Lord Dattatreya

શ્રી ગુરુચરિત્ર અધ્યાય 52

(Shri Gurucharitra Adhyay 52 in Gujarati)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 52 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 52. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha. This adhyay is named in its colophon for प्रसादप्राप्तिर्.

#of 63
।। શ્રીગણેશાય નમઃ ।।
નામધારક વિનવી સિદ્ધાસી । શ્રીગુરુ નિઘાલે શૈલ્યયાત્રેસી ।
પુઢેં કથા વર્તલી કૈસી । તેં વિસ્તારેંસી મજ સાંગાવેં ॥૧॥
સિદ્ધ મ્હણે શિષ્યોત્તમા । કાય સાંગૂં સદ્ગુરુચી મહિમા ।
આતાં વર્ણનાચી ઝાલી સીમા । પરી ગુરુભક્તિપ્રેમા નાવરે ॥૨॥
શ્રીગુરુ સિદ્ધ ઝાલે જાવયાસી । શ્રીપર્વતીં યાત્રાઉદ્દેશીં ।
હા વૃત્તાન્ત નાગરિક જનાસી । કળલા પરિયેસીં તાત્કાળ ॥૩॥
સમસ્ત જન આલે ધાવત । નરનારી સર્વ મિળાલ્યા બહુત ।
ગુરુસી પ્રાર્થિત અનેક ભક્ત । શ્રીપર્વતાસી સ્વામી કાં જાતાં ॥૪॥
આમ્હાંસી ભાસતેં વ્યક્ત । તુમ્હી અવતાર કરિતાં સમાપ્ત ।
નિરંતર આપણ અસા અવ્યક્ત । પરિજનાંસી સુવ્યક્ત દિસત હોતાં ॥૫॥
તુમચે ચરણાંચેં હોતાં દર્શન । પાતકાંચેં હોતસે દહન ।
આતાં કૈસેં કરતીલ જન । મ્હણોનિ લોટાંગણેં ઘાલિતી ॥૬॥
પુઢેં આમ્હાંસ કાય ગતિ । આમ્હીં તરાવેં કૈશા રીતીં ।
સ્વામીચે ચરણ નૌકા હોતી । તેણેં પાર ઉતરત હોતોં ॥૭॥
તુમ્હી ભક્તાસ કામધેનૂપરી । કામના પુરવીત હોતાં બરી ।
મ્હણોનિ જગલે આજવરી । યાઉપરી આમ્હીં કાય કરાવેં ॥૮॥
સ્વામીકરિતાં ગાણગાપૂર । ઝાલેં હોતેં વૈકુંઠપૂર ।
આતાં દીપાવિણેં જૈસેં મંદિર । તૈસેં સાચાર હોઈલ હેં ॥૯॥
માઉલીવિણેં તાન્હેં બાળ । કીં દેવાવિણેં દેઊળ ।
જળાવિણે જૈસેં કમળ । તૈસેં સકળ તુમ્હાંવિણેં ॥૧૦॥
માતા પિતા સકળ ગોત । ઇષ્ટમિત્ર કુળદૈવત ।
સર્વહી આમુચા ગુરુનાથ । મ્હણોનિ કાળ ક્રમિત હોતોં ॥૧૧॥
આપુલ્યા બાળકાંસી અવ્હેરુની । કૈસેં જાતાં સ્વામી યેથુની ।
અશ્રુધારા લાગલ્યા લોચનીં । તળમળતી સકળ જન ॥૧૨॥
તેવ્હાં ગુરુ સમસ્ત જનાંપ્રતી । હાસ્યવદન કરુનિ બોલતી ।
તુમ્હી જનહો માનૂં નકા ખંતી । સાંગતોં યથાસ્થિત તેં ઐકા ॥૧૩॥
આમ્હી અસતોં યાચિ ગ્રામીં । સ્નાન પાન કરું અમરજાસંગમીં ।
ગૌપ્યરુપેં રહાતોં નિયમીં । ચિંતા કાંહીં તુમ્હીં ન કરાવી ॥૧૪॥
રાજ્ય ઝાલેં મ્લેંચ્છાક્રાંત । આમ્હી ભૂમંડળીં વિખ્યાત ।
આમુચે દર્શનાસ બહુ યેથ । યવન સતત યેતીલ પૈં ॥૧૫॥
તેણેં પ્રજેસ હોઈલ ઉપદ્રવ । આમ્હી અદૃશ્ય રહાતોં યાસ્તવ ।
જ્યાસ અસે દૃઢ ભક્તિભાવ । ત્યાસ દૃશ્ય સ્વભાવેં હોઊં ॥૧૬॥
લૌકિકામધ્યેં કળાવયાસી । આમ્હી જાતોં શ્રીશૈલ્યપર્વતાસી ।
ચિંતા ન કરાવી માનસીં । ઐસેં સમસ્તાંસી સંબોધિલેં ॥૧૭॥
મઠીં આમુચ્યા ઠેવિતોં પાદુકા । પુરવિતીલ કામના ઐકા ।
અશ્વત્થવૃક્ષ આહે નિકા । તો સકળિકાંચા કલ્પતરુ ॥૧૮॥
કામના પુરવીલ સમસ્ત । સંદેહ ન ધરાવા મનાંત ।
મનોરથ પ્રાપ્ત હોતી ત્વરિત । હી માત આમુચી સત્ય જાણા ॥૧૯॥
સંગમીં કરુનિયા સ્નાન । પૂજોનિ અશ્વત્થનારાયણ ।
મગ કરાવેં પાદુકાંચેં અર્ચન । મનકામના પૂર્ણ હોતીલ ॥૨૦॥
વિઘ્નહર્તા વિનાયક । આહે તેથેં વરદાયક ।
તીર્થેં અસતી અનેક । પાવાલ તુમ્હી સુખ અપાર ॥૨૧॥
પાદુકાંચી કરુનિ પૂજા । ત્રિકાળ આરતી કરુનિ ઓજા ।
આમુચેં વચન યથાર્થ સમજા । મ્હણોનિ દ્વિજાંસી ગુરુ સાંગતી ॥૨૨॥
આમ્હી યેથેંચ રહાતોં મઠાંત । હેં વચન જાણાવેં નિશ્ચિત ।
ઐસેં સંબોધૂનિ જના આદ્યંત । નિઘાલે ત્વરિત ગુરુરાજ પૈં ॥૨૩॥
સમાગમેં જે ધાવલે જન । ત્યાંચેં કરુન સમાધાન ।
શિષ્યાંસહિત ત્વરિત ગતીનેં । ગેલે નિઘૂન શ્રીગુરુ ॥૨૪॥
લોક માઘારે પરતલે । સમસ્ત ગુરુચ્યા મઠાસી આલે ।
તેથેં સમસ્તાંનીં ગુરુ દેખિલે । બૈસલે હોતે નિજાસનીં ॥૨૫॥
સવેંચિ પહાતાં ઝાલે ગુપ્ત । જન મનીં પરમ વિસ્મિત ।
આમ્હી સોડૂનિ આલોં માર્ગાંત । યેથેં ગુરુનાથ દેખિલે ॥૨૬॥
સર્વવ્યાપી નારાયણ । ત્રૈમૂર્તિ અવતાર પૂર્ણ ।
ચરાચરી શ્રીગુરુ આપણ । ભક્તાંકારણેં રુપ ધરિતી ॥૨૭॥
ઐસા દૃષ્ટાન્ત દાવૂનિ જનાંસી । આપણ ગેલે શ્રીશૈલ્યાસી ।
પાવલે પાતાળગંગેસી । રાહિલે ત્યા દિવસીં તેથેં ॥૨૮॥
શ્રીગુરુ શિષ્યાંસી મ્હણતી । મલ્લિકાર્જુનાસી જાવોનિ શીઘ્ર ગતીં ।
પુષ્પાંચેં આસન યથાસ્થિતીં । કરોનિ નિગુતી આણાવેં ॥૨૯॥
શિષ્ય ધાવલે અતિ શીઘ્ર । પુન્નાગાદિ કંદ કલ્હાર ।
કરવીર બકુળ ચંપક મંદાર । પુષ્પેં અપાર આણિલીં ॥૩૦॥
ત્યા પુષ્પાંચેં કેલેં દિવ્યાસન । તેં ગંગાપ્રવાહાવરી કેલેં સ્થાપન ।
ત્યાવરી શ્રીગુરુ આપણ । બૈસલે તે ક્ષણીં પરમાનંદેં ॥૩૧॥
બહુધાન્ય સંવત્સર માઘમાસ । કૃષ્ણપ્રતિપદા શુભ દિવસ ।
બૃહસ્પતિ હોતા સિંહરાશીસ । ઉત્તર દિશે હોતા સૂર્ય પૈં ॥૩૨॥
શિશિર ઋતુ કુંભ સંક્રમણ । લગ્નઘટિકા સુલક્ષણ ।
ઐસે શુભમુહૂર્તીં ગુરુ આપણ । આનંદેં પ્રયાણ કરિતે ઝાલે ॥૩૩॥
મધ્યેં પ્રવાહાંત પુષ્પાસનીં । બૈસોનિ શિષ્યાસ સંબોધોનિ ।
આમુચા વિયોગ ઝાલા મ્હણોનિ । તુમ્હીં મનીં ખેદ ન માનાવા ॥૩૪॥
ત્યા ગાણગાપુરાંત । આમ્હી અસોચ પૂર્વવત ।
ભાવતા દૃઢ ધરા મનાંત । તુમ્હાં દૃષ્ટાન્ત તેથેં હોઈલ ॥૩૫॥
આમ્હી જાતોં આનંદસ્થાનાસી । તેથેં પાવલોં યાચી ખૂણ તુમ્હાંસી ।
ફુલેં યેતીલ જિનસજિનસીં । તુમ્હાંસ તો પ્રસાદ ॥૩૬॥
પુષ્પાંચેં કરિતા પૂજન । તુમ્હાં હોઈલ દેવ પ્રસન્ન ।
ભક્તિભાવેં કરાવી જતન । પ્રાણાસમાન માનુની ॥૩૭॥
આણિક એક ઐકા યુક્તિ । જે કોણી માઝેં ચરિત્ર ગાતી ।
પ્રીતીનેં નામસંકીર્તન કરિતી । તે મજ પ્રિય ગમતી ફાર ॥૩૮॥
મજપુઢેં કરિતીલ ગાયન । જાણોનિ રાગરાગિણી તાનમાન ।
ચિત્તીં ભક્તિભાવ ધરુન । કરિતી તે મજ કીર્તન પરમાનંદેં ॥૩૯॥
ભક્ત મજ ફાર આવડતી । જે માઝેં કથામૃત પાન કરિતી ।
ત્યાંચે ઘરીં મી શ્રીપતી । વસતોં પ્રીતીનેં અખંડિત ॥૪૦॥
આમુચેં ચરિત્ર જો પઠણ કરી । ત્યાસ લાભતી પુરુષાર્થ ચારી ।
સિદ્ધિ સર્વહી ત્યાચ્યા દ્વારીં । દાસીપરી તિષ્ઠતીલ ॥૪૧॥
ત્યાસી નાહીં યમાચેં ભય । ત્યાસ લાભ લાભે નિશ્ચય ।
પુત્રપૌત્રાંસહિત અષ્ટૈશ્ચર્ય । અનુભવોનિ નિર્ભય પાવે મુક્તિ ॥૪૨॥
હેં વચન માની અપ્રમાણ । તો ભોગીલ નરક દારુણ ।
તો ગુરુદ્રોહી જાણ જન્મમરણ । દુઃખ અનુભવણેં ન સુટે ત્યાસી ॥૪૩॥
યા કારણેં અસૂં દ્યા વિશ્વાસ । સુખ પાવાલ બહુવસ ।
ઐસેં સાંગોનિ શિષ્યાંસ । શ્રીગુરુ તેથૂનિ અદૃશ્ય ઝાલે ॥૪૪॥
શિષ્ય અવલોકિતી ગંગેંત । તોં દૃષ્ટીં ન દિસતી શ્રીગુરુનાથ ।
બહુત હોવોનિ ચિંતાક્રાંત । તેથેં ઉભે તટસ્થ ઝાલે ॥૪૫॥
ઇતુકિયાત આલા નાવાડી તેથ । તો શિષ્યા સાંગે વૃત્તાન્ત ।
ગંગેચે પૂર્વતીરીં શ્રીગુરુનાથ । જાત અસતાં મ્યાં દેખિલે ॥૪૬॥
આહે વેષ સંન્યાસી દંડધારી । કાષયાંબર વેષ્ટિલેં શિરીં ।
સુવર્ણપાદુકા ચરણામાઝારીં । કાંતિ અંગાવરી ફાકતસે ॥૪૭॥
તુમ્હાંસ સાંગા મ્હણોનિ । ગોષ્ટી સાંગિતલી આહે ત્યાંનીં ।
ત્યાંચે નાંવેં શ્રીનૃસિંહમુનિ । તે ગોષ્ટી કાનીં આઇકા ॥૪૮॥
કળિકાળાસ્તવ તપ્ત હોઉની । આપણ અસતોં ગાણગાભુવનીં ।
તુમ્હીં તત્પર અસાવેં ભજનીં । ઐસેં સાંગા મ્હણોનિ કથિલેં ॥૪૯॥
પ્રત્યક્ષ પાહિલે માર્ગાંત । તુમ્હી કાં ઝાલે ચિંતાક્રાંત ।
પુષ્પેં યેતીલ જળાંત । ઘેઊનિ નિવાંત રમાવેં ॥૫૦॥
નાવાડી યાનેં ઐસેં કથિલેં । ત્યાવરુનિ શિષ્ય હર્ષલે ।
ઇતુકિયાંત ગુરુપ્રસાદ ફુલેં । આલીં પ્રવાહાંત વાહત ॥૫૧॥
તીં પરમપ્રસાદસુમનેં । કાઢોનિ ઘેતલીં શિષ્યવર્ગાનેં ।
મગ પરતલે આનંદાનેં । ગુરુધ્યાન મનીં કરિત ॥૫૨॥
સિદ્ધાસી મ્હણે નામધારક । પુષ્પેં કિતી આલીં પ્રાસાદિક ।
શિષ્ય કિતી હોતે પ્રમુખ । તેં મજ સાદ્યંત સાંગાવેં ॥૫૩॥
સિદ્ધ મ્હણે નામધારકા । તુવાં ભલી ઘેતલી આશંકા ।
ધન્ય બા તુઝ્યા વિવેકા । હોસી સાધક સમર્થ ॥૫૪॥
ખૂણ સાંગતોં ઐક આતાં । શ્રીગુરુ ગાણગાપુરીં અસતા ।
બહુત શિષ્ય હોતે ગણિતાં । નાઠવતી તે યે સમયીં ॥૫૫॥
જ્યાંણીં કેલા આશ્રમસ્વીકાર । તે સંન્યાસી થોર થોર ।
તીર્થેં હિંડાવયા ગેલે ફાર । કૃષ્ણબાળસરસ્વતી પ્રમુખ તે ॥૫૬॥
જે શિષ્ય ઝાલે ગૃહસ્થ કેવળ । તે આપુલ્યા ગૃહીં નાંદતી સકળ ।
તારક હોતે શ્રીગુરુનાથ પ્રબળ । ભક્ત અપરિમિત તારિલે ॥૫૭॥
શ્રીજગદ્ગુરુચ્યા સમાગમીં । ચારીજણ હોતોં આમ્હી ।
સાયંદેવ નંદી નરહરી મી । શ્રીગુરુચી સેવા કરીત હોતોં ॥૫૮॥
ચૌઘાંનીં ઘેતલીં પુષ્પેં ચારી । ગુરુપ્રસાદ વંદિલા શિરીં ।
હીં પહા મ્હણોનિ પુષ્પેં કરીં । ઘેઊનિ ઝડકરી દિધલીં ॥૫૯॥
ચૌઘાંનીં ચારી પુષ્પાંસી । મસ્તકીં ધરિલીં ભાવેંસી ।
આનંદ ઝાલા નામધારકાસી । ગુરુપ્રસાદ ત્યાચે દૃષ્ટીં પડલા ॥૬૦॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રામૃત । સિદ્ધ નામધારકાસી સાંગત ।
શ્રીગુરુપ્રસાદ ઝાલા પ્રાપ્ત । દ્વિપંચાશત્તમોઽધ્યાયઃ ॥૬૧॥
ઇતિ શ્રીગુરુચરિત્રપરમકથાકલ્પતરૌ શ્રીનૃસિંહસરસ્વત્યુપાખ્યાને
સિદ્ધનામધારકસંવાદે પ્રસાદપ્રાપ્તિર્નામ દ્વિપંચાશત્તમોઽધ્યાયઃ ॥૫૨॥
॥શ્રીગુરુદત્તાત્રેયાર્પિતમસ્તુ॥

Explore More