Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 46

(Shri Gurucharitra Adhyay 46 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 46 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 46. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for अष्‍टस्वरुपधारणं.

॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীসৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰীগুৰুভ্যো নমঃ ॥
নামধাৰক ম্হণে সিদ্ধাসী । পুঢেং কথা ৱৰ্তলী কৈসী ।
তেং ৱিস্তাৰোনি সাংগাৱেং আম্হাংসী । কৃপা কৰীং গা দাতাৰা ॥১॥
সিদ্ধ ম্হণে শ্ৰীমংতা । ঐকেন ম্হণসী গুৰুচৰিত্ৰা ।
তুজ হোতীল পুত্ৰপৌংত্ৰা । সদা শ্ৰিযাযুক্ত তূং হোসী ॥২॥
সাংগো আতাং এক ৱিচিত্ৰ । জেণেং হোতীল পতিত পৱিত্ৰ ।
ঐসেং অসে শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ । তত্পৰেংসীং পৰিযেসা ॥৩॥
গাণগাপুৰীং অসতাং শ্ৰীগুৰু । সণ আলা দিপৱাল়ী থোৰু ।
শিষ্য আলে পাচাৰুং । আপুলে ঘৰীং ভিক্ষেসী ॥৪॥
সপ্ত শিষ্য বোলাৱিতী । একাহূনি এক প্ৰীতীং ।
সাতৈ জণ পাযাং পডতী । যাৱেং আপুলে ঘৰাসী ॥৫॥
একএক গ্ৰাম একেকাসী । শ্ৰীগুৰু ম্হণতী তযাংসী ।
সমস্তাংচ্যা ঘৰীং যাৱেং কৈসী । তুম্হী আপণচি ৱিচাৰা ॥৬॥
তুম্হীং ৱাংটা আপণিযাংত । কৱণাকডে নিৰোপ হোত ।
তেথেং আম্হীং জাঊং ম্হণত । শিষ্যাধীন আম্হী অসোং ॥৭॥
আপণাংত আপণ পুসতী । সমস্ত আপণ নেঊং ম্হণতী ।
একমেকাংত ঝগডতী । আপুলা স্ৱামী ম্হণোনিযাং ॥৮॥
শ্ৰীগুৰু ৱাৰিতী তযাংসী । তুম্হী ভাংডতাং কাসযাসী ।
আম্হী এক গুৰু সাতাংসী । একা ঘৰীং যেঊং ম্হণতী ॥৯॥
ঐসেং ৱচন ঐকোনি । সমস্ত ৱিনৱিতী কৰ জোডূনি ।
স্ৱামী প্ৰপংচ ন পহাৱা নযনীং । সমৰ্থ-দুৰ্বল় ম্হণোং নযে ॥১০॥
সমস্তাংসী পহাৱেং সমান । ন ৱিচাৰাৱেং ন্যূন পূৰ্ণ ।
উপেক্ষিসী দুৰ্বল় ম্হণোন । গংগাপ্ৰৱেশ কৰুং আম্হী ॥১১॥
ৱিদুৰাচিযা ঘৰাসী । শ্ৰীকৃষ্ণ জায ভক্তীংসীং ।
ৰাজা-কৌৰৱমংদিৰাসী । নৱচে তো ভক্তৱত্সল ॥১২॥
আম্হী সমস্ত তুমচে দাস । কোণাসী ন কৰাৱেং উদাস ।
জো নিৰোপ দ্যাল আম্হাংস । তোচি আপণ কৰুং ম্হণতী ॥১৩॥
ঐসেং ম্হণোনিযাং সমস্ত । কৰিতী সাষ্টাংগ দংডৱত ।
সমস্ত আম্হাং পহাৱেং ম্হণত । ৱিনৱিতাতি শ্ৰীগুৰুসী ॥১৪॥
শ্ৰীগুৰু ম্হণতী সমস্তাংসী । যেঊং তুমচ্যা ঘৰাসী ।
চিংতা ন ধৰাৱী মানসীং । ভাক আমুচী ঘ্যা ম্হণতী ॥১৫॥
ঐসেং ঐকোনি শ্ৰীগুৰুৱচন । ৱিনৱিতাতি সাতৈ জণ ।
সমস্তাং আশ্ৱাসিতাং যেঊং ম্হণোন । কৱণেং কৰাৱা ভৰংৱসা ॥১৬॥
শ্ৰীগুৰু মনীং ৱিচাৰিতী । অজ্ঞানী লোক নেণতী ।
তযাং সাংগাৱেং একাংতীং । একেকাতেং বোলাৱূনি ॥১৭॥
জৱল়ী বোলাৱূনি একাসী । কানীং সাংগতী তযাসী ।
আম্হী যেতোং তুঝে ঘৰাসী । কোণাপুঢেং ন সাংগাৱেং ॥১৮॥
ঐসী ভাক তযাসী দেতী । উঠোনি জাঈং গাংৱা ম্হণতী ।
দুজা বোলাৱূনি একাংতীং সাংগতী । যেঊং তুঝ্যা ঘৰাসী ॥১৯॥
ঐসেং সাংগোনি তযাসী । পাঠৱিলেং গ্ৰামাসী ।
বোলাৱূনি তিসৰেযাসী । তেণেংচি ৰীতীং সাংগতী ॥২০॥
ঐসেং সাতৈ জণ দেখা । সমজাৱোনি গুৰুনাযকা ।
পাঠৱিলে তেণেংচিপৰী ঐকা । মহদাশ্চৰ্য ৱৰ্তলেং ॥২১॥
একমেকাং ন সাংগত । গেলে সাতহী ভক্ত ।
শ্ৰীগুৰু আলে মঠাংত । অতিৱিনোদ প্ৰৱৰ্তলা ॥২২॥
গ্ৰামাংতীল ভক্তজন । হে ৱ্যৱস্থা ঐকোন ।
ৱিনৱিতাতি কৰ জোডোন । আম্হাং সাংডোনি জাতাং স্ৱামী ॥২৩॥
ত্যাংসী ম্হণতী শ্ৰীগুৰুমূৰ্তি । আম্হী ৰাহিলোং জাণা চিত্তীং ।
ন কৰাৱী মনীং খংতী । আম্হী অসোং যেথেংচি ॥২৪॥
ঐসেং বোলতাং সংতোষীং । জৱল়ীং হোঊং আলী নিশী ।
দিৱাল়ীচী ত্ৰযোদশী । ৰাত্ৰীং মংগল়স্নান কৰাৱেং ॥২৫॥
আঠৰুপ ঝালে আপণ । অপাৰ মহিমা নাৰাযণ ।
সাত ঠাযীংহী গেলে আপণ । গাণগাপুৰীং হোতেচি ॥২৬॥
ঐসী দিপৱাল়ী জাহলী । সমস্তাং ঠাযীং পূজা ঘেতলী ।
পুনঃ তৈসেচি ৱ্যক্ত জাহলে । গৌপ্যৰুপেং কোণী নেণেং ॥২৭॥
কাৰ্তিকমাসীং পৌৰ্ণিমেসী । কৰাৱযা দীপাৰাধনেসী ।
সমস্ত ভক্ত আলে দৰ্শনাসী । গাণগাগ্ৰামীং শ্ৰীগুৰুজৱল়ী ॥২৮॥
সমস্ত নমস্কাৰ কৰিতী । ভেটীং দহাৱে দিৱসীং ম্হণতী ।
একমেকাতেং ৱিচাৰিতী । ম্হণতী আপলে ঘৰীং গুৰু হোতে ॥২৯॥
এক ম্হণতী সত্য মিথ্যা । সমস্ত শিষ্য খুণা দাৱিত ।
আপণ দিল্হেং ঐসেং ৱস্ত্ৰ । তেং গা শ্ৰীগুৰুজৱল়ী অসে ॥৩০॥
সমস্ত জাহলে তটস্থ । গ্ৰামলোক ত্যাসী অসত্য ম্হণত ।
আমুচে গুৰু যেথেংচি হোতে । দিপৱাল়ী যেথেংচি কেলী ॥৩১॥
ৱিস্ময কৰিতী সকল়হী জন । ম্হণতী হোয হা ত্ৰৈমূৰ্তি আপণ ।
অপাৰ মহিমা নাৰাযণ । অৱতাৰ হোয শ্ৰীহৰীচা ॥৩২॥
ঐসে ম্হণোনি ভক্ত সমস্ত । নানাপৰী স্তোত্ৰ কৰীত ।
ন কল়ে মহিমা তুঝী ম্হণত । ৱেদমূৰ্তি শ্ৰীগুৰুনাথা ॥৩৩॥
তূংচি ৱিশ্ৱৱ্যাপক হোসী । মহিমা ন কল়ে আম্হাংসী ।
কায ৱৰ্ণাৱেং শ্ৰীচৰণাসী । ত্ৰৈমূৰ্তি তূংচি এক ॥৩৪॥
ঐসী নানাপৰী স্তুতি কৰিতী । দীপাৰাধনা অতিপ্ৰীতীং ।
ব্ৰাহ্মণভোজন কৰৱিতী । মহানংদ ভক্তজনা ॥৩৫॥
শ্ৰীগুৰুমহিমা ঐসী খ্যাতি । সিদ্ধ সাংগে নামধাৰকাপ্ৰতী ।
ভূমংডল়ীং ঝালী খ্যাতি । শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱতীচী ॥৩৬॥
ম্হণে সৰস্ৱতী-গংগাধৰু । জৱল়ী অসতাং কল্পতৰু ।
নোল়খিতী জন অংধ-বধিৰু । ৱাযাং কষ্টতী দৈন্যৱৃত্তীং ॥৩৭॥
ভজা ভজা হো শ্ৰীগুৰুসী । জেং জেং কাম্য তুমচে মানসীং ।
সাধ্য হোঈল ত্ৱৰিতেসীং । আম্হাং প্ৰচীতি আলী অসে ॥৩৮॥
অমৃত পান কৰাৱযাসী । অনুমান পডে মূৰ্খাসী ।
জ্ঞানৱংত ভক্তজনাংসী । নামামৃত শ্ৰীগুৰুচেং ॥৩৯॥
শ্ৰীগুৰুসেৱা কৰা হো কৰা । মাৰীতসে মী ডাংগোৰা ।
সংমত অসে ৱেদশাস্ত্ৰাং । গুৰু তোচি ত্ৰৈমূৰ্তি ॥৪০॥
গুৰুৱেগল়ী গতি নাহীং । ৱেদশাস্ত্ৰেং বোলতীং পাহীং ।
জে নিংদিতী নৰদেহীং । সূকৰযোনীং জন্মতী ॥৪১॥
তুম্হী ম্হণাল ভজ ঐসী । আপুলে ইচ্ছেনেং লিহিলেংসী ।
ৱেদশাস্ত্ৰ-সংমতেসীং । অসেল তৰী অংগীকাৰা ॥৪২॥
সংসাৰসাগৰ ধুৰংধৰ । উতৰাৱযা পৈলপাৰ ।
আণিকাচা নিৰ্ধাৰ । নৱ্হে গুৰুৱাংচোনি ॥৪৩॥
নিৰ্জল় সংসাৰ-অৰণ্যাংত । পোঈ ঘাতলী অসে অমৃত ।
সেৱা সেৱা তুম্হী সমস্ত । অমৰত্ৱ ত্ৱৰিত হোঈল ॥৪৪॥
শ্ৰীগুৰু নৃসিংহসৰস্ৱতী । অৱতৰলা অসে ত্ৰযমূৰ্তি ।
গাণগাগ্ৰামীং ৱাস কৰিতী । আতাং অসে প্ৰত্যক্ষ ॥৪৫॥
জে জে জাতী তযা স্থানা । তাত্কাল় হোয মনকামনা ।
কাংহীং ন কৰাৱেং অনুমানা । প্ৰত্যক্ষ দেৱ তেথেং অসে ॥৪৬॥
আম্হী সাংগতোং তুম্হাংসী হিত । প্ৰশস্ত ঝালিযা তুমচেং চিত্ত ।
গাণগাপুৰা জাৱেং ত্ৱৰিত । ম্হণে সৰস্ৱতী-গংগাধৰ ॥৪৭॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে অষ্টস্ৱৰুপধাৰণং নাম ষট্চত্ৱাৰিংশোঽধ্যাযঃ ॥৪৬॥
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱদত্ত ॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More