Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 4

(Shri Gurucharitra Adhyay 4 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 4 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 4. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for अनसूयोपाख्यानं.

#of 80
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
ঐশী শিষ্যাচী ৱিনংতী । ঐকোন সিদ্ধ কায বোলতী ।
সাধু সাধু তুঝী ভক্তি । প্ৰীতি পাৱো গুৰুচৰণী ॥১॥
ঐক শিষ্যচূডামণী । ধন্য ধন্য তুঝী ৱাণী ।
আঠৱতসে তুঝ্যা প্ৰশ্নী । আদিমধ্যাৱসানক ॥২॥
প্ৰশ্ন কেলা বৰৱা নিকা । সাংগেন আতাং তুজ ৱিৱেকা ।
অত্ৰি ঋষীচা পূৰ্ৱকা । সৃষ্টীপাসোনি সকল় ॥৩॥
পূৰ্ৱী সৃষ্টি নৱ্হতী কাহী । জলময হোতে সৰ্ৱহী ।
আপোনাৰাযণ ম্হণোনি পাহী । ৱেদ বোলতী যাচী কাৰণে ॥৪॥
উদক আপোনাৰাযণ । সৰ্ৱাং ঠাযী ৱাস পূৰ্ণ ।
বুদ্ধিসংভৱপ্ৰপংচগুণ । হিৰণ্যগৰ্ভ অংড নিৰ্মিলে ॥৫॥
তেচি ব্ৰহ্মাংড নাম জাহলে । ৰজোগুনে ব্ৰহ্মাসি নিৰ্মিলে ।
হিৰণ্যগৰ্ভ নাম পাৱলে । দেৱতাৱৰ্ষ এক হোতে ॥৬॥
তেচি ব্ৰহ্মাংড দেখা । ফুটোনি শকলে ঝালী ঐকা ।
এক শকল ভূমিকা । হোঊনি ঠেলী শকলে দোনী ॥৭॥
ব্ৰহ্মা তেথে উপজোন । ৰচিলে চৱদাহি ভুৱন ।
দাহী দিশা মানসৱচন । কাল় কামক্ৰোধাদি সকল় ॥৮॥
সৃষ্টি ৰচাৱযাসী । সপ্ত পুত্ৰ উপজৱী মানসী ।
নামে সাংগেন পৰিযেসী । সাত জণ ব্ৰহ্মপুত্ৰ ॥৯॥
মৰীচি অত্ৰি আংগিৰস । পুলস্ত্য পুলহ ক্ৰতু ৱসিষ্ঠ ।
সপ্ত পুত্ৰ জাহলে শ্ৰেষ্ঠ । সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মা জাণ ॥১০॥
সপ্ত ব্ৰহ্মপুত্ৰাংমধীল অত্ৰি । তেথূনি পীঠ গুৰুসংততি ।
সাংগেন ঐকা একচিত্তী । সভাগ্য নামধাৰকা ॥১১॥
ঋষি অত্ৰীচী ভাৰ্যা । নাম তিচে অনসূযা ।
পতিৱ্ৰতাশিৰোমণিযা । জগদংবা তেচি জাণ ॥১২॥
তিচে সৌংদৰ্যলক্ষণ । ৱৰ্ণূ শকে ঐসা কোণ ।
জিচা পুত্ৰ চংদ্ৰ আপণ । তিচে ৰূপ কায সাংগো ॥১৩॥
পতিসেৱা কৰী বহুত । সমস্ত সুৰৱৰ ভযাভীত ।
স্ৱৰ্গৈশ্ৱৰ্য ঘেঈল ত্ৱৰিত । ম্হণোনি চিংতিতী মানসী ॥১৪॥
ইংদ্ৰাদি সুৰৱৰ মিল়ুনি । ত্ৰযমূৰ্তিপাসী জাউনী ।
ৱিনৱিতাতী প্ৰকাশোনী । আচাৰ অত্ৰি ঋষীচা ॥১৫॥
ইংদ্ৰ ম্হণে স্ৱামিযা । পতিৱ্ৰতা স্ত্ৰী অনসূযা ।
আচাৰ তিচা সাংগো কাযা । তুম্হাপ্ৰতী ৱিস্তাৰোনি ॥১৬॥
পতিসেৱা কৰী ভক্তীসী । মনোৱাক্কাযমানসী ।
অতিথিপূজা মহাহৰ্ষী । ৱিমুখ নৱ্হে কৱণে কাল়ী ॥১৭॥
তিচা আচাৰ দেখোনি । সূৰ্য ভীতসে গগনী ।
উষ্ণ তিজলা হোঈল ম্হণোনি । মংদ মংদ তপতসে ॥১৮॥
অগ্নি ঝালা ভযাভীত । শীতল় অসে ৱৰ্তত ।
ৱাযু ঝালা ভযচকিত । মংদ মংদ ৱৰ্ততসে ॥১৯॥
ভূমি আপণ ভিঊনি দেখা । নম্ৰ জাহলী পাদুকা ।
শাপ দেঈল ম্হণোনি ঐকা । সমস্ত আম্হী ভীতসো ॥২০॥
নেণো ঘেঈল কৱণ স্থান । কোণ্যা দেৱাচে হিৰোন ।
এখাদ্যাতে ৱৰ দেতা জাণ । তোহী আমুতে মাৰূ শকে ॥২১॥
যাসি কৰাৱা উপায । তূ জগদাত্মা দেৱৰায ।
জাঈল আমুচা স্ৱৰ্গঠায । ম্হণোনি আলো তুম্হা সাংগো ॥২২॥
ন কৰাল জৰী উপায যাসী । সেৱা কৰূ আম্হী তিসী ।
তিচে দ্ৱাৰী অহৰ্নিশী । ৰাহূ চিত্ত ধৰোনিযা ॥২৩॥
ঐসে ঐকোনি ত্ৰযমূৰ্তি । মহাক্ৰোধে কাপতী ।
চলা জাঊ পাহূ কৈসী সতী । ম্হণতী আহে পতিৱ্ৰতা ॥২৪॥
ৱতভংগ কৰূনী তিসী । ঠেৱূনি যেঊ ভূমীসী ।
অথৱা ৱৈৱস্ৱতালযাসী । পাঠৱূ ম্হণোনি নিঘালে ॥২৫॥
সত্ত্ৱ পহাৱযা সতীচে । ত্ৰযমূৰ্তী ৱেষ ভিক্ষুকাচে ।
আশ্ৰমা আলে অত্ৰীচে । অভ্যাগত হোঊনিযা ॥২৬॥
ঋষি কৰূ গেলা অনুষ্ঠান । মাগে আলে ত্ৰযমূৰ্তি আপণ ।
অনসূযেসী আশ্ৱাসূন । অতিথি আপণ আলো ম্হণতী ॥২৭॥
ক্ষুধে বহু পীডোন । আম্হী আলো ব্ৰাহ্মণ ।
ত্ৱৰিত দ্যাৱে সতী অন্ন । অথৱা জাঊ আণিকা ঠাযা ॥২৮॥
সদা তুমচে আশ্ৰমাংত । সংতৰ্পণ অভ্যাগত ।
ঐকো আলী কীৰ্তি ৱিখ্যাত । ম্হণোনি আলো অনসূযে ॥২৯॥
ইচ্ছাভোজনদান তুম্হী । দেতা ম্হণোনি ঐকিলে আম্হী ।
ঠাকোনি আলো যাচি কামী । ইচ্ছাভোজন মাগাৱাযা ॥৩০॥
ইতুকে ঐকোনি অনসূযা । নমন কেলে তত্ক্ষণিযা ।
বৈসকাৰ কৰূনিযা । ক্ষালন কেলে চৰণ ত্যাংচে ॥৩১॥
অৰ্ধ্য পাদ্য দেঊনি ত্যাংসী ।
গংধাক্ষতাপুষ্পেসী সৱেচ ম্হণতসে হৰ্ষী । আৰোগণ সাৰিজে ॥৩২॥
অতিথী ম্হণে তযে ৱেল়ী । কৰোনি আলো আংঘোল়ী ।
ঋষি যেতী বহুতা ৱেল়ী । ত্ৱৰিত আম্হা ভোজন দ্যাৱে ॥৩৩॥
ৱাসনা পাহোনি অতিথীতে । কায কেলে পতিৱ্ৰতে ।
ঠায ঘাতলে ত্ৱৰিতে । বৈসকাৰ কেলা দেখা ॥৩৪॥
বৈসৱোনিযা পাটাৱৰী । ঘৃতেসী পাত্ৰ অভিধাৰী ।
ঘেৱোনী আলী আপণ ক্ষীৰী । শাক পাক তযে ৱেল়ী ॥৩৫॥
তিসী ম্হণতী অহো নাৰী । আম্হী অতিথী আলো দুৰী ।
দেখোনি তুঝে স্ৱৰূপ সুংদৰী । অভীষ্ট মানসী আণিক ৱসে ॥৩৬॥
নগ্ন হোৱোনি আম্হাংসী । অন্ন ৱাঢাৱে পৰিযেসী ।
অথৱা কায নিৰোপ দেশী । আম্হী জাঊ নাহী তৰী ॥৩৭॥
ঐকোনি দ্ৱিজাংচে ৱচন । অনসূযা কৰী চিংতন ।
আলে ৱিপ্ৰ পহাৱযা মন । কাৰণিক পুৰুষ হোতীল ॥৩৮॥
পতিৱ্ৰতা শিৰোমণী । ৱিচাৰ কৰী অংতঃকৰণী ।
অতিথী ৱিমুখ তৰী হানি । নিৰোপ কেৱী উল্লংঘূ ॥৩৯॥
মাঝে মন অসে নিৰ্মল় । কায কৰীল মন্মথ খল় ।
পতীচে অসে তপফল় । তাৰীল মজ ম্হণতসে ॥৪০॥
ঐসে ৱিচাৰোনি মানসী । তথাস্তু ম্হণে তযাংসী ।
ভোজন কৰাৱে স্ৱস্থ চিত্তেসী । নগ্ন ৱাঢীন ম্হণতসে ॥৪১॥
পাকস্থানা জাঊনি আপণ । চিংতন কৰী পতীচে চৰণ ।
ৱস্ত্ৰ ফেডোনি নগ্ন । ম্হণে অতিথী বাল়ে মাঝী ॥৪২॥
নগ্ন হোৱোনী সতী দেখা । ঘেঊনি আলী অন্নোদকা।
তৱ তেচি ঝালে বাল়কা । ঠাযাংপুঢে লোল়তী ॥৪৩॥
বাল়ে দেখোনি অনসূযা । ভযচকিত হোৱোনিযা ।
পুনৰপি ৱস্ত্ৰে নেসোনিযা । আলী তযা বাল়কাংজৱল়ী ॥৪৪॥
ৰুদন কৰিতী তিন্হী বাল়ে । অনসূযা ৰহাৱী ৱেল়োৱেল় ।
ক্ষুধাৰ্ত ঝালী কেৱল় । ম্হণোনি কডিযে ঘেতসে ॥৪৫॥
কডিযে ঘেৱোনি বাল়কাংসী । স্তনপান কৰৱী অতিহৰ্ষী ।
একা সাংডোনি একাশী । ক্ষুধা নিৱাৰণ কৰিতসে ॥৪৬॥
পাহে পা নৱল কায ঘডলে । ত্ৰযমূৰ্তীচী ঝালী বাল়ে ।
স্তনপান মাত্ৰে তোষলে । তপফল় ঐসে পতিৱ্ৰতেচে ॥৪৭॥
জ্যাচে উদৰী চৌদা ভুৱন । সপ্ত সমুদ্ৰ ৱডৱাগ্নি জাণ ।
ত্যাচী ক্ষুধা নিৱাৰণ । পতিৱ্ৰতাস্তনপানী ॥৪৮॥
চতুৰ্মুখ ব্ৰহ্মযাসী । সৃষ্টি কৰণে অহৰ্নিশী ।
ত্যাচী ক্ষুধা স্তনপানেসী । কেৱী ঝালী নিৱাৰণ ॥৪৯॥
ভাল়াক্ষ কৰ্পূৰ গৌৰ । পংচৱক্ত্ৰ কাল়াগ্নিৰুদ্ৰ ।
স্তনপান কৰৱী অনসূযা সুংদৰ । তপস্ৱী অত্ৰী ঐসা ॥৫০॥
অনসূযা অত্ৰিৰমণী । নৱ্হতী ঐশী কোণী ।
ত্ৰযমূৰ্তীচী ঝালী জননী । খ্যাতি ঝালী ত্ৰিভুৱনাংত ॥৫১॥
কডিযে ঘেৱোনি বাল়কাংসী । খেল়ৱীতসে তিঘাংসী ।
ঘালোনিযা পাল়ণ্যাসী । পৰ্যংদে গাঈ তযে ৱেল়ী ॥৫২॥
পৰ্যংদে গায নানাপৰী । উপনিষদাৰ্থ অতিকুসৰী ।
অতিউল্হাসে সপ্ত স্ৱৰী । সংবোখিতসে ত্ৰিমূৰ্তীসী ॥৫৩॥
ইতুকে হোতা তযে ৱেল়ী । মাধ্যান্হৱেল় অতিথিকাল়ী ।
অত্ৰি ঋষি অতিনিৰ্মল়ী । আলা আপুলে আশ্ৰমা ॥৫৪॥
ঘৰামাজী অৱলোকিতা । তৱ দেখিলী অনসূযা গাতা ।
কৈচী বাল়ে ঐসে ম্হণতা । পুসতসে স্ত্ৰিযেসী ॥৫৫॥
তিণে সাংগিতলা ৱৃত্তান্ত । ঋষি জ্ঞানী অসে পাহাত ।
ত্ৰযমূৰ্তি হেচি ম্হণত । নমস্কাৰ কৰিতসে ॥৫৬॥
নমস্কাৰিতা অত্ৰি দেখা । সংতোষ ৱিষ্ণুৱৃষনাযকা ।
আনংদ ঝালা চতুৰ্মুখা । প্ৰসন্ন ঝালে তযে ৱেল়ী ॥৫৭॥
বাল় ৰাহিলে পাল়ণেসী । নিজমূৰ্তি ঠাকলে সন্মুখেসী ।
সাধু সাধু অত্ৰি ঋষি । অনসূযা সত্য পতিৱ্ৰতা ॥৫৮॥
তুষ্টলো তুঝে ভক্তীসী । মাগ মনী ৱৰ ইচ্ছিসী ।
অত্ৰি ম্হণে সতীসী । জে ৱাংছিসী মাগ আতা ॥৫৯॥
অনসূযা ম্হণে ঋষীসী । প্ৰাণেশ্ৱৰা তূচি হোসী ।
দেৱ পাতলে তুমচ্যা ভক্তীসী । পুত্ৰ মাগা তুম্হী আতা ॥৬০॥
তিঘে বাল়ক মাঝে ঘৰী । ৰহাৱে মাঝে পুত্ৰাপৰী ।
হেচি মাগতো নিৰ্ধাৰী । ত্ৰযমূৰ্তি আপণাং একৰূপা ॥৬১॥
ঐসে ৱচন ঐকোনি । ৱৰ দিধলা মূৰ্তী তিন্হী ।
ৰাহতী বাল়কে ম্হণোনি । আপণ গেলে নিজালযাসী ॥৬২॥
ত্ৰিমূৰ্তি ৰাহিলে ত্যাংচে ঘৰী । অনসূযা পোশী বাল়কাপৰী ।
নামে ঠেৱিলী প্ৰীতিকৰী । ত্ৰিৱৰ্গাংচী পৰিযেসা ॥৬৩॥
ব্ৰহ্মামূৰ্তি চংদ্ৰ ঝালা । ৱিষ্ণুমূৰ্তি দত্ত কেৱল়া ।
ঈশ্ৱৰ তো দুৰ্ৱাস নাম পাৱলা । তিঘে পুত্ৰ অনসূযেচে ॥৬৪॥
দুৰ্ৱাস আণি চংদ্ৰ দেখা । উভে ৰাহূনি মাতেসন্মুখা ।
নিৰোপ মাগতী কৌতুকা । জাঊ তপা নিজস্থানা ॥৬৫॥
দুৰ্ৱাস ম্হণে জননী । আম্হী ঋষি অনুষ্ঠানী ।
জাঊ তীৰ্থে আচৰোনি । ম্হণোনি নিৰোপ ঘেতলা ॥৬৬॥
চংদ্ৰ ম্হণে অহো মাতে । নিৰোপ দ্যাৱা আম্হা ত্ৱৰিতে ।
চংদ্ৰমংডল়ী ৱাস মাতে । নিত্য দৰ্শন তুমচে চৰণী ॥৬৭॥
তিসৰা দত্ত ৱিষ্ণুমূৰ্তি । অসেল তুমচে ধৰোনি চিত্তী ।
ত্ৰযমূৰ্তি তোচি নিশ্চিতী । ম্হণোনি সাংগতী তিযেসী ॥৬৮॥
ত্ৰযমূৰ্তি জাণ তোচি দত্ত । সৰ্ৱ ৱিষ্ণুময জগত ।
ৰাহীল তুমচে ধৰোনি চিত্ত । ৱিষ্ণুমূৰ্তি দত্তাত্ৰেয ॥৬৯॥
ত্ৰযমূৰ্তি ঐক্য হোঊন । দত্তাত্ৰেয ৰাহিলা আপণ ।
দুৰ্ৱাস চংদ্ৰ নিৰোপ ঘেঊন । গেলে স্ৱস্থানা অনুষ্ঠানাসী ॥৭০॥
অনসূযেচে ঘৰী দেখা । ত্ৰযমূৰ্তি ৰাহিলী মূৰ্তি একা ।
নাম দত্তাত্ৰেয একা । মূল়পীঠ শ্ৰীগুৰূচে ॥৭১॥
ঐশাপৰী সিদ্ধ দেখা । কথা সাংগে নামধাৰকা ।
সংতোষে প্ৰশ্ন কৰী অনেকা । পুসতসে সিদ্ধাসী ॥৭২॥
জয সিদ্ধ যোগীশ্ৱৰা । ভক্তজনমনোহৰা ।
তাৰক সংসাৰসাগৰা । জ্ঞানমূৰ্তি কৃপাসিংধো ॥৭৩॥
তুঝেনি প্ৰসাদে মজ । জ্ঞান উপজলে সহজ ।
তাৰক আমুচা যোগিৰাজ । ৱিনংতী মাঝী পৰিযেসা ॥৭৪॥
দত্তাত্ৰেযাচা অৱতাৰূ । সাংগিতলা পূৰ্ৱাপাৰূ ।
পুঢে অৱতাৰ জাহলে গুৰু । কৱণেপৰী নিৰোপিজে ॥৭৫॥
ম্হণে সৰস্ৱতীগংগাধৰূ । পুঢীল কথেচা ৱিস্তাৰূ ।
ঐকতা হোয মনোহৰূ । সকল়াভীষ্টে সাধতী ॥৭৬॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে অনসূযোপাখ্যানং নাম চতুৰ্থোঽধ্যাযঃ ॥৪॥
॥ ওৱীসংখ্যা ॥৭৭॥
॥ শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু ॥

Explore More