Bhagavad Gita

śrīmadbhagavadgītā kī āratī

(Shrimad Bhagavad Gita Aarti (Hindi) in English (IAST))

Also known as arati sribhagavadgitaki

A Hindi arati to the Bhagavad Gita, addressed to the book, and it praises it by what it is made of and what it does. It is the speech of Vasudeva's own mouth and the queen of spiritual works; it was taught to Partha in the Mahabharata, on a battlefield, saluted there by gods and men and sages alike. The images come quickly and are mostly of clearing something away: it shows the true meaning of renunciation, drives off the sorrow of duality, makes a stream of the nectar of non-duality run, and is called the sweet essence of the Upanishads. One phrase in the second verse is worth pausing over, since it calls her the Sita of a ten-headed world of becoming — the faithful wife held captive by a demon that is existence itself.

ārati śrībhagavadgītākī |
vāsudeva-śrīmukhakī bānī,
ādhyātmika kṛtiyanakī rānī,
vijaya-vibhūti-muktikī dānī,
muda-maṃgalamaya supunītākī||
mahābhāratameṃ pārtha prabodhita,
samarāṅgaṇameṃ sura-nara-muni sabhīsoṃ vaṃdita,
pāpa-puṇya-kuñjara-cītākī||
ārati śrībhagavadgītākī...||
marma tyāgako satya sujhāvani,
durita dvaita dukha dūri nasāvani,
advaitāmṛta-dhāra bahāvani,
bhava-daskandha satī sītākī||
ārati śrībhagavadgītākī...||
upaniṣadanako sāra suhāvana,
anāsakta śubha kāja karāvana,
mana-vaca-karma saṃta-mana-bhāvana,
bhakti-jñāna-juga-jaga-jītākī||
ārati śrībhagavadgītākī...||
ravi-kara bhrama-tama-toma-nivāriṇi,
vimala viveka viśva-vistāriṇi,
sumati-sudharma-surājya pracāriṇi,
'dāmodara' anupama gītākī||
ārati śrībhagavadgītākī...||
|| iti saṃpūrṇaṃm ||

Explore More