Goddess Sita

ശ്രീ ജനകജാ പ്രപത്തിസാര സ്തോത്രമ്

(Sri Janakaja Prapattisara Stotram in Malayalam)

Also known as shri janakaja prapattisara stotram · shree janakaja prapattisara stotram · janakaja prapattisara stotram

A surrender-hymn by name, but nearly every verse of it is a petition in the negative, and what it asks for is character rather than rescue. Let me never injure anyone by word or body or thought. Let people laugh and blame and speak ill of me; let my mind not move from where it stands. Let me dread censure, but only so far as never to do the thing that deserves it. Let me see a mother in every woman and a brother in every child. No betrayal of trust, no meanness, no appetite for what the texts forbid. Let forbearance, patience, unfeigned mercy, humility and gentleness never leave my heart. One verse gives the theology the whole list rests on: the wise do not call your court a place where justice rules but one where forgiveness does. It ends with the poet living on her leavings and asking what else there could be. Its colophon names Khojidevacharya.

॥ ശ്രീജനകജാപ്രപത്തിസാരസ്തോത്രം ॥
ന വാഗ്വപുര്ബുദ്ധിഭിരേവ കസ്യചിത് കദാപി ഹിംസാഽസ്തു ശരീരിണോ വൃഥാ ।
ഭവത്പദാമ്ഭോരുഹചിന്തനം വിനാ ന ചാപയാത്വമ്ബുജവീക്ഷണേ ക്ഷണഃ ॥ ൧॥
ഹസന്തു നിന്ദന്തു വദന്തു ദുര്വചോ ജനാ നിയുക്താ ഹൃദയസ്ഥിതേന വൈ ।
കേനാപി ദേവേന യദാശ്രിതം സദാ ന സംസ്ഥിതിം സ്വാം പ്രജഹാതു മേ മനഃ ॥ ൨॥
നിന്ദാ ഭയം മേഽസ്തു തഥാ ന ജാതുചിദ് യഥേഹ നിന്ദ്യാചരണാന്മമോരസി ।
പരോപകാരായ സദാഽസ്തു മേ മതിര്ന ചാപകാരായ കദാപി കസ്യചിത് ॥ ൩॥
ന ക്രൂരദൃഷ്ടിര്മമ സത്സു ഭൂയാന്നിരീക്ഷ്ണ്യമാണോഽസ്യ സകോപനേത്രൈഃ ।
മാസേവതസ്താനവിപകബുദ്ധയാ സാധൂന് മദോ മേ ഹൃദയം വൃണോതു ॥ ൪॥
അപാത്രപൂജാ ന ച പാത്രഹേലനം തിരസ്ക്രിയാ നാപ്യപരാധ്യതാം സതാമ് ।
അദണ്ഡ്യദണ്ഡോഽസ്തു ന മേ കൃതഘ്നതാമയീ ക്രിയാ കാപി വിദേഹനന്ദിനി ॥ ൫॥
യോഷിത്സു സര്വാസു ച മാതൃബുദ്ധിസ്തഥാഽസ്തു മേ സ്വസൃമതിഃ പ്രരൂഢാ ।
ബാലേഷു സര്വേഷു ച ബന്ധുബുദ്ധിര്മാ നീചബുദ്ധിഃ സതതം മമാസ്തു ॥ ൬॥
വിശ്വാസഘാതോ ന തഥാ കദര്യതാ നാഭക്ഷ്യപേയാശനപാനമസ്തു മേ ।
ന ശാസ്ത്രസംവര്ജിതകര്മസു സ്പൃഹാ കദാപി ഭൂയാന്മഹിതേ മഹീയസാമ് ॥ ൭॥
സഹിഷ്ണുതാ ക്ഷാന്തിരമന്ദശേമുഷീ വാത്സല്യതാഽവ്യാജകൃപാ വിനമ്രതാ ।
ഉദാരതാ ഹീ മൃദുതാ സുശീലതാ ന ജാതു ചൈതാ ഹൃദയം ത്യജന്തു മേ ॥ ൮॥
മദാശ്രിതാ ക്ലേശയതാ ന സന്തു വൈ വിശേഷതോ ഭാഗവതാ ഉപേക്ഷയാ ।
നാഭ്യാഗതാഃ ക്രൂരഗിരാ ദൃശാര്ദിതാഃ സമുച്ഛ്വസന്തു സ്മയദൂഷിതാത്മനഃ ॥ ൯॥
ഋതേ ത്വദുച്ഛിഷ്ടമഥാന്യവസ്തുഷു സ്യാദ് ഭോഗബുദ്ധിര്ന കദാപി മാമകീ ।
ത്വദര്ഥമേവാഖിലചേഷ്ടിതം ഹി മേ ഭക്താപരാധോ ന കദാപി മാം സ്പൃശേത് ॥ ൧൦॥
രതിഃ പ്രവൃത്തൌ വിരതിര്നിവൃത്തൌ സങ്ഗോഽസതാം നാസ്തു സതാമസങ്ഗഃ ।
സര്വേഷു സര്വാസ്വനുരാഗദൃഷ്ടിര്മാ ദോഷദൃഷ്ടിര്മമ കര്ഹിചിത് സ്യാത് ॥ ൧൧॥
സ്വഭൃത്യസമ്പോഷണസക്തചേതസാ നോപേക്ഷിതാഃ സന്തു മയാ ത്വദാശ്രിതാഃ ।
ലോഭാദ് ഭയാദ് വാ നിജധര്മവര്ജിതാ ക്രിയാഽസ്തു നോ കാഽപി തവാനുകമ്പയാ ॥ ൧൨॥
സ്വപ്നോപമം മാനുഷമേത്യ ജന്മ സ്വര്വാസിമൃഗ്യം ക്ഷണഭങ്ഗുരഞ്ച ।
വൈരം ന കുര്യാം തവ തുഷ്ടികാമഃ കേനാപ്യഹം ശ്രീനിമിവംശഭൂഷേ ॥ ൧൩॥
ന്യായാലയം തേ ക്ഷമതാപ്രധാനം ന്യായപ്രധാനം ന വദന്തി സന്തഃ ।
ക്ഷാന്തിപ്രധാനാ മതിരസ്തു തസ്മാന് ന മമ ക്ഷമാബ്ധേ ॥ ൧൪॥
ഭയം ന മേ സ്യാച്ചരതഃ സ്വധര്മം കാലാദപി പ്രാപ്തവിവേകദൃഷ്ടേഃ ।
മത്തസ്തഥാ തന്ന പിപീലികാനാം സൌഭാഗ്യമേതത് കൃപയാ പ്രയച്ഛ ॥ ൧൫॥
സ്വശിക്ഷയൈവാദൃഢയന് സ്വധര്മം സമാശ്രിതാന് ഭാഗവതേ പ്രധാനേ ।
അനേകസാംസാരിക ഭോഗസക്തം ന കാങ്ക്ഷിതം ജന്മ ചിരായ ലോകേ ॥ ൧൬॥
ത്വദ്ധാമവാസസ്തവ കീര്തിഗാനം ത്വന്നാമസങ്കീര്ത്തനമേവ നിത്യമ് ।
അമ്ബാശുഭോത്സങ്ഗവിഹാരശീലേ ത്വദ്രൂപസഞ്ചിന്തനമസ്തു മഹ്യമ് ॥ ൧൭॥
അന്യാന്യദേവാര്ചനവന്ദനസ്മൃതിസ്തവ പ്രപത്തിഃ ശ്രവണാനുരാഗിതാ ।
സ്വപ്നേഽപി ഭൂയാദിഹ ഭക്തികണ്ടകം നാനന്യതാ പാഠപരായണസ്യ മേ ॥ ൧൮॥
പൂജ്യാനുവന്ദ്യാ പരിഭാവനീയാ ജ്ഞേയാനുഗേയാ സമുപാസനീയാ ।
ശ്രേയഃ പരം കാങ്ക്ഷിഭിരാത്മനിഷ്ഠൈസ്ത്വാമേവ ഹിത്വാഽഖിലകര്മജാലമ് ॥ ൧൯॥
സ മേ പിതാ സാ ജനനീ സ ബന്ധുഃ സഖാ സ ദാതാ സ പതിര്ഗുരുഃ സഃ ।
കൃപാലുതോപേക്ഷിതസര്വദോഷഃ സേവാസഹായോ യ ഇഹാസ്ത്വനീഹഃ ॥ ൨൦॥
പരമലാലനൈഃ പാല്യതേ ത്വയാ നിരയകര്മകൃന്മാദൃശോ ജനഃ ।
കരുണയാ യയാ ഹേതുഹീനയാ കുരു ന മാം തയാ സേവയോജ്ഝിതമ് ॥ ൨൧॥
വിനയ ഏവ മേഽയം ഹി സാഞ്ജലിഃ സുനയനാങ്കഭൂഷേ പ്രസീദതാമ് ।
അനുദിനം തവോച്ഛിഷ്ടജീവതോ വനരുഹാക്ഷി നോ ചേത്തു കാ ഗതിഃ ॥ ൨൨॥
॥ ഇതി ശ്രീഖോജീദേവാചാര്യവിരചിതം ശ്രീജനകജാപ്രപത്തിസാരസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More