॥ ശ്രീജനകജാപ്രപത്തിസാരസ്തോത്രം ॥
ന വാഗ്വപുര്ബുദ്ധിഭിരേവ കസ്യചിത് കദാപി ഹിംസാഽസ്തു ശരീരിണോ വൃഥാ ।
ഭവത്പദാമ്ഭോരുഹചിന്തനം വിനാ ന ചാപയാത്വമ്ബുജവീക്ഷണേ ക്ഷണഃ ॥ ൧॥
ഹസന്തു നിന്ദന്തു വദന്തു ദുര്വചോ ജനാ നിയുക്താ ഹൃദയസ്ഥിതേന വൈ ।
കേനാപി ദേവേന യദാശ്രിതം സദാ ന സംസ്ഥിതിം സ്വാം പ്രജഹാതു മേ മനഃ ॥ ൨॥
നിന്ദാ ഭയം മേഽസ്തു തഥാ ന ജാതുചിദ് യഥേഹ നിന്ദ്യാചരണാന്മമോരസി ।
പരോപകാരായ സദാഽസ്തു മേ മതിര്ന ചാപകാരായ കദാപി കസ്യചിത് ॥ ൩॥
ന ക്രൂരദൃഷ്ടിര്മമ സത്സു ഭൂയാന്നിരീക്ഷ്ണ്യമാണോഽസ്യ സകോപനേത്രൈഃ ।
മാസേവതസ്താനവിപകബുദ്ധയാ സാധൂന് മദോ മേ ഹൃദയം വൃണോതു ॥ ൪॥
അപാത്രപൂജാ ന ച പാത്രഹേലനം തിരസ്ക്രിയാ നാപ്യപരാധ്യതാം സതാമ് ।
അദണ്ഡ്യദണ്ഡോഽസ്തു ന മേ കൃതഘ്നതാമയീ ക്രിയാ കാപി വിദേഹനന്ദിനി ॥ ൫॥
യോഷിത്സു സര്വാസു ച മാതൃബുദ്ധിസ്തഥാഽസ്തു മേ സ്വസൃമതിഃ പ്രരൂഢാ ।
ബാലേഷു സര്വേഷു ച ബന്ധുബുദ്ധിര്മാ നീചബുദ്ധിഃ സതതം മമാസ്തു ॥ ൬॥
വിശ്വാസഘാതോ ന തഥാ കദര്യതാ നാഭക്ഷ്യപേയാശനപാനമസ്തു മേ ।
ന ശാസ്ത്രസംവര്ജിതകര്മസു സ്പൃഹാ കദാപി ഭൂയാന്മഹിതേ മഹീയസാമ് ॥ ൭॥
സഹിഷ്ണുതാ ക്ഷാന്തിരമന്ദശേമുഷീ വാത്സല്യതാഽവ്യാജകൃപാ വിനമ്രതാ ।
ഉദാരതാ ഹീ മൃദുതാ സുശീലതാ ന ജാതു ചൈതാ ഹൃദയം ത്യജന്തു മേ ॥ ൮॥
മദാശ്രിതാ ക്ലേശയതാ ന സന്തു വൈ വിശേഷതോ ഭാഗവതാ ഉപേക്ഷയാ ।
നാഭ്യാഗതാഃ ക്രൂരഗിരാ ദൃശാര്ദിതാഃ സമുച്ഛ്വസന്തു സ്മയദൂഷിതാത്മനഃ ॥ ൯॥
ഋതേ ത്വദുച്ഛിഷ്ടമഥാന്യവസ്തുഷു സ്യാദ് ഭോഗബുദ്ധിര്ന കദാപി മാമകീ ।
ത്വദര്ഥമേവാഖിലചേഷ്ടിതം ഹി മേ ഭക്താപരാധോ ന കദാപി മാം സ്പൃശേത് ॥ ൧൦॥
രതിഃ പ്രവൃത്തൌ വിരതിര്നിവൃത്തൌ സങ്ഗോഽസതാം നാസ്തു സതാമസങ്ഗഃ ।
സര്വേഷു സര്വാസ്വനുരാഗദൃഷ്ടിര്മാ ദോഷദൃഷ്ടിര്മമ കര്ഹിചിത് സ്യാത് ॥ ൧൧॥
സ്വഭൃത്യസമ്പോഷണസക്തചേതസാ നോപേക്ഷിതാഃ സന്തു മയാ ത്വദാശ്രിതാഃ ।
ലോഭാദ് ഭയാദ് വാ നിജധര്മവര്ജിതാ ക്രിയാഽസ്തു നോ കാഽപി തവാനുകമ്പയാ ॥ ൧൨॥
സ്വപ്നോപമം മാനുഷമേത്യ ജന്മ സ്വര്വാസിമൃഗ്യം ക്ഷണഭങ്ഗുരഞ്ച ।
വൈരം ന കുര്യാം തവ തുഷ്ടികാമഃ കേനാപ്യഹം ശ്രീനിമിവംശഭൂഷേ ॥ ൧൩॥
ന്യായാലയം തേ ക്ഷമതാപ്രധാനം ന്യായപ്രധാനം ന വദന്തി സന്തഃ ।
ക്ഷാന്തിപ്രധാനാ മതിരസ്തു തസ്മാന് ന മമ ക്ഷമാബ്ധേ ॥ ൧൪॥
ഭയം ന മേ സ്യാച്ചരതഃ സ്വധര്മം കാലാദപി പ്രാപ്തവിവേകദൃഷ്ടേഃ ।
മത്തസ്തഥാ തന്ന പിപീലികാനാം സൌഭാഗ്യമേതത് കൃപയാ പ്രയച്ഛ ॥ ൧൫॥
സ്വശിക്ഷയൈവാദൃഢയന് സ്വധര്മം സമാശ്രിതാന് ഭാഗവതേ പ്രധാനേ ।
അനേകസാംസാരിക ഭോഗസക്തം ന കാങ്ക്ഷിതം ജന്മ ചിരായ ലോകേ ॥ ൧൬॥
ത്വദ്ധാമവാസസ്തവ കീര്തിഗാനം ത്വന്നാമസങ്കീര്ത്തനമേവ നിത്യമ് ।
അമ്ബാശുഭോത്സങ്ഗവിഹാരശീലേ ത്വദ്രൂപസഞ്ചിന്തനമസ്തു മഹ്യമ് ॥ ൧൭॥
അന്യാന്യദേവാര്ചനവന്ദനസ്മൃതിസ്തവ പ്രപത്തിഃ ശ്രവണാനുരാഗിതാ ।
സ്വപ്നേഽപി ഭൂയാദിഹ ഭക്തികണ്ടകം നാനന്യതാ പാഠപരായണസ്യ മേ ॥ ൧൮॥
പൂജ്യാനുവന്ദ്യാ പരിഭാവനീയാ ജ്ഞേയാനുഗേയാ സമുപാസനീയാ ।
ശ്രേയഃ പരം കാങ്ക്ഷിഭിരാത്മനിഷ്ഠൈസ്ത്വാമേവ ഹിത്വാഽഖിലകര്മജാലമ് ॥ ൧൯॥
സ മേ പിതാ സാ ജനനീ സ ബന്ധുഃ സഖാ സ ദാതാ സ പതിര്ഗുരുഃ സഃ ।
കൃപാലുതോപേക്ഷിതസര്വദോഷഃ സേവാസഹായോ യ ഇഹാസ്ത്വനീഹഃ ॥ ൨൦॥
പരമലാലനൈഃ പാല്യതേ ത്വയാ നിരയകര്മകൃന്മാദൃശോ ജനഃ ।
കരുണയാ യയാ ഹേതുഹീനയാ കുരു ന മാം തയാ സേവയോജ്ഝിതമ് ॥ ൨൧॥
വിനയ ഏവ മേഽയം ഹി സാഞ്ജലിഃ സുനയനാങ്കഭൂഷേ പ്രസീദതാമ് ।
അനുദിനം തവോച്ഛിഷ്ടജീവതോ വനരുഹാക്ഷി നോ ചേത്തു കാ ഗതിഃ ॥ ൨൨॥
॥ ഇതി ശ്രീഖോജീദേവാചാര്യവിരചിതം ശ്രീജനകജാപ്രപത്തിസാരസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥