Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 17

(Shri Gurucharitra Adhyay 17 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 17 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 17. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for भिल्लवडीस्थानमहिमावर्णनं-मंदमतिब्राह्मणवरप्रदानं.

#of 67
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
સિદ્ધ મ્હણે નામકરણી । ગુરુભક્તશિખામણિ ।
તુઝી ભક્તિ ગુરુચરણીં । લીન જાહલી નિર્ધારીં ॥૧॥
પર્જન્ય યેતાં પુઢારાં । જૈસા યેતો સૂચના વારા ।
તૈસેં તુઝેં દૈન્ય-હરા । ઐકસી ગુરુચરિત્ર કથનભેદ ॥૨॥
ઐસેં ચરિત્ર કામધેનુ । સાંગેન તુજ વિસ્તારોન ।
એકચિત્ત કરુનિ મન । ઐક શિષ્યા નામધારકા ॥૩॥
કૃષ્ણાવેણીતટાકેસી । ભુવનેશ્વરી-પશ્ચિમેસીં ।
ઔદુંબર વૃક્ષેસીં । રાહિલે શ્રીગુરુ પરિયેસા ॥૪॥
ગૌપ્યરુપ અસતી ગુરુ । ઠાવ અસે અગોચરુ ।
અનુષ્ઠાન ધુરંધરુ । ચાતુર્માસ યેણેંપરી ॥૫॥
સિદ્ધસ્થાન અસે ગહન । ભુવનેશ્વરીસંનિધાન ।
વિશેષ શ્રીગુરુ રાહિલે મ્હણોન । ઉત્કૃષ્ટ જાહલેં મહિમાન ॥૬॥
ઐકોનિ સિદ્ધાચેં વચન । નામધારક કરી નમન ।
પરમાત્મા શ્રીગુરુરાણા । કાં રહાવેં ગૌપ્યરુપેં ॥૭॥
ત્યાસી કાય અસે તપસ । ભિક્ષા માગણેં કાય હર્ષ ।
સંદેહ માઝ્યા માનસાસ । નિવારાવા દાતારા ॥૮॥
ઐક વત્સા નામધારકા । ભિક્ષા માગતો પિનાકા ।
આણિક સાંગેન ઐકા । દત્તાત્રેય તૈસાચિ ॥૯॥
દત્તાત્રેય ત્રયમૂર્તિ । ભિક્ષુકરુપી અસે દિસતી ।
ભક્તજનાનુગ્રહાર્થી । તીર્થયાત્રે હિંડતસે ॥૧૦॥
અનુપમ તીર્થે ભૂમીવરી । અસતી ગૌપ્ય અપરાંપરીં ।
શ્રીગુરુમૂર્તિ પ્રીતિકરીં । પ્રગટલે ભક્તાંલાગીં ॥૧૧॥
ભક્તજનોપકારાર્થ । તીર્થે હિંડે શ્રીગુરુનાથ ।
ગૌપ્ય વ્હાવયા કારણાર્થ । સમસ્ત યેઊનિ માગતી વર ॥૧૨॥
લપવિતાં દિનકરાસી । કેવીં લપે તેજોરાશી ।
કસ્તૂરી ઠેવિતાં જતનેસી । વાસ કેવીં ગૌપ્ય હોય ॥૧૩॥
આણિક સાંગેન તુજ સાક્ષી । ગુણ કૈસા કલ્પવૃક્ષીં ।
જેથેં રાહે તયા ક્ષિતીકાંક્ષી । કલ્પિલેં ફળ તેથેં હોય ॥૧૪॥
યાકારણેં તયા સ્થાનીં । પ્રગટલે ગુરુમુનિ ।
સાંગેન તુજ વિસ્તારુનિ । એકચિત્તેં પરિયેસા ॥૧૫॥
કરવીરક્ષેત્ર નગરાંત । બ્રાહ્મણ એક વેદરત ।
શાસ્ત્રપુરાણ વિખ્યાત । સાંગે સકળ વિદ્વજ્જનાં ॥૧૬॥
અગ્રવેદી અસે આપણ । જાણે તર્ક વ્યાકરણ ।
આન્હિકપ્રમાણ આચરણ । કર્મમાર્ગી રત હોતા ॥૧૭॥
ત્યાસી જાહલા એક સુત । મૂર્ખ અસે ઉપજત ।
દૈવવશેં માતાપિતા મૃત । અસમાધાન હોઊનિયાં ॥૧૮॥
વર્ધતાં માતાપિત્યાઘરીં બાળ । વર્ષે સાત જાહલીં કેવળ ।
વ્રતબંધ કરિતી નિશ્ચળ । તયા દ્વિજકુમરકાસી ॥૧૯॥
ન યે સ્નાનસંધ્યા ત્યાસી । ગાયત્રીમંત્ર પરિયેસીં ।
વેદ કૈંચા મૂર્ખાસી । પશૂસમાન જહાલા અસે ॥૨૦॥
જેથેં સાંગતી અધ્યયન । જાઊનિ આપણ શિકૂં મ્હણે ।
તાવન્માત્ર શિકતાંચિ ક્ષણ । સવેંચિ વિસ્મૃતિ હોય ત્યાસી ॥૨૧॥
ત્યા ગ્રામીંચે વિદ્વજ્જન । નિંદા કરિતી સકળૈ જન ।
વિપ્રકુળીં જન્મૂન । ઐસા મૂર્ખ ઉપજલાસી ॥૨૨॥
તુઝા પિતા જ્ઞાનવંત । વેદશાસ્ત્રાદિ અભિજ્ઞાત ।
ત્યાચે પોટીં કૈસા કેત । ઉપજલાસી દગડાપરી ॥૨૩॥
જળો જળો તુઝેં જિણેં । પિત્યાચ્યા નામા આણિલેં ઉણેં ।
પોટીં બાંધૂનિ પાષાણ । તળેં વિહીરી કાં ન કરિસી ॥૨૪॥
જન્મોનિયાં સંસારીં । વૃથા જાહલાસી સૂકરાપરી ।
તુજ ગતિ યમપુરીં । અનાચારેં વર્તસી ॥૨૫॥
જ્યાસી વિદ્યા અસે ઐકા । તોચિ મનુષ્યાંમધ્યેં અધિકા ।
જેવીં દ્રવ્ય અસે નિક્ષેપિકા । તૈસી વિદ્યા પરિયેસા ॥૨૬॥
જ્યાચે હ્રદયીં અસે વિદ્યા । ત્યાસી અખિલ ભોગ સદા ।
યશસ્વી હોય સુખસંપદા । સમસ્તાંમધ્યેં પૂજ્ય તોચિ ॥૨૭॥
શ્રેષ્ઠ અસે વયેં થોર । વિદ્યાહીન અપૂજ્ય નર ।
અશ્રેષ્ઠ અસે એખાદા નર । વિદ્યા અસતાં પૂજ્યમાન ॥૨૮॥
જ્યાસી નાહીં સહોદર । ત્યાસી વિદ્યા બંધુ-ભ્રાતર ।
સકળિકાં વંદ્ય હોય નર । વિદ્યા અસે ઐશાગુણેં ॥૨૯॥
એખાદે સમયીં વિદેશાસી । જાય નર વિદ્યાભ્યાસી ।
સમસ્ત પૂજા કરિતી ત્યાસી । વિદેશ હોય સ્વદેશ ॥૩૦॥
જ્યાસી વિદ્યા અસે બહુત । તોચિ હોય જ્ઞાનવંત ।
ત્યાચે દેહીં દેવત્વ । પૂજા ઘેઈ સકળાંપાશીં ॥૩૧॥
એખાદ્યા રાજ્યાધિપતીસી । સમસ્ત વંદિતી પરિયેસીં ।
ઐસા રાજા આપણ હર્ષી । વિદ્યાવંતાસી પૂજા કરી ॥૩૨॥
જ્યાચે પદરીં નાહીં ધન । ત્યાચેં વિદ્યાચ ધન જાણ ।
વિદ્યા શિકાવી યાચિકારણ । નેણતા હોય પશૂસમાન ॥૩૩॥
ઐકોનિ બ્રાહ્મણાંચેં વચન । બ્રહ્મચારી કરી નમન ।
સ્વામીંનીં નિરોપિલેં જ્ઞાન । વિદ્યાભ્યાસ કરાવયા ॥૩૪॥
જન્માંતરીં પૂર્વી આપણ । કેલેં નાહીં વિદ્યાદાન ।
ન યે વિદ્યા યાચિ કારણ । ત્યાસી કાય કરણેં મ્હણતસે ॥૩૫॥
ઐસા આપણ દોષી । ઉદ્ધરાવેં કૃપેસીં ।
જરી અસેલ ઉપાય યાસી । નિરોપાવેં દાતારા ॥૩૬॥
પરિહાસકેં તે બ્રાહ્મણ । સાંગતાતિ હાંસોન ।
હોઈલ પુઢેં તુજ જનન । તધીં યેઈલ તુજ વિદ્યા ॥૩૭॥
તુજ કૈંચા વિદ્યાભ્યાસુ । નર નવ્હેસિ તૂં સાચ પશુ ।
ભિક્ષા માગૂનિ ઉદર પોસ । અરે મૂર્ખા કુળનાશકા ॥૩૮॥
ઐસેં નાનાપરી નીચોત્તરેસીં । બોલતી દ્વિજ લોક ત્યાસી ।
વૈરાગ્ય ધરુનિ માનસીં । નિઘાલા બાળ અરણ્યાસી ॥૩૯॥
મનીં ઝાલા ખેદેં ખિન્ન । મ્હણે ત્યજીન આપુલા પ્રાણ ।
સમસ્ત કરિતી દૂષણ । કાય ઉપયોગ જીવૂનિયાં ॥૪૦॥
જળો જળો આપુલેં જિણેં । પશુ ઝાલોં વિદ્યાહીન ।
આતાં વાંચોનિ કાય કારણ । મ્હણોનિ નિઘાલા વૈરાગ્યેં ॥૪૧॥
ભિલ્લવડીગ્રામાસી । આલા બ્રહ્મચારી પરિયેસીં ।
અન્નોદક નેઘે ઉપવાસી । પાતલા નિશીં દૈવવશેં ॥૪૨॥
જેથેં અસે જગન્માતા । ભુવનેશ્વરી વિખ્યાતા ।
તેથેં પાતલા ત્વરિતા । કરી દર્શન તયે વેળીં ॥૪૩॥
ન કરી સ્નાન સંધ્યા દેખા । અપાર કરીતસે દુઃખા ।
દેવદ્વારાસન્મુખા । ધરણેં ઘેતલેં તયા વેળીં ॥૪૪॥
યેણેંપરી દિવસ તીની । નિર્વાણ મન કરુનિ ।
અન્નોદક ત્યજૂનિ । બૈસલા તો દ્વિજકુમર ॥૪૫॥
નવ્હે કાંહીં સ્વપ્ન ત્યાલાગોનિ । મ્હણોનિ કોપે બહુ મનીં ।
મ્હણે અંબા ભવાની । કાં ઉપેક્ષિસી આમ્હાંસી ॥૪૬॥
આક્રોશોનિ તયે વેળીં । શસ્ત્રેં ઘેઊનિયાં પ્રબળી ।
આપુલી જિવ્હા તાત્કાળી । છેદૂનિ વાહે દેવીચરણીં ॥૪૭॥
જિવ્હા વાહોનિ અંબેસી । માગુતી મ્હણે પરિયેસીં ।
જરી તૂં મજ ઉપેક્ષિસી । વાહીન શિર તુઝે ચરણીં ॥૪૮॥
ઐસેં નિર્વાણ માનસીં । ક્રમિતા ઝાલા તો નિશી ।
સ્વપ્ન જાહલેં તયાસી । ઐકા સમસ્ત શ્રોતે જન ॥૪૯॥
“ઐક બાળા બ્રહ્મચારી । નકો આક્રોશં આમ્હાંવરી ।
અસે કૃષ્ણાપશ્ચિમતીરીં । ત્વરિત જાય તયાજવળી ॥૫૦॥
ઔદુંબરવૃક્ષાતળીં । અસે તાપસી મહાબળી ।
અવતારપુરુષ ચંદ્રમૌળી । તુઝી વાંછા પુરવીલ” ॥૫૧॥
ઐસેં સ્વપ્ન તયાસી । જાહલેં અભિનવ પરિયેસીં ।
જાગૃત હોતાંચિ હર્ષી । નિઘાલા ત્વરિત તેથોનિ ॥૫૨॥
નિઘાલા વિપ્ર ત્વરિત । પોહત ગેલા પ્રવાહાંત ।
પૈલતટા જાઊનિ ત્વરિત । દેખતા જાહલા શ્રીગુરુસી ॥૫૩॥
ચરણાંવરી ઠેવૂનિ માથા । કરી સ્તોત્ર અત્યંતા ।
શ્રીગુરુમૂર્તિ સંતોષતાં । આશ્વાસિતી તયા વેળીં ॥૫૪॥
સંતોષોનિ શ્રીગુરુમૂર્તિ । માથાં હસ્ત ઠેવિતી ।
જ્ઞાન જાહલેં ત્વરિતી । જિવ્હા આલી તાત્કાળ ॥૫૫॥
વેદ-શાસ્ત્ર-પુરાણ । તર્ક ભાષા વ્યાકરણ ।
સમસ્ત ત્યાચેં અંતઃકરણ । પૂર્ણ જાહલેં તાત્કાળીં ॥૫૬॥
જૈસા માનસસરોવરાસ । વાયસ જાતાં પરિયેસ ।
જૈસા હોય રાજહંસ । તૈસેં ઝાલેં વિપ્રકુમરા ॥૫૭॥
ચિંતામણિ-સંપર્કેસીં । સુવર્ણ હોય લોહ કૈસી ।
મૃત્તિકા પડતાં જાંબૂનદીસી । સુવર્ણ હોય જેવીં દેખા ॥૫૮॥
તૈસેં તયા બ્રાહ્મણાસી । ગુરુચરણ હોતાં સ્પર્શી ।
આલી અખિલ વિદ્યા ત્યાસી । વેદશાસ્ત્રાદિ તર્ક ભાષા ॥૫૯॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકા । શ્રીગુરુમહિમા ઐસી ઐકા ।
જે જે સ્થાનીં વાસ દેખા । સ્થાનમહિમા ઐસી અસે ॥૬૦॥
મ્હણોનિ સરસ્વતી-ગંગાધર । સાંગે શ્રીગુરુચરિત્રવિસ્તાર ।
ઐકતાં હોય મનોહર । સકળાભીષ્ટ સાધતી ॥૬૧॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને સિદ્ધ-નામધારકસંવાદે ભિલ્લવડીસ્થાનમહિમાવર્ણનં-મંદમતિબ્રાહ્મણવરપ્રદાનં નામ સપ્તદશોઽધ્યાયઃ ॥૧૭॥
॥ શ્રીગુરુદેવ દત્ત ॥
॥ ઓવીસંખ્યા ૬૧ ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More