તયા જવળી આપણ । નિશ્ચયેં ઘેઈલ માઝા પ્રાણ ।
ભેટી જાહલી તુમચે ચરણ । મરણ કૈંચેં આપણાસી ॥૧૫॥
સંતોષોનિ શ્રીગુરુમૂર્તિ । અભયંકર આપુલે હાતીં ।
વિપ્રમસ્તકીં ઠેવિતી । ચિંતા ન કરીં મ્હણોનિયાં ॥૧૬॥
ભય સાંડૂનિ તુવાં જાવેં । ક્રૂર યવના ભેટાવેં ।
સંતોષોનિ પ્રિયભાવેં । પુનરપિ પાઠવીલ આમ્હાંપાશીં ॥૧૭॥
જંવવરી તૂં પરતોનિ યેસી । અસોં આમ્હી ભરંવસીં ।
તુવાં આલિયા સંતોષીં । જાઊં આમ્હી યેથોનિ ॥૧૮॥
નિજભક્ત આમુચા તૂં હોસી । પારંપર-વંશોવંશીં ।
અખિલાભીષ્ટ તૂં પાવસી । વાઢેલ સંતતિ તુઝી બહુત ॥૧૯॥
તુઝે વંશપારંપરીં । સુખેં નાંદતી પુત્રપૌત્રીં ।
અખંડ લક્ષ્મી તયાં ઘરીં । નિરોગી હોતી શતાયુષી ॥૨૦॥
ઐસા વર લાધોન । નિઘે સાયંદેવ બ્રાહ્મણ ।
જેથેં હોતા તો યવન । ગેલા ત્વરિત તયાજવળી ॥૨૧॥
કાલાંતક યમ જૈસા । યવન દુષ્ટ પરિયેસા ।
બ્રાહ્મણાતેં પાહતાં કૈસા । જ્વાલારુપ હોતા જાહલા ॥૨૨॥
વિમુખ હોઊનિ ગૃહાંત । ગેલા યવન કોપત ।
વિપ્ર જાહલા ભયચકિત । મનીં શ્રીગુરુસી ધ્યાતસે ॥૨૩॥।
કોપ આલિયા ઓળંબયાસી । કેવીં સ્પર્શે અગ્નીસી ।
શ્રીગુરુકૃપા હોય જ્યાસી । કાય કરીલ ક્રૂર દુષ્ટ ॥૨૪॥
ગરુડાચિયા પિલિયાંસી । સર્પ તો કવણેપરી ગ્રાસી ।
તૈસેં તયા બ્રાહ્મણાસી । અસે કૃપા શ્રીગુરુચી ॥૨૫॥
કાં એખાદે સિંહાસી । ઐરાવત કેવીં ગ્રાસી ।
શ્રીગુરુકૃપા હોય જ્યાસી । કલિકાળાચેં ભય નાહીં ॥૨૬॥
જ્યાચે હ્રુદયીં શ્રીગુરુસ્મરણ । ત્યાસી કૈંચેં ભય દારુણ ।
કાળમૃત્યુ ન બાધે જાણ । અપમૃત્યુ કાય કરી ॥૨૭॥
જ્યાસિ નાહીં મૃત્યૂચેં ભય । ત્યાસી યવન અસે તો કાય ।
શ્રીગુરુકૃપા જ્યાસી હોય । યમાચેં મુખ્ય ભય નાહીં ॥૨૮॥
ઐસેપરી તો યવન । અંતઃપુરાંત જાઊન ।
સુષુપ્તિ કેલી ભ્રમિત હોઊન । શરીરસ્મરણ ત્યાસી નાહીં ॥૨૯॥
હ્રુદયજ્વાળા હોય ત્યાસી । જાગૃત હોવોનિ પરિયેસીં ।
પ્રાણાંતક વ્યથેસીં । કષ્ટતસે તયે વેળીં ॥૩૦॥
સ્મરણ અસેં નસે કાંહીં । મ્હણે શસ્ત્રેં મારિતો ઘાઈ ।
છેદન કરિતો અવેવ પાહીં । વિપ્ર એક આપણાસી ॥૩૧॥
સ્મરણ જાહલેં તયે વેળીં । ધાંવત ગેલા બ્રાહ્મણાજવળી ।
લોળતસે ચરણકમળીં । મ્હણે સ્વામી તૂંચિ માઝા ॥૩૨॥
યેથેં પાચારિલેં કવણીં । જાવેં ત્વરિત પરતોનિ ।
વસ્ત્રેં ભૂષણેં દેવોનિ । નિરોપ દેતો તયે વેળીં ॥૩૩॥
સંતોષોનિ દ્વિજવર । આલા ગ્રામા વેગવક્ત્ર ।
ગંગાતીરીં અસે વાસર । શ્રીગુરુચે ચરણદર્શના ॥૩૪॥
દેખોનિયાં શ્રીગુરુસી । નમન કરી તો ભાવેસીં ।
સ્તોત્ર કરી બહુવસીં । સાંગે વૃત્તાંત આદ્યંત ॥૩૫॥
સંતોષોનિ શ્રીગુરુમૂર્તિ । તયા દ્વિજા આશ્વાસિતી ।
દક્ષિણ દેશા જાઊં મ્હણતી । સ્થાન-સ્થાન તીર્થયાત્રે ॥૩૬॥
ઐકોનિ શ્રીગુરૂચેં વચન । વિનવીતસે કર જોડૂન ।
ન વિસંબેં આતાં તુમચે ચરણ । આપણ યેઈન સમાગમેં ॥૩૭॥
તુમચે ચરણાવિણેં દેખા । રાહોં ન શકે ક્ષણ એકા ।
સંસારસાગરતારકા । તૂંચિ દેખા કૃપાસિંધુ ॥૩૮॥
ઉદ્ધરાવયા સગરાંસી । ગંગા આણિલી ભૂમીસી ।
તૈસેં સ્વામીં આમ્હાંસી । દર્શન દિધલેં આપુલેં ॥૩૯॥
ભક્તવત્સલ તુઝી ખ્યાતિ । આમ્હાં સોડણેં કાય નિતિ ।
સવેં યેઊં નિશ્ચિતીં । મ્હણોનિ ચરણીં લાગલા ॥૪૦॥
યેણેંપરી શ્રીગુરુસી । વિનવી વિપ્ર ભાવેસીં ।
સંતોષોનિ વિનયેસીં । શ્રીગુરુ મ્હણતી તયે વેળીં ॥૪૧॥
કારણ અસે આમ્હાં જાણેં । તીર્થે અસતી દક્ષિણે ।
પુનરપિ તુમ્હાં દર્શન દેણેં । સંવત્સરીં પંચદશીં ॥૪૨॥
આમ્હી તુમચે ગાંવાસમીપત । વાસ કરું હેં નિશ્ચિત ।
કલત્ર પુત્ર ઇષ્ટ ભ્રાત । મિળોનિ ભેટા તુમ્હી આમ્હાં ॥૪૩॥
ન કરા ચિંતા અસાલ સુખેં । સકળ અરિષ્ટેં ગેલીં દુઃખેં ।
મ્હણોનિ હસ્ત ઠેવિતી મસ્તકેં । ભાક દેતી તયે વેળીં ॥૪૪॥
ઐસેપરી સંતોષોનિ । શ્રીગુરુ નિઘાલે તેથોનિ ।
જેથેં અસે આરોગ્યભવાની । વૈજનાથ મહાક્ષેત્ર ॥૪૫॥
સમસ્ત શિષ્યાંસમવેત । શ્રીગુરુ આલે તીર્થે પહાત ।
પ્રખ્યાત અસે વૈજનાથ । તેથેં રાહિલે ગુપ્તરુપેં ॥૪૬॥
નામધારક વિનવી સિદ્ધાસી । કાય કારણ ગુપ્ત વ્હાવયાસી।
હોતે શિષ્ય બહુવસી । ત્યાંસી કોઠેં ઠેવિલેં ॥૪૭॥
ગંગાધરાચા નંદનુ । સાંગે ગુરુચરિત્ર કામધેનુ ।
સિદ્ધમુનિ વિસ્તારુન । સાંગે નામકરણીસ ॥૪૮॥
પુઢીલ કથેચા વિસ્તારુ । સાંગતાં વિચિત્ર અપારુ ।
મન કરુનિ એકાગ્રુ । ઐકા શ્રોતે સકળિક હો ॥૪૯॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધ-નામધારકસંવાદે ક્રૂરયવનશાસનં-સાયંદેવવરપ્રદાનં નામ ચતુર્દશોઽધ્યાયઃ ॥૧૪॥
॥ શ્રીગુરુદેવ દત્ત ॥
॥ ઓંવીસંખ્યા ૪૯ ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More