Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 20

(Shri Gurucharitra Adhyay 20 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 20 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 20. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 125
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীসৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰী গুৰুভ্যো নমঃ ॥
নামধাৰক শিষ্যৰাণা । লাগে সিধ্দচিযা চৰণা ।
ৱিনৱীতসে কৰ জোডূন । ভক্তিভাৱেংকৰূনি ॥১॥
পুসতসে তযাৱেল়ী । মাথা ঠেৱোনি চৰণকমল়ী ।
জয জযা সিধ্দ-স্তোমমৌল়ী । ৱিনংতি এক অৱধাৰা ॥২॥
স্ৱামী নিৰোপিলেং আম্হাংসী । শ্ৰীগুৰু আলে গাণগাপুৰাসী ।
গৌপ্যৰূপেং অমৰাপুৰাসী । ঔদুংবৰী অসতী ম্হণতাং ॥৩॥
ৱৰ দেঊনি যোগিনীংসী । আপণ আলে প্ৰকটেসী ।
পুঢে তযা স্থানী কৈসী । ৱিস্তাৰ ঝালা তেং নিৰোপাৱেং ॥৪॥
ৱৃক্ষ সাংগসী ঔদুংবৰ । নিশ্চযেং ম্হণসী কল্পতৰু ।
পুঢে কৱণা ঝালা ৱৰু । নিৰোপাৱে দাতাৰা॥৫॥
শিষ্যৱচন ঐকোনি । সংতোষলা সিধ্দমুনি ।
সাংগতসে ৱিস্তাৰুনি । ঔদুংবৰাস্থানমহিমা ॥৬॥
সিধ্দ ম্হণে ঐক বাল়া । কিতী সাংগূং গুৰুচী লীল়া ।
ঔদুংবৰী সৰ্ৱকাল় । ৱাস আপণ অসে জাণা ॥৭॥
জযা নাম কল্পতৰু । কায পুসসী তযাচা ৱৰু ।
জেথে ৱাস শ্ৰীগুৰু॥ কল্পিলেং ফল় তেথেং হোয ॥৮॥
অমিত ঝালা তেথেং মহিমা । সাংগাৱযা অশক্য আম্হাং ।
এখাদা সাংগো দৃষ্টাংত তুম্হাং । শিষ্যোত্তমা নামধাৰক ॥৯॥
‘শিৰোল়ে’ ম্হণিজে গ্ৰামেসী । ৱিপ্ৰ এক পৰিযেসীং ।
‘গংগাধৰ’ নাম ঐসী । ৱেদৰত হোতা জাণা ॥১০॥
ত্যাচী ভাৰ্যা পতিৱ্ৰতা । শাংত অসে সুশীলতা ।
তিসী পুত্ৰ হোতী তে সৰ্ৱেচি মৃত্যুতা । কষ্টতসে যেণেংপৰী ॥১১॥
পাংচ পুত্ৰ তিসী ঝালে । সৰ্ৱেচি পংচত্ৱ পাৱলে ।
অনেক দেৱ আৰাধিলে । নৱ্হে কৱণেপৰী স্থিৰ ॥১২॥
দুঃখ কৰী তে নাৰী । ৱ্ৰত উপৱাস অপৰাংপৰী ।
পূৰ্ৱকৰ্ম অসে থোৰী । স্থিৰ নোহে পুত্ৰ তিসী ॥১৩॥
ৰহণী কৰ্মৱিপাকেসী । ৱিচাৰ কৰিতী তিচ্যা দোষাসী ।
পুত্ৰশোক ৱ্হাৱযাসী । সাংগতী পাতকেং তযে ৱেল়ী ॥১৪॥
সাংগতী ৱিপ্ৰ ৱিদ্ৱজ্জন । পুত্ৰ ন ৱাংচতী কায কাৰণ ।
পূৰ্ৱজন্ম-দোষগুণ । ৱিস্তাৰ কৰিতী তিযেসী ॥১৫॥
গৰ্ভপাত স্ত্ৰিযাংসী । জে জন কৰিতী তামসী ।
পাৱতী ৱাংঝ-জন্মাসী । ঝালে পুত্ৰ মৰতী জাণে ॥১৬॥
অশ্ৱৱধ গোৱধ কৰী । ৱাংঝ হোয সদা জ্ৱৰী ।
একদা পৰদ্ৰৱ্য অপহাৰী । অপুত্ৰী হোয তো জাণা ॥১৭॥
ৱিপ্ৰ ম্হণতী তিযেসী । তুঝে পূৰ্ৱজন্ম-দোষী ।
দিসতসে আম্হাংসী । সাংগূং ঐকা একচিত্তে ॥১৮॥
শোনেকগোত্ৰী দ্ৱিজাপাশীং । ৰীণ ঘেতলে দ্ৰৱ্যাসী ।
মাগতা তুৱাং ন দেসী । কষ্টলা বহুত তো ব্ৰাহ্মণ ॥১৯॥
লোভী হোতা তো ব্ৰাহ্মণ । দ্ৰৱ্যসংবংধে দিধলা প্ৰাণ ।
আত্মহত্যা কেলিযা গুণেং । তো পিশাচ ঝালা অসে ॥২০॥
গৰ্ভপাত কৰী তো তুজ । জাহল্যা মৃত্যু কৰী তো দ্ৱিজ ।
তুঝেং কৰ্ম অসে সহজ । আপলী জোডী ভোগাৱী ॥২১॥
ঐকোনী ব্ৰাহ্মণাচে ৱচন । ৱিপ্ৰৱনিতা খেদে খিন্ন ।
অনুতপ্ত হোঊনি অংতঃকৰণ । দ্ৱিজচৰণা লাগলী ॥২২॥
কৰ জোডোনি তযে ৱেল়ী । ৱিনৱীতসে কৰুণাবহাল়ী ।
মাথা ঠেৱূনি চৰণকমল়ী । পুসতসে তযাৱেল়ী ॥২৩॥
ঐসী পাপিণী দুৰাচাৰী । বুডাল্যেং পাপাচে সাগৰী ।
স্ৱামী মাতেং তাৰী তাৰী । উপায সাংগণে ম্হণতসে ॥২৪॥
ঐসী পাপেং হল়াহল়ী । অপত্যে ভক্ষিলী চাংডাল়ী ।
ঔষধী সাংগা তুম্হী সকল়ী । ম্হণোনী সভেসী ৱিনৱীতসে ॥২৫॥
ৱিপ্ৰ ম্হণতী তিযেসী । তুৱাং কেলী ব্ৰহ্মহত্যা দোষী ।
অপহাৰিলেং দ্ৰৱ্যাসী । ব্ৰাহ্মণ পিশাচ জাহলা অসে ॥২৬॥
জধী মেলা দ্ৱিজৱৰ । কেলী নাহীং ক্ৰিযাকৰ্ম-পৰ ।
ত্যাচেং দ্ৰৱ্য তুৱাং সাৰেং । ভোগিলেং অসে জন্মাংতৰী ॥২৭॥
ত্যাসী কৰণেং উধ্দাৰগতি । সোল়াৱেং কৰ্ম কৰাৱেং ৰীতীং ।
দ্ৰৱ্য দ্যাৱেং একশতী । তযা গোত্ৰদ্ৱিজাসী ॥২৮॥
তেণেং হোয তুজ বৰৱেং । একোভাৱেং আচৰাৱেং ।
কৃষ্ণতীৰী ৱাস কৰাৱেং । এক মাস উপৱাসী ॥২৯॥
পংচগংগাসংগমেসী । তীৰ্থে অসতী বহুৱসী ।
ঔদুংবৰৱৃক্ষাসী । আৰাধাৱেং পৰিযেসা ॥৩০॥
পাপৱিনাশী কৰুনী স্নান । ৱেল় সাত ঔদুংবৰস্নপন ।
অভিষেকোনি শ্ৰীগুৰুচৰণ । পুন্হা স্নান কাম্যতীৰ্থী ॥৩১॥
ৱিধিপূৰ্ৱক শ্ৰীগুৰুচৰণীং ।
পূজা কৰাৱী ভাৱোনী॥ যেণেংপৰী ভক্তীনে । মাস এক আচৰাৱেং ॥৩২॥
স্থান অসে শ্ৰীগুৰুচেং । নৰসিংহসৰস্ৱতীচেং ।
তুঝে দোষ জাতীল সাচে । পুত্ৰ হোতীল শতাযুষী ॥৩৩॥
মাস আচৰোনী যেণেংপৰী । মগ ব্ৰাহ্মণাতেং পাচাৰীং ।
দ্ৰৱ্য দ্যাৱেং শৌনকগোত্ৰী । দ্ৱীজৱৰাসী এক শত ॥৩৪॥
ত্যাচেনি নামেং কৰ্ম সকল় । আচৰাৱেং মন নিৰ্মল় ।
হোতীল তুঝে কষ্ট সফল় । শ্ৰীগুৰুনাথ তাৰীল ॥৩৫॥
গুৰুস্মৰণ কৰূনি মনীং । তূং পূজা কৰীং ৱো গুৰুচৰণীং ।
তুঝেং পাপ হোঈল ধুণী । ব্ৰাহ্মণসমংধ পৰিহৰেল ॥৩৬॥
ঐসেং সাংগতাং দ্ৱিজৱৰীং । ঐকোনি সতী চিংতা কৰী ।
শতদ্ৰৱ্য আমুচ্যা ঘৰীং । কধীং ন মিল়ে পৰিযেসা ॥৩৭॥
কষ্ট কৰীন আপুলে দেহীং । উপৱাসাদি পূজা পাহীং ।
মাসোপৱাস একোভাৱীং । কৰীন আপণ গুৰুসেৱা ॥৩৮॥
যেণেংপৰী তযে নাৰী । সাংগে আপুলে নিৰ্ধাৰীং ।
ঐকোনিযাং দ্ৱিজৱৰীং । নিৰোপ দেতী তযে ৱেল়ী ॥৩৯॥
ৱিপ্ৰ ম্হণতী ঐক বাল়ে । তূৰ্তে দ্ৰৱ্য ইতুকেং ন মিল়ে ।
সেৱা কৰীং ৱো মননিৰ্মল়েং । শ্ৰীগুৰুচৰণীং তূং আতাং ॥৪০॥
নিষ্কৃতি তুঝিযা পাপাসী ।শ্ৰীগুৰু কৰীল পৰিযেসীং।
ঔংদুবৰসংনিধেংসী । ৱাস অসে নিৰংতৰ ॥৪১॥
তো কৃপাল়ূ ভক্তাংসী । নিৱাৰীল ব্ৰহ্মহত্যাদোষাসী ।
জিতুকেং যেঈল তুঝ্যা শক্তীসী । দ্ৰৱ্য ৱেংচী গুৰুনিৰোপেং ॥৪২॥
পৰিসোনি দ্ৱিজৱচন । ৱিপ্ৰৱনিতা সংতোষোন ।
গেলী ত্ৱৰিত ঠাকোন । জেথেং স্থান শ্ৰীগুৰূচেং ॥৪৩॥
স্নান কৰূনি সংগমাসী । পাপৱিনাশীং ৱিধীসীং ।
সাত ৱেল় স্নপনেসীং । কৰী ঔদুংবৰী প্ৰদক্ষিণা ॥৪৪॥
কাম্যতীৰ্থী কৰূনি স্নান । পূজা কৰূনি শ্ৰীগুৰুচৰণ ।
প্ৰদক্ষিণা কৰূনি নমন । কৰীতসে উপৱাস ॥৪৫॥
যেণেংপৰী দিৱস তীনী । সেৱা কৰিতাং তে ব্ৰাহ্মণী ।
আলা ৱিপ্ৰ তিচ্যা স্ৱপ্নীং । দ্ৰৱ্য মাগে শত এক ॥৪৬॥
অদ্যাপি জৰী ন দেসী । ঘেঈন তুঝে প্ৰাণাসী ।
পুঢেং তুঝ্যা ৱংশাসী । ৱাঢোং নেদীং অৱধাৰীং ॥৪৭॥
ৱাযাং কৰিসী তূং সাযাসী । পুত্ৰ কৈংচে তুঝে ৱংশী ।
ম্হণোনি কোপেং মাৰাৱযাসী । আলা পিশাচ স্ৱপ্নাংত ॥৪৮॥
ভযচকিত তে ৱনিতা । ঔদুংবৰাআড ৰিঘতাং ।
তংৱ দেখিলেং শ্ৰীগুৰুনাথা । তযাপাঠীং ৰিঘালী ॥৪৯॥
অভয দেৱোনি নাৰীসী । ৱাৰিতা ঝালা ব্ৰাহ্মণাসী ।
পুসতী শ্ৰীগুৰু তযাসী । কাং মাৰিসী স্ত্ৰিযেসী ॥৫০॥
ৱিপ্ৰ ৱিনৱী শ্ৰীগুৰূসী । “জন্মাংতৰী আপণাসী ।
অপহাৰ কেলা দ্ৰৱ্যাসী । প্ৰাণ ত্যজিলা যাস্তৱ ॥৫১॥
স্ৱামী কৃপাল়ূ সৰ্ৱাংসী । আমুচে শত্ৰূচা পক্ষপাত কৰিসী ।
তুংহী যতীশ্ৱৰ তাপসী । পক্ষপাত কৰূং নযে ” ॥৫২॥
ঐকোনি তযাচেং ৱচন । শ্ৰীগুৰু ম্হণতী কোপোন ।
“উপদ্ৰৱ দেসী ভক্তজনা । তূংতেং শিক্ষা কৰূং জাণ ॥৫৩॥
আম্হী সাংগোং জেংণেং ৰীতী । জৰী ঐকসী হিতাৰ্থী ।
তুজ হোঈল সদ্গতি । পিশাচত্ৱ পৰিহৰেল ॥৫৪॥
জেং কায দেঈল ৱিপ্ৰৱনিতা । তুৱাং অংগিকাৰাৱেং সৰ্ৱথা ।
জৰী ন যে তুঝ্যা চিত্তা । জাঈং আতাং যেথোন ॥৫৫॥
ৰাখীৱ মাঝিযা ভক্তাংসী । ৱংশোৱংশী অভিৱৃধ্দীসীং ; ।
পুনৰপি জৰী পাহূং যেসী । শিক্ষা কৰূং ” ম্হণতী গুৰু ॥৫৬॥
ঐকোনি শ্ৰীগুৰুচেং ৱচন । ৱিপ্ৰ-পিশাচ কৰী নমন ।
” স্ৱামী তুঝে দেখিলে চৰণ । উধ্দৰাৱেং আপণাসী ॥৫৭॥
জেণেংপৰী আপণাসী । হোয গতি উধ্দৰাৱযাসী ।
নিৰোপ দেসী কৰুণেসীং । অংগিকাৰূং স্ৱামিযা ” ॥৫৮॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাসী । ৱিপ্ৰৱনিতা ভাৱেসীং ।
কৰীল কৰ্ম দহা দিৱশী । গতি হোঈল তূতেং জাণা ॥৫৯॥
যেণেংপৰী তযাসী । নিৰোপ দেতী স্ত্ৰিযেসী ।
জেং অসেল তুজপাশী । আচৰীং কৰ্ম তযা নামীং ॥৬০॥
অষ্টতীৰ্থী স্নান কৰী । তযা নামেং অৱধাৰীং ।
সাত দিৱস যেণেংপৰী । স্নপন কৰীং ঔদুংবৰা ॥৬১॥
ব্ৰহ্মহত্যা তুঝে দোষী । জাতীল ত্ৱৰিত ভৰংৱসী ।
কন্যা পুত্ৰ পূৰ্ণাযুষী । হোতীল ম্হণতী শ্ৰীগুৰু ॥৬২॥
ঐসেং দেখোনি জাগৃতীং । ৱিপ্ৰৱনিতা ভযচকিতী ।
জ্ঞানে পাহে শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । ন ৱিসংৱে মনাংত ॥৬৩॥
শ্ৰীগুৰুনিৰোপেং দহা দিৱস । কেলেং আচৰণ পৰিযেস ।
ব্ৰহ্মহত্যা গেলা দোষ । গতি ঝালী ব্ৰাহ্মণাসী ॥৬৪॥
যেৰে দিৱশী স্ৱপ্নাংত । প্ৰত্যক্ষ আলে শ্ৰীগুৰুনাথ ।
নাৰিকেল দোন দেত । ভৰলী ওংটী তিযেচী ॥৬৫॥
ম্হণে পাৰণেং কৰীং ৱো তূং আতাং । পুত্ৰ হোতীল ৱেদৰতা ।
ৱাঢে ত্যাংচী সংততি বহুতা । চিংতা ন কৰীং অহো বাল়ে ॥৬৬॥
গুৰুনিৰোপেং আৰাধন । কৰিতী দংপতী মনঃপূৰ্ণ ।
প্ৰকট ঝালা শ্ৰীগুৰুৰাণা । সংপৰ্ক লোহ-পৰিসাপৰী ॥৬৭॥
গুৰুনিৰোপেং আৰাধন । কৰিতী দংপতী মনঃপূৰ্ণ ।
প্ৰকট ঝালা শ্ৰীগুৰুৰাণা । সংপৰ্ক লোহ পৰিসাপৰী ॥৬৮॥
পুঢেং তযা নাৰীসী। পুত্ৰযুগ্ম সদ্ৱংশী ।
ঝালে শ্ৰীগুৰুকৃপেসীং । একচিত্তেং পৰিযেসা ॥৬৯॥
ৱ্ৰতবংধ কৰিতী জ্যেষ্ঠাসী । সমাংৰংভ অনংত হৰ্ষী ।
চৌলকৰ্ম দুজিযাসী । কৰূং পহাতী মাতাপিতা ॥৭০॥
সমাৰংভ কৰী জননী । চৌলকৰ্ম কৰণেং মনীং ।
পুত্ৰাসী জাহলী ৱৰ্ষে তীন্হী । অত্যোল্হাস মানসীং ॥৭১॥
সমাৰংভ অতিপ্ৰীতীং । কৰিতী ঝালী আযতী ।
পূৰ্ৱ দিৱসী মধ্যৰাত্ৰীং । আলী ৱ্যাধি কুমৰাসী ॥৭২॥
ৱ্যাধি অসতী অষ্টোত্তৰ । একাহূনি এক থোৰ ।
তযামধ্যেং জো কা তীৱ্ৰ । ধনুৰ্ৱাত তযাসী ॥৭৩॥
অৱযৱ ৱাংকোনি । দিসে ভযানক নযনী ।
যেণেপৰী দিৱস তীন্হী । কষ্টাতসে তো বাল় ॥৭৪॥
তযা দিৱশীং অস্তমানীং । পংচত্ৱ পাৱলা তত্ক্ষণী ।
শোক কৰিতী জনক জননী । ঐকা শ্ৰোতে একচিত্তেং ॥৭৫॥
আক্ৰোশোনি ভূমীসী । আফল়ী শিৰ সত্ৰাণেসীং ।
পাষাণ ঘেৱোনি উৰাসী । ঘাত কৰী তে নাৰী ॥৭৬॥
দেহ টাকী ধৰণীৱৰী । নিৰ্জীৱ হোৱোনি ক্ষণভৰী ।
আঠৱী দুঃখ অপৰাংপৰী । নযনীং ৱাহে পূৰ্ণ জল় ॥৭৭॥
প্ৰেতপুত্ৰাৱৰী লোল়ে । অলিংগোনি পৰিবল়েং ।
ৱিষ্টোনিযাং মাযাজাল়েং । প্ৰলাপীতসে তে নাৰী ॥৭৮॥
ম্হণে তাতা পুত্ৰৰাযা । প্ৰাণৰক্ষকা মাঝ্যা প্ৰিযা ।
মাতেং কেৱী সোডূনিযাং । জাসী কঠোৰ মন কৰূনি ॥৭৯॥
কোঠেং গেলাসী খেল়াৱযা । স্তনীংচেং ক্ষীৰ জাতসে ৱাযাং ।
শীঘ্ৰ যেঈ গা ঠাকোনিযাং । পুত্ৰৰাযা পৰিযেসীং ॥৮০॥
কেৱীং ৱিসৰূং তুঝে গুণ । মাঝা তূংচি নিৰ্ধান ।
তুঝে গোজিৰেং বোলণেং । কেৱীং ৱিসৰূং পুত্ৰৰাযা ॥৮১॥
তুঝে ৰূপাসাৰখা সুত । কেৱী দেখোং মী নিশ্চিত ।
নিধান দেখত্যেং স্ৱপ্নাংত । তৈসেং মজ চাল়্ৱিলেং ॥৮২॥
পুত্ৰ ৱ্যালেং পাংচ আপণ । ত্যাত তূং এক নিধন ।
জধীং ঝালেং গৰ্ভধাৰণ । তৈপাসাৱ সংতোষ ॥৮৩॥
ডোহল়ে মজ উত্তম হোতী । কধী নসে মী দুশ্চিতী ।
অত্যোল্হাস নৱমাসাংতীং । পুত্ৰ হোঈল ম্হণোনি ॥৮৪॥
শ্ৰীগুৰূংনী দিধলা মাতেং ৱৰ । পুত্ৰ হোঈল নিৰ্ধাৰ ।
ত্যাণেং মজ হৰ্ষ ফাৰ । ৱৰদ পিংড ম্হণোনি॥৮৫॥
জঘীং তুজ প্ৰসূত জাহল্যেং । অনংত সৌখ্য মীং লাধলেং ।
প্ৰাণপ্ৰিযা তুজ মীং পোসিলেং । আমুতেং ৰক্ষিসী ম্হণোনি ॥৮৬॥
মজ ভৰংৱসা তুঝা বহুত । ৱৃধ্দাপ্যাচা পোষক ম্হণত ।
আম্হাংসী সাংডূনি জাতাং উচিত । ধৰ্ম নৱ্হে পুত্ৰৰাযা ॥৮৭॥
দুঃখ ঝালেং মজ বহুত ।ৱিসৰল্যেং বাল়া তুজ দেখত ।
তূং তাৰক আমুচা সত্য । ম্হণোনি ৱিশ্ৱাস কেলা জাণ ॥৮৮॥
ঐংসেং নানাপৰী দেখা । দুঃখ কৰী তে বাল়িকা ।
নিৱাৰণ কৰিতী সকল় লোক । ৱাযা দুঃখ তূং কাং কৰিসী ॥৮৯॥
দেৱদানৱঋষেশ্ৱৰাংসী । হোণাৰ ন চুকে পৰিযেসীং ।
ব্ৰহ্মা লিহী ললাটেংসী। তেচি অঢল় জাণ সত্য ॥৯০॥
অৱতাৰ হোতাতি হৰিহৰ । তেহী ন ৰাহতী স্থিৰ ।
উম্হী তৰী মনুষ্য নৰ । কায অঢল় তুম্হাংসী॥৯১॥
যেণেংপৰী সাংগতী জন । আণখী দুঃখ আঠৱী মন ।
ম্হণে মাতেং দিধলীং জাণ । স্থিৰ ম্হণোনি দোন্হী ফল়েং ॥৯২॥
শ্ৰীগুৰু-নৰসিংহসৰস্ৱতী । ভূমংডল়ীং মহাখ্যাতি ।
ঔদুংবৰী সদা ৱসতী । ত্যাংণী দিধলে মজ সুত ॥৯৩॥
ত্যাচে বোল কেৱী মিথ্যা । মাতেং দিধলা ৱৰ সত্যা ।
ত্যাসী ঘডো মাঝী হত্যা। পুত্ৰাসৱেং দেঈন প্ৰাণ ॥৯৪॥
ম্হণোনি আঠৱী শ্ৰীগুৰূসী । দেৱা মাতেং গাংজিলেংসী ।
ৱিশ্ৱাস কেলা মী তুম্হাংসী । সত্য ৱাক্য তুঝেং ম্হণত ॥৯৫॥
সত্যসংকল্প তূংচি হোসী । ম্হণোনি হোত্যেং ৱিশ্ৱাসীং ।
ঘাত কেলা গা আম্হাংসী । ৱিশ্ৱাসঘাতকী কেৱী ন ম্হণোং ॥৯৬॥
ত্ৰযমূৰ্তীচা অৱতাৰু । তুংচি নৰসিংহসৰস্ৱতী গুৰূ।
ধ্ৰুৱা ৱিভীষণা দিধলা ৱৰু । কেৱীং সত্য ম্হণোং আতাং ॥৯৭॥
ৱিশ্ৱাস কেলা তুঝে বোলেং । আতাং মাতেং উপেক্ষিলেং ।
মাঝ্যা মনীং নিশ্চয কেলা । প্ৰাণ দেঈন তুম্হাংৱৰী ॥৯৮॥
লোক যেতী তুঝ্যা স্থানীং । সেৱা কৰিতী নিৱসোনি ।
ঔদুংবৰী প্ৰদক্ষিণা কৰূনি । পুৰশ্চৰণেং কৰিতাতি ॥৯৯॥
আপণ কেলেং পুৰশ্চৰণ । ফল়া আলেং মজ সাধন ।
আতাং তুজৱৰী দেঈন প্ৰাণ । কায ৱিশ্ৱাস তুঝ্যা স্থানীং ॥১০০॥
কীৰ্তি হোঈল সৃষ্টীংত । আম্হাং কেলা তুৱাং ঘাত ।
পুঢেং তুজ ভজতী ভক্ত । কায ভৰংৱসা তযাংসী ॥১॥
ব্ৰহ্মস্ৱদোষেং পীডোন । দৃঢ ধৰিলে তুঝে চৰণ ।
অংগীকাৰোনি মধ্যেং ত্যজণেং । কৱণ ধৰ্ম ঘডতসে ॥২॥
ৱ্যাঘ্ৰাতেং ধেনু ভিঊন । জায আণিকাপাশীং ঠাসূন ।
তোচি মাৰী তিচা প্ৰাণ । তযাপৰী ঝালেং আপণাসী ॥৩॥
কীং এখাদা পূজেসী । জায দেউল়া সংধীসী ।
তেংচি দেঊল় তযাসী । মৃত্যু জোঊনি ৱৰ পডে ॥৪॥
তযপৰী আপণাসী । জাহলেং স্ৱামী পৰিযেসীং ।
মাঝ্যা প্ৰাণসুতাসী । ন ৰাখিসী দেৱৰাযা ॥৫॥
যেণেংপৰী অহোৰাত্ৰী । দুঃখ কৰীতসে তে নাৰী ।
উদয জাহলা দিনকৰীং । প্ৰাতঃকাল়ীং পৰিযেসা ॥৬॥
দ্ৱিজ জ্ঞাতে মিল়োনি সকল়ী । যেতী তযে স্ত্ৰিযেজৱল়ী ।
ৱাযাং দুঃখ সৰ্ৱকাল়ী । কৰিসী মূৰ্খপণেং তূং ॥৭॥
জে জে সমযীং হোণাৰ গতি । ব্ৰহ্মাদিকাং ন চুকে খ্যাতি ।
চলা জাঊং গংগেপ্ৰতী । প্ৰেতসংস্কাৰ কৰূং আতাং ॥৮॥
ঐসেং ৱচন ঐকোনি । মহা আক্ৰোশ কৰী মনী ।
আপণাসহিত ঘালা ৱন্হী । অথৱা নেদী প্ৰেতাসী ॥৯॥
আপণাসহিত বাল়াসী । কৰা পাং অগ্নিপ্ৰৱেশী ।
যেৰৱী নেদীং প্ৰেতাসী । ম্হণোনি উৰীং বাংধী বাল়া ॥১১০॥
লোক ম্হণতী তিযেসী । নৱ্হসী তূং স্ত্ৰী, কৰ্কশী ।
প্ৰেতাসৱেং প্ৰাণ দেসী । কৱণ ধৰ্ম সাংগ আম্হাং ॥১১॥
নাহীং দেখিলেং ন ঐকোং কানীং । পুত্ৰাসৱেং দেতী প্ৰাণ কোণী ।
ৱাযাং বোলসী মূৰ্খপণীং । আত্মহত্যা মহাদোষ ॥১২॥
নানাপৰী তিযেসী । বোধিতী লোক পৰিযেসীং ।
নিশ্চয তিনেং কেলা ঐসী । প্ৰাণ ত্যজীন পুত্ৰাসৱেং ॥১৩॥
দিৱস গেলা দোন প্ৰহৰ । প্ৰেতাসী কৰূং নেদী সংস্কাৰ ।
অথৱা ন যে গংগতীৰা । গ্ৰামীং আকাংত ৱৰ্তলা ॥১৪॥
ইতুকিযা অৱসৰীং । আলা এক ব্ৰহ্মচাৰী ।
সাংগে তিসী সৱিস্তাৰীং । আত্মজ্ঞান তযে ৱেল়ীং ॥১৫॥
সিধ্দ ম্হণে নামধাৰকা । পুঢেং অপূৰ্ৱ ঝালেং ঐকা ।
ব্ৰহ্মচাৰী আলা একা । বোধিতা ঝালা জ্ঞান তিসী ॥১৬॥
বাল় নৱ্হে তোচি গুৰু । আলা নৰৱেষধাৰু ।
নৰসিংহসৰস্ৱতী অৱতাৰু । ভক্তৱত্সল পৰিযেসা ॥১৭॥
ম্হণোনি সৰস্ৱতীগংগাধৰ সাংগে গুৰুচৰিত্ৰাৱিস্তাৰ ।
ঐকতা হোয মনোহৰ । শতাযুষী পুৰুষ হোয ॥১৮॥
ভক্তিপূৰ্ৱক ঐকতী জৰী । ৱ্যাধি নৱ্হতী ত্যাংচে ।
পূৰ্ণাযুষী তে হোতী অমৰী । সত্য মানা মাঝা বোল ॥১১৯॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিধ্দ-নামধাৰকসংৱাদে ব্ৰহ্মসমংধপৰিহাৰ-প্ৰেতজননীশোকনং নাম ৱিশোঽধ্যাযঃ ॥২০॥
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱ দত্ত ॥
॥ ওৱীসংখ্যা ১১৯ ॥
॥ শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু ॥

Explore More