Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 47

(Shri Gurucharitra Adhyay 47 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 47 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 47. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for शूद्रवरप्रदानं.

#of 68
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীসৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰীগুৰুভ্যো নমঃ ॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকাসী । অপূৰ্ৱ এক কথা ৱৰ্তলী পৰিযেসীং ।
শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ অতিকৱতুকেংসীং । পৰম পৱিত্ৰ ঐক পাং ॥১॥
গাণগাপুৰীং অসতাং শ্ৰীগুৰু । খ্যাতি জাহলী অপাৰু ।
ভক্ত হোতা এক শূদ্ৰু । নাম তযা ‘পৰ্ৱতেশ্ৱৰ’ ॥২॥
ত্যাচ্যা ভক্তীচা প্ৰকাৰু । সাংগেন ঐকা মন স্থিৰু ।
ভক্তি কেলী শ্ৰীগুৰু । কাযাৱাচামনেংকৰুনি ॥৩॥
শ্ৰীগুৰু নিত্য সংগমাসী । জাত অসতী অনুষ্ঠানাসী ।
মাৰ্গীং তো শূদ্ৰ পৰিযেসীং । আপুলে শেতীং উভা অসে ॥৪॥
শ্ৰীগুৰুতেং নিত্য দেখোনি । যেঈ ধাংৱত শেতাংতূনি ।
সাষ্টাংগীং নমন কৰুনি । পুনৰপি জায আপুলে স্থানা ॥৫॥
মাধ্যান্হকাল়ীং মঠাসী । যেতাং মাগুতী নমস্কাৰী পৰিযেসীং ।
ঐসেং কিতী দিৱসৱৰ্ষীং । শূদ্ৰ ভক্তি কৰীতসে ॥৬॥
শ্ৰীগুৰু তযাসী ন বোলতী । নমন কেলিযা উগীচ অসতী ।
যেণেংৱিধি বহু কাল় ক্ৰমিতী । আলা শূদ্ৰ নমস্কাৰা ॥৭॥
নমন কৰিতাং শূদ্ৰাসী । পুসতী শ্ৰীগুৰু সংতোষীং ।
কাং ৰে নিত্য কষ্টতোসী । আড পডতোসী যেঊনিযাং ॥৮॥
তুঝে মনীং কায ৱাসনা । সাংগে ত্ৱৰিত ৱিস্তাৰুন ।
শূদ্ৰ ৱিনৱী কৰ জোডূন । শেত আপুলেং পিকাৱেং ॥৯॥
শ্ৰীগুৰু পুসতী তযাসী । কায পেৰিলেং তুঝ্যা শেতাসী ।
শূদ্ৰ ম্হণে যাৱনাল় বহুৱসী । পীক জাহলেং তুঝে ধৰ্মেং ॥১০॥
তুম্হাংসী নিত্য নমন কৰিতাং । পীক দিসে অধিকতা ।
পোটৰেং যেতীল আতাং । আতাং তুঝেনি ধৰ্মেং জেৱূং ॥১১॥
স্ৱামী যাৱেং শেতাপাশীং । পহাৱেং অমৃতদৃষ্টীংসীং ।
তূং সমস্তাং প্ৰতিপাল়িসী । শূদ্ৰ ম্হণোনি নুপেক্ষাৱেং ॥১২॥
শ্ৰীগুৰু গেলে শেতাপাশীং । পাহূনি ম্হণতী ত্যা শূদ্ৰাসী ।
সাংগেন তুজ জৰী ঐকসী । ৱিশ্ৱাস হোঈল বোলাচা ॥১৩॥
জেং সাংগেন তুজ এক ৱাক্যেংসীং । জৰী ভক্তীনেং অংগীকাৰিসী ।
তৰীচ সাংগূং পৰিযেসীং । একোভাৱেং ত্ৱাং কৰাৱেং ॥১৪॥
শূদ্ৰ ৱিনৱী স্ৱামিযাসী । গুৰুৱাক্য কাৰণ আম্হাংসী ।
দুসৰা ভাৱ মজপাশীং । নাহীং স্ৱামী ম্হণতসে ॥১৫॥
মগ নিৰোপিতী শ্ৰীগুৰু ত্যাসী । আম্হী জাতোং সংগমাসী ।
পৰতোনি যেঊং মাধ্যান্হেসী । তংৱ সৰ্ৱ পীক কাপাৱেং ॥১৬॥
ঐসেং সাংগোনি শূদ্ৰাসী । শ্ৰীগুৰু গেলে সংগমাসী ।
শূদ্ৰ ৱিচাৰ কৰী মানসীং । গুৰুৱাক্য মজ কাৰণ ॥১৭॥
শীঘ্ৰ আলা গ্ৰামাংত । অধিকাৰিযাসী ৱিনৱীত ।
খংডোনি দ্যাৱেং আপলেং শেত । গত সংৱত্সৰাপ্ৰমাণেং দেঈন ধান্য ॥১৮॥
অধিকাৰী ম্হণতী ত্যাসী । পীক জাহলেং বহু শেতাসী ।
ম্হণোনি গুতকা মাগতোসী । অংগীকাৰ ন কৰূং জাণ ॥১৯॥
নানাপ্ৰকাৰেং ৱিনৱী ত্যাসী । দ্ৱিগুণ দেঈন গতসংৱত্সৰাসী ; ।
অংগীকাৰিলেং সংতোষীং । ৱচনপত্ৰ লিহূনি ঘেতী ॥২০॥
আপণ অভযপত্ৰ ঘেঊনি । লোক মিল়ৱোনি তত্ক্ষণীং ।
গেলা শেতা সংতোষোনি । কাপীন ম্হণে ৱেগেংসীং ॥২১॥
কাপূং আৰংভিলেং পিকাসী । স্ত্ৰী-পুত্ৰ ৱৰ্জিতী ত্যাসী ।
পাষাণ ঘেঊনি স্ত্ৰী-পুত্ৰাংসী । মাৰুং আলা তো শূদ্ৰ ॥২২॥
সমস্তাংতেং মাৰী যেণেংপৰী । পল়ত আলীং গাংৱাভীতৰী ।
আড পডতী ৰাজদ্ৱাৰীং । “পিসেং লাগলেং পতীসী ॥২৩॥
পীক হোতেং বহুৱসীং । কাপূনি টাকিতো মূৰ্খপণেংসীং ।
ৱৰ্জিতাং পহা আম্হী ত্যাসী । পাষাণ ঘেউনি মাৰী তো ॥২৪॥
সংন্যাসী যতীশ্ৱৰাচ্যা বোলেং । পীক সৰ্ৱহী কাপিলেং ।
আমুচেং জেৱিতেং ভাণ গেলেং । আণিক মাসাং ভক্ষিতোং আম্হী”॥২৫॥
অধিকাৰী ম্হণতী তযাংসী । কাপীনা কাং আপুল্যা শেতাসী ।
পত্ৰ অসে আম্হাংপাশীং । গতৱত্সৰেসীং দ্ৱিগুণ দ্যাৱেং ॥২৬॥
ৱৰ্জাৱযা মাণসেং পাঠৱিতী । নাযকে শূদ্ৰ কৱণেং গতীং ।
শূদ্ৰ ম্হণে জৰী অধিকাৰী ভীতী । পেংৱীং ধান্য অসেং তেং দেঈন ॥২৭॥
জাৱোনি সাংগতী অধিকাৰিযাসী । আম্হীং সাংগিতলেং ত্যা শূদ্ৰাসী ।
ত্যানেং সাংগিতলেং তুম্হাংসী । ৱিনোদ অসে পৰিযেসা ॥২৮॥
জৰী ভীতীল অধিকাৰী । তৰী ধান্য দেঈন আতাংচি ঘৰীং ।
গুৰেং বাংধীন ত্যাংচে দ্ৱাৰীং । পত্ৰ আপণ দিলেং অসে ॥২৯॥
অধিকাৰী ম্হণতী তযাসী । আম্হাং চিংতা অসে কাযসী ।
পেংৱেং ঠাউকীং অসতীং আম্হাংসী । ধান্য অসে অপাৰ ॥৩০॥
ইতুকেং হোতাং শূদ্ৰ দেখা । পীক কাপিলেং মনঃপূৰ্ৱকা ।
উভা অসে মাৰ্গীং ঐকা । শ্ৰীগুৰু আলে পৰতোনি ॥৩১॥
নমন কৰুনি শ্ৰীগুৰুসী । শেত কাপিলেং দাৱিলেং ত্যাংসী ।
শ্ৰীগুৰুনাথ ম্হণতী তযাসী । ৱাযাং কাপিলেং ম্হণোনি ॥৩২॥
ৱিনোদেং তুজ সাংগিতলেং । তুৱাং নিৰ্ধাৰেং কাপিলেং ।;
ম্হণে তুমচেং ৱাক্য ভলেং । তেংচি কামধেনু মজ ॥৩৩॥
ঐসেং ঐকোনি শ্ৰীগুৰু ম্হণতী । নিৰ্ধাৰ অসেল তুঝে চিত্তীং ।
হোঈল অত্যংত ফল়শ্ৰুতী । চিংতা ন কৰীং ম্হণোনিযাং ॥৩৪॥
ঐসেং সাংগোনি শ্ৰীগুৰুনাথ । আলে আপণ গ্ৰামাংত ।
সৱেং শূদ্ৰ অসে যেত । আপুলে ঘৰাপ্ৰতী গেলা ॥৩৫॥
পুসাৱযা লোক যেতী সমস্ত । হোতসে ত্যাচে ঘৰীং আকাংত ।
স্ত্ৰী-পুত্ৰ সৰ্ৱ ৰুদন কৰীত । ম্হণতী আমুচা গ্ৰাস গেলা ॥৩৬॥
শূদ্ৰ সমস্তাং সংবোখী । ন কৰীং চিংতা ৰহা সুখী ।
গুৰুসোয নেণিজে মূৰ্খীং । কামধেনু অসে ৱাক্য ত্যাংচেং ॥৩৭॥
একেকাচে সহস্ত্ৰগুণ । অধিক লাভাল তুম্হী জন ।
স্থিৰ কৰা অংতঃকৰণ । হানি নৱ্হে মী জাণেং ॥৩৮॥
নৰ ম্হণতাং তুম্হী ত্যাসী । শিৱমুনি অসে ভৰংৱসীং ।
অসেল কাৰণ পুঢেং আম্হাংসী । ম্হণোনি নিৰোপিলেং ঐসেং মজ ॥৩৯॥
শ্ৰীগুৰুকৃপা হোয জ্যাসী । দৈন্য কৈংচেং অসে ত্যাসী ।
নিধান জোডলেং আম্হাংসী । ম্হণোনি তো শূদ্ৰ সাংগতসে ॥৪০॥
নানাপৰীনেং স্ত্ৰী-পুত্ৰাংসী । সংবোখীতসে শূদ্ৰ অতি হৰ্ষীং ।
ইষ্টৱৰ্গ বংধুজনাসী । যেণেংচি ৰীতীং সাংগতসে ॥৪১॥
সমস্ত ৰাহিলে নিৱাংত । ঐসে আঠ দিৱস ক্ৰমীত ।
ৱাৰা ৱাজলা অতি শীত । গ্ৰামীংচেং পীক নাসলেং ॥৪২॥
সমস্ত ৰাষ্ট্ৰীংচেং পীক দেখা । শীতেং নাসলেং সকল়িকা ।
পৰ্জন্য পডিলা অকাল়িকা । মূল়নক্ষত্ৰীং পৰিযেসা ॥৪৩॥
গ্ৰাম ৰাহিলা পিকেংৱীণ । শূদ্ৰশেত ৱাঢলেং দশগুণ ।
ৱাঢলে যাৱনাল় সগুণ । একেকা অকৰা ফৰগডেংসীং ॥৪৪॥
পীক ঝালেং অত্যংত । সমস্ত লোক ৱিস্ময কৰীত ।
দেশ ৰাহিলা স্ৱভাৱেং দুষ্কৃত । মহদাশ্চৰ্য জহালেং দেখা ॥৪৫॥
তে শূদ্ৰস্ত্ৰী সংতোষোনি । শেতা আলী পূজা ঘেঊনি ।
অৱলোকীতসে আপুলে নযনীং । মহানংদ কৰীতসে ॥৪৬॥
যেঊনি লাগে পতীচে চৰণীং । ৱিনৱীতসে কৰ জোডূনি ।
বোলে মধুৰ কৰুণাৱচনীং । ক্ষমা কৰণেং ম্হণতসে ॥৪৭॥
অজ্ঞানমদেং অতি ৱেষ্টিলেং । নেণতাং তুম্হাংসী অতি নিংদিলেং ।
শ্ৰীগুৰু কৈংচা কায ঐসেং ম্হণিতলেং । ক্ষমা কৰণেং প্ৰাণেশ্ৱৰা ॥৪৮॥
ঐসেং পতীসী ৱিনৱোনি । শেতীংচে পাংডৱাংসী পূজোনি ।
ৱিচাৰ কৰিতী দোঘেজণী । শ্ৰীগুৰুদৰ্শনা জাৱেং আতাং ॥৪৯॥
ম্হণোনি সৰ্ৱ আযতীসীং । পূজোং আলীং শ্ৰীগুৰুসী ।
স্ৱামী পুসতী তযাংসী । কায ৱৰ্তমান ম্হণোনিযাং ॥৫০॥
দোঘেংজণ স্তোত্ৰ কৰিতী । জয জযা শিৱমুনি ম্হণতী ।
কামধেনু কুল়দৈৱতী । তূংচি আমুচা দেৱৰাযা ॥৫১॥
তুঝেং ৱচনামৃত আম্হাং । চিংতামণিপ্ৰকাৰ মহিমা ।
পূৰ্ণ জাহলেং আমুচেং কাম্য । শৰণ আলোং তুজ আজি ॥৫২॥
‘ভক্তৱত্সল’ ব্ৰীদ খ্যাতি । ঐসেং জগীং তুজ ৱানিতী ।
আম্হীং দেখিলেং দৃষ্টাংতীং । ম্হণোনি চৰণীং লাগলীং ॥৫৩॥
নানা প্ৰকাৰেং পূজা আৰতী । শূদ্ৰ-স্ত্ৰী কৰীতসে ভক্তীং ।
শ্ৰীগুৰু সংতোষলে অতিপ্ৰীতীং । ম্হণতী লক্ষ্মী অখংড তুঝে ঘৰীং ॥৫৪॥
নিৰোপ ঘেঊনি দোঘেংজণ । গেলীং আপুলে আশ্ৰমাসী জাণ ।
কৰিতাং মাস কাল়ক্ৰমণ । পীক জাহলেং অপাৰ ॥৫৫॥
গতসংৱত্সৰাহূনি দেখা । শতগুণ জাহলেং ধান্য অধিকা ।
শূদ্ৰ ম্হণতসে ঐকা । অধিকাৰিযাসী বোলাৱোনি ॥৫৬॥
শূদ্ৰ ম্হণে অধিকাৰিযাসী । পীক গেলেং সৰ্ৱ গাংৱাসী ।
ৰিতা দিসতসে কোঠাৰাসী । আপণ দেঈন অৰ্ধ ৱাংটা ॥৫৭॥
গতৱত্সৰ-দ্ৱিগুণ তুম্হাংসী । অংগীকৃত হোয পৰিযেসীং ।
ধান্য জাহলেং বহুৱসীং । শতাধিকগুণ দেখা ॥৫৮॥
দেঈন অৰ্ধ ভাগ মী সংতোষীং । সংদেহ ন কৰা হো মানসীং ।
অধিকাৰী ম্হণতী তযাসী । ধৰ্মহানি কেৱীং কৰুং ॥৫৯॥
গুৰুকৃপা অসতাং তুজৱৰী । পীক জাহলেং বহুতাপৰী ।
নেঊনিযাং আপুলে ঘৰীং । ৰাজ্য কৰীং ম্হণতী ত্যাসী ॥৬০॥
সংতোষোনি শূদ্ৰ দেখা । ৱিপ্ৰাংসী ৱাংটী ধান্য অনেকা ।
ঘেঊনি গেলা সকল়িকা । ৰাজৱাংটা দেঊনি ॥৬১॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকাসী । শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰ-মহিমা পৰিযেসীং ।
দৃঢ ভক্তি অসে সদা জ্যাসী । কৈংচেং দৈন্য তযা ঘৰীং ॥৬২॥
সকল়াভীষ্ট তযাসী হোতী । লক্ষ্মী ৰাহে অখংডিতী ।
শ্ৰীগুৰুসেৱা ভাৱভক্তীং । ম্হণে সৰস্ৱতী-গংগাধৰ ॥৬৩॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে শূদ্ৰৱৰপ্ৰদানং নাম সপ্তচত্ৱাৰিংশোঽধ্যাযঃ ॥৪৭॥
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱদত্ত ॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More