Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 47

(Shri Gurucharitra Adhyay 47 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 47 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 47. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for शूद्रवरप्रदानं.

#of 68
॥ શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી । અપૂર્વ એક કથા વર્તલી પરિયેસીં ।
શ્રીગુરુચરિત્ર અતિકવતુકેંસીં । પરમ પવિત્ર ઐક પાં ॥૧॥
ગાણગાપુરીં અસતાં શ્રીગુરુ । ખ્યાતિ જાહલી અપારુ ।
ભક્ત હોતા એક શૂદ્રુ । નામ તયા ‘પર્વતેશ્વર’ ॥૨॥
ત્યાચ્યા ભક્તીચા પ્રકારુ । સાંગેન ઐકા મન સ્થિરુ ।
ભક્તિ કેલી શ્રીગુરુ । કાયાવાચામનેંકરુનિ ॥૩॥
શ્રીગુરુ નિત્ય સંગમાસી । જાત અસતી અનુષ્ઠાનાસી ।
માર્ગીં તો શૂદ્ર પરિયેસીં । આપુલે શેતીં ઉભા અસે ॥૪॥
શ્રીગુરુતેં નિત્ય દેખોનિ । યેઈ ધાંવત શેતાંતૂનિ ।
સાષ્ટાંગીં નમન કરુનિ । પુનરપિ જાય આપુલે સ્થાના ॥૫॥
માધ્યાન્હકાળીં મઠાસી । યેતાં માગુતી નમસ્કારી પરિયેસીં ।
ઐસેં કિતી દિવસવર્ષીં । શૂદ્ર ભક્તિ કરીતસે ॥૬॥
શ્રીગુરુ તયાસી ન બોલતી । નમન કેલિયા ઉગીચ અસતી ।
યેણેંવિધિ બહુ કાળ ક્રમિતી । આલા શૂદ્ર નમસ્કારા ॥૭॥
નમન કરિતાં શૂદ્રાસી । પુસતી શ્રીગુરુ સંતોષીં ।
કાં રે નિત્ય કષ્ટતોસી । આડ પડતોસી યેઊનિયાં ॥૮॥
તુઝે મનીં કાય વાસના । સાંગે ત્વરિત વિસ્તારુન ।
શૂદ્ર વિનવી કર જોડૂન । શેત આપુલેં પિકાવેં ॥૯॥
શ્રીગુરુ પુસતી તયાસી । કાય પેરિલેં તુઝ્યા શેતાસી ।
શૂદ્ર મ્હણે યાવનાળ બહુવસી । પીક જાહલેં તુઝે ધર્મેં ॥૧૦॥
તુમ્હાંસી નિત્ય નમન કરિતાં । પીક દિસે અધિકતા ।
પોટરેં યેતીલ આતાં । આતાં તુઝેનિ ધર્મેં જેવૂં ॥૧૧॥
સ્વામી યાવેં શેતાપાશીં । પહાવેં અમૃતદૃષ્ટીંસીં ।
તૂં સમસ્તાં પ્રતિપાળિસી । શૂદ્ર મ્હણોનિ નુપેક્ષાવેં ॥૧૨॥
શ્રીગુરુ ગેલે શેતાપાશીં । પાહૂનિ મ્હણતી ત્યા શૂદ્રાસી ।
સાંગેન તુજ જરી ઐકસી । વિશ્વાસ હોઈલ બોલાચા ॥૧૩॥
જેં સાંગેન તુજ એક વાક્યેંસીં । જરી ભક્તીનેં અંગીકારિસી ।
તરીચ સાંગૂં પરિયેસીં । એકોભાવેં ત્વાં કરાવેં ॥૧૪॥
શૂદ્ર વિનવી સ્વામિયાસી । ગુરુવાક્ય કારણ આમ્હાંસી ।
દુસરા ભાવ મજપાશીં । નાહીં સ્વામી મ્હણતસે ॥૧૫॥
મગ નિરોપિતી શ્રીગુરુ ત્યાસી । આમ્હી જાતોં સંગમાસી ।
પરતોનિ યેઊં માધ્યાન્હેસી । તંવ સર્વ પીક કાપાવેં ॥૧૬॥
ઐસેં સાંગોનિ શૂદ્રાસી । શ્રીગુરુ ગેલે સંગમાસી ।
શૂદ્ર વિચાર કરી માનસીં । ગુરુવાક્ય મજ કારણ ॥૧૭॥
શીઘ્ર આલા ગ્રામાંત । અધિકારિયાસી વિનવીત ।
ખંડોનિ દ્યાવેં આપલેં શેત । ગત સંવત્સરાપ્રમાણેં દેઈન ધાન્ય ॥૧૮॥
અધિકારી મ્હણતી ત્યાસી । પીક જાહલેં બહુ શેતાસી ।
મ્હણોનિ ગુતકા માગતોસી । અંગીકાર ન કરૂં જાણ ॥૧૯॥
નાનાપ્રકારેં વિનવી ત્યાસી । દ્વિગુણ દેઈન ગતસંવત્સરાસી ; ।
અંગીકારિલેં સંતોષીં । વચનપત્ર લિહૂનિ ઘેતી ॥૨૦॥
આપણ અભયપત્ર ઘેઊનિ । લોક મિળવોનિ તત્ક્ષણીં ।
ગેલા શેતા સંતોષોનિ । કાપીન મ્હણે વેગેંસીં ॥૨૧॥
કાપૂં આરંભિલેં પિકાસી । સ્ત્રી-પુત્ર વર્જિતી ત્યાસી ।
પાષાણ ઘેઊનિ સ્ત્રી-પુત્રાંસી । મારું આલા તો શૂદ્ર ॥૨૨॥
સમસ્તાંતેં મારી યેણેંપરી । પળત આલીં ગાંવાભીતરી ।
આડ પડતી રાજદ્વારીં । “પિસેં લાગલેં પતીસી ॥૨૩॥
પીક હોતેં બહુવસીં । કાપૂનિ ટાકિતો મૂર્ખપણેંસીં ।
વર્જિતાં પહા આમ્હી ત્યાસી । પાષાણ ઘેઉનિ મારી તો ॥૨૪॥
સંન્યાસી યતીશ્વરાચ્યા બોલેં । પીક સર્વહી કાપિલેં ।
આમુચેં જેવિતેં ભાણ ગેલેં । આણિક માસાં ભક્ષિતોં આમ્હી”॥૨૫॥
અધિકારી મ્હણતી તયાંસી । કાપીના કાં આપુલ્યા શેતાસી ।
પત્ર અસે આમ્હાંપાશીં । ગતવત્સરેસીં દ્વિગુણ દ્યાવેં ॥૨૬॥
વર્જાવયા માણસેં પાઠવિતી । નાયકે શૂદ્ર કવણેં ગતીં ।
શૂદ્ર મ્હણે જરી અધિકારી ભીતી । પેંવીં ધાન્ય અસેં તેં દેઈન ॥૨૭॥
જાવોનિ સાંગતી અધિકારિયાસી । આમ્હીં સાંગિતલેં ત્યા શૂદ્રાસી ।
ત્યાનેં સાંગિતલેં તુમ્હાંસી । વિનોદ અસે પરિયેસા ॥૨૮॥
જરી ભીતીલ અધિકારી । તરી ધાન્ય દેઈન આતાંચિ ઘરીં ।
ગુરેં બાંધીન ત્યાંચે દ્વારીં । પત્ર આપણ દિલેં અસે ॥૨૯॥
અધિકારી મ્હણતી તયાસી । આમ્હાં ચિંતા અસે કાયસી ।
પેંવેં ઠાઉકીં અસતીં આમ્હાંસી । ધાન્ય અસે અપાર ॥૩૦॥
ઇતુકેં હોતાં શૂદ્ર દેખા । પીક કાપિલેં મનઃપૂર્વકા ।
ઉભા અસે માર્ગીં ઐકા । શ્રીગુરુ આલે પરતોનિ ॥૩૧॥
નમન કરુનિ શ્રીગુરુસી । શેત કાપિલેં દાવિલેં ત્યાંસી ।
શ્રીગુરુનાથ મ્હણતી તયાસી । વાયાં કાપિલેં મ્હણોનિ ॥૩૨॥
વિનોદેં તુજ સાંગિતલેં । તુવાં નિર્ધારેં કાપિલેં ।;
મ્હણે તુમચેં વાક્ય ભલેં । તેંચિ કામધેનુ મજ ॥૩૩॥
ઐસેં ઐકોનિ શ્રીગુરુ મ્હણતી । નિર્ધાર અસેલ તુઝે ચિત્તીં ।
હોઈલ અત્યંત ફળશ્રુતી । ચિંતા ન કરીં મ્હણોનિયાં ॥૩૪॥
ઐસેં સાંગોનિ શ્રીગુરુનાથ । આલે આપણ ગ્રામાંત ।
સવેં શૂદ્ર અસે યેત । આપુલે ઘરાપ્રતી ગેલા ॥૩૫॥
પુસાવયા લોક યેતી સમસ્ત । હોતસે ત્યાચે ઘરીં આકાંત ।
સ્ત્રી-પુત્ર સર્વ રુદન કરીત । મ્હણતી આમુચા ગ્રાસ ગેલા ॥૩૬॥
શૂદ્ર સમસ્તાં સંબોખી । ન કરીં ચિંતા રહા સુખી ।
ગુરુસોય નેણિજે મૂર્ખીં । કામધેનુ અસે વાક્ય ત્યાંચેં ॥૩૭॥
એકેકાચે સહસ્ત્રગુણ । અધિક લાભાલ તુમ્હી જન ।
સ્થિર કરા અંતઃકરણ । હાનિ નવ્હે મી જાણેં ॥૩૮॥
નર મ્હણતાં તુમ્હી ત્યાસી । શિવમુનિ અસે ભરંવસીં ।
અસેલ કારણ પુઢેં આમ્હાંસી । મ્હણોનિ નિરોપિલેં ઐસેં મજ ॥૩૯॥
શ્રીગુરુકૃપા હોય જ્યાસી । દૈન્ય કૈંચેં અસે ત્યાસી ।
નિધાન જોડલેં આમ્હાંસી । મ્હણોનિ તો શૂદ્ર સાંગતસે ॥૪૦॥
નાનાપરીનેં સ્ત્રી-પુત્રાંસી । સંબોખીતસે શૂદ્ર અતિ હર્ષીં ।
ઇષ્ટવર્ગ બંધુજનાસી । યેણેંચિ રીતીં સાંગતસે ॥૪૧॥
સમસ્ત રાહિલે નિવાંત । ઐસે આઠ દિવસ ક્રમીત ।
વારા વાજલા અતિ શીત । ગ્રામીંચેં પીક નાસલેં ॥૪૨॥
સમસ્ત રાષ્ટ્રીંચેં પીક દેખા । શીતેં નાસલેં સકળિકા ।
પર્જન્ય પડિલા અકાળિકા । મૂળનક્ષત્રીં પરિયેસા ॥૪૩॥
ગ્રામ રાહિલા પિકેંવીણ । શૂદ્રશેત વાઢલેં દશગુણ ।
વાઢલે યાવનાળ સગુણ । એકેકા અકરા ફરગડેંસીં ॥૪૪॥
પીક ઝાલેં અત્યંત । સમસ્ત લોક વિસ્મય કરીત ।
દેશ રાહિલા સ્વભાવેં દુષ્કૃત । મહદાશ્ચર્ય જહાલેં દેખા ॥૪૫॥
તે શૂદ્રસ્ત્રી સંતોષોનિ । શેતા આલી પૂજા ઘેઊનિ ।
અવલોકીતસે આપુલે નયનીં । મહાનંદ કરીતસે ॥૪૬॥
યેઊનિ લાગે પતીચે ચરણીં । વિનવીતસે કર જોડૂનિ ।
બોલે મધુર કરુણાવચનીં । ક્ષમા કરણેં મ્હણતસે ॥૪૭॥
અજ્ઞાનમદેં અતિ વેષ્ટિલેં । નેણતાં તુમ્હાંસી અતિ નિંદિલેં ।
શ્રીગુરુ કૈંચા કાય ઐસેં મ્હણિતલેં । ક્ષમા કરણેં પ્રાણેશ્વરા ॥૪૮॥
ઐસેં પતીસી વિનવોનિ । શેતીંચે પાંડવાંસી પૂજોનિ ।
વિચાર કરિતી દોઘેજણી । શ્રીગુરુદર્શના જાવેં આતાં ॥૪૯॥
મ્હણોનિ સર્વ આયતીસીં । પૂજોં આલીં શ્રીગુરુસી ।
સ્વામી પુસતી તયાંસી । કાય વર્તમાન મ્હણોનિયાં ॥૫૦॥
દોઘેંજણ સ્તોત્ર કરિતી । જય જયા શિવમુનિ મ્હણતી ।
કામધેનુ કુળદૈવતી । તૂંચિ આમુચા દેવરાયા ॥૫૧॥
તુઝેં વચનામૃત આમ્હાં । ચિંતામણિપ્રકાર મહિમા ।
પૂર્ણ જાહલેં આમુચેં કામ્ય । શરણ આલોં તુજ આજિ ॥૫૨॥
‘ભક્તવત્સલ’ બ્રીદ ખ્યાતિ । ઐસેં જગીં તુજ વાનિતી ।
આમ્હીં દેખિલેં દૃષ્ટાંતીં । મ્હણોનિ ચરણીં લાગલીં ॥૫૩॥
નાના પ્રકારેં પૂજા આરતી । શૂદ્ર-સ્ત્રી કરીતસે ભક્તીં ।
શ્રીગુરુ સંતોષલે અતિપ્રીતીં । મ્હણતી લક્ષ્મી અખંડ તુઝે ઘરીં ॥૫૪॥
નિરોપ ઘેઊનિ દોઘેંજણ । ગેલીં આપુલે આશ્રમાસી જાણ ।
કરિતાં માસ કાળક્રમણ । પીક જાહલેં અપાર ॥૫૫॥
ગતસંવત્સરાહૂનિ દેખા । શતગુણ જાહલેં ધાન્ય અધિકા ।
શૂદ્ર મ્હણતસે ઐકા । અધિકારિયાસી બોલાવોનિ ॥૫૬॥
શૂદ્ર મ્હણે અધિકારિયાસી । પીક ગેલેં સર્વ ગાંવાસી ।
રિતા દિસતસે કોઠારાસી । આપણ દેઈન અર્ધ વાંટા ॥૫૭॥
ગતવત્સર-દ્વિગુણ તુમ્હાંસી । અંગીકૃત હોય પરિયેસીં ।
ધાન્ય જાહલેં બહુવસીં । શતાધિકગુણ દેખા ॥૫૮॥
દેઈન અર્ધ ભાગ મી સંતોષીં । સંદેહ ન કરા હો માનસીં ।
અધિકારી મ્હણતી તયાસી । ધર્મહાનિ કેવીં કરું ॥૫૯॥
ગુરુકૃપા અસતાં તુજવરી । પીક જાહલેં બહુતાપરી ।
નેઊનિયાં આપુલે ઘરીં । રાજ્ય કરીં મ્હણતી ત્યાસી ॥૬૦॥
સંતોષોનિ શૂદ્ર દેખા । વિપ્રાંસી વાંટી ધાન્ય અનેકા ।
ઘેઊનિ ગેલા સકળિકા । રાજવાંટા દેઊનિ ॥૬૧॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકાસી । શ્રીગુરુચરિત્ર-મહિમા પરિયેસીં ।
દૃઢ ભક્તિ અસે સદા જ્યાસી । કૈંચેં દૈન્ય તયા ઘરીં ॥૬૨॥
સકળાભીષ્ટ તયાસી હોતી । લક્ષ્મી રાહે અખંડિતી ।
શ્રીગુરુસેવા ભાવભક્તીં । મ્હણે સરસ્વતી-ગંગાધર ॥૬૩॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃતે પરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે શૂદ્રવરપ્રદાનં નામ સપ્તચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ ॥૪૭॥
॥ શ્રીગુરુદેવદત્ત ॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પણમસ્તુ॥

Explore More