Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 52

(Shri Gurucharitra Adhyay 52 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 52 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 52. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for प्रसादप्राप्तिर्.

#of 63
।। শ্ৰীগণেশায নমঃ ।।
নামধাৰক ৱিনৱী সিদ্ধাসী । শ্ৰীগুৰু নিঘালে শৈল্যযাত্ৰেসী ।
পুঢেং কথা ৱৰ্তলী কৈসী । তেং ৱিস্তাৰেংসী মজ সাংগাৱেং ॥১॥
সিদ্ধ ম্হণে শিষ্যোত্তমা । কায সাংগূং সদ্গুৰুচী মহিমা ।
আতাং ৱৰ্ণনাচী ঝালী সীমা । পৰী গুৰুভক্তিপ্ৰেমা নাৱৰে ॥২॥
শ্ৰীগুৰু সিদ্ধ ঝালে জাৱযাসী । শ্ৰীপৰ্ৱতীং যাত্ৰাউদ্দেশীং ।
হা ৱৃত্তান্ত নাগৰিক জনাসী । কল়লা পৰিযেসীং তাত্কাল় ॥৩॥
সমস্ত জন আলে ধাৱত । নৰনাৰী সৰ্ৱ মিল়াল্যা বহুত ।
গুৰুসী প্ৰাৰ্থিত অনেক ভক্ত । শ্ৰীপৰ্ৱতাসী স্ৱামী কাং জাতাং ॥৪॥
আম্হাংসী ভাসতেং ৱ্যক্ত । তুম্হী অৱতাৰ কৰিতাং সমাপ্ত ।
নিৰংতৰ আপণ অসা অৱ্যক্ত । পৰিজনাংসী সুৱ্যক্ত দিসত হোতাং ॥৫॥
তুমচে চৰণাংচেং হোতাং দৰ্শন । পাতকাংচেং হোতসে দহন ।
আতাং কৈসেং কৰতীল জন । ম্হণোনি লোটাংগণেং ঘালিতী ॥৬॥
পুঢেং আম্হাংস কায গতি । আম্হীং তৰাৱেং কৈশা ৰীতীং ।
স্ৱামীচে চৰণ নৌকা হোতী । তেণেং পাৰ উতৰত হোতোং ॥৭॥
তুম্হী ভক্তাস কামধেনূপৰী । কামনা পুৰৱীত হোতাং বৰী ।
ম্হণোনি জগলে আজৱৰী । যাউপৰী আম্হীং কায কৰাৱেং ॥৮॥
স্ৱামীকৰিতাং গাণগাপূৰ । ঝালেং হোতেং ৱৈকুংঠপূৰ ।
আতাং দীপাৱিণেং জৈসেং মংদিৰ । তৈসেং সাচাৰ হোঈল হেং ॥৯॥
মাউলীৱিণেং তান্হেং বাল় । কীং দেৱাৱিণেং দেঊল় ।
জল়াৱিণে জৈসেং কমল় । তৈসেং সকল় তুম্হাংৱিণেং ॥১০॥
মাতা পিতা সকল় গোত । ইষ্টমিত্ৰ কুল়দৈৱত ।
সৰ্ৱহী আমুচা গুৰুনাথ । ম্হণোনি কাল় ক্ৰমিত হোতোং ॥১১॥
আপুল্যা বাল়কাংসী অৱ্হেৰুনী । কৈসেং জাতাং স্ৱামী যেথুনী ।
অশ্ৰুধাৰা লাগল্যা লোচনীং । তল়মল়তী সকল় জন ॥১২॥
তেৱ্হাং গুৰু সমস্ত জনাংপ্ৰতী । হাস্যৱদন কৰুনি বোলতী ।
তুম্হী জনহো মানূং নকা খংতী । সাংগতোং যথাস্থিত তেং ঐকা ॥১৩॥
আম্হী অসতোং যাচি গ্ৰামীং । স্নান পান কৰুং অমৰজাসংগমীং ।
গৌপ্যৰুপেং ৰহাতোং নিযমীং । চিংতা কাংহীং তুম্হীং ন কৰাৱী ॥১৪॥
ৰাজ্য ঝালেং ম্লেংচ্ছাক্ৰাংত । আম্হী ভূমংডল়ীং ৱিখ্যাত ।
আমুচে দৰ্শনাস বহু যেথ । যৱন সতত যেতীল পৈং ॥১৫॥
তেণেং প্ৰজেস হোঈল উপদ্ৰৱ । আম্হী অদৃশ্য ৰহাতোং যাস্তৱ ।
জ্যাস অসে দৃঢ ভক্তিভাৱ । ত্যাস দৃশ্য স্ৱভাৱেং হোঊং ॥১৬॥
লৌকিকামধ্যেং কল়াৱযাসী । আম্হী জাতোং শ্ৰীশৈল্যপৰ্ৱতাসী ।
চিংতা ন কৰাৱী মানসীং । ঐসেং সমস্তাংসী সংবোধিলেং ॥১৭॥
মঠীং আমুচ্যা ঠেৱিতোং পাদুকা । পুৰৱিতীল কামনা ঐকা ।
অশ্ৱত্থৱৃক্ষ আহে নিকা । তো সকল়িকাংচা কল্পতৰু ॥১৮॥
কামনা পুৰৱীল সমস্ত । সংদেহ ন ধৰাৱা মনাংত ।
মনোৰথ প্ৰাপ্ত হোতী ত্ৱৰিত । হী মাত আমুচী সত্য জাণা ॥১৯॥
সংগমীং কৰুনিযা স্নান । পূজোনি অশ্ৱত্থনাৰাযণ ।
মগ কৰাৱেং পাদুকাংচেং অৰ্চন । মনকামনা পূৰ্ণ হোতীল ॥২০॥
ৱিঘ্নহৰ্তা ৱিনাযক । আহে তেথেং ৱৰদাযক ।
তীৰ্থেং অসতী অনেক । পাৱাল তুম্হী সুখ অপাৰ ॥২১॥
পাদুকাংচী কৰুনি পূজা । ত্ৰিকাল় আৰতী কৰুনি ওজা ।
আমুচেং ৱচন যথাৰ্থ সমজা । ম্হণোনি দ্ৱিজাংসী গুৰু সাংগতী ॥২২॥
আম্হী যেথেংচ ৰহাতোং মঠাংত । হেং ৱচন জাণাৱেং নিশ্চিত ।
ঐসেং সংবোধূনি জনা আদ্যংত । নিঘালে ত্ৱৰিত গুৰুৰাজ পৈং ॥২৩॥
সমাগমেং জে ধাৱলে জন । ত্যাংচেং কৰুন সমাধান ।
শিষ্যাংসহিত ত্ৱৰিত গতীনেং । গেলে নিঘূন শ্ৰীগুৰু ॥২৪॥
লোক মাঘাৰে পৰতলে । সমস্ত গুৰুচ্যা মঠাসী আলে ।
তেথেং সমস্তাংনীং গুৰু দেখিলে । বৈসলে হোতে নিজাসনীং ॥২৫॥
সৱেংচি পহাতাং ঝালে গুপ্ত । জন মনীং পৰম ৱিস্মিত ।
আম্হী সোডূনি আলোং মাৰ্গাংত । যেথেং গুৰুনাথ দেখিলে ॥২৬॥
সৰ্ৱৱ্যাপী নাৰাযণ । ত্ৰৈমূৰ্তি অৱতাৰ পূৰ্ণ ।
চৰাচৰী শ্ৰীগুৰু আপণ । ভক্তাংকাৰণেং ৰুপ ধৰিতী ॥২৭॥
ঐসা দৃষ্টান্ত দাৱূনি জনাংসী । আপণ গেলে শ্ৰীশৈল্যাসী ।
পাৱলে পাতাল়গংগেসী । ৰাহিলে ত্যা দিৱসীং তেথেং ॥২৮॥
শ্ৰীগুৰু শিষ্যাংসী ম্হণতী । মল্লিকাৰ্জুনাসী জাৱোনি শীঘ্ৰ গতীং ।
পুষ্পাংচেং আসন যথাস্থিতীং । কৰোনি নিগুতী আণাৱেং ॥২৯॥
শিষ্য ধাৱলে অতি শীঘ্ৰ । পুন্নাগাদি কংদ কল্হাৰ ।
কৰৱীৰ বকুল় চংপক মংদাৰ । পুষ্পেং অপাৰ আণিলীং ॥৩০॥
ত্যা পুষ্পাংচেং কেলেং দিৱ্যাসন । তেং গংগাপ্ৰৱাহাৱৰী কেলেং স্থাপন ।
ত্যাৱৰী শ্ৰীগুৰু আপণ । বৈসলে তে ক্ষণীং পৰমানংদেং ॥৩১॥
বহুধান্য সংৱত্সৰ মাঘমাস । কৃষ্ণপ্ৰতিপদা শুভ দিৱস ।
বৃহস্পতি হোতা সিংহৰাশীস । উত্তৰ দিশে হোতা সূৰ্য পৈং ॥৩২॥
শিশিৰ ঋতু কুংভ সংক্ৰমণ । লগ্নঘটিকা সুলক্ষণ ।
ঐসে শুভমুহূৰ্তীং গুৰু আপণ । আনংদেং প্ৰযাণ কৰিতে ঝালে ॥৩৩॥
মধ্যেং প্ৰৱাহাংত পুষ্পাসনীং । বৈসোনি শিষ্যাস সংবোধোনি ।
আমুচা ৱিযোগ ঝালা ম্হণোনি । তুম্হীং মনীং খেদ ন মানাৱা ॥৩৪॥
ত্যা গাণগাপুৰাংত । আম্হী অসোচ পূৰ্ৱৱত ।
ভাৱতা দৃঢ ধৰা মনাংত । তুম্হাং দৃষ্টান্ত তেথেং হোঈল ॥৩৫॥
আম্হী জাতোং আনংদস্থানাসী । তেথেং পাৱলোং যাচী খূণ তুম্হাংসী ।
ফুলেং যেতীল জিনসজিনসীং । তুম্হাংস তো প্ৰসাদ ॥৩৬॥
পুষ্পাংচেং কৰিতা পূজন । তুম্হাং হোঈল দেৱ প্ৰসন্ন ।
ভক্তিভাৱেং কৰাৱী জতন । প্ৰাণাসমান মানুনী ॥৩৭॥
আণিক এক ঐকা যুক্তি । জে কোণী মাঝেং চৰিত্ৰ গাতী ।
প্ৰীতীনেং নামসংকীৰ্তন কৰিতী । তে মজ প্ৰিয গমতী ফাৰ ॥৩৮॥
মজপুঢেং কৰিতীল গাযন । জাণোনি ৰাগৰাগিণী তানমান ।
চিত্তীং ভক্তিভাৱ ধৰুন । কৰিতী তে মজ কীৰ্তন পৰমানংদেং ॥৩৯॥
ভক্ত মজ ফাৰ আৱডতী । জে মাঝেং কথামৃত পান কৰিতী ।
ত্যাংচে ঘৰীং মী শ্ৰীপতী । ৱসতোং প্ৰীতীনেং অখংডিত ॥৪০॥
আমুচেং চৰিত্ৰ জো পঠণ কৰী । ত্যাস লাভতী পুৰুষাৰ্থ চাৰী ।
সিদ্ধি সৰ্ৱহী ত্যাচ্যা দ্ৱাৰীং । দাসীপৰী তিষ্ঠতীল ॥৪১॥
ত্যাসী নাহীং যমাচেং ভয । ত্যাস লাভ লাভে নিশ্চয ।
পুত্ৰপৌত্ৰাংসহিত অষ্টৈশ্চৰ্য । অনুভৱোনি নিৰ্ভয পাৱে মুক্তি ॥৪২॥
হেং ৱচন মানী অপ্ৰমাণ । তো ভোগীল নৰক দাৰুণ ।
তো গুৰুদ্ৰোহী জাণ জন্মমৰণ । দুঃখ অনুভৱণেং ন সুটে ত্যাসী ॥৪৩॥
যা কাৰণেং অসূং দ্যা ৱিশ্ৱাস । সুখ পাৱাল বহুৱস ।
ঐসেং সাংগোনি শিষ্যাংস । শ্ৰীগুৰু তেথূনি অদৃশ্য ঝালে ॥৪৪॥
শিষ্য অৱলোকিতী গংগেংত । তোং দৃষ্টীং ন দিসতী শ্ৰীগুৰুনাথ ।
বহুত হোৱোনি চিংতাক্ৰাংত । তেথেং উভে তটস্থ ঝালে ॥৪৫॥
ইতুকিযাত আলা নাৱাডী তেথ । তো শিষ্যা সাংগে ৱৃত্তান্ত ।
গংগেচে পূৰ্ৱতীৰীং শ্ৰীগুৰুনাথ । জাত অসতাং ম্যাং দেখিলে ॥৪৬॥
আহে ৱেষ সংন্যাসী দংডধাৰী । কাষযাংবৰ ৱেষ্টিলেং শিৰীং ।
সুৱৰ্ণপাদুকা চৰণামাঝাৰীং । কাংতি অংগাৱৰী ফাকতসে ॥৪৭॥
তুম্হাংস সাংগা ম্হণোনি । গোষ্টী সাংগিতলী আহে ত্যাংনীং ।
ত্যাংচে নাংৱেং শ্ৰীনৃসিংহমুনি । তে গোষ্টী কানীং আইকা ॥৪৮॥
কল়িকাল়াস্তৱ তপ্ত হোউনী । আপণ অসতোং গাণগাভুৱনীং ।
তুম্হীং তত্পৰ অসাৱেং ভজনীং । ঐসেং সাংগা ম্হণোনি কথিলেং ॥৪৯॥
প্ৰত্যক্ষ পাহিলে মাৰ্গাংত । তুম্হী কাং ঝালে চিংতাক্ৰাংত ।
পুষ্পেং যেতীল জল়াংত । ঘেঊনি নিৱাংত ৰমাৱেং ॥৫০॥
নাৱাডী যানেং ঐসেং কথিলেং । ত্যাৱৰুনি শিষ্য হৰ্ষলে ।
ইতুকিযাংত গুৰুপ্ৰসাদ ফুলেং । আলীং প্ৰৱাহাংত ৱাহত ॥৫১॥
তীং পৰমপ্ৰসাদসুমনেং । কাঢোনি ঘেতলীং শিষ্যৱৰ্গানেং ।
মগ পৰতলে আনংদানেং । গুৰুধ্যান মনীং কৰিত ॥৫২॥
সিদ্ধাসী ম্হণে নামধাৰক । পুষ্পেং কিতী আলীং প্ৰাসাদিক ।
শিষ্য কিতী হোতে প্ৰমুখ । তেং মজ সাদ্যংত সাংগাৱেং ॥৫৩॥
সিদ্ধ ম্হণে নামধাৰকা । তুৱাং ভলী ঘেতলী আশংকা ।
ধন্য বা তুঝ্যা ৱিৱেকা । হোসী সাধক সমৰ্থ ॥৫৪॥
খূণ সাংগতোং ঐক আতাং । শ্ৰীগুৰু গাণগাপুৰীং অসতা ।
বহুত শিষ্য হোতে গণিতাং । নাঠৱতী তে যে সমযীং ॥৫৫॥
জ্যাংণীং কেলা আশ্ৰমস্ৱীকাৰ । তে সংন্যাসী থোৰ থোৰ ।
তীৰ্থেং হিংডাৱযা গেলে ফাৰ । কৃষ্ণবাল়সৰস্ৱতী প্ৰমুখ তে ॥৫৬॥
জে শিষ্য ঝালে গৃহস্থ কেৱল় । তে আপুল্যা গৃহীং নাংদতী সকল় ।
তাৰক হোতে শ্ৰীগুৰুনাথ প্ৰবল় । ভক্ত অপৰিমিত তাৰিলে ॥৫৭॥
শ্ৰীজগদ্গুৰুচ্যা সমাগমীং । চাৰীজণ হোতোং আম্হী ।
সাযংদেৱ নংদী নৰহৰী মী । শ্ৰীগুৰুচী সেৱা কৰীত হোতোং ॥৫৮॥
চৌঘাংনীং ঘেতলীং পুষ্পেং চাৰী । গুৰুপ্ৰসাদ ৱংদিলা শিৰীং ।
হীং পহা ম্হণোনি পুষ্পেং কৰীং । ঘেঊনি ঝডকৰী দিধলীং ॥৫৯॥
চৌঘাংনীং চাৰী পুষ্পাংসী । মস্তকীং ধৰিলীং ভাৱেংসী ।
আনংদ ঝালা নামধাৰকাসী । গুৰুপ্ৰসাদ ত্যাচে দৃষ্টীং পডলা ॥৬০॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃত । সিদ্ধ নামধাৰকাসী সাংগত ।
শ্ৰীগুৰুপ্ৰসাদ ঝালা প্ৰাপ্ত । দ্ৱিপংচাশত্তমোঽধ্যাযঃ ॥৬১॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰপৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধনামধাৰকসংৱাদে প্ৰসাদপ্ৰাপ্তিৰ্নাম দ্ৱিপংচাশত্তমোঽধ্যাযঃ ॥৫২॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পিতমস্তু॥

Explore More