Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 46

(Shri Gurucharitra Adhyay 46 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 46 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 46. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for अष्‍टस्वरुपधारणं.

॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
નામધારક મ્હણે સિદ્ધાસી । પુઢેં કથા વર્તલી કૈસી ।
તેં વિસ્તારોનિ સાંગાવેં આમ્હાંસી । કૃપા કરીં ગા દાતારા ॥૧॥
સિદ્ધ મ્હણે શ્રીમંતા । ઐકેન મ્હણસી ગુરુચરિત્રા ।
તુજ હોતીલ પુત્રપૌંત્રા । સદા શ્રિયાયુક્ત તૂં હોસી ॥૨॥
સાંગો આતાં એક વિચિત્ર । જેણેં હોતીલ પતિત પવિત્ર ।
ઐસેં અસે શ્રીગુરુચરિત્ર । તત્પરેંસીં પરિયેસા ॥૩॥
ગાણગાપુરીં અસતાં શ્રીગુરુ । સણ આલા દિપવાળી થોરુ ।
શિષ્ય આલે પાચારું । આપુલે ઘરીં ભિક્ષેસી ॥૪॥
સપ્ત શિષ્ય બોલાવિતી । એકાહૂનિ એક પ્રીતીં ।
સાતૈ જણ પાયાં પડતી । યાવેં આપુલે ઘરાસી ॥૫॥
એકએક ગ્રામ એકેકાસી । શ્રીગુરુ મ્હણતી તયાંસી ।
સમસ્તાંચ્યા ઘરીં યાવેં કૈસી । તુમ્હી આપણચિ વિચારા ॥૬॥
તુમ્હીં વાંટા આપણિયાંત । કવણાકડે નિરોપ હોત ।
તેથેં આમ્હીં જાઊં મ્હણત । શિષ્યાધીન આમ્હી અસોં ॥૭॥
આપણાંત આપણ પુસતી । સમસ્ત આપણ નેઊં મ્હણતી ।
એકમેકાંત ઝગડતી । આપુલા સ્વામી મ્હણોનિયાં ॥૮॥
શ્રીગુરુ વારિતી તયાંસી । તુમ્હી ભાંડતાં કાસયાસી ।
આમ્હી એક ગુરુ સાતાંસી । એકા ઘરીં યેઊં મ્હણતી ॥૯॥
ઐસેં વચન ઐકોનિ । સમસ્ત વિનવિતી કર જોડૂનિ ।
સ્વામી પ્રપંચ ન પહાવા નયનીં । સમર્થ-દુર્બળ મ્હણોં નયે ॥૧૦॥
સમસ્તાંસી પહાવેં સમાન । ન વિચારાવેં ન્યૂન પૂર્ણ ।
ઉપેક્ષિસી દુર્બળ મ્હણોન । ગંગાપ્રવેશ કરું આમ્હી ॥૧૧॥
વિદુરાચિયા ઘરાસી । શ્રીકૃષ્ણ જાય ભક્તીંસીં ।
રાજા-કૌરવમંદિરાસી । નવચે તો ભક્તવત્સલ ॥૧૨॥
આમ્હી સમસ્ત તુમચે દાસ । કોણાસી ન કરાવેં ઉદાસ ।
જો નિરોપ દ્યાલ આમ્હાંસ । તોચિ આપણ કરું મ્હણતી ॥૧૩॥
ઐસેં મ્હણોનિયાં સમસ્ત । કરિતી સાષ્ટાંગ દંડવત ।
સમસ્ત આમ્હાં પહાવેં મ્હણત । વિનવિતાતિ શ્રીગુરુસી ॥૧૪॥
શ્રીગુરુ મ્હણતી સમસ્તાંસી । યેઊં તુમચ્યા ઘરાસી ।
ચિંતા ન ધરાવી માનસીં । ભાક આમુચી ઘ્યા મ્હણતી ॥૧૫॥
ઐસેં ઐકોનિ શ્રીગુરુવચન । વિનવિતાતિ સાતૈ જણ ।
સમસ્તાં આશ્વાસિતાં યેઊં મ્હણોન । કવણેં કરાવા ભરંવસા ॥૧૬॥
શ્રીગુરુ મનીં વિચારિતી । અજ્ઞાની લોક નેણતી ।
તયાં સાંગાવેં એકાંતીં । એકેકાતેં બોલાવૂનિ ॥૧૭॥
જવળી બોલાવૂનિ એકાસી । કાનીં સાંગતી તયાસી ।
આમ્હી યેતોં તુઝે ઘરાસી । કોણાપુઢેં ન સાંગાવેં ॥૧૮॥
ઐસી ભાક તયાસી દેતી । ઉઠોનિ જાઈં ગાંવા મ્હણતી ।
દુજા બોલાવૂનિ એકાંતીં સાંગતી । યેઊં તુઝ્યા ઘરાસી ॥૧૯॥
ઐસેં સાંગોનિ તયાસી । પાઠવિલેં ગ્રામાસી ।
બોલાવૂનિ તિસરેયાસી । તેણેંચિ રીતીં સાંગતી ॥૨૦॥
ઐસેં સાતૈ જણ દેખા । સમજાવોનિ ગુરુનાયકા ।
પાઠવિલે તેણેંચિપરી ઐકા । મહદાશ્ચર્ય વર્તલેં ॥૨૧॥
એકમેકાં ન સાંગત । ગેલે સાતહી ભક્ત ।
શ્રીગુરુ આલે મઠાંત । અતિવિનોદ પ્રવર્તલા ॥૨૨॥
ગ્રામાંતીલ ભક્તજન । હે વ્યવસ્થા ઐકોન ।
વિનવિતાતિ કર જોડોન । આમ્હાં સાંડોનિ જાતાં સ્વામી ॥૨૩॥
ત્યાંસી મ્હણતી શ્રીગુરુમૂર્તિ । આમ્હી રાહિલોં જાણા ચિત્તીં ।
ન કરાવી મનીં ખંતી । આમ્હી અસોં યેથેંચિ ॥૨૪॥
ઐસેં બોલતાં સંતોષીં । જવળીં હોઊં આલી નિશી ।
દિવાળીચી ત્રયોદશી । રાત્રીં મંગળસ્નાન કરાવેં ॥૨૫॥
આઠરુપ ઝાલે આપણ । અપાર મહિમા નારાયણ ।
સાત ઠાયીંહી ગેલે આપણ । ગાણગાપુરીં હોતેચિ ॥૨૬॥
ઐસી દિપવાળી જાહલી । સમસ્તાં ઠાયીં પૂજા ઘેતલી ।
પુનઃ તૈસેચિ વ્યક્ત જાહલે । ગૌપ્યરુપેં કોણી નેણેં ॥૨૭॥
કાર્તિકમાસીં પૌર્ણિમેસી । કરાવયા દીપારાધનેસી ।
સમસ્ત ભક્ત આલે દર્શનાસી । ગાણગાગ્રામીં શ્રીગુરુજવળી ॥૨૮॥
સમસ્ત નમસ્કાર કરિતી । ભેટીં દહાવે દિવસીં મ્હણતી ।
એકમેકાતેં વિચારિતી । મ્હણતી આપલે ઘરીં ગુરુ હોતે ॥૨૯॥
એક મ્હણતી સત્ય મિથ્યા । સમસ્ત શિષ્ય ખુણા દાવિત ।
આપણ દિલ્હેં ઐસેં વસ્ત્ર । તેં ગા શ્રીગુરુજવળી અસે ॥૩૦॥
સમસ્ત જાહલે તટસ્થ । ગ્રામલોક ત્યાસી અસત્ય મ્હણત ।
આમુચે ગુરુ યેથેંચિ હોતે । દિપવાળી યેથેંચિ કેલી ॥૩૧॥
વિસ્મય કરિતી સકળહી જન । મ્હણતી હોય હા ત્રૈમૂર્તિ આપણ ।
અપાર મહિમા નારાયણ । અવતાર હોય શ્રીહરીચા ॥૩૨॥
ઐસે મ્હણોનિ ભક્ત સમસ્ત । નાનાપરી સ્તોત્ર કરીત ।
ન કળે મહિમા તુઝી મ્હણત । વેદમૂર્તિ શ્રીગુરુનાથા ॥૩૩॥
તૂંચિ વિશ્વવ્યાપક હોસી । મહિમા ન કળે આમ્હાંસી ।
કાય વર્ણાવેં શ્રીચરણાસી । ત્રૈમૂર્તિ તૂંચિ એક ॥૩૪॥
ઐસી નાનાપરી સ્તુતિ કરિતી । દીપારાધના અતિપ્રીતીં ।
બ્રાહ્મણભોજન કરવિતી । મહાનંદ ભક્તજના ॥૩૫॥
શ્રીગુરુમહિમા ઐસી ખ્યાતિ । સિદ્ધ સાંગે નામધારકાપ્રતી ।
ભૂમંડળીં ઝાલી ખ્યાતિ । શ્રીનૃસિંહસરસ્વતીચી ॥૩૬॥
મ્હણે સરસ્વતી-ગંગાધરુ । જવળી અસતાં કલ્પતરુ ।
નોળખિતી જન અંધ-બધિરુ । વાયાં કષ્ટતી દૈન્યવૃત્તીં ॥૩૭॥
ભજા ભજા હો શ્રીગુરુસી । જેં જેં કામ્ય તુમચે માનસીં ।
સાધ્ય હોઈલ ત્વરિતેસીં । આમ્હાં પ્રચીતિ આલી અસે ॥૩૮॥
અમૃત પાન કરાવયાસી । અનુમાન પડે મૂર્ખાસી ।
જ્ઞાનવંત ભક્તજનાંસી । નામામૃત શ્રીગુરુચેં ॥૩૯॥
શ્રીગુરુસેવા કરા હો કરા । મારીતસે મી ડાંગોરા ।
સંમત અસે વેદશાસ્ત્રાં । ગુરુ તોચિ ત્રૈમૂર્તિ ॥૪૦॥
ગુરુવેગળી ગતિ નાહીં । વેદશાસ્ત્રેં બોલતીં પાહીં ।
જે નિંદિતી નરદેહીં । સૂકરયોનીં જન્મતી ॥૪૧॥
તુમ્હી મ્હણાલ ભજ ઐસી । આપુલે ઇચ્છેનેં લિહિલેંસી ।
વેદશાસ્ત્ર-સંમતેસીં । અસેલ તરી અંગીકારા ॥૪૨॥
સંસારસાગર ધુરંધર । ઉતરાવયા પૈલપાર ।
આણિકાચા નિર્ધાર । નવ્હે ગુરુવાંચોનિ ॥૪૩॥
નિર્જળ સંસાર-અરણ્યાંત । પોઈ ઘાતલી અસે અમૃત ।
સેવા સેવા તુમ્હી સમસ્ત । અમરત્વ ત્વરિત હોઈલ ॥૪૪॥
શ્રીગુરુ નૃસિંહસરસ્વતી । અવતરલા અસે ત્રયમૂર્તિ ।
ગાણગાગ્રામીં વાસ કરિતી । આતાં અસે પ્રત્યક્ષ ॥૪૫॥
જે જે જાતી તયા સ્થાના । તાત્કાળ હોય મનકામના ।
કાંહીં ન કરાવેં અનુમાના । પ્રત્યક્ષ દેવ તેથેં અસે ॥૪૬॥
આમ્હી સાંગતોં તુમ્હાંસી હિત । પ્રશસ્ત ઝાલિયા તુમચેં ચિત્ત ।
ગાણગાપુરા જાવેં ત્વરિત । મ્હણે સરસ્વતી-ગંગાધર ॥૪૭॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે અષ્ટસ્વરુપધારણં નામ ષટ્ચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ ॥૪૬॥
॥ શ્રીગુરુદેવદત્ત ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More